#1
GAAF ! Dit rapport ontnam mij bijna de adem. Goed gedoseerd @ljuv !
DTRH 2024: een cocktail aan feestjes, mensen en middelen
19 antwoorden
3 weergaven
18-5-2026
#2
Ik lees die van vorig jaar nu voor het eerst maar wat een leuk Trip Report en wat een geweldige ervaring😍
Hopelijk is het dit jaar weer zo leuk, veel plezier!🥳
Hopelijk is het dit jaar weer zo leuk, veel plezier!🥳
#3
Wat een fantastisch geschreven ervaring, HIER WORD IK DUS ZO BLIJ VAN OM TE LEZEN!!!
Dit zijn toch die onvergetelijke avonturen die mooi zijn om te delen.
Thanks, alsof ik er bij was ❤️❤️❤️
Dit zijn toch die onvergetelijke avonturen die mooi zijn om te delen.
Thanks, alsof ik er bij was ❤️❤️❤️
#4
Omdat @Zeehond vandaag blafte dat hij meer recreatieve gezellige drugservaringen wilde lezen ben ik maar meteen begonnen met schrijven. Ik ben het er ook wel mee eens: de tripreports zijn dé reden geweest me ooit aan te melden en ik zie ze steeds minder voorbij komen. Dus laat ik zelf maar weer eens een duit in het (grip)zakje doen😇
Vooraf
Twee weekeinden geleden was ik voor het eerst sinds corona weer eens naar een meerdaags festival geweest. Het eerste wat ik erover kwijt wil: ZO DOM DAT IK ER ZO LANG MEE HAD GEWACHT. Ik was hélemaal vergeten hoe leuk ik het vond en ik had me in tíjden niet zo relaxt en gelukkig gevoeld als daar. Ik wil ook zeggen dat ik me qua drugsgebruik niet echt heb gedragen. Maar dat was ook niet waar ik voor ging en ik heb me ook niet misdragen, mijn hoeveelheden zijn meestal niet te overdadig. Enniewees: dit is een gezellig tripreport dus wijsneusjes, ik negeer zulke reacties.
Ik was een keer eerder bij down the rabbit hole geweest in 2018 en dat was een van mn favoriete festivalervaringen. We zouden met een groep van 11 vrienden zijn, waarvan er 3 ook vrouw waren. Helaas zeiden ze alle drie een voor een af. Gelukkig ben ik heul goed met mijn mannelijke vrienden, maar het was wel wat ongezellig elke keer dat ik naar de wc moest. Sta je in je eentje bij te pakken… en tegen de tijd dat ik een keer door de rij heen was waren de mannen allang verdwenen. Daarentegen natuurlijk wel de meest grappige en random gesprekken als ik in m’n eentje aan het wachten was. Verder was het heerlijk eigenlijk, ik voel me altijd erg op m’n gemak in een groep mannen: lekker ouwehoeren, bier drinken, kut roepen en weinig gezeik. Daarentegen ook héél weinig voorbereiding… Dus ik heb de hele apotheek en boodschappenlijst aangeschaft voor de hele groep😂 Volgende keer beter delegeren.
Ik vond het moeilijk te beslissen in welke drugs ik t meest zin zou hebben… Het was erg onduidelijk wat het weer zou doen en voor corona gebruikte ik behalve mdma en wiet niet zo veel drugs. Dus nam ik mijn persoonlijke voorraadje maar helemaal mee. Nou, dat heppik gewete want hij is er bijna helemaal doorgeengegaan😂 Oeps! Maar genieten was het wel enorm. Ik app @Zanza van te voren met de vraag hoe ik mijn “duidelijk meer dan 1 gebruikershoeveelheid” voorraadje mee kan nemen, maar uiteindelijk was de controle op steekproef en was het vet onnodig.
Dag 0,5
Nadat ik met drie vrienden op donderdagmiddag heb gevóchten voor een campingplaats en de meeste tenten heb opgezet, beginnen we heerlijk onderuit gezakt aan de biertjes en jonko’s. Vanaf het moment dat we in de auto zaten heb ik alweer buikpijn van het schaterlachen en dat was ondanks de klassieke campingellende niet gestopt. Ik vervloekte ze kort toen ik onze kar spullen het hele campingterrein over mocht zuilen maar het was de titel “meest mannelijke van de vriendengroep” wel waard😂 Ik kan ze ook geen ongelijk geven ahahaha. Het waaide flink maar dat was wel prettig: het was een stuk minder heet dus we konden heerlijk van de avondzon genieten. Een van de vrienden pakt als eerste een ponypack erbij en begint aan de ket. Ik en een andere vriend met wie ik vaak op dezelfde drugslijn zit besluiten onze energie en middelen te besparen voor de komende dagen. De vriend aan de ket probeert een vriend niet aan de ket te helpen met zn tent, die niet strak genoeg stond om windbestendig te zijn. Hoewel de maat onder invloed met uitstek de handigste van de groep is, krijgt hij het voor elkaar de tent nog instabieler te maken en waait deze bijna het camping terrein af. De beste man zetten we op een stoel en we besluiten de partytent ook maar vast te maken aan alles wat we maar konden vinden met touw en tape. Daarna maken we een rondje over de camping en het festival terrein om sfeer te proeven, avondeten te halen en bier af te halen. Het festival had een pre-order service die je t/m vrijdag 00:00 kon ophalen. Tot en met vrijdagnacht hadden we dus heerrrrrrlijk gekoeld bier. Echt een topservice. Sowieso viel het me op hoe geprofessionaliseerd het was. Je kon van te voren matrassen huren zodat je deze zelf niet mee hoefde te nemen en je kon in de supermarkt alle nodige campinggear kopen. Dat kwam goed uit: blijkbaar had ik een eenpersoonsluchtbed meegenomen voor mij en m’n vriend😅 Het is al erg gezellig en ik kom de ene na de andere bekende tegen. Van mijn beste vriendinnetjes wist ik dat ze er ook zouden zijn, en ik vind het heerlijk even met ze te kroelen. Euforisch lopen ik terug naar de tent, waarschijnlijk aangewakkerd door mijn wiet- en alcoholroes. Onze andere vrienden komen vlak voor het donker aan en voor de tweede keer trek ik die kutkar het terrein over: sukkels🙄😂 We hebben nog een fijne avond waarbij vrienden die met een andere groep gingen nog even komen hangen en de meesten houden het bij wiet en bier. S nachts slaap ik kut. Ik heb verschrikkelijk onderschat hoe koud het s nachts zou worden en blij truien en dekens over me heengooien. Tegen mn ventje aankruipen zat er met 1 luchtbed niet in.
Dag 1
De eerste dag moeten we er even inkomen. Sef opent en daar genoten we van, maar daarna zijn er veel artiesten die we “opzich wel” willen zien. We weten nog niet welke podia we het chillst vinden, waar de rij voor het bier het kortst is of waar we het beste kunnen klieren. Ik heb enorme spierpijn van de dag ervoor en voel me uitgeput van de afgelopen weken op werk. Precies op het moment dat ik overweeg om m’n neus te poederen kijkt mijn drugspartner in crime(dpic) me betekenisvol aan. Huppetiehup✨sos voor de kleine gup. Meteen maken we een verkennend rondje over het deel van het terrein waar we nog niet waren geweest. Het is exact hetzelfde opgezet als in 2018: heel chill. Ik pak al snel geen sos meer bij want 1. er was te veel lekker eten dat ik heel graag wilde proberen en 2. ik wilde niet dat mijn gebruik later op de avond gedempt zou worden.
