Weer blowen na bad trip?

Hallo,
(Hopelijk mag ik dit forum plaatsen aangezien er wel wat soortgelijke forums zijn, anders; sorry! Heb mijn antwoord nog niet helemaal gevonden denk ik..)
Ik ben 28 jaar, blow sinds mijn 19e, en heb vanaf mijn 20e ongeveer 7 jaar lang elke dag geblowd (zowel hasj als wiet). En dit was eigenlijk altijd gewoon fun & chill, ik genoot er helemaal van en kon zo op een ontspannen manier de dag afsluiten en gaan slapen. Natuurlijk waren er ook momenten dat ik een keer niet zo lekker ging, maar eigenlijk nooit iets geks meegemaakt.
Tot die ene keer, nu ruim 1 jaar geleden. Ik moest een paar dagen stoppen om (niet super boeiende) privé redenen, en dit heb ik gedaan. Toen ik weer mocht blowen ben ik weer begonnen, ik had de joint (deze kwam van de coffeeshop, normaal draaide ik altijd zelf) voor drie kwart op gerookt en opeens voelde ik het: shit, ik ga veel te hard.
Ik ben in mijn bed gaan liggen om rustig te kunnen ontspannen, maar het ging eigenlijk van kwaad tot erger. Ik bleef mezelf maar geruststellen terwijl de angst steeds meer groeide, ik kan niet zo precies omschrijven wat ik dan precies voelde maar ik was helemaal gederealiseerd van alles en iedereen, mijn lichaam voelde niet meer als van mij/niet meer veilig, mijn vertrouwde slaapkamer zag ik opeens op een heel andere manier, en ik kreeg er natuurlijk ook nog een shitload aan paranoide gedachten bij. De anderhalf uur dat dit duurde leken een eeuwigheid. Uiteindelijk dus 'gewoon' de trip uitgezeten, ik was hartstikke blij toen het eindelijk afnam en ik kon gaan slapen.
Maar sindsdien ben ik (ook als ik nuchter ben) veel angstiger geworden. De eerste maanden nadat dit gebeurd was kon ik de paniek al door mijn lichaam voelen gieren als ik ergens door getriggerd werd en weer aan deze bad trip moest denken. Ondertussen heb ik dit niet meer, maar ik voel me wel nog steeds heel erg angstig als ik mee wil blowen met vrienden bijvoorbeeld. En dit vind ik zó jammer, ik mis echt wat ik er altijd uitgehaald heb en ik baal zo erg dat 1 f***** bad trip dit verpest heeft. Ik heb in het afgelopen jaar nog wel een aantal keren geprobeerd te blowen, maar het is nu gewoon niet meer wat het was. Ik ben de hele tijd bezig met of ik niet 'te stoned' word en of ik niet weer in een bad trip terecht kom, waardoor ik dus niet echt meer kan genieten van een joint.
Nu is mijn vraag eigenlijk, zou ik hier overheen kunnen komen en ooit weer kunnen genieten van een jointje? En hoe moet ik dat voor elkaar krijgen? Of moet ik gewoon maar accepteren dat blowen het helaas niet meer is voor mij en (grotendeels) gestopt blijven?

Heb een soortgelijke route gehad met blowen, tijdens mijn eerste lsd trip een joint gerookt, werd hierdoor erg angstig en had dwang gedachten die ik uit moést voeren. (van mezelf?)

Na deze ervaring sporadisch een hijsje van een joint of een klein beetje verdampen kan nog een fijn gevoel geven.

De man in onderstaand filmpje, Ryan, bekijk het wat spiritueler en zegt dat de plant wereldwijd wordt misbruikt en dat een intentie belangrijk is voor het gebruiken van wiet. Heb eens wiet gevaped waarvoor ik een intentie had, nadenken over een bepaalde uitdaging in mijn leven, en toen kreeg ik hele mooie inzichten.

Misschien kan je er iets mee, vind het zelf een mooie, respectvolle manier om met (psychedelische) middelen om te gaan.

