Ben niet vaak bad gegaan, maar ik ben wel gevoelig voor de golf van paranoia wanneer ik blow op verkeerde momenten (verplichtingen/tijdsdruk, alleen en niet helemaal ontspannen, in combinatie met teveel andere drugs, etc).
Een enkele keer in gezelschap hielp het enorm toen ik me tot een vertrouwde, semi-nuchtere vriend wendde die merkte dat ik zenuwachtig werd. Hij zat er bij en had toevallig even niet meegeblowd, toen ik al snel in de stress schoot. Hij vroeg, luchtig en relativerend: "What, what is it? Are you paranoid? Yeahh you're paranoid. Don't worry, it's the pot. Everything is fine, trust me. Tell me what you're thinking." en grinnikte vriendelijk. Zo lief
Als je je angstige gedachtestroom onder woorden kan brengen is de helft al verholpen. Het geheim is dat een ander je a) even subtiel kan vertellen dat het allemaal oké is, b) zegt dat het door de drugs komt, c) zorgen en angsten aanhoort en onderkent en er d) vervolgens niet op focust maar je aandacht een beetje kan redigeren.
Maar goed! Die personen zijn niet altijd in de buurt.
In mijn eentje helpt het om datgene te gaan doen waar ik me in normale toestand het aller relekst bij voel, geamuseerd en verstand op nul: sitcoms en tekenfilmseries kijken in mijn geval. Geen films met verhaallijn of gewone televisie met journaal en reclame, dat maakt het vaak alleen maar erger. Laptopje open en Family Guy opzetten. Een aflevering van Seinfeld die je uit je hoofd kent. Bottom line: zoek je comfortzone op en baad erin.
En als het echt niet gaat: benzo's. 15mg diazepam / 30 mg oxazepam doet wonderen.
Maar als het zo erg is zou ik me er liever gewoon doorheen bikkelen. Wat Patrick zegt: laat het gebeuren, accepteer en koester het als deel van een volledige ervaring (licht zonder donker is geen licht) en probeer erna lering te trekken uit de verwerking van al die negativiteit en angst.
*leest laatste regel terug* Jemig, dat klinkt wel heel erg EO