Vlak voor Eefje de Visser begint ben ik weer íédereen kwijt. Balen, want dit was de enige artiest waar ik als een gek naar uitkeek. Had al helemaal voor me gezien hoe ik op de heuvel met een jonkootje haar show zou kijken. Precies dat doe ik alsnog en tijdens het eerste nummer vindt mijn vriend me als eerste. Tegen hem aan geniet ik nog meer en langzaam vindt iedereen ons weer. Ik moet me enorm inhouden niet te huilen: precies wat ik hoopte ontvouwde zich nu voor m’n ogen. Zelfs de vrienden waarvan ik dacht dat ze het vreselijke muziek zouden vinden genieten zichtbaar en zijn onder de indruk. Halverwege de show nemen 3 vrienden en ik een goede dosis 2cb, zodat deze goed in zou kicken bij Action Bronson. Volgens mij voel ik de eerste psychedelica rilling nog voor het einde van Eefjes show. Ook mijn glimlach kreeg ik er niet meer af: wat ben ik toch een gezegend mens.
Bij actionbronson kwamen we niet meer door de massa heen, dus ook dit kijken we vanaf een heuvel net buiten de tent. Ik vind het eigenlijk perfect want mijn lichaam is MOE. Ik begin de 2cb steeds sterker te voelen en wist zeker dat ik er inzat toen ik steeds tussen m’n eigen benen aan het checken was of ik niet in m’n broek gezeken had😂 Natuurlijk niet. Ik lach me rot om de vriend naast me, die zegt dattie nog niets voelt. Ik zie hem een rilling hebben, hij vraagt waar vriend 11 nou in godsnaam blijft: “die kunnen we ook niet alleen laten he!!!” Precíés op dat moment komt hij aanlopen en knuffelt onze bezorgde vriend van achter. Ik zie kleine traantjes van geluk en een heeeeel brede glimlach: Nee nee. Tuurlijk voel jij niks💀
Ik sta weer eens alleen in de rij voor de wc. Er is net een show op het hoofdpodium klaar én in 2 tenten ernaast en het is k n e i t e r druk, dus ik heb extra goed met mijn vrienden afgesproken waar ik ze weer zie. Ik snap er ook namelijk geen kont meer van en ben een beetje overweldigd door de massa. Ik raak in gesprek met de meiden voor me en plots draait het meisje voor hen zich om: JA JOUW STEM HERKEN JE NATUURLIJK METEEN! Ik kan wel door de grond zakken want op mijn piek 2cb kom ik dé collega tegen waar ik iets minder contact mee heb en waarvan ik to-taal niet weet hoe ze over drugs denkt. Volgens mij heb ik mezelf niet compleet voor lul gezet maar zeker weten doe ik t ook niet. Op de dixi lach ik enorm om de situatie en begin ik zelfs een beetje visuals te zien: snel wegwezen voor ik vergeet hoe, of gepakt wordt door m’n visuals.
We staan bij LSD sound system. Wát een topmuziek met deze drug. We hebben bij Eefje nog lang getwijfeld over of we vandaag of morgen mdma willen gebruiken maar qua muziek hebben we een fantastische keuze gemaakt. Ik zie dat hij bij de andere vrienden nu ook goed inkickt. We lachen de ballen uit onze broeken, de tranen rollen over onze wangen én het is een waanzinnige show. Drie vrienden hadden schijt en waren al lekker M aan het likken. Twee anderen profiteren van mijn coke. Zij begeleiden de trippers met een kleine frustratie maar vooral heel veel hilariteit van tent naar tent. Ik blijf maar lachen en huilen: ik zie 3 idioten die denken er prima aan toe te zijn maar zich gedragen als kinderen en elke seconde afgeleid zijn en 3 die vooral bezig zijn mer kauwe en dansen én twee die zich ineens als twee leiders/verantwoordelijken moeten gedragen, maar dat van nature to-taal niet zijn. En wat is dansen toch fantaaaastisch aan de 2cb. Ik voel me altijd nog lichter/ zwevender dan op mdma. Als ik uit mijn tripje begin te komen ga ik ook over naar coke en bier. De dj’s draaien heerlijk en ik wil nog even door. Met een vriend van een vriend zoek ik naar een plekkie waar we het hardste kunnen stampen. Ik heb zin in iets rauwers, maar voor die dj’s moet ik wachten tot de volgende nacht. Ondanks onze intenties en mijn lichamelijke én geestelijke moeheid, verlaten we pas rond 4 met de laatste vrienden het terrein. Op de camping zien we het licht worden. De zonsopgang is indrukwekkend. We sluiten natuurlijk af met een jointje bij de tent. We hebben een luchtbed extra gekocht dus ik kruip cozy naast m’n vent.
Later meerrrrr. Ik heb geen zin meer om te schrijven maar wel om dit alvast te delen. Groetjeeeeees.
Vooraf
Twee weekeinden geleden was ik voor het eerst sinds corona weer eens naar een meerdaags festival geweest. Het eerste wat ik erover kwijt wil: ZO DOM DAT IK ER ZO LANG MEE HAD GEWACHT. Ik was hélemaal vergeten hoe leuk ik het vond en ik had me in tíjden niet zo relaxt en gelukkig gevoeld als daar. Ik wil ook zeggen dat ik me qua drugsgebruik niet echt heb gedragen. Maar dat was ook niet waar ik voor ging en ik heb me ook niet misdragen, mijn hoeveelheden zijn meestal niet te overdadig. Enniewees: dit is een gezellig tripreport dus wijsneusjes, ik negeer zulke reacties.
Ik was een keer eerder bij down the rabbit hole geweest in 2018 en dat was een van mn favoriete festivalervaringen. We zouden met een groep van 11 vrienden zijn, waarvan er 3 ook vrouw waren. Helaas zeiden ze alle drie een voor een af. Gelukkig ben ik heul goed met mijn mannelijke vrienden, maar het was wel wat ongezellig elke keer dat ik naar de wc moest. Sta je in je eentje bij te pakken… en tegen de tijd dat ik een keer door de rij heen was waren de mannen allang verdwenen. Daarentegen natuurlijk wel de meest grappige en random gesprekken als ik in m’n eentje aan het wachten was. Verder was het heerlijk eigenlijk, ik voel me altijd erg op m’n gemak in een groep mannen: lekker ouwehoeren, bier drinken, kut roepen en weinig gezeik. Daarentegen ook héél weinig voorbereiding… Dus ik heb de hele apotheek en boodschappenlijst aangeschaft voor de hele groep😂 Volgende keer beter delegeren.
Ik vond het moeilijk te beslissen in welke drugs ik t meest zin zou hebben… Het was erg onduidelijk wat het weer zou doen en voor corona gebruikte ik behalve mdma en wiet niet zo veel drugs. Dus nam ik mijn persoonlijke voorraadje maar helemaal mee. Nou, dat heppik gewete want hij is er bijna helemaal doorgeengegaan😂 Oeps! Maar genieten was het wel enorm. Ik app @Zanza van te voren met de vraag hoe ik mijn “duidelijk meer dan 1 gebruikershoeveelheid” voorraadje mee kan nemen, maar uiteindelijk was de controle op steekproef en was het vet onnodig.
