Dat had ik ook k kon veel hebben zonder gedoe maar toch nam.k teveel en toen begon hetDat geldt voor alles. Rustig aan beginnen zodat je uitvindt hoe je lichaam reageert. Ik heb daardoor geleerd dat ik een vrij hoge tolerantie heb. Ik ben niet heel snel van het padje.
Wat begon er?Dat had ik ook k kon veel hebben zonder gedoe maar toch nam.k teveel en toen begon het
De hartkloppingen enzv en dat heeft mij wereld op zin kop gezet ik zou nooit meer zo worden als ik wasWat begon er?
Dus toen was je al aan het experimiteren ja haha ja k heb toen ook al wel.is wat geprobeerd tiswatNiet echt een overdosis maar ik ben ooit in een mdma waas lekker in een kokend warm bad gaan zitten.... Totaal niet doorhebbende dat ik oververhitting aan het op lopen was. Ging net goed.
En op mijn 15e bij een vriend thuis stiekem bezopen geworden door vaders drank kabinet... En toen al katje lam op het slimme idee gekomen om wat van vaders oxycontin te gaan snuiven.
Goed vanaf gekomen of?Ja drank, voor de rest niks gelukkig
Jaa drank is ook niet zo onschuldig als het lijkt he, terwijl je hier niet zoveel dingen van leest enzv als van hard Drugs.Drank. Ja, met drank is ook een od mogelijk en ik heb er verschillende keren een gehad.
Het ergste is, dat het uit mijn geheugen gewist is, wat er gebeurd is en wat ik al of niet gedaan heb.
Ooit tijdens carnaval in een kroeg ineens gemerkt, dat opstaan van de barkruk niet meer ging. Mijn benen deden niks meer...waarna het licht uitging.
Hetzelfde gebeurde op een eindexamenfeest.
Teveel wijn genomen, en...ik weet niets meer.
Ooit in een dorpje teveel la trappe quadripel ingenomen. De volgende ochtend in een greppel wakker geworden plus een kater van jewelste..
De allerergste was een mix van medicijnen en drank.
Honger gekregen, in de auto gestapt ( foei!!) en naar een shoarma tent gereden.
Daar kickte ineens de hele zooi in, en was ik zo zat als een dragonder, kon niet meer lopen.
Volledig onbekwaam.
Ik heb daar enkele uren gezeten en.. op de een of andere manier thuisgekomen waar ik volkomen terecht een gigantische ruzie kreeg met mijn nu ex vrouw...
Drank.
Maakt veel meer je lief, dan dat het kapot is.
En hierbij laat ik het.
Op de leeftijd dat ik blackouts had van de drank was dat allemaal "grappig" en goed voor een leuk verhaal. Er heerste het sfeertje dat jezelf helemaal laveloos zuipen en asociaal zitten doen een stoer iets was. Maar hoe grappig is het eigenlijk om na zo'n avond veel te ver te zijn gegaan op de een of andere manier toch thuis te komen en je ouders dood te laten schrikken door daar bewegingsloos in de woonkamer te zitten, over jezelf heen gekotst en vervolgens door je pa naakt in de douche te moeten worden geholpen...Drank. Ja, met drank is ook een od mogelijk en ik heb er verschillende keren een gehad.
Het ergste is, dat het uit mijn geheugen gewist is, wat er gebeurd is en wat ik al of niet gedaan heb.
Ooit tijdens carnaval in een kroeg ineens gemerkt, dat opstaan van de barkruk niet meer ging. Mijn benen deden niks meer...waarna het licht uitging.
Hetzelfde gebeurde op een eindexamenfeest.
Teveel wijn genomen, en...ik weet niets meer.
Ooit in een dorpje teveel la trappe quadripel ingenomen. De volgende ochtend in een greppel wakker geworden plus een kater van jewelste..
De allerergste was een mix van medicijnen en drank.
Honger gekregen, in de auto gestapt ( foei!!) en naar een shoarma tent gereden.
Daar kickte ineens de hele zooi in, en was ik zo zat als een dragonder, kon niet meer lopen.
Volledig onbekwaam.
Ik heb daar enkele uren gezeten en.. op de een of andere manier thuisgekomen waar ik volkomen terecht een gigantische ruzie kreeg met mijn nu ex vrouw...
Drank.
Maakt veel meer je lief, dan dat het kapot is.
En hierbij laat ik het.
