#1
ā ļøDISCLAIMER HIER KOMEN VEEL WOORDEN AAAAH ENG SPANNENDā ļø
Oke, hiervoor heb ik echt wat Belgen nodig die me kunnen aanvullen en verbeteren. Maarā¦ er worden volgens mij wel echt dingen door elkaar gehaald. Vooral verwarrend voor de NLers onder ons, en correct me if im wrong maar:
Het Parket (vergelijkbaar met het OM in Nederland) is NIET āde politiekā en bepaalt niet āhet beleidā. Wel bepalen zij hoe het beleid wordt uitgevoerd, en het parket Limburg wil dus eigenlijk vooral de bestaande wetten strenger handhaven.
Het parket, net als het OM in Nederland, doet uiteindelijk geen strafrechtelijke uitspraken. Of iemand daadwerkelijk wordt bestraft, beslist een rechter.
Volgens mij is er in deze zaken heeeeeel weinig en/of zwakke verdediging geweestā¦ Veel verdachten zijn niet eens op komen dagen. Dat helpt een veroordeling snel in de hand. Daarnaast: zoān illegale rave kan ook zĆ©ker een verzwarende maatregel zijnā¦
Ik denk dat je best een goede verdediging kan pleitenā¦
Daar komt ook het gelijkheidsprincipe op: Ook in Belgie moeten gelijke gevallen gelijk behandeld worden. Rechters toetsen aan de wet: al het drugsgebruik is in Belgie verboden. Maar volgens mij is het landelijke drugsbeleid in Belgiƫ*, in verhouding tot, eigenlijk progressiever dan in NL: het is gericht op preventie, hulp verlenen en minder straffen. Afhankelijk van de jurisprudentie (uitkomsten uit eerdere strafzaken): Als in een groot deel van Belgie geen straf wordt gegeven aan recreatieve gebruikers, is de kans groot dat verdachten in het Parket Limburg uiteindelijk worden geseponeerd/vrijgesproken, ondanks de eis van het parket. Wanneer in andere districten/provincies mensen veel zachter worden aangepakt maar 1 district veul strenger is, gaat dat in tegen de Grondwet Ʃn internationale verdragen. Het gelijkheidsprincipe/ wordt daarmee overschreden. Je hebt nog meer van zulke principes waarop een straf wordt bepaald en twee belangrijke zijn doelmatigheid en doeltreffendheid (weten jullie nog: de Eerste Kamer in Nederland moet nieuwe wetten hierop toetsen).
Het Parket geeft aan als doel te hebben om de volksgezondheid van Limburg te beschermen en hun veiligheid te waarborgen. Extreme drugsproblematiek kan best een goede reden zijn om zwaarder te handhavenā¦ Maar zij moeten bij de rechter kunnen beargumenteren dat strenger straffen van de recreatieve gebruiker de volksgezondheid verbetert en drugscriminaliteit tegengaat (=doeltreffendheid). Of dat de problemen zo groot en urgent zijn dat er geen alternatieven zijn dan strenger straffen (=doelmatigheid). Proportionaliteit is er trouwens nog een: de straf mag niet te zwaar zijn tov het misdrijf (āzwaarder dan nodig om het doel te bereikenā). Het is gissen natuurlijk, maar volgens mij zijn dit allemaal best duidelijke tekenen dat āhet Parketā dit wel kan willen, maar dat dit niet meteen resulteert in strengere straffen voor gebruikers. Tel daar nog bij op dat de rechterlijke macht het helemaal niet aankan om zoveel kleine vergrijpen in behandeling te nemenā¦
* Zowel de Federale Drugsnota uit 2001 als de Gemeenschappelijke Verklaring van de InterministeriĆ«le Conferentie Drugs uit 2010 bepleit dat straffen echt als laatste optie moet worden gezien. De Interfederale Strategie voor een Globaal en GeĆÆntegreerd Drugsbeleid 2024ā2025 benadrukt dit nogmaalsā¦ Wel heeft de nieuwe regering in het regeerakkoord opgenomen dat ādrugs altijd schadelijk zijn en er geen stappen worden gezet tot legaliseringā. Daardoor kĆŗnnen parketten ook zo streng optreden. Nederland kent maar 1 āparketā, het OM. Hun uitvoeringsstrategie is niet het nultolerantiebeleid, maar het gedoogdbeleid. Parketten hebben dus veel meer vrijheid om binnen de kaders van de wet uitvoeringsstrategien te bepalenā¦ De lokale context weegt daarin zwaar.
