Kan het ook zo zijn dat mijn lichaam “vals alarm” slaat wanneer ik volledig in rust ben? Op het moment voel ik me rustig en ontspannen maar toch ervaar ik allemaal sensaties in mijn lichaam en hoor ik die piep. Momenteel heb ik zoiets van het zal wel, kom maar op. Als dat ervoor zorgt dat het snel beter gaat, dat is het maar zo.
Zoals
@Boyman ook al zei: zeker weten!
Maar wees daarnaast ook blij met dat je in rust bent! Zonder dat kun je niet eens je gevoelens verwerken.
Dit klinkt misschien alsof het tegen het instinct ingaat, maar de állerbeste manier om hiermee om te gaan, is je gevoelens beschouwen alsof deze er áltijd zullen blijven. Let op: ik zeg niet dat ze dat zullen, want dat zullen ze niet. Maar pas als je je gevoelens beschouwd alsof ze hier áltijd zullen blijven, zul je terwijl ze aanwezig zijn in complete acceptatie ervan zijn. Dat is de test van ware acceptatie: kan ik hiermee leven, zélfs al zou het nooit weggaan? Antwoord: ja.
Zo kun je temidden van je gevoelens in vrede met je gevoelens zijn en tegelijk het allerbeste door je gevoelens heen werken.
Ik vraag me ook steeds af wat er precies gaande is in mijn onderbewustzijn gezien ik op het moment geen tot weinig emoties ervaar. Is dat goed? Is dat slecht? Zijn er dan toch onbewust allemaal processen gaande met het verwerken van alle ellende waardoor ik die sensaties in mijn lichaam ervaar? Probeer een beetje alle eindjes aan elkaar vast te knopen zodat ik het beter kan begrijpen. Of is dit puur omdat ik met de wiet gestopt ben slecht 14 dagen geleden
Wellicht zullen er mensen zijn die het hier niet mee eens zijn, maar imo is er niet zoiets als onbewuste verwerking. Alles wat in je onderbewuste gaat, blijft daar zitten, groeien vaak zelfs. Verwerking begint wanneer gevoelens uit het onderbewuste- en in het "licht" van bewustzijn worden gebracht, oftewel: worden doorzien/doorvoelt.
Maar zorgen maken over wat er allemaal in je onderbewuste zit is onnodig en werk je jezelf zelfs mee tegen. Elk moment worden gevoelens aan jou gepresenteerd om te kunnen voelen: alleen déze hoef je je mee bezig te houden. Je kunt het daadwerkelijk zo gaan bekijken dat je dankbaar bent voor elk gevoel dat er op het moment opkomt, want alleen die gevoelens waar je je bewust van bent, kun je wat mee doen. Het is een beetje een switch die je kunt maken: in plaats van voelen dat je wordt "gestraft" door hoe je je voelt, dit juist als dé mogelijkheden te zien om die gevoelens te verwerken.
Vanochtend was ik aardig in een staat van weerstand inderdaad, ik had het idee dat ik volledig mijn shit aan het verliezen was. Het voelde ook een complete chaos van allemaal emoties en gedachtes tegelijk in mijn hoofd. Ook de angst suïcidaal te worden omdat ik het niet vol zou houden was erg aanwezig. Het was net alsof mijn hersenen op maximaal aan stonden. Hier kwamen ook gedachtes in voor die ik tijdens de mushroom trip had 5,5 week terug. Het voelde inderdaad teveel om te handelen…
Als iets voelt als teveel om te handelen, is dat in mijn ervaring áltijd een indicatie dat je het gevoel niet direct genoeg "aankijkt". Bij direct zien/voelen is er de capaciteit om de meest intense sensaties te voelen.
En dit is dan wellicht meer mijn persoonlijke overtuiging (waarvan ik hoop dat niemand er aanstoot aan neemt), maar ik geloof dat we alleen maar dat voorgeschoteld krijgen dat we in principe kunnen handelen (door er dus onze volledige aandacht aan te geven).
Heb het voor elkaar gekregen donderdag 6 april een intake in te plannen bij een therapeut waar ik via een klant terecht ben gekomen voor EMDR therapie, of een andere vorm waarvan de therapeut denkt dat die het beste aansluit op de situatie.
Super! Dat is waarschijnlijk al een stuk vroeger dan over een halfjaar.
![:)]()