Je hebt wel gelijk man toen k jong was echt jong zag ik het enzv en deed ik met ouderen mee. en dacht ook van dit is stoer en noem maar op. Maar k heb het wel best vaak gedaan maar gelukkig nooit verslaafd geraakt ofs behalve aan benzos dan. Maar het klopt precies denken dat het stoer is en van alles uithalen. Maar k heb er wel heel veel spijt van. omdat ik er ook heel slecht aan toe was en nog elke dag ben. Het is raar hoe je pas veel later het besef krijgt waar je mee bezig bent. of dat er eerst wat moet gebeuren, voor het pas binnendringt.Op de leeftijd dat ik blackouts had van de drank was dat allemaal "grappig" en goed voor een leuk verhaal. Er heerste het sfeertje dat jezelf helemaal laveloos zuipen en asociaal zitten doen een stoer iets was. Maar hoe grappig is het eigenlijk om na zo'n avond veel te ver te zijn gegaan op de een of andere manier toch thuis te komen en je ouders dood te laten schrikken door daar bewegingsloos in de woonkamer te zitten, over jezelf heen gekotst en vervolgens door je pa naakt in de douche te moeten worden geholpen...
Dat veel te ver gaan met zuipen op jonge leeftijd is hier in de buurt eigenlijk een heel normaal iets. Ach, joh dat is een fase denken mensen dan. Gek genoeg denken zelfs keurige nette mensen als mijn ouders daar zo over... Maar is dat terecht? Kijken we niet met een te roze bril naar drank? Omdat we het geestelijk onderscheiden van drugs, moet het allemaal maar normaal zijn wat drank met je doet. En dat zijn toch eigenlijk heel heftige effecten. Als er een nieuwe drug op de markt kwam met exact dezelfde effecten als die van drank, dan zouden mensen ontsteld zijn. Maar het is maar drank... niets aan de hand... Mensen kunnen zichzelf zo voor de gek houden door iets een bepaald labeltje te geven. Andersom is het ook waar. Alle 'drugs' zijn allemaal slecht, sowieso slechter dan drank.
Voor mij was het dan gelukkig ook echt een fase, maar dan nog denk ik, waar zijn we mee bezig? Is dit nu eenmaal wat 'erbij hoort' als je jong bent? Jezelf vol gieten met die rotzooi en helemaal naar de klote gaan? Is het goed dat we dat normaliseren? Ik klink waarschijnlijk als een ouwe lul nu, maar kunnen we niets beters verzinnen dan dat?
Beterr ik ben ook verder van alles af alleen pa trekjesvan n joint. Maar k ben er nog wel veel mee besig, door wat er is gebeurt. Maarja zou vast goed komenIk wel.
Al vele jaren niets meer.
0,00. Basta met die rotzooi.
Wow dat lijkt me vooral psychisch een heel heftige situatie. Ik heb dit zelfde dus met GHB gehad en ben bijna dood geweest, ik had een flesje van 60 ml en probeerde heel voorzichtig 2 keer wat druppeltjes en na een half uur merkte ik niks. Vervolgens dacht ik ook dat het net zoals alcohol zou zijn maar dat het vanaf een slok een druppeltje teveel zou kunnen zijn, dus ik dronk in een slok het halve flesje leeg dus in totaal iets van 30ml wat gewoon dodelijk kan zijn. Het laatste wat ik me er van kon herinneren was de smaak ervan en vervolgens werd ik wakker na 20 uur in coma te hebben gelegen, niemand wist dat ik het had gedaan en ik zelf dacht ook niet dat het daardoor kwam. Ik keek in de spiegel en ik zag er echt nog erger uit als iemand die opgebaard ligt, ik heb de ghb weg gegooid omdat ik dacht dat het niet werkte en een paar maanden later toen ik iemand nok zag gaan van 1 dopje ghb wist ik pas dat ik van geluk mag spreken dat ik nog leefde. Ik was 15 toen dit alles was gebeurd, ik ben nu 23 en sinds kort van mijn ghb verslaving af maar ik kan wel vertellen dat een overdosis mij erg regelmatig is overkomen.Eentje van lang geleden maar ik vergeet het nooit meer...
