Kerstmis en drugs. Wie heeft er een aparte ervaring mee?

Zeehond zei:

Er zijn zoveel mogelijkheden, zou je het nog een kans willen geven en naar andere opties willen kijken?

Klik om te vergroten...

EMDR is een goeie tegen trauma's. Ook oorlogstrauma's.
Maar mijn ervaring is ook dat het toch niet altijd goed helpt.
Het zit vaak diep geworteld.
Maar is vooral, kijkend naar mezelf, gewoon geworden.

Grotendeels moet je ook de juiste persoon voor je hebben zitten.
Dat moet NET de juiste therapeut zijn waar ook een klik mee is.
Had De Zandman dat niet is dat natuurlijk wel het overwegen waard.

De Zandman zei:

Dat is mijn ervaring.
Dus blijf ik van de rotzooi af.

Klik om te vergroten...

En daarom heb ik zielsveel respect voor jou.
Ik ken de klappen van de groene zweep als geen ander.
En ik kan me voorstellen hoe graag je af en toe eens wilt ontsnappen. En hebt gedaan.
Juist daarom, en dan zie ik ook weer die ijzersterke legioen drift terug "sterke krachtige drive", vind ik het sterk.

Kordie zei:

Juist daarom, en dan zie ik ook weer die ijzersterke legioen drift terug "sterke krachtige drive", vind ik het sterk.

Klik om te vergroten...

@Kordie
een legionair gaat altijd vooruit.
Een lijfspreuk uit het legioen is dan ook:
Marche ou creve!
Vertaald: marcheer of sterf!

Dit is erin gestampt, al die jaren en zo leef ik zoveel mogelijk.
Maar het neemt niet weg dat sommige heftige gebeurtenissen ronduit traumatisch zijn, en die neem je in je rugzak des levens met je mee.
Ik vind het ongelooflijk dat je van sommige gebeurtenissen je hele leven last kunt hebben.

Mindless zei:

Rare gedachte misschien, maar misschien hóeft het (de pijn) niet weg.

Ik dacht bij dit topic even terug aan deze uit het meditatie topic:



Wat als de pijn blijft, maar daarónder een dieper oké zijn kan zijn.

Sommige kut gebeurtenissen uit mijn verleden zijn ook moeilijk, nee onmogelijk weg te denken. Ze zijn in die zin deel van me. Maar tegelijkertijd bevinden ze zich in de "film" van mijn leven, terwijl ik daar uiteindelijk slechts naar kijk en dus uiteindelijk ook niet (in mijn kern) door ben aangetast.

Hoop dat dit niet verkeerd bij je overkomt. Het is een reminder aan dat diepere oké-zijn in jezelf. Een reminder aan ieder van ons.ì

Klik om te vergroten...

Nee @Mindless , dit komt zeer zeker niet verkeerd op mij over. Integendeel.
De kersttijd gaat ook weer voorbij, net als een bad trip.
En dan ga ik gewoon weer verder....maar, die pijn zou ik wel kwijt willen. Dat wel.

Mindless zei:

Rare gedachte misschien, maar misschien hóeft het (de pijn) niet weg.

Ik dacht bij dit topic even terug aan deze uit het meditatie topic:



Wat als de pijn blijft, maar daarónder een dieper oké zijn kan zijn.

Sommige kut gebeurtenissen uit mijn verleden zijn ook moeilijk, nee onmogelijk weg te denken. Ze zijn in die zin deel van me. Maar tegelijkertijd bevinden ze zich in de "film" van mijn leven, terwijl ik daar uiteindelijk slechts naar kijk en dus uiteindelijk ook niet (in mijn kern) door ben aangetast.

Hoop dat dit niet verkeerd bij je overkomt. Het is een reminder aan dat diepere oké-zijn in jezelf. Een reminder aan ieder van ons.

Klik om te vergroten...

Acceptatie scheelt zeker. Strijd tegen ongewenste emoties versterkt het in mijn beleving alleen maar.

Kerst zelf niet.

We zullen met Kerst in Droevendaal wel geblowd hebben en VHS films gekeken hebben want dat deden we altijd.

Ook had het semi-officiële huishoofd (oud-kraker, koffieshop eigenaar en voormalige heroïne verslaafde en ex-basist, 30+) een geweldige vegetarische notentaart gemaakt alleen was hij pissig omdat er iets was met zijn (17(?)-jarige woonde ook bij ons) vriendin die gestopt was met haar middelbare school omdat ze blowde.

(Ergens tussen '95 en '97).

Verder is het altijd Kerst geweest met familie hier met zelfs nauwelijks alcohol.

Wel kreeg ik altijd het "Merry Christmas" gevoel.
Toen de zigeuner er in Madrid met mijn betaalpas vandoor was vroeg één oudere verslaafde me om een vuurtje en zei toen ik hem mijn aansteker leende "Merry X-Mas!". Precies wat ik had gedacht, maar nu zei hij het.

