#1
Je kan het natuurlijk overigens ook nog zien als een handige weg om te helemaal te kappen met drugs, als je dat zou willen. Je motivatie zal nooit zo hoog zijn 😋
Ik gebruikte al toen ik.partner leerde kennen. Maar eerst verborgen gehouden wel altijd soort van dubbel leven gehad. In mij n omgeving wist niemand dat ik gebruikteWil je in de trant van onderwerp van dit topic daar wat meer over vertellen.
Ik neem aan dat je verslaafd was aan hero, wat sprak je toen af met je partner. Dat je niet bij je kinderen was? En waarneer zag je ze dan wel?
Was coke recreatief en plande je dat dan?
Fijn een keer een verhaal zoals die van jou te lezen waar het wel goed ging en gaat en het gezin er niet door kapot is gegaan.
Naja goed gaat/ging het niet. Stiekem in de badkamer gebruiken met de deur op slot als de kids er zijn. Plus dat de kids opviel en er wat van zeiden. Dus nee, niet goed. En nog steeds niet goed.
Wel goed dat @Spin het verhaal hier eerlijk verteld. Dit soort dingen moeten idd bespreekbaar zijn. Wel vraag ik mij af waarom je aan kinderen bent begonnen terwijl je verslaafd was? Ik neem aan dat je toen wist dat dat niet verstandig was.
Ik heb zitten twijfelen of ik in dit topic ging reageren. Waarom? Omdat ik drugs en alcohol bij kids echt een no go vind en ik merk dat het toch gebagatelliseerd wordt. Het doet mij emotioneel echt wat als ik dit soort verhalen lees. Dat doet me nog pijn.
Ik ben helaas zo iemand die als kind is opgegroeid met verslaafde ouders. Ik WEET wat een kind merkt. Hoe klein ik ook was ik had het door. Voelde het, merkte het hoe klein ik ook was. De kids merken het echt als mama stiekem gebruikt, ook al is het niet direct voor de ogen van de kids. Natuurlijk kreeg ik mijn natje, droogje, schone kleding, school, mooie vakanties etc etc maar mentale aandacht op de juiste manier? Liefde, knuffel? Nee al dat nooit gehad... Waarom? Omdat mama der zorgen en stress weg zoop. Dus in der hoofd meer met de drank bezig was als liefde geven. Niet expres en niet omdat ze niet van mij hield maar het gebeurde wel!
Ik heb het mijn ouders kunnen vergeven na een hoop therapie , hen vergeven wat mijn zus en ik aan warmte en leren praten hebben gemist. Ik schrok vreselijk toen de psycholoog mij vertelde dat ik (en zus) emotioneel verwaarloosd zijn. Eerst vond ik “verwaarloosd” erg klinken maar bij nader denken en therapie klopt dat. Ik ben emotioneel verwaarloos en een hoop warmte en levenslessen te kort gekomen. En ja, dat heeft mij gevormd en draag ik mijn hele leven mee.
Dus denk er alsjeblieft niet te makkelijk en licht over. Kinderen merken veel en veel en veel meer als de ouders denken.
Mocht je nog eens willen gebruiken doe dat dan alleen als je kids uit logeren zijn en veilig zijn.
Mijn relaas is geen aanval maar bedoeld om mensen duidelijk te maken wat ik heb meegemaakt en dat kinderen ALTIJD dus echt ALTIJD op nummer 1 moeten staan. Stop met drugs ruim voor je aan kids begint.
Fijn een keer een verhaal zoals die van jou te lezen waar het wel goed ging en gaat en het gezin er niet door kapot is gegaan.
@De DunneNaja goed gaat/ging het niet. Stiekem in de badkamer gebruiken met de deur op slot als de kids er zijn. Plus dat de kids opviel en er wat van zeiden. Dus nee, niet goed. En nog steeds niet goed.
Wel goed dat @Spin het verhaal hier eerlijk ver
Klopt helemaal. Maar wat ik bedoel..in sommige gemeentes worden kinderen heel snel uit huis geplaatst bij gebruik. En terecht...maar die kinderen komen niet allemaal terug naar huis..nooit.meer..terwijl moeder alles goed voor elkaar heeft en clean is. Dat is niet meer in belang van het kind.Eens dat de stap naar hulp gemakkelijker gemaakt moet kunnen worden. Daarom vind ik meldplicht juist ook goed, zodat de situatie hopelijk niet escaleert en instanties sneller hulp kunnen bieden.