Oke, hiervoor heb ik echt wat Belgen nodig die me kunnen aanvullen en verbeteren. Maarā¦ er worden volgens mij wel echt dingen door elkaar gehaald. Vooral verwarrend voor de NLers onder ons, en correct me if im wrong maar:
Het Parket (vergelijkbaar met het OM in Nederland) is NIET āde politiekā en bepaalt niet āhet beleidā. Wel bepalen zij hoe het beleid wordt uitgevoerd, en het parket Limburg wil dus eigenlijk vooral de bestaande wetten strenger handhaven.
Het parket, net als het OM in Nederland, doet uiteindelijk geen strafrechtelijke uitspraken. Of iemand daadwerkelijk wordt bestraft, beslist een rechter.
Volgens mij is er in deze zaken heeeeeel weinig en/of zwakke verdediging geweestā¦ Veel verdachten zijn niet eens op komen dagen. Dat helpt een veroordeling snel in de hand. Daarnaast: zoān illegale rave kan ook zĆ©ker een verzwarende maatregel zijnā¦
Ik denk dat je best een goede verdediging kan pleitenā¦
Daar komt ook het gelijkheidsprincipe op: Ook in Belgie moeten gelijke gevallen gelijk behandeld worden. Rechters toetsen aan de wet: al het drugsgebruik is in Belgie verboden. Maar volgens mij is het landelijke drugsbeleid in Belgiƫ*, in verhouding tot, eigenlijk progressiever dan in NL: het is gericht op preventie, hulp verlenen en minder straffen. Afhankelijk van de jurisprudentie (uitkomsten uit eerdere strafzaken): Als in een groot deel van Belgie geen straf wordt gegeven aan recreatieve gebruikers, is de kans groot dat verdachten in het Parket Limburg uiteindelijk worden geseponeerd/vrijgesproken, ondanks de eis van het parket. Wanneer in andere districten/provincies mensen veel zachter worden aangepakt maar 1 district veul strenger is, gaat dat in tegen de Grondwet Ʃn internationale verdragen. Het gelijkheidsprincipe/ wordt daarmee overschreden. Je hebt nog meer van zulke principes waarop een straf wordt bepaald en twee belangrijke zijn doelmatigheid en doeltreffendheid (weten jullie nog: de Eerste Kamer in Nederland moet nieuwe wetten hierop toetsen).
Het Parket geeft aan als doel te hebben om de volksgezondheid van Limburg te beschermen en hun veiligheid te waarborgen. Extreme drugsproblematiek kan best een goede reden zijn om zwaarder te handhavenā¦ Maar zij moeten bij de rechter kunnen beargumenteren dat strenger straffen van de recreatieve gebruiker de volksgezondheid verbetert en drugscriminaliteit tegengaat (=doeltreffendheid). Of dat de problemen zo groot en urgent zijn dat er geen alternatieven zijn dan strenger straffen (=doelmatigheid). Proportionaliteit is er trouwens nog een: de straf mag niet te zwaar zijn tov het misdrijf (āzwaarder dan nodig om het doel te bereikenā). Het is gissen natuurlijk, maar volgens mij zijn dit allemaal best duidelijke tekenen dat āhet Parketā dit wel kan willen, maar dat dit niet meteen resulteert in strengere straffen voor gebruikers. Tel daar nog bij op dat de rechterlijke macht het helemaal niet aankan om zoveel kleine vergrijpen in behandeling te nemenā¦
* Zowel de Federale Drugsnota uit 2001 als de Gemeenschappelijke Verklaring van de InterministeriĆ«le Conferentie Drugs uit 2010 bepleit dat straffen echt als laatste optie moet worden gezien. De Interfederale Strategie voor een Globaal en GeĆÆntegreerd Drugsbeleid 2024ā2025 benadrukt dit nogmaalsā¦ Wel heeft de nieuwe regering in het regeerakkoord opgenomen dat ādrugs altijd schadelijk zijn en er geen stappen worden gezet tot legaliseringā. Daardoor kĆŗnnen parketten ook zo streng optreden. Nederland kent maar 1 āparketā, het OM. Hun uitvoeringsstrategie is niet het nultolerantiebeleid, maar het gedoogdbeleid. Parketten hebben dus veel meer vrijheid om binnen de kaders van de wet uitvoeringsstrategien te bepalenā¦ De lokale context weegt daarin zwaar.