Van plan om voor het eerst ketamine te doen

Er zit wel een heel duidelijk verschil tussen psychedelica en dissociatieven vind ik persoonlijk, is alleen erg lastig uit te leggen. Maar ik zal een poging wagen.

Hoewel psychedelica ook voor een scheiding van lichaam en geest kunnen zorgen, is dat met dissociatieven het hoofd effect. Ik ben met een hoge dosis paddo's wel eens uit mijn lichaam getreden, maar toch voelt het anders aan als uit je lichaam treden van dissociatieven. Daarbij bieden dissociatieven ook meer de garantie voor dat soort ervaringen in hoge doseringen. Hoewel je met psychedelica behoorlijk vaag kunt worden, blijf je in verhouding tot dissociatieven behoorlijk helder denken. Verder heb ik persoonlijk met dissociatieven ook nog nooit duidelijke inzichten over het leven of mijzelf gehad, maar sommige schijnen die wel te hebben. Waar bij psychedelica emoties en zintuigen extreem versterkt worden, vind ik dissociatieven beiden juist enorm afzwakken. Ik vind ketamine altijd iets emotioneel gevoelloos hebben, maar weer op een andere manier dan apathie die je van opiaten kunt krijgen. Bij de apathie van opiaten ervaar ik de emotie maar die doet me niks en bij dissociatieven ervaar ik de emotie gewoon niet. Tot slot zijn de visuals op psychedelica extreem kleurrijk en op dissociatieven zijn de visioenen eerder kleurloos.

Beiden erg interessante hallucinogene klassen, maar wel twee hele verschillende klassen. Ik vind dat je beide tekort doet als je ze onder één noemer gaat scharen, daarbij is het ook gewoon niet logisch als je naar de totaal verschillende werking in de hersenen kijkt.

Het is een beetje lastig uit te leggen, het is voornamelijk dat je (afhankelijk van de dosering) je steeds minder bewust bent van je lichaam en steeds meer in je eigen gedachten(/gedachtenwereld) bevindt. Op een bepaalde manier is dit natuurlijk ook met serotonerge psychedelica te bereiken, maar mijn ervaringen daarmee lijken toch anders aan te voelen, maar ik heb mijn DMT dan ook nog niet aangeraakt.

Daarnaast wordt je over het algemeen van dissociatieven ook een heel stuk 'schever' dan van andere psychedelica.

Ik krijg er al wat een beeld van. Dankje. Je wordt dus zeg maar een psychopaat van dissociatieven (geen emoties kunnen voelen). :P

Als ik 't zo lees, spreekt 't me wel minder aan eerlijk gezegd. Dingen als scherp blijven, inzichten krijgen in mezelf en ook kleurrijke visuals zijn juist de dingen die psychedelica voor mij m'n favoriete soort drugs maken. Maar goed, het lijkt me nog steeds wel hartstikke interessant. Zoiets als Salvia ook trouwens. Ik zie wel of 't op m'n pad komt.

Ik heb een beetje hetzelfde als jij, ooscaar. Ik word de laatste tijd steeds meer nieuwsgierig om eens keta te proberen, en ben niet van plan dit vaker te gaan doen dan een keer of 2, 3. En wil het plannen en een sitter fiksen domweg omdat het me niet chill lijkt een nieuwe drug te proberen op een begaaide after waar mensen lelijk zitten te wezen en om 10 uur 's ochtends nog bijpakken omdat ze de avond nog niet los kunnen laten :P

Voor mij is hetgeen wat me nog een beetje afschrikt de handeling, snuiven. Ik heb dat nog nooit gedaan en heb helaas negatieve associaties ermee, omdat ik vriendschappen en mensen kapot heb zien gaan om allerhande drugs die gemeenschappelijk hebben dat ze meestal gesnoven worden. Die negatieve associatie, hoewel ik me ervan bewust ben dat die vooral tussen m'n oren zit, houdt me op dit moment tegen. Ik ben ook bang dat angst en schuldgevoel me op dat moment in een bad trip slingeren. Ook daarom prefereer ik een gecontroleerde omgeving en keurig afgemeten dosis.

Stond op een bosfeestje te bespreken met een evenzeer geïnteresseerde vriend en vriendje laatst, hoe onze nieuwsgierigheid naar keta was gewekt. Gingen we na dat gesprek naarstig op zoek naar iemand die ons nog lachgas kon slijten, eindelijk iemand gevonden. Zegt de jongen naast me; oeh ballonnen, wacht ik pak nog een puntje keta en dan doe ik gezellig mee!
Dat is dus wat ik hoop niet te bereiken