Ik denk trouwens dat 'slechts' 1 maand aan de coke en de nasleep hiervan een kind wel kunnen beschadigen, zeker als je dan totaal geen aandacht had voor de kinderen of onberekenbaar werd wat gigantisch angstig is voor zo'n kind.
@De Dunne
Ik vind dat alle vragen moeten kunnen. Maar (en dit is niet aanvallend bedoeld) sta je ook open voor het antwoord.
Ik begrijp dat wat je meegemaakt een enorme rol speelt in je kijk op dit topic. Maar wat kan je met deze vraag? Is hij retorisch of is de vraag bedoeld om boodschap af te geven. Of is hij oprecht?
Ik kan niet voor jou spreken, niet voor @Spin.
Maar ik denk omdat je er vanuit gaat dat je kan veranderen. Ook mensen zonder drugs maken inschattingen erover. En kunnen het overschatten. Bovendien als verslaafde schat je de situatie al snel anders in dan een hulpverlener doet.
Iedereen(medisch uitgesloten) kan kinderen krijgen.
Tuurlijk praat je erover (meestal) maar je gaat niet om de tafel met de valkuilen, plan B opties bespreken, do's/dont's etc.
Het zou allicht een goed idee zijn.
Maar meestal word de keuze voor kids gevormd door hormonen en hoop. Net zoals kiezen voor iemand. Dat is toch ook geen cold case scenario's met louter rationele benadering.
Het is vaak emotie, gevoelens en hoop.
Ik praat verslaving niet goed. Maar er zijn zoveel meer red flags die.genegeerd worden als je voor kinderen gaat (Iemand heeft een stoornis bv autisme, geen baan....zelf te weinig liefde)
Als een ouder verslaafd is vind ik dat de ouder absoluut hulp moet krijgen. Als mama 1 maand aan de coke zit is dat zeer slecht maar het tekent ze niet voor de rest van hun leven..maar hier komt de valkuil
Als je in de verkeerde gemeente woont heb je allemaal instanties op je dak die dreigen je kind uit huis te plaatsen en een OTS aan te vragen. Ik heb vaak genoeg meegemaakt dat een ouder zich klinisch liet opnemen voor haarzelf en haar gezin. Jeugdzorg zag dat echter niet als haar kracht maar als het bewijs dat ze te verslaafd was voor haar kind te kunnen zorgen. Ondanks dat ze juist daardoor clean werd en nog steeds is..
Ook de huisarts mag met de nodige voorwaarden zelf een melding doen bij veilig thuis of veilig thuis relevante informatie verstrekken.
Op die manier maak je ouders bang en de drempel veels te hoog om hulp te zoeken.
En dat vind ik pas gevaarlijk.
Er zitten nuances..een moeder met een dochter van 6 die al.8 jaar heroïne gebruikt..dat behoeft geen verdere uitleg.
Ik heb het over de doelgroep.waarbij gebruik misbruik word. Of een prille verslaving.
Maar ook als die moeder van 6 jarig.dochtertje hulp zou willen
Zou ze die moeten krijgen. Laat haar opnemen. En zorg voor begeleiding en geregeld.uc's
Imo.is dat de beste oplossing
Jeugdzorg heeft een slechte naam en ik kan helaas beamen dat dat niet uit de lucht komt vallen.
Als je met zijn tweeën bent zijn er gelukkig een stuk meer mogelijkheden dan als je alleen opvoed.
@De Dunne ik vind het heel erg dat je dat hebt moeten meemaken.
Ik heb jou geen vraag gesteld.@De Dunne
Ik vind dat alle vragen moeten kunnen. Maar (en dit is niet aanvallend bedoeld) sta je ook open voor het antwoord.
Ik begrijp dat wat je meegemaakt een enorme rol speelt in je kijk op dit topic. Maar wat kan je met deze vraag? Is hij retorisch of is de vraag bedoeld om boodschap af te geven. Of is hij oprecht?
@De Dunne ik vind het heel erg dat je dat hebt moeten meemaken.