Dag 0,5
Nadat ik met drie vrienden op donderdagmiddag heb gevóchten voor een campingplaats en de meeste tenten heb opgezet, beginnen we heerlijk onderuit gezakt aan de biertjes en jonko’s. Vanaf het moment dat we in de auto zaten heb ik alweer buikpijn van het schaterlachen en dat was ondanks de klassieke campingellende niet gestopt. Ik vervloekte ze kort toen ik onze kar spullen het hele campingterrein over mocht zuilen maar het was de titel “meest mannelijke van de vriendengroep” wel waard😂 Ik kan ze ook geen ongelijk geven ahahaha. Het waaide flink maar dat was wel prettig: het was een stuk minder heet dus we konden heerlijk van de avondzon genieten. Een van de vrienden pakt als eerste een ponypack erbij en begint aan de ket. Ik en een andere vriend met wie ik vaak op dezelfde drugslijn zit besluiten onze energie en middelen te besparen voor de komende dagen. De vriend aan de ket probeert een vriend niet aan de ket te helpen met zn tent, die niet strak genoeg stond om windbestendig te zijn. Hoewel de maat onder invloed met uitstek de handigste van de groep is, krijgt hij het voor elkaar de tent nog instabieler te maken en waait deze bijna het camping terrein af. De beste man zetten we op een stoel en we besluiten de partytent ook maar vast te maken aan alles wat we maar konden vinden met touw en tape. Daarna maken we een rondje over de camping en het festival terrein om sfeer te proeven, avondeten te halen en bier af te halen. Het festival had een pre-order service die je t/m vrijdag 00:00 kon ophalen. Tot en met vrijdagnacht hadden we dus heerrrrrrlijk gekoeld bier. Echt een topservice. Sowieso viel het me op hoe geprofessionaliseerd het was. Je kon van te voren matrassen huren zodat je deze zelf niet mee hoefde te nemen en je kon in de supermarkt alle nodige campinggear kopen. Dat kwam goed uit: blijkbaar had ik een eenpersoonsluchtbed meegenomen voor mij en m’n vriend😅 Het is al erg gezellig en ik kom de ene na de andere bekende tegen. Van mijn beste vriendinnetjes wist ik dat ze er ook zouden zijn, en ik vind het heerlijk even met ze te kroelen. Euforisch lopen ik terug naar de tent, waarschijnlijk aangewakkerd door mijn wiet- en alcoholroes. Onze andere vrienden komen vlak voor het donker aan en voor de tweede keer trek ik die kutkar het terrein over: sukkels🙄😂 We hebben nog een fijne avond waarbij vrienden die met een andere groep gingen nog even komen hangen en de meesten houden het bij wiet en bier. S nachts slaap ik kut. Ik heb verschrikkelijk onderschat hoe koud het s nachts zou worden en blij truien en dekens over me heengooien. Tegen mn ventje aankruipen zat er met 1 luchtbed niet in.
Dag 1
De eerste dag moeten we er even inkomen. Sef opent en daar genoten we van, maar daarna zijn er veel artiesten die we “opzich wel” willen zien. We weten nog niet welke podia we het chillst vinden, waar de rij voor het bier het kortst is of waar we het beste kunnen klieren. Ik heb enorme spierpijn van de dag ervoor en voel me uitgeput van de afgelopen weken op werk. Precies op het moment dat ik overweeg om m’n neus te poederen kijkt mijn drugspartner in crime(dpic) me betekenisvol aan. Huppetiehup✨sos voor de kleine gup. Meteen maken we een verkennend rondje over het deel van het terrein waar we nog niet waren geweest. Het is exact hetzelfde opgezet als in 2018: heel chill. Ik pak al snel geen sos meer bij want 1. er was te veel lekker eten dat ik heel graag wilde proberen en 2. ik wilde niet dat mijn gebruik later op de avond gedempt zou worden.
Vlak voor Eefje de Visser begint ben ik weer íédereen kwijt. Balen, want dit was de enige artiest waar ik als een gek naar uitkeek. Had al helemaal voor me gezien hoe ik op de heuvel met een jonkootje haar show zou kijken. Precies dat doe ik alsnog en tijdens het eerste nummer vindt mijn vriend me als eerste. Tegen hem aan geniet ik nog meer en langzaam vindt iedereen ons weer. Ik moet me enorm inhouden niet te huilen: precies wat ik hoopte ontvouwde zich nu voor m’n ogen. Zelfs de vrienden waarvan ik dacht dat ze het vreselijke muziek zouden vinden genieten zichtbaar en zijn onder de indruk. Halverwege de show nemen 3 vrienden en ik een goede dosis 2cb, zodat deze goed in zou kicken bij Action Bronson. Volgens mij voel ik de eerste psychedelica rilling nog voor het einde van Eefjes show. Ook mijn glimlach kreeg ik er niet meer af: wat ben ik toch een gezegend mens.
Bij actionbronson kwamen we niet meer door de massa heen, dus ook dit kijken we vanaf een heuvel net buiten de tent. Ik vind het eigenlijk perfect want mijn lichaam is MOE. Ik begin de 2cb steeds sterker te voelen en wist zeker dat ik er inzat toen ik steeds tussen m’n eigen benen aan het checken was of ik niet in m’n broek gezeken had😂 Natuurlijk niet. Ik lach me rot om de vriend naast me, die zegt dattie nog niets voelt. Ik zie hem een rilling hebben, hij vraagt waar vriend 11 nou in godsnaam blijft: “die kunnen we ook niet alleen laten he!!!” Precíés op dat moment komt hij aanlopen en knuffelt onze bezorgde vriend van achter. Ik zie kleine traantjes van geluk en een heeeeel brede glimlach: Nee nee. Tuurlijk voel jij niks💀
Ik sta weer eens alleen in de rij voor de wc. Er is net een show op het hoofdpodium klaar én in 2 tenten ernaast en het is k n e i t e r druk, dus ik heb extra goed met mijn vrienden afgesproken waar ik ze weer zie. Ik snap er ook namelijk geen kont meer van en ben een beetje overweldigd door de massa. Ik raak in gesprek met de meiden voor me en plots draait het meisje voor hen zich om: JA JOUW STEM HERKEN JE NATUURLIJK METEEN! Ik kan wel door de grond zakken want op mijn piek 2cb kom ik dé collega tegen waar ik iets minder contact mee heb en waarvan ik to-taal niet weet hoe ze over drugs denkt. Volgens mij heb ik mezelf niet compleet voor lul gezet maar zeker weten doe ik t ook niet. Op de dixi lach ik enorm om de situatie en begin ik zelfs een beetje visuals te zien: snel wegwezen voor ik vergeet hoe, of gepakt wordt door m’n visuals.
We staan bij LSD sound system. Wát een topmuziek met deze drug. We hebben bij Eefje nog lang getwijfeld over of we vandaag of morgen mdma willen gebruiken maar qua muziek hebben we een fantastische keuze gemaakt. Ik zie dat hij bij de andere vrienden nu ook goed inkickt. We lachen de ballen uit onze broeken, de tranen rollen over onze wangen én het is een waanzinnige show. Drie vrienden hadden schijt en waren al lekker M aan het likken. Twee anderen profiteren van mijn coke. Zij begeleiden de trippers met een kleine frustratie maar vooral heel veel hilariteit van tent naar tent. Ik blijf maar lachen en huilen: ik zie 3 idioten die denken er prima aan toe te zijn maar zich gedragen als kinderen en elke seconde afgeleid zijn en 3 die vooral bezig zijn mer kauwe en dansen én twee die zich ineens als twee leiders/verantwoordelijken moeten gedragen, maar dat van nature to-taal niet zijn. En wat is dansen toch fantaaaastisch aan de 2cb. Ik voel me altijd nog lichter/ zwevender dan op mdma. Als ik uit mijn tripje begin te komen ga ik ook over naar coke en bier. De dj’s draaien heerlijk en ik wil nog even door. Met een vriend van een vriend zoek ik naar een plekkie waar we het hardste kunnen stampen. Ik heb zin in iets rauwers, maar voor die dj’s moet ik wachten tot de volgende nacht. Ondanks onze intenties en mijn lichamelijke én geestelijke moeheid, verlaten we pas rond 4 met de laatste vrienden het terrein. Op de camping zien we het licht worden. De zonsopgang is indrukwekkend. We sluiten natuurlijk af met een jointje bij de tent. We hebben een luchtbed extra gekocht dus ik kruip cozy naast m’n vent.
Later meerrrrr. Ik heb geen zin meer om te schrijven maar wel om dit alvast te delen. Groetjeeeeees.
#5
Dat was me ook niet ontgaan, subtiel he?Omdat @Zeehond vandaag blafte dat hij meer recreatieve gezellige drugservaringen wilde lezen.
M'n DMT trip report staat nog in het klad.
Thx voor je report!!