Ik was 20, was bij mijn toenmalige vriend thuis en op een gegeven moment vond ik in de koelkast een flesje thc olie. Ik had wel ervaring met blowen, paddo’s en mdma en zin om een beetje high te worden. Hij was even niet thuis en ik nam twee druppels, wist ik veel. Dacht dat dat wel heel minimaal was en zette dat flesje aan mijn mond en nam een slokje. Later samen gegeten en niks aan de hand. Tot, na ongeveer 20 minuten, ik ineens naar hem keek en hij heel ver weg leek. Ik voelde me niet goed worden en raakte wat in paniek want mijn hartslag schoot door het plafond en ik voelde me heel raar. Ik kon nog net uitbrengen dat ik me niet oké voelde, daarna was ik nauwelijks nog in staat tot praten en horen kon ik wel (alles leek ver weg) maar ik snapte niet wat hij zei. Heel weird. Mijn hart bleef heel hard slaan en ik voelde dat hij mijn polsslag opnam en zei dat hij 112 ging bellen. Dat wilde ik niet en protesteerde. Maar ik voelde me steeds verder wegglijden. Alsof ik in een lichtgele tunnel zat en ik had heel duidelijk het gevoel dat als ik nu “losliet” ik dan niet meer terug zou kunnen en dood ging. Dit duurde een hele tijd en ik schijn tegen hem gezegd te hebben “zeg alsjeblieft dat het goed komt”. Uiteindelijk ben ik in slaap gevallen en heb urenlang zo gelegen tot ik wakker werd en op kon staan. Het moment dat ik dat deed voelde ik me enorm duizelig en wankelde naar de wc waar mij maag zich omdraaide en alles eruit kwam. Daarna weer gaan slapen en na een uur of 8 was ik weer aanspreekbaar maar nog compleet wappie. Dat gevoel hield zeker vier dagen aan en nam langzaam af. Na een week was ik weer de oude. Ben er toen best wel van geschrokken hoewel ik leerde dat je geen thc overdosis kunt nemen. Toch hou ik het voortaan maar precies bij de dosering als ik het gebruik. Ik blow liever, voel ik gelijk of ik genoeg heb gehad.
Shitt wat n verhaal ofniet, ook genoeg meegemaakt zie ik. K ben helaas ook jong begonnen met experimiteren en heb t ook wel n best tijdje gedaan. Maarja met de jaren komt het verstand pas heWow dat lijkt me vooral psychisch een heel heftige situatie. Ik heb dit zelfde dus met GHB gehad en ben bijna dood geweest, ik had een flesje van 60 ml en probeerde heel voorzichtig 2 keer wat druppeltjes en na een half uur merkte ik niks. Vervolgens dacht ik ook dat het net zoals alcohol zou zijn maar dat het vanaf een slok een druppeltje teveel zou kunnen zijn, dus ik dronk in een slok het halve flesje leeg dus in totaal iets van 30ml wat gewoon dodelijk kan zijn. Het laatste wat ik me er van kon herinneren was de smaak ervan en vervolgens werd ik wakker na 20 uur in coma te hebben gelegen, niemand wist dat ik het had gedaan en ik zelf dacht ook niet dat het daardoor kwam. Ik keek in de spiegel en ik zag er echt nog erger uit als iemand die opgebaard ligt, ik heb de ghb weg gegooid omdat ik dacht dat het niet werkte en een paar maanden later toen ik iemand nok zag gaan van 1 dopje ghb wist ik pas dat ik van geluk mag spreken dat ik nog leefde. Ik was 15 toen dit alles was gebeurd, ik ben nu 23 en sinds kort van mijn ghb verslaving af maar ik kan wel vertellen dat een overdosis mij erg regelmatig is overkomen.
Ja het was psychisch ook wel heftig ja. Voelde als een bijna dood ervaring. En mijn hart ging echt zo snel door dat spul en niet door stress. Het was zo vaag, ineens kickte het keihard in en kon ik nog net uitbrengen dat ik me niet goed voelde. Ben een week lang stoned geweest. Daarna gelukkig nooit meer zulke enge ervaringen gehad ondanks dat ik toch regelmatig trip en vanalles heb geprobeerd. Ik ben er eerlijk gezegd niet van overtuigd dat je van een overdosis thc niet dood kunt gaan; als je hart het opgeeft geeft je hart het op..Wow dat lijkt me vooral psychisch een heel heftige situatie. Ik heb dit zelfde dus met GHB gehad en ben bijna dood geweest, ik had een flesje van 60 ml en probeerde heel voorzichtig 2 keer wat druppeltjes en na een half uur merkte ik niks. Vervolgens dacht ik ook dat het net zoals alcohol zou zijn maar dat het vanaf een slok een druppeltje teveel zou kunnen zijn, dus ik dronk in een slok het halve flesje leeg dus in totaal iets van 30ml wat gewoon dodelijk kan zijn. Het laatste wat ik me er van kon herinneren was de smaak ervan en vervolgens werd ik wakker na 20 uur in coma te hebben gelegen, niemand wist dat ik het had gedaan en ik zelf dacht ook niet dat het daardoor kwam. Ik keek in de spiegel en ik zag er echt nog erger uit als iemand die opgebaard ligt, ik heb de ghb weg gegooid omdat ik dacht dat het niet werkte en een paar maanden later toen ik iemand nok zag gaan van 1 dopje ghb wist ik pas dat ik van geluk mag spreken dat ik nog leefde. Ik was 15 toen dit alles was gebeurd, ik ben nu 23 en sinds kort van mijn ghb verslaving af maar ik kan wel vertellen dat een overdosis mij erg regelmatig is overkomen.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."