sinji zei:
Even een update het is nu bijna een maand geleden en denk er nog steeds elke dag aan niet zozeer drang om te nemen maar ik denk wel aan coke en wat voor spijt ik er van heb ben echt half depressief en verdrietig is dit na een maand normaal? En is het verstandig om bv naar mijn huis arts te gaan met dit probleem? Ik wil het ook heel graag aan mijn moeder vertellen maar ik durf dat niet omdat ik haar daar ontzettend pijn mee zal doen omdat ik een vader heb die lang coke heeft gebruikt, heb ik voor de rest van me leven dit gevoel? Ik word er echt niet goed van asjeblieft wie heeft een goede tip?!
Denk dat je er zo erg mee zit omdat je schrijft dat je vader coke-verslaafd was (is?) en dat dat je moeder pijn heeft gedaan.
Je voelt je denk ik fucking schuldig tegenover haar erover, maar omdat je dat niet kan uiten uit angst voor haar reactie, blijft het maar malen...
Je moet hier echt met iemand over gaan praten hoor, en ik zou je eigenlijk aanraden om het lef op te sparen om het toch tegen je moeder te zeggen. Want volgens mij hoe je schrijft over je ervaring ermee ga ik er best van uit dat je coke niet meer wil, denk dat het meer in je kop zit vanwege de schuldgevoelens tegenover haar.
Desnoods schrijf je haar een brief, kan je alles in kwijt wat je voelt, en word je niet onderbroken of van je stuk gebracht. Denk en hoop dat als zij ziet hoe jij hier eigenlijk half aan onderdoor gaat, en hoeveel spijt je hebt, ze je heus zal 'vergeven' of je er niet op aan zal rekenen iig.
Weet van mezelf dat dingen van me afschrijven in een brief al heel veel rust brengt in mn hoofd.
Denk dat dat enorm op zal luchten en je zal merken dat je dan opeens veel minder met coke bezig bent in je hoofd.
Sterkte verder !
![:)]()