#6
Haha ja en kei leuk om te schrijven ook eigenlijk. Wel een werkje😅Wat een fantastisch geschreven ervaring, HIER WORD IK DUS ZO BLIJ VAN OM TE LEZEN!!!
Dit zijn toch die onvergetelijke avonturen die mooi zijn om te delen.
Thanks, alsof ik er bij was ❤️❤️❤️
Cant wait!!!Dat was me ook niet ontgaan, subtiel he?
M'n DMT trip report staat nog in het klad.
Thx voor je report!!
#7
Heerlijk dit!
Ik kijk uit na het vervolg!🤩
Ik kijk uit na het vervolg!🤩
#8
⚠️VERVOLG OP OPENINGSBERICHT⚠️
Dag 2
Een beetje laat word ik herboren wakker. Vanuit mijn tent hoor ik van de mannen alweer een lachsalvo en nog beter: ik voel mn armen en benen weer zonder dat ze 20 kilo zwaarder lijken. We staan op met een wake & bake en kutten wat bij de tent. Ook letterlijk trouwens, want het is zowaar nóg harder gaan waaien. Er vliegen al partytenten door de lucht en ook wij verstevigen die van ons weer. Ik weet niet hoe we het voor elkaar krijgen, maar het is pas 4 uur als ik op het festivalterrein sta. Toch heb ik al een heel leuke middag gehad. Ik heb zelfs al een eerste sosje op, omdat dpic en ik er jonkootje te veel hadden geklapt maar nu wilden klieren. Er is een DJ uitgevallen en Fatima Yahama, waar mijn techno liefde ooit een beetje begon, is de vervanger... L’empratrice én Jungle staan main én er is EK voetbal dus ik kijk enorm uit naar de dag én naar MDMA heheh. We gaan langs de wat kleinere podia waar minder bekende artiesten staan. Met twee vrienden ga ik naar twee van m’n beste vriendinnen(💕💕💕) en chill ik (wederom buiten in het gras) bij Aurora (vet!!!). Ik ben zó content met mijn groep maar ook met hoe ik me van groep tot groep beweeg, me overal welkom voel en zo mezelf kan zijn. Iedereen die ik ken die hier is, is op een bepaalde manier heel belangrijk voor me. Dat óf dit weekeind is een grote afterglow voor me😅 Ik heb een spraakmakend petje op en geniet óók van de gesprekken met random mensen die er naar vragen. En waar ik ook gelukkig mee ben: het eten! Ik heb te weinig tijd om van alles wat me aanspreekt te kunnen genieten. In verhouding tot het bier vallen de muntprijzen me ook mee. Ik maak een ideologische uitzondering voor een worst van Hans Worst🌭: met uitstek het lekkerste dat ik het weekeind at. Aanrader mocht je een keer in Rotterdam zijn of hun foodtruck tegenkomen.
Nadat we echt een tópplekje en topfeestje hadden bij L’empratrice, begint de wedstrijd van Oranje. Het héle veld staat vol en ik merk dat ik al behoorlijk lam en rozig ben ondanks mijn sos haha. Ik en 1 vriend raken de rest kwijt en we zijn zo lekker aan het rondwandelen en dansen en genieten dat we denken: boeie. Fuck die wedstrijd… wij gaan lekker op pad🦹♀️🦹♂️ Ik neem mijn voorlopig laatste sosje en wij vermaken ons met Queertheater en hilarische mensen op een (veul!) rustiger terrein tot Fatima Yahama begint. Een vriend, die aan de LSD zat en zich éven had zich teruggetrokken, sluit zich bij ons aan. Hij gaat van Bas genieten in een hangmat naast het podium en wij duiken precies op tijd de menigte in. We staan heerlijk vooraan voordat de grootste massa aan komt kakken na de wedstrijd en gooien onze eerste dosis MDMA in onze mik. Het is ook wel lekker even met zijn tweeën te zijn want we hebben hierdoor alle ruimte om los te gaan en steeds een beter plekje te bemachtigen. We praten nauwelijks, dansen onze beentjes eraf en lachen breed naar elkaar. Een heeeeerlijke come-up van de XTC en een heeeeeerlijk setje van Fatima. Gelukszalig vinden we na de set onze vrienden weer allemaal terug. Iedereen die nog niet begonnen was snoept snel van hun MDMA. Jungle, die ik hier in 2018 ook zag, gaf weer een waanzinnige show en stoomt ons klaar om de nacht in te gaan. Deze vind ik zo moeilijk te omschrijven, maar dan toch een poging: een machtig mooie MDMA avond. Classic, zou ik zeggen, het tikte alle MDMA boxjes af:
- Tering goeie techno, met één vriend ben ik moeilijk weg te krijgen van de podia. We dansen met elkaar en alles en iedereen.
- Geen zin meer in bier en zó blij zijn met ál het zoets.
- Als ik dan toch van de dansvloer afkom: SIGARETTEN. Niks evenaart de peukies als je aan de M zit.
- De gesprekken met elkaar en met vreemden❤️
Op een gegeven moment komen we bij een stage die zo druk is dat mensen buiten staan te dansen. Dit blijkt een banger te zijn, want zo is er voor ieder wat wils: de stampers stampen, de praters praten 2 meter verderop met Jan en alleman en de klierders klieren op eenzelfde manier rond de kampvuren. Voor mij betekent dat: alles tegelijk doen. Mijn ADHD brein gaat tering goed op deze nieuwe situatie en de M. Mijn XTC is op maar ik mag MDMA meelikken van een vriend. Op een bepaald punt word ik misselijk en weet ik: oeps. Ietsje te ver gegaan. Het is goed zo meid. Ik laat mijn MDMA uitwerken, geniet nogsteeds van alles. De feesten zijn om 04:30 afgelopen, maar het terrein is nog vol in leven en wij ook. Ik heb geen idee hoe laat het is als ik merk dat het voor mij echt klaar is. Ik krijg het ongelofelijk koud en weet niet meer hoe ik mezelf warm moet krijgen... Jammer want ik had heel erg uitgekeken naar een lekkere XTC+keta combo om mee af te sluiten.
Wanneer we naar onze tenten lopen zien we echter dat er toch niet meer geaftert wordt. Nog zo’n corona ding dat me opviel: eerder waren te festivalcampings veel meer een party-en-kom-erbij vibe. Nu is er veel minder interactie tussen groepen en liggen veel mensen op tijd er in. Ik kom mijn beste vriendinnetjes nog tegen bij ons toiletblok: ze zijn op dezelfde missie als mijn vrienden. Ik zeg ze dat ik de kou echt niet meer trek en later lees ik in onze chat dat eigenlijk ál onze vriendinnen dezelfde conclusie trokken. Ik was al blij dat ik een keertje mezelf niet tot het uiterste dreef, maar het is ook fijn dat fomo uberhaupt niet nodig was geweest. De terugweg is hilarisch en prachtig: de zonsopkomst is weer adembenemend en we hebben besloten om met zijn állen naar de tenten te gaan dus het is fantastisch om alle mannen in hun eigen afterglow te zien. Later zou ik op een filmpje zien hoe belachelijk iedereens toestand echt is en ga ik weer stuk: ik kijk met heeeeeeel veel warmte terug op deze avond en ook deze wandeling specifiek.
Dag 3
Ik verbaas mezelf over mijn toestand als ik wakker word. Ik heb geen kater en ben eigenlijk niet eens moe. Ik ben wel vastberaden iets langer van de dag te genieten dan de dag ervoor want het is de laatste, ik kan het niet te laat maken want moet dinsdagmiddag naar kantoor en bovenal: DE ZON SCHIJNT🌞Maarrrrr ik houd er ook van s ochtends lekker mijn tijd te nemen en ik vind het ook wel heel leuk voor de mannen te zorgen (een deel heeft het heel erg zwaar) en ze te voorzien van koud water, warme koffie en brunch. Het ouwehoeren op de camping is eigenlijk ook zó leuk haha. Gelukkig lukt het ons bijna allemaal om op tijd voor de the Vaccines op het terrein te zijn (ZO VET OOK AAAAAHHHH). Één vriend blijft lekker slapen in zijn tent om op te laden voor de laatste avond. We zitten aan het water te genieten van de muziek en doen veel dierenspelletjes: het is jonkodag. De biertjes vliegen er nog in als limo en we moeten munten opmaken dus houden ons niet in bij het eten.