(Het was overigens nog geen Kerstmis. Met hulp van Charitas van de Rooms Katholieke kerk en twee Zuid-Amerikaanse vrienden vond ik werk in Andalusië en we brachten de Kerst door in het appartement boven de schuur van de olijfboer.
Op de televisie was The Prince of Egypt in het Spaans nagesynchroniseerd. We mochten daar niet drinken van de boer en dat hebben we ook niet gedaan).

De Zandman zei:

Nee @Mindless , dit komt zeer zeker niet verkeerd op mij over. Integendeel.
De kersttijd gaat ook weer voorbij, net als een bad trip.
En dan ga ik gewoon weer verder....maar, die pijn zou ik wel kwijt willen. Dat wel.

Klik om te vergroten...

Uiteraard, liever die pijn weg.

Maar de boodschap die hier gegeven wordt is dat er zelfs tijdens de pijn een onderliggende berusting, een "onderliggend" oké zijn gevonden kan worden. Uiteindelijk is alles oké en daarom is het ook nu al oké.

Het helpt om jezelf te blijven herinneren aan deze dingen, bijvoorbeeld middels dit soort video's.

_shikantaza zei:

Acceptatie scheelt zeker. Strijd tegen ongewenste emoties versterkt het in mijn beleving alleen maar.

Klik om te vergroten...

Zeker. Het weg willen hebben van pijn (hoe begrijpelijk ook) = het niet accepteren ervan. (Weerstand tegen wat is)

Gek genoeg: als de pijn volledig toegelaten wordt, kan gezien worden dat je er slechts naar zit te kijken: de pijn is niet jezelf. De pijn is onderdeel van de film die je je leven noemt, maar jij bent alleen het scherm waarop de film getoond wordt. Het scherm is nooit door wat dan ook aangetast.

Maar als je geboeid bent door- en geïnvesteerd in de film van je leven, is het alsóf je het karakter in de film bent. Dan is de pijn je persoonlijke realiteit.

De pijn kan eventueel blijven, maar je relatie ermee bepaald of de pijn persoonlijk wordt.

Het is kerstavond.
Twee dagen Kers naderen.

Er zal weer veel gebruikt worden. Sowieso alcohol, maar ook drugs. Wie herinnert zich die tweede kerstdag feesten nu niet.
Na het kerstdiner met een witte snor en een fles wijn die op tafel stond en het wilde konijn in de maag de kroeg in.
Is dat nog steeds? Of ben ik gewoon oud aan het worden?

Kordie zei:

Het is kerstavond.
Twee dagen Kers naderen.

Er zal weer veel gebruikt worden. Sowieso alcohol, maar ook drugs. Wie herinnert zich die tweede kerstdag feesten nu niet.
Na het kerstdiner met een witte snor en een fles wijn die op tafel stond en het wilde konijn in de maag de kroeg in.
Is dat nog steeds? Of ben ik gewoon oud aan het worden?

Klik om te vergroten...

Bij ons heeft kerst nooit om die dingen gedraaid. Hoor genoeg verhalen over kerstnachtmis en dan de kroeg in en de rest van de kerstvakantie een kater.
Vanaf dat we volwassen waren wel wijn tijdens kerstdiner. Ik heb gevraagd of het voor deze keer alcoholvrij mocht en dat gaat de familie geloof ik doen.

Laatste Kerstmis, ging ik heel hard, maar de volgende dag voelde ik mij sip en verward.
Voor dit jaar, hou ik een trip apart.
En voor kerstdag nummer 2 kreeg ik een tip, waardoor ik die met special K start.
Een gevulde kamer, vrienden met rode ogen.
Een coke snuiver opscheppend over zijn verdiende vermogen.
Bespaar me de tranen laat de snats naast de Skunk dagen goed drogen.
En dat we nog vele keren Kerst, als junk doormaken mogen.
Die bitch is nu mn ex, ze heeft me met de Kerstman bedrogen.
Haar portie is nu voor mij, heb nu extra grote ogen.

Oja en kerst bij de Brijder vorig jaar. Ook een aparte ervaring, zeker gezien ik Corona had.

Brrrr dat was echt de horror. Iemand heeft nog geprobeerd het op te leuken door de hele week servetjes te vouwen. Snel vergeten.

Door mijn werk was ik vaak weg met Kerst.
Dus voor mij heeft het niet echt een betekenis.
Natuurlijk wel dat je mensen mist die me ontvallen zijn.

Deze tijd van het jaar is wel de terugblik naar afgelopen jaar.
Dat maakt me soms wel verdrietig. Of tussen haakjes, want echt gevoel heb ik niet meer. Meer: "Ik had het graag anders gezien, vooral ook voor mijn dierbaren"