Hoe ziet het onderhoud van jouw herstel er uit?

Raver zei:

Het begint met regelmatig naar meetings gaan. Ik zit er zo'n 5 a 6 keer per week. Op deze meetings deel ik wat er op me hart ligt.
Verder op de meetings probeer ik wat eerder aan te komen en zo laat mogelijk weg te gaan. Dit doe ik om verbinding te maken en in gesprek te raken met andere herstellende verslaafden. Dit levert veel op, herkenning en opbouwen van vriendschappen.

Naast meetings heb ik een sponsor. Deze bel ik een aantal keer per week, maar daar ga ik vooral de stappen mee bespreken.

Bellen doe ik op momenten dat ik het lastig heb of behoefte heb aan een gesprek over dan wel iets waar ik mee zit of als ik me eenzaam voel. Ik bel zelf alleen met fellows waar ik een connectie mee heb, ik bel geen fellows die ik niet ken. Waar ik het nummer wel van heb liggen door een aangereikte telefoonlijst op een meeting.

'S ochtends begin ik de dag (of in de loop van de ochtend) met een stukje te lezen uit de Basic Tekst (NA Literatuur) en meestal heb ik dan al de Just for Today gelezen. Na het lezen pak ik een momentje om te "bidden" naar een macht groter dan mijzelf. Wat dat dan ook maar mag zijn.

Aan het einde van de dag schrijf ik een stap 10 weerspiegeling. ( Vaak geen zin in maar suggesties opvolgen is ook onderdeel van herstel )
- Hoe was mijn dag
- Wat ging er minder goed en hoe ging ik daarmee om
- Heb ik contact gehad met mijn Hogere Macht
- Noem 3 dingen die beter konden
- Noem 3 dingen die goed gingen
- Noem 3 dingen waar je dankbaar voor bent.

En dan tot slot he, gedurende de dag is het gewoon steeds mezelf afvragen welke motieven ik heb bij dingen die ik wil doen. In structuur proberen te blijven en gezond eten is ook onderdeel van alles. Wat me alleen niet altijd goed lukt. Herstel is dus echt voor mij alles proberen te veranderen of anders te doen dan ik eerst deed.

Alles veranderen betekent daarin voor mij niet specifiek maatschappelijk en vriendschappen alles veranderen maar vooral mijn eigen manier van handelen en denken veranderen. Geestelijke gezondheid proberen te bereiken door eerlijk te zijn, bereidwillig en open van geest. Ik loop al sinds 2016 mee in het programma. Heb cleantijden bereikt van 9mnd , 14mnd en 2.5 jaar. Telkens als ik terugviel had dat ermee te maken dat ik gewoon niet deed wat ervoor nodig was om clean te blijven.

Ik citeer uit de Basic Tekst;

Verslaving is een groter probleem dan alleen drugsgebruiken, dus hoe kunnen we denken dat alleen stoppen met drugs gebruiken de oplossing is?

Terughoudendheid en ontkenning van onze ziekte houden ons ziek.

Dat zie ik dus ook echt zo. Als ik alleen stop met drugs gebruiken blijf ik over met mijn shit. Ik als rasechte verslaafde kan niet met het leven omgaan zoals dat komt. Bij elke tegenslag of negatieve gedachten is mijn oplossing drugs gebruiken. Dat is geen duurzaam leven.

Al zou ik soms echt graag weer willen gebruiken, door te doen wat ik hier heb beschreven lukt het me om dat voor vandaag te laten.

🔷️

Klik om te vergroten...

_shikantaza zei:

Iemand die iets heeft wat ik wil.

Klik om te vergroten...

Zanza zei:

Zonder iedereen met verslavingsproblematiek te niet te doen...

Maar ik krijg hier op het forum ook een beetje een ander gevoel bij het omgaan met verslaving. Als in: voor mij voelt het soms alsof men elkaar nog dieper in de verslaving/slachtofferrol duwt dan nodig is. Onbedoeld en goedbedoeld though. Ik weet niet zo goed hoe ik dit goed duidelijk moet maken, zonder mensen tegen het zere been te trappen, want dat is niet mijn bedoeling.