Op een gegeven moment vind ik het wel welletjes. Ik heb zin om nog een beetje te stunten en ik heb nog een grammetje 3mmc om dit te bewerkstelligen. Enkele van mijn vrienden vinden het eigenlijk wel een heel goed idee: nog voor het einde van de avond is mijn zakje hartstikke op. Maar we zitten op een lekker level dus: boeie! Ineens heeft iedereen nog wel behoefte aan een laatste gekke avond, bij sommigen wint de 2cb het weer, bij anderen de MDMA. Ik ben lekker aan het wauzen op de 3M die ik een beetje aandik met wat keta. Veel vrienden keken enorm uit naar Khruangbin, ik ken eigenlijk maar 1 nummer waar mijn vriend enorm fan van is. WAUW wat is dit heerlijke muziek zeg. Ik zweef voor de mainstage en samen met mijn vent genieten we zichtbaar. Ik ben nooit eerder met hem op een meerdaags festival geweest en het is ZO'N fijne ervaring. We gaan lekker onze eigen gang maar als we samen zijn connecten we fijner dan anders❤️ Het valt onze vrienden ook op: heel leuk.
We dansen nog even bij the National maar zijn eigenlijk in the mood voor iets anders. Als ik dezelfde collega als twee dagen eerder weer zie met de vlokken 3m nog half in mijn neusgat hangend, haasten we ons naar Folamour. Hier vind ik een heeeeel dierbare vriendin (tevens collega) en haar vrienden. Samen met een andere vriendin blijft ze bij onze groep hangen en we hebben weer een geweldige avond. Folamour draait veel te goed maar helaas niet voor altijd. Uiteindelijk wordt er niet meer gedraaid maar toch willen we deze spot niet verlaten. De DTRH-radioDJ draait een bizarre mix van bangers, we dansen en we lachen ons kapot. We hebben een hoolahoop gevonden en beschermen onze spullen met een cirkel. Iedereen die te verdwaald is om het te zien moet een koprol maken, we vermaken ons heerlijk met deze bezigheid. In de tussentijd, bij gebrek aan meer 3mmc, snoep ik bij iedereen nog een beetje MDMA. Niet mijn intentie om twee dagen achter elkaar te gebruiken maar hij valt goed en ik ben zó in mijn element. Dus wederom: BOEIE.
Tijdens onze terugtocht zien we wéér die prachtige zonsopkomst. Mijn vriend is helemaal eraf maar tegelijkertijd niet te stoppen: we krijgen hem op slinkse wijze toch in bed (hij is ons de volgende dag erg dankbaar volgens mij). De rest aftert nog even door, de twee meiden blijven ook bij onze tent. Ik geniet van mijn lang verlangde mdma-keta comedown. Twee vrienden, die eerder die dag zonder kaartjes het terrein op zijn gekomen, komen verdwaald bij ons aan. Het plan binnen te komen was perfect. Wat ze zouden doen als het was afgelopen hadden ze niet meer over nagedacht😂 Uiteindelijk besluiten ze toch thuis te komen, een van hen moet om 17:00 weer werken… Het is een hilarisch avontuur als we ons voor de laatste keer naar het toiletblok willen bewegen. Ketaleip manoeuvreren we ons tussen de scheerlijnen en greppels. We pissen in ons broek bij het aanzien van alle wauze mensen bij de tandenpoetsrijen. Voor een laatste keer kruip ik in de tent.
Achteraf
Op maandag zijn we niet de eersten, maar ook niet de laatsten die hun kamp opgeruimd hebben. Uiteraard met dezelfde hilariteit als we de afgelopen ochtenden brachten. Moe en met heimwee naar het weekeind en elkaar begeven we ons naar de auto. Het enige dat ik over heb gehouden zijn mijn LSD zegels en ruim 3 gram wiet. Lekker: thuis komen ik en mijn vriend bij met de nodige jonko's en sushi. Ik slaap zo'n 13 uur.
Dinsdag melde ik me ziek voor kantoor. WORTH IT MOTHERFUCKEEEEEEEEEEERS. Mijn stem was ik al kwijt sinds zaterdag en ik ruïneer mezelf definitief tijdens de laatste trainingsdagen van mij ontwikkeltraject. We sluiten deze af met een goed feest, en hoewel ik een keer niet de lichten uitdoe ga ik langer door dan goed was voor mijn lichaam. Ook is mijn emotionele stabiliteit minimaal, dus ik jank de ogen uit m’n kop bij het afscheidnemen van deze groep en deze plek. Het volgende weekeind ziek ik uit in een natuurhuisje helemaal voor mezelf.
Herinner me volgend jaar pls want ik wil dit nooit meer missen😂😂😂
Dag 2
Een beetje laat word ik herboren wakker. Vanuit mijn tent hoor ik van de mannen alweer een lachsalvo en nog beter: ik voel mn armen en benen weer zonder dat ze 20 kilo zwaarder lijken. We staan op met een wake & bake en kutten wat bij de tent. Ook letterlijk trouwens, want het is zowaar nóg harder gaan waaien. Er vliegen al partytenten door de lucht en ook wij verstevigen die van ons weer. Ik weet niet hoe we het voor elkaar krijgen, maar het is pas 4 uur als ik op het festivalterrein sta. Toch heb ik al een heel leuke middag gehad. Ik heb zelfs al een eerste sosje op, omdat dpic en ik er jonkootje te veel hadden geklapt maar nu wilden klieren. Er is een DJ uitgevallen en Fatima Yahama, waar mijn techno liefde ooit een beetje begon, is de vervanger... L’empratrice én Jungle staan main én er is EK voetbal dus ik kijk enorm uit naar de dag én naar MDMA heheh. We gaan langs de wat kleinere podia waar minder bekende artiesten staan. Met twee vrienden ga ik naar twee van m’n beste vriendinnen(💕💕💕) en chill ik (wederom buiten in het gras) bij Aurora (vet!!!). Ik ben zó content met mijn groep maar ook met hoe ik me van groep tot groep beweeg, me overal welkom voel en zo mezelf kan zijn. Iedereen die ik ken die hier is, is op een bepaalde manier heel belangrijk voor me. Dat óf dit weekeind is een grote afterglow voor me😅 Ik heb een spraakmakend petje op en geniet óók van de gesprekken met random mensen die er naar vragen. En waar ik ook gelukkig mee ben: het eten! Ik heb te weinig tijd om van alles wat me aanspreekt te kunnen genieten. In verhouding tot het bier vallen de muntprijzen me ook mee. Ik maak een ideologische uitzondering voor een worst van Hans Worst🌭: met uitstek het lekkerste dat ik het weekeind at. Aanrader mocht je een keer in Rotterdam zijn of hun foodtruck tegenkomen.