Ten eerste geef ik je ook graag een digi-knuffel. Zo begrijp ik je emotie en sterke mening betreft dit topic heel goed. Maar ik maak persoonlijk een onderscheid tussen drugsgebruiken en zo afhankelijk zijn dat je dit in het dagelijks leven 'naast' je kinderen moet doen... In mijn visie is een verslaving als ouder ook een no-go (alhoewel, op koffie na). Situaties waarin een of beide ouders verslaafd is zijn vaak het destructiefst voor het kind wat erin opgroeit... Maar wanneer we het hebben over gepland drugsgebruik (en helemaal niet-verslavende stoffen als meeste psychedelica) vind ik het heel nuttig dat het besproken wordt. Misschien heb ik het topic dan verkeerd opgevat, want ik ging er logischerwijs vanuit dat we een verslaving uitsluiten. Dan zou ik zelf ook twijfelen of kinderen wel zo'n goed idee is.Ik heb zitten twijfelen of ik in dit topic ging reageren. Waarom? Omdat ik drugs en alcohol bij kids echt een no go vind en ik merk dat het toch gebagatelliseerd wordt. Het doet mij emotioneel echt wat als ik dit soort verhalen lees. Dat doet me nog pijn.
Ik ben helaas zo iemand die als kind is opgegroeid met verslaafde ouders. Ik WEET wat een kind merkt. Hoe klein ik ook was ik had het door. Voelde het, merkte het hoe klein ik ook was. De kids merken het echt als mama stiekem gebruikt, ook al is het niet direct voor de ogen van de kids. Natuurlijk kreeg ik mijn natje, droogje, schone kleding, school, mooie vakanties etc etc maar mentale aandacht op de juiste manier? Liefde, knuffel? Nee al dat nooit gehad... Waarom? Omdat mama der zorgen en stress weg zoop. Dus in der hoofd meer met de drank bezig was als liefde geven. Niet expres en niet omdat ze niet van mij hield maar het gebeurde wel!
Ik heb het mijn ouders kunnen vergeven na een hoop therapie , hen vergeven wat mijn zus en ik aan warmte en leren praten hebben gemist. Ik schrok vreselijk toen de psycholoog mij vertelde dat ik (en zus) emotioneel verwaarloosd zijn. Eerst vond ik “verwaarloosd” erg klinken maar bij nader denken en therapie klopt dat. Ik ben emotioneel verwaarloos en een hoop warmte en levenslessen te kort gekomen. En ja, dat heeft mij gevormd en draag ik mijn hele leven mee.
Ik reageer alleen nog even hierop. Dit is dus het misverstand wat ik bedoel. Bij mij vroeger dronken ze ook meestal pas als wij al op bed lagen en toch hebben wij het altijd gemerkt. Dat is dus mijn punt. Een kind merkt dat echt wel. Natuurlijk is een keertje een blowtje geen drama, een keer een biertje ook niet. Mijn beste vriendin blowde alleen als haar kids sliepen en toch kwam haar zoon op zijn 11e boos beneden dat ze “elke dag die stink troep roken”.als blowen, dat doe je gewoon als de kinderen liggen te slapen; krijgen ze er niets van mee.
Noot: Dit komt wss omdat er al zo ontzettend veel jaren lang alcohol gebruikt wordt...en aldus "mag dat"...Concreet:
Ik sta er van te kijken hoeveel gradaties alcoholgebruik er lijkt te zijn.
Er wordt wel degelijk nagedacht. Ja.Betekent dit dat er over nagedacht word of is het goedpraten?
Iig word er bij 1 glas bier geen moord en brand geschreeuwd, ook geen veilig thuis op de .......
Voor mij is alcohol dusof laten we onze gedachten onbewust meebepalen
door de overheid/maatschappij(ghb is illegaal..kind uit huis..alcohol is prima, geen probleem..)
Het is gebleken zo zag ik in een docu over smack, dat een moeder, die verslaafd is aan bruin, en moet kiezen tussen of de Kids van haar terug naar haar in huis, maar dan eerst wel m oet afkicken, of wil blijven gebruiken, en kinderen in een pleeggezin laten opgroeien, aldus toch haar kinderen op de tweede plaats zet omdat zij de hero op die eerste plaats in haar leven wil blijven houden.
Want zo gaat dit weleens.
In de docu: deze vrouw kon gewoon niet meer zonder die rotzooi.
Zoiets geeft te denken...hoe sterk de afhankelijkheid en hunkering naar deze zooi moet zijn...
Ik ga ervan uit dat er natuurlijk ook moeders zijn, die dus wél de Kids weer op nr.1 wil zetten.
Want deze dames kiezen gelukkig wel voor de smalle maar goede weg in de goede richting.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."