Maar... Zoals ik gister ergens gepost heb, ben ik zelf bijv. "gewoon" gestopt met mijn verslavingen. Zonder veel last of cravings. Enkel de benzo's hebben me wat langer in hun greep gehouden en soms ook weer teruggetrokken. Maar om nou te zeggen dat ik door een hel ging, vind ik overdreven. Het enige nadeel van die benzo's, is dat je daar (over het algemeen) niet op de zanzamanier mee kan stoppen en er dus een aantal weken/maanden voor uit moet trekken, vanwege het gevaar op acute ontwenningsverschijnselen die mogelijk levensbedreigend zijn. Dat soort tips vind ik wel helpend natuurlijk. In alle gevallen.

En als ik om me heen kijk in mijn eigen kring, hebben de meesten een of meerdere verslavingen (coke/speed/cannabis/alcohol/nicotine, bijv.) ook op dezelfde wijze gestaakt. Júíst omdat men verder van weinig informatie omtrent verslavingsproblematiek voorzien is.

Nou zie ik ook wel dat er hier erg zware gevallen bij zitten natuurlijk en vooral dus met middelen waar acuut staken een gevaar wordt. Ik vraag me alleen soms af of alles wel helpend is of dat het ook tegendraads werkt, vanwege de toch best heftige verhalen die gedeeld worden (die niet gebagatelliseerd hoeven of moeten worden. Als je dat zo ervaart, ervaar je dat zo).

Soms is "gewoon niet meer doen" ook een optie. Ik betrap me er iig zelf soms ook op dat ik meega in bepaalde verhalen of statements en dan met terugwerkende kracht een gevoel krijg dat het toch allemaal best heftig was, vwb mijn eigen verslavingen. En dat wás ook zo, qua gebruik. Maar niet wb het staken daarvan.

En precies dat zie ik ook om me heen, met vergelijkbare gevallen als ik, die verder niet op dergelijke fora actief zijn en überhaupt weinig kennis over drugs, middelen en verslaving hebben en dus ook geen andere verhalen over verslavingen kennen en eigenlijk nauwelijks bewust verslaafd zijn. Enkel op een punt gekomen dat je denkt "nou is het mooi geweest". Met als aanleiding bijvoorbeeld simpelweg de route die het leven uitgestippeld heeft. Door het starten aan je eerste "echte" baan of het krijgen van kinderen enz.

Ik hoop dat jullie snappen wat ik bedoel en niet het gevoel krijgen dat ik jullie niet serieus neem, want dat doe ik wel en zie ook de verschillen in gradaties qua verslavingen. Maar in een aantal gevallen denk ik soms ook: "Tja, ik weet niet of dit nou helpend is of het juist erger maakt".

Kennis en lotgenoteninformatie is prettig wanneer je dat echt nodig hebt. Alleen als ik soms wel eens iemand zie posten "ik zit nu 3 maanden aan de 3mmc en kan niet stoppen" en dan een advies krijgen tot aan klinieken in verweggistan en avondlange sessies bij een zelfhulpgroep en een dagelijkse routine aan tips en trics om hier mee verder te gaan, dan denk ik ook wel eens "schop onder je hol en kap gewoon zeg".

Ik mis de nuance soms gewoon een beetje. Probeer daar ook aan te denken, zou ik willen zeggen. Zonder meteen je eigen verslaving te kopieren naar de ander. Het is niet altijd hetzelfde.

Excuus voor de lange post en nogmaals: ik bagatelliseer niemands verhaal. Enkel mijn gedachten over hoe ik het hier soms zie en hoe ik het elders zie of heb gezien en ervaren.

Klik om te vergroten...

LucidLucy zei:

Uiteindelijk komt het voor mij allemaal neer op verbinding: met mezelf en mijn eigen emoties; met mijn fellows, vrienden en familie en met mijn hogere macht.

Meetings, bellen, stappenwerk, service doen, bidden, mediteren, het zijn allemaal tools om in verbinding te blijven met anderen, met het programma en met mezelf. Het verbetert mijn kwaliteit van leven, vermindert mijn gevoel van eenzaamheid en 'anders-zijn' en daarmee wordt drugs gebruiken overbodig.

Klik om te vergroten...