Nadat we echt een tópplekje en topfeestje hadden bij L’empratrice, begint de wedstrijd van Oranje. Het héle veld staat vol en ik merk dat ik al behoorlijk lam en rozig ben ondanks mijn sos haha. Ik en 1 vriend raken de rest kwijt en we zijn zo lekker aan het rondwandelen en dansen en genieten dat we denken: boeie. Fuck die wedstrijd… wij gaan lekker op pad🦹♀️🦹♂️ Ik neem mijn voorlopig laatste sosje en wij vermaken ons met Queertheater en hilarische mensen op een (veul!) rustiger terrein tot Fatima Yahama begint. Een vriend, die aan de LSD zat en zich éven had zich teruggetrokken, sluit zich bij ons aan. Hij gaat van Bas genieten in een hangmat naast het podium en wij duiken precies op tijd de menigte in. We staan heerlijk vooraan voordat de grootste massa aan komt kakken na de wedstrijd en gooien onze eerste dosis MDMA in onze mik. Het is ook wel lekker even met zijn tweeën te zijn want we hebben hierdoor alle ruimte om los te gaan en steeds een beter plekje te bemachtigen. We praten nauwelijks, dansen onze beentjes eraf en lachen breed naar elkaar. Een heeeeerlijke come-up van de XTC en een heeeeeerlijk setje van Fatima. Gelukszalig vinden we na de set onze vrienden weer allemaal terug. Iedereen die nog niet begonnen was snoept snel van hun MDMA. Jungle, die ik hier in 2018 ook zag, gaf weer een waanzinnige show en stoomt ons klaar om de nacht in te gaan. Deze vind ik zo moeilijk te omschrijven, maar dan toch een poging: een machtig mooie MDMA avond. Classic, zou ik zeggen, het tikte alle MDMA boxjes af:
- Tering goeie techno, met één vriend ben ik moeilijk weg te krijgen van de podia. We dansen met elkaar en alles en iedereen.
- Geen zin meer in bier en zó blij zijn met ál het zoets.
- Als ik dan toch van de dansvloer afkom: SIGARETTEN. Niks evenaart de peukies als je aan de M zit.
- De gesprekken met elkaar en met vreemden❤️
Op een gegeven moment komen we bij een stage die zo druk is dat mensen buiten staan te dansen. Dit blijkt een banger te zijn, want zo is er voor ieder wat wils: de stampers stampen, de praters praten 2 meter verderop met Jan en alleman en de klierders klieren op eenzelfde manier rond de kampvuren. Voor mij betekent dat: alles tegelijk doen. Mijn ADHD brein gaat tering goed op deze nieuwe situatie en de M. Mijn XTC is op maar ik mag MDMA meelikken van een vriend. Op een bepaald punt word ik misselijk en weet ik: oeps. Ietsje te ver gegaan. Het is goed zo meid. Ik laat mijn MDMA uitwerken, geniet nogsteeds van alles. De feesten zijn om 04:30 afgelopen, maar het terrein is nog vol in leven en wij ook. Ik heb geen idee hoe laat het is als ik merk dat het voor mij echt klaar is. Ik krijg het ongelofelijk koud en weet niet meer hoe ik mezelf warm moet krijgen... Jammer want ik had heel erg uitgekeken naar een lekkere XTC+keta combo om mee af te sluiten.
Wanneer we naar onze tenten lopen zien we echter dat er toch niet meer geaftert wordt. Nog zo’n corona ding dat me opviel: eerder waren te festivalcampings veel meer een party-en-kom-erbij vibe. Nu is er veel minder interactie tussen groepen en liggen veel mensen op tijd er in. Ik kom mijn beste vriendinnetjes nog tegen bij ons toiletblok: ze zijn op dezelfde missie als mijn vrienden. Ik zeg ze dat ik de kou echt niet meer trek en later lees ik in onze chat dat eigenlijk ál onze vriendinnen dezelfde conclusie trokken. Ik was al blij dat ik een keertje mezelf niet tot het uiterste dreef, maar het is ook fijn dat fomo uberhaupt niet nodig was geweest. De terugweg is hilarisch en prachtig: de zonsopkomst is weer adembenemend en we hebben besloten om met zijn állen naar de tenten te gaan dus het is fantastisch om alle mannen in hun eigen afterglow te zien. Later zou ik op een filmpje zien hoe belachelijk iedereens toestand echt is en ga ik weer stuk: ik kijk met heeeeeeel veel warmte terug op deze avond en ook deze wandeling specifiek.
Dag 3
Ik verbaas mezelf over mijn toestand als ik wakker word. Ik heb geen kater en ben eigenlijk niet eens moe. Ik ben wel vastberaden iets langer van de dag te genieten dan de dag ervoor want het is de laatste, ik kan het niet te laat maken want moet dinsdagmiddag naar kantoor en bovenal: DE ZON SCHIJNT🌞Maarrrrr ik houd er ook van s ochtends lekker mijn tijd te nemen en ik vind het ook wel heel leuk voor de mannen te zorgen (een deel heeft het heel erg zwaar) en ze te voorzien van koud water, warme koffie en brunch. Het ouwehoeren op de camping is eigenlijk ook zó leuk haha. Gelukkig lukt het ons bijna allemaal om op tijd voor de the Vaccines op het terrein te zijn (ZO VET OOK AAAAAHHHH). Één vriend blijft lekker slapen in zijn tent om op te laden voor de laatste avond. We zitten aan het water te genieten van de muziek en doen veel dierenspelletjes: het is jonkodag. De biertjes vliegen er nog in als limo en we moeten munten opmaken dus houden ons niet in bij het eten.
Op een gegeven moment vind ik het wel welletjes. Ik heb zin om nog een beetje te stunten en ik heb nog een grammetje 3mmc om dit te bewerkstelligen. Enkele van mijn vrienden vinden het eigenlijk wel een heel goed idee: nog voor het einde van de avond is mijn zakje hartstikke op. Maar we zitten op een lekker level dus: boeie! Ineens heeft iedereen nog wel behoefte aan een laatste gekke avond, bij sommigen wint de 2cb het weer, bij anderen de MDMA. Ik ben lekker aan het wauzen op de 3M die ik een beetje aandik met wat keta. Veel vrienden keken enorm uit naar Khruangbin, ik ken eigenlijk maar 1 nummer waar mijn vriend enorm fan van is. WAUW wat is dit heerlijke muziek zeg. Ik zweef voor de mainstage en samen met mijn vent genieten we zichtbaar. Ik ben nooit eerder met hem op een meerdaags festival geweest en het is ZO'N fijne ervaring. We gaan lekker onze eigen gang maar als we samen zijn connecten we fijner dan anders❤️ Het valt onze vrienden ook op: heel leuk.
We dansen nog even bij the National maar zijn eigenlijk in the mood voor iets anders. Als ik dezelfde collega als twee dagen eerder weer zie met de vlokken 3m nog half in mijn neusgat hangend, haasten we ons naar Folamour. Hier vind ik een heeeeel dierbare vriendin (tevens collega) en haar vrienden. Samen met een andere vriendin blijft ze bij onze groep hangen en we hebben weer een geweldige avond. Folamour draait veel te goed maar helaas niet voor altijd. Uiteindelijk wordt er niet meer gedraaid maar toch willen we deze spot niet verlaten. De DTRH-radioDJ draait een bizarre mix van bangers, we dansen en we lachen ons kapot. We hebben een hoolahoop gevonden en beschermen onze spullen met een cirkel. Iedereen die te verdwaald is om het te zien moet een koprol maken, we vermaken ons heerlijk met deze bezigheid. In de tussentijd, bij gebrek aan meer 3mmc, snoep ik bij iedereen nog een beetje MDMA. Niet mijn intentie om twee dagen achter elkaar te gebruiken maar hij valt goed en ik ben zó in mijn element. Dus wederom: BOEIE.
Tijdens onze terugtocht zien we wéér die prachtige zonsopkomst. Mijn vriend is helemaal eraf maar tegelijkertijd niet te stoppen: we krijgen hem op slinkse wijze toch in bed (hij is ons de volgende dag erg dankbaar volgens mij). De rest aftert nog even door, de twee meiden blijven ook bij onze tent. Ik geniet van mijn lang verlangde mdma-keta comedown. Twee vrienden, die eerder die dag zonder kaartjes het terrein op zijn gekomen, komen verdwaald bij ons aan. Het plan binnen te komen was perfect. Wat ze zouden doen als het was afgelopen hadden ze niet meer over nagedacht😂 Uiteindelijk besluiten ze toch thuis te komen, een van hen moet om 17:00 weer werken… Het is een hilarisch avontuur als we ons voor de laatste keer naar het toiletblok willen bewegen. Ketaleip manoeuvreren we ons tussen de scheerlijnen en greppels. We pissen in ons broek bij het aanzien van alle wauze mensen bij de tandenpoetsrijen. Voor een laatste keer kruip ik in de tent.
