En nu ga ik mezelf bannen uit dit topic (als dat kan) want de instelling van Casrus raakt mij als meermaals slachtoffer van seksueel grensoverschrijdend gedrag te hard. Joe!
Casrus zegt gewoon dingen waarvan je denkt: "nee, dit zegt ie niet". Maar dan zegt ie het dus wel. Ik houd van mensen die zeggen wat ze denken maar er is een grens. Dus aan Casrus wil ik zeggen: "houd soms gewoon ff je bek man
![:tonguewink:]()
niet alles moet een raadsel, controversiele uitspraak, vunzige grap of racistische opmerking te zijn" (maar je kan ook soms normaal doen hoor).
Gewoon net zo verkeerd als een vrouw verkrachten dit hoor. Fijn dat het serieus genomen werd!
Je kent mij nu wel enigszins, je weet dat ik nooit iemand zou verkrachten of aanranden. Ik ben een liefdevol mens. Maar wat mij zo schokte is dat deze relatief milde ervaring vergeleken met anderen die extremere gevallen hebben meegemaakt mij al zo uit het veld heeft geslagen. De vernedering, de schaamte, ik kan me niet eens voor de geest halen hoe het moet voelen om als vrouw verkracht te worden en dat je dan de rest van het leven moet rondlopen met het idee dat iemand letterlijk het heilige der heilige (want dat is wat een vagina is, het is waar we uit ontstaan) is binnengedrongen, met geweld, en je kunt het nooit meer uit wissen.
Je kunt herinneringen opslaan, en hoe heftiger de herinnering hoe sterker die in je hersenen staat vastgegrift, maar je kunt dingen niet zo makkelijk, zeg maar onmogelijk "on-herinneren".
En weet je wat nog het aller aller hypocrietste is? (uit de show van Peter Pannekoek). Omdat het vrouwen betreft, en niet mannen, wordt er te weinig aan gedaan. Er wordt wel wat aan gedaan, en er is absoluut aandacht voor hulp en voorkomen van verkrachting van met name vrouwen, maar omdat het mannen niet betreft wordt er te weinig aan gedaan. Beeld je eens in als het mannen betrof. Dan hadden we allang het leger erbij gehaald. Dan hadden we alles uit de kast gehaald en op elke straathoek militaire bewaking te zetten, dan hadden we campagnes tot over je oren gehad, controles, een militaire staat totdat het probleem van "mannen-verkrachting" voorgoed de wereld uit is.
En dat is een hele droevige gedachte waarvan ik helaas moet bekennen dat hij klopt. Maar wat moet ik doen? Ik voel me zo machteloos. Kan ik een grapje maken en is het daarmee opgelost? Nee. Ik hoor bij de vijand, en ik doe eraan mee, maar ik kan niets bedenken wat ik kan doen.\\
Ik haat mannen. En ik kan het weten want ik ben er een.