Achteraf
Op maandag zijn we niet de eersten, maar ook niet de laatsten die hun kamp opgeruimd hebben. Uiteraard met dezelfde hilariteit als we de afgelopen ochtenden brachten. Moe en met heimwee naar het weekeind en elkaar begeven we ons naar de auto. Het enige dat ik over heb gehouden zijn mijn LSD zegels en ruim 3 gram wiet. Lekker: thuis komen ik en mijn vriend bij met de nodige jonko's en sushi. Ik slaap zo'n 13 uur.
Dinsdag melde ik me ziek voor kantoor. WORTH IT MOTHERFUCKEEEEEEEEEEERS. Mijn stem was ik al kwijt sinds zaterdag en ik ruïneer mezelf definitief tijdens de laatste trainingsdagen van mij ontwikkeltraject. We sluiten deze af met een goed feest, en hoewel ik een keer niet de lichten uitdoe ga ik langer door dan goed was voor mijn lichaam. Ook is mijn emotionele stabiliteit minimaal, dus ik jank de ogen uit m’n kop bij het afscheidnemen van deze groep en deze plek. Het volgende weekeind ziek ik uit in een natuurhuisje helemaal voor mezelf.
Herinner me volgend jaar pls want ik wil dit nooit meer missen😂😂😂
#9
Fantastisch feestje zo te horen! Top en ook heel erg leuk geschreven!⚠️VERVOLG OP OPENINGSBERICHT⚠️
Dag 2
Een beetje laat word ik herboren wakker. Vanuit mijn tent hoor ik van de mannen alweer een lachsalvo en nog beter: ik voel mn armen en benen weer zonder dat ze 20 kilo zwaarder lijken. We staan op met een wake & bake en kutten wat bij de tent. Ook letterlijk trouwens, want het is zowaar nóg harder gaan waaien. Er vliegen al partytenten door de lucht en ook wij verstevigen die van ons weer. Ik weet niet hoe we het voor elkaar krijgen, maar het is pas 4 uur als ik op het festivalterrein sta. Toch heb ik al een heel leuke middag gehad. Ik heb zelfs al een eerste sosje op, omdat dpic en ik er jonkootje te veel hadden geklapt maar nu wilden klieren. Er is een DJ uitgevallen en Fatima Yahama, waar mijn techno liefde ooit een beetje begon, is de vervanger... L’empratrice én Jungle staan main én er is EK voetbal dus ik kijk enorm uit naar de dag én naar MDMA heheh. We gaan langs de wat kleinere podia waar minder bekende artiesten staan. Met twee vrienden ga ik naar twee van m’n beste vriendinnen(💕💕💕) en chill ik (wederom buiten in het gras) bij Aurora (vet!!!). Ik ben zó content met mijn groep maar ook met hoe ik me van groep tot groep beweeg, me overal welkom voel en zo mezelf kan zijn. Iedereen die ik ken die hier is, is op een bepaalde manier heel belangrijk voor me. Dat óf dit weekeind is een grote afterglow voor me😅 Ik heb een spraakmakend petje op en geniet óók van de gesprekken met random mensen die er naar vragen. En waar ik ook gelukkig mee ben: het eten! Ik heb te weinig tijd om van alles wat me aanspreekt te kunnen genieten. In verhouding tot het bier vallen de muntprijzen me ook mee. Ik maak een ideologische uitzondering voor een worst van Hans Worst🌭: met uitstek het lekkerste dat ik het weekeind at. Aanrader mocht je een keer in Rotterdam zijn of hun foodtruck tegenkomen.
Nadat we echt een tópplekje en topfeestje hadden bij L’empratrice, begint de wedstrijd van Oranje. Het héle veld staat vol en ik merk dat ik al behoorlijk lam en rozig ben ondanks mijn sos haha. Ik en 1 vriend raken de rest kwijt en we zijn zo lekker aan het rondwandelen en dansen en genieten dat we denken: boeie. Fuck die wedstrijd… wij gaan lekker op pad🦹♀️🦹♂️ Ik neem mijn voorlopig laatste sosje en wij vermaken ons met Queertheater en hilarische mensen op een (veul!) rustiger terrein tot Fatima Yahama begint. Een vriend, die aan de LSD zat en zich éven had zich teruggetrokken, sluit zich bij ons aan. Hij gaat van Bas genieten in een hangmat naast het podium en wij duiken precies op tijd de menigte in. We staan heerlijk vooraan voordat de grootste massa aan komt kakken na de wedstrijd en gooien onze eerste dosis MDMA in onze mik. Het is ook wel lekker even met zijn tweeën te zijn want we hebben hierdoor alle ruimte om los te gaan en steeds een beter plekje te bemachtigen. We praten nauwelijks, dansen onze beentjes eraf en lachen breed naar elkaar. Een heeeeerlijke come-up van de XTC en een heeeeeerlijk setje van Fatima. Gelukszalig vinden we na de set onze vrienden weer allemaal terug. Iedereen die nog niet begonnen was snoept snel van hun MDMA. Jungle, die ik hier in 2018 ook zag, gaf weer een waanzinnige show en stoomt ons klaar om de nacht in te gaan. Deze vind ik zo moeilijk te omschrijven, maar dan toch een poging: een machtig mooie MDMA avond. Classic, zou ik zeggen, het tikte alle MDMA boxjes af:
- Tering goeie techno, met één vriend ben ik moeilijk weg te krijgen van de podia. We dansen met elkaar en alles en iedereen.
- Geen zin meer in bier en zó blij zijn met ál het zoets.
- Als ik dan toch van de dansvloer afkom: SIGARETTEN. Niks evenaart de peukies als je aan de M zit.
- De gesprekken met elkaar en met vreemden❤️
Op een gegeven moment komen we bij een stage die zo druk is dat mensen buiten staan te dansen. Dit blijkt een banger te zijn, want zo is er voor ieder wat wils: de stampers stampen, de praters praten 2 meter verderop met Jan en alleman en de klierders klieren op eenzelfde manier rond de kampvuren. Voor mij betekent dat: alles tegelijk doen. Mijn ADHD brein gaat tering goed op deze nieuwe situatie en de M. Mijn XTC is op maar ik mag MDMA meelikken van een vriend. Op een bepaald punt word ik misselijk en weet ik: oeps. Ietsje te ver gegaan. Het is goed zo meid. Ik laat mijn MDMA uitwerken, geniet nogsteeds van alles. De feesten zijn om 04:30 afgelopen, maar het terrein is nog vol in leven en wij ook. Ik heb geen idee hoe laat het is als ik merk dat het voor mij echt klaar is. Ik krijg het ongelofelijk koud en weet niet meer hoe ik mezelf warm moet krijgen... Jammer want ik had heel erg uitgekeken naar een lekkere XTC+keta combo om mee af te sluiten.
Wanneer we naar onze tenten lopen zien we echter dat er toch niet meer geaftert wordt. Nog zo’n corona ding dat me opviel: eerder waren te festivalcampings veel meer een party-en-kom-erbij vibe. Nu is er veel minder interactie tussen groepen en liggen veel mensen op tijd er in. Ik kom mijn beste vriendinnetjes nog tegen bij ons toiletblok: ze zijn op dezelfde missie als mijn vrienden. Ik zeg ze dat ik de kou echt niet meer trek en later lees ik in onze chat dat eigenlijk ál onze vriendinnen dezelfde conclusie trokken. Ik was al blij dat ik een keertje mezelf niet tot het uiterste dreef, maar het is ook fijn dat fomo uberhaupt niet nodig was geweest. De terugweg is hilarisch en prachtig: de zonsopkomst is weer adembenemend en we hebben besloten om met zijn állen naar de tenten te gaan dus het is fantastisch om alle mannen in hun eigen afterglow te zien. Later zou ik op een filmpje zien hoe belachelijk iedereens toestand echt is en ga ik weer stuk: ik kijk met heeeeeeel veel warmte terug op deze avond en ook deze wandeling specifiek.
Dag 3
Ik verbaas mezelf over mijn toestand als ik wakker word. Ik heb geen kater en ben eigenlijk niet eens moe. Ik ben wel vastberaden iets langer van de dag te genieten dan de dag ervoor want het is de laatste, ik kan het niet te laat maken want moet dinsdagmiddag naar kantoor en bovenal: DE ZON SCHIJNT🌞Maarrrrr ik houd er ook van s ochtends lekker mijn tijd te nemen en ik vind het ook wel heel leuk voor de mannen te zorgen (een deel heeft het heel erg zwaar) en ze te voorzien van koud water, warme koffie en brunch. Het ouwehoeren op de camping is eigenlijk ook zó leuk haha. Gelukkig lukt het ons bijna allemaal om op tijd voor de the Vaccines op het terrein te zijn (ZO VET OOK AAAAAHHHH). Één vriend blijft lekker slapen in zijn tent om op te laden voor de laatste avond. We zitten aan het water te genieten van de muziek en doen veel dierenspelletjes: het is jonkodag. De biertjes vliegen er nog in als limo en we moeten munten opmaken dus houden ons niet in bij het eten.
Op een gegeven moment vind ik het wel welletjes. Ik heb zin om nog een beetje te stunten en ik heb nog een grammetje 3mmc om dit te bewerkstelligen. Enkele van mijn vrienden vinden het eigenlijk wel een heel goed idee: nog voor het einde van de avond is mijn zakje hartstikke op. Maar we zitten op een lekker level dus: boeie! Ineens heeft iedereen nog wel behoefte aan een laatste gekke avond, bij sommigen wint de 2cb het weer, bij anderen de MDMA. Ik ben lekker aan het wauzen op de 3M die ik een beetje aandik met wat keta. Veel vrienden keken enorm uit naar Khruangbin, ik ken eigenlijk maar 1 nummer waar mijn vriend enorm fan van is. WAUW wat is dit heerlijke muziek zeg. Ik zweef voor de mainstage en samen met mijn vent genieten we zichtbaar. Ik ben nooit eerder met hem op een meerdaags festival geweest en het is ZO'N fijne ervaring. We gaan lekker onze eigen gang maar als we samen zijn connecten we fijner dan anders❤️ Het valt onze vrienden ook op: heel leuk.
We dansen nog even bij the National maar zijn eigenlijk in the mood voor iets anders. Als ik dezelfde collega als twee dagen eerder weer zie met de vlokken 3m nog half in mijn neusgat hangend, haasten we ons naar Folamour. Hier vind ik een heeeeel dierbare vriendin (tevens collega) en haar vrienden. Samen met een andere vriendin blijft ze bij onze groep hangen en we hebben weer een geweldige avond. Folamour draait veel te goed maar helaas niet voor altijd. Uiteindelijk wordt er niet meer gedraaid maar toch willen we deze spot niet verlaten. De DTRH-radioDJ draait een bizarre mix van bangers, we dansen en we lachen ons kapot. We hebben een hoolahoop gevonden en beschermen onze spullen met een cirkel. Iedereen die te verdwaald is om het te zien moet een koprol maken, we vermaken ons heerlijk met deze bezigheid. In de tussentijd, bij gebrek aan meer 3mmc, snoep ik bij iedereen nog een beetje MDMA. Niet mijn intentie om twee dagen achter elkaar te gebruiken maar hij valt goed en ik ben zó in mijn element. Dus wederom: BOEIE.
Tijdens onze terugtocht zien we wéér die prachtige zonsopkomst. Mijn vriend is helemaal eraf maar tegelijkertijd niet te stoppen: we krijgen hem op slinkse wijze toch in bed (hij is ons de volgende dag erg dankbaar volgens mij). De rest aftert nog even door, de twee meiden blijven ook bij onze tent. Ik geniet van mijn lang verlangde mdma-keta comedown. Twee vrienden, die eerder die dag zonder kaartjes het terrein op zijn gekomen, komen verdwaald bij ons aan. Het plan binnen te komen was perfect. Wat ze zouden doen als het was afgelopen hadden ze niet meer over nagedacht😂 Uiteindelijk besluiten ze toch thuis te komen, een van hen moet om 17:00 weer werken… Het is een hilarisch avontuur als we ons voor de laatste keer naar het toiletblok willen bewegen. Ketaleip manoeuvreren we ons tussen de scheerlijnen en greppels. We pissen in ons broek bij het aanzien van alle wauze mensen bij de tandenpoetsrijen. Voor een laatste keer kruip ik in de tent.
Achteraf
Op maandag zijn we niet de eersten, maar ook niet de laatsten die hun kamp opgeruimd hebben. Uiteraard met dezelfde hilariteit als we de afgelopen ochtenden brachten. Moe en met heimwee naar het weekeind en elkaar begeven we ons naar de auto. Het enige dat ik over heb gehouden zijn mijn LSD zegels en ruim 3 gram wiet. Lekker: thuis komen ik en mijn vriend bij met de nodige jonko's en sushi. Ik slaap zo'n 13 uur.
Dinsdag melde ik me ziek voor kantoor. WORTH IT MOTHERFUCKEEEEEEEEEEERS. Mijn stem was ik al kwijt sinds zaterdag en ik ruïneer mezelf definitief tijdens de laatste trainingsdagen van mij ontwikkeltraject. We sluiten deze af met een goed feest, en hoewel ik een keer niet de lichten uitdoe ga ik langer door dan goed was voor mijn lichaam. Ook is mijn emotionele stabiliteit minimaal, dus ik jank de ogen uit m’n kop bij het afscheidnemen van deze groep en deze plek. Het volgende weekeind ziek ik uit in een natuurhuisje helemaal voor mezelf.
Herinner me volgend jaar pls want ik wil dit nooit meer missen😂😂😂
#10
Wat kan je leuk schrijven! 😍
#11
Heeeeeeeeeerlijk report!
#12
Ik hou hier van.
Dit zijn de verhalen van onvergetelijke avonturen.
Deze verhalen zijn een aanwinst voor het forum, maar dat is slechts mijn mening 🤩
Dit zijn de verhalen van onvergetelijke avonturen.
Deze verhalen zijn een aanwinst voor het forum, maar dat is slechts mijn mening 🤩
#13
Heel mooi, door je manier van schrijven manoeuvreerde ik maandagochtend ketaleip met je mee tussen de scheerlijnen en greppels. En ik weet niet eens hoe dat voelt want heb nog nooit keta gebruikt 🤣
#14
Aaaaaaaahhhh!!! Bijna onderweg voor ‘25 editie en zowaar van die buikzenuwtjes. Zin in!!!!
#15
Ben ik nu de enigste die zich afvraagd wat een ''LSD sound system'' is?
#16
Het is een band/artiestBen ik nu de enigste die zich afvraagd wat een ''LSD sound system'' is?
#17
Lemmegooglethatforyouuuuuu😂Ben ik nu de enigste die zich afvraagd wat een ''LSD sound system'' is?
#18
Stel je voor: Daft Punk is playing at your house...Ben ik nu de enigste die zich afvraagd wat een ''LSD sound system'' is?
#19
Je had trouwens een typfout gemaakt met de band naam zie ik nuLemmegooglethatforyouuuuuu😂
#20
Da was geen typfout😂Je had trouwens een typfout gemaakt met de band naam zie ik nuLSD i.p.v. LCD sound system
![:grin:]()