Wat mij betreft geef je best een accurate beschrijving van wat blowen met je doet. Paranoïde en angstige gedachten komen heel veel voor bij blowen. Maar het heeft ook een duidelijk dissociatief effect, waardoor bepaalde gevoelens/gedachten buiten de belevingswereld worden geplaatst. Dat creëert een soort stoner-paradox waarbij je denkt dat je relaxt bent, maar je tegelijkertijd malende gedachten en onzekere gevoelens meemaakt.

Het heeft voor mij ook heel lang geduurd voordat ik het echt ging snappen. Bij mij kwam dat toen ik een paar keer langere tijd achter elkaar stopte met blowen, bijvoorbeeld omdat ik op vakantie wilde en volgens de Franse en Duitse regels nuchter ging rijden. Dat vond ik wel eens een verfrissende uitdaging voor mezelf. Nadat ik een aantal keer had ervaren hoe het leven is zonder THC in je systeem, voelde ik me ineens veel relaxter dan dat ik me voelde in de tijd dat ik wel blowde. Zo kwam ik er dus achter dat die chill die jij benoemt eigenlijk best wel onrustig is. Toen ik me dat ging realiseren werd blowen steeds minder leuk. Want als ik nu blow dan merk ik -net als jij- dat ik veel meer bezig ben met angstige gedachten dan met het genieten van de space. Inmiddels doe ik het misschien sporadisch, maar niet echt meer. Terwijl ik wel echt een stoner was.

Ik vond dat dit artikel van VICE het wel echt goed uitlegt:

Jester zei:

Hallo,
(Hopelijk mag ik dit forum plaatsen aangezien er wel wat soortgelijke forums zijn, anders; sorry! Heb mijn antwoord nog niet helemaal gevonden denk ik..)
Ik ben 28 jaar, blow sinds mijn 19e, en heb vanaf mijn 20e ongeveer 7 jaar lang elke dag geblowd (zowel hasj als wiet). En dit was eigenlijk altijd gewoon fun & chill, ik genoot er helemaal van en kon zo op een ontspannen manier de dag afsluiten en gaan slapen. Natuurlijk waren er ook momenten dat ik een keer niet zo lekker ging, maar eigenlijk nooit iets geks meegemaakt.
Tot die ene keer, nu ruim 1 jaar geleden. Ik moest een paar dagen stoppen om (niet super boeiende) privé redenen, en dit heb ik gedaan. Toen ik weer mocht blowen ben ik weer begonnen, ik had de joint (deze kwam van de coffeeshop, normaal draaide ik altijd zelf) voor drie kwart op gerookt en opeens voelde ik het: shit, ik ga veel te hard.
Ik ben in mijn bed gaan liggen om rustig te kunnen ontspannen, maar het ging eigenlijk van kwaad tot erger. Ik bleef mezelf maar geruststellen terwijl de angst steeds meer groeide, ik kan niet zo precies omschrijven wat ik dan precies voelde maar ik was helemaal gederealiseerd van alles en iedereen, mijn lichaam voelde niet meer als van mij/niet meer veilig, mijn vertrouwde slaapkamer zag ik opeens op een heel andere manier, en ik kreeg er natuurlijk ook nog een shitload aan paranoide gedachten bij. De anderhalf uur dat dit duurde leken een eeuwigheid. Uiteindelijk dus 'gewoon' de trip uitgezeten, ik was hartstikke blij toen het eindelijk afnam en ik kon gaan slapen.
Maar sindsdien ben ik (ook als ik nuchter ben) veel angstiger geworden. De eerste maanden nadat dit gebeurd was kon ik de paniek al door mijn lichaam voelen gieren als ik ergens door getriggerd werd en weer aan deze bad trip moest denken. Ondertussen heb ik dit niet meer, maar ik voel me wel nog steeds heel erg angstig als ik mee wil blowen met vrienden bijvoorbeeld. En dit vind ik zó jammer, ik mis echt wat ik er altijd uitgehaald heb en ik baal zo erg dat 1 f***** bad trip dit verpest heeft. Ik heb in het afgelopen jaar nog wel een aantal keren geprobeerd te blowen, maar het is nu gewoon niet meer wat het was. Ik ben de hele tijd bezig met of ik niet 'te stoned' word en of ik niet weer in een bad trip terecht kom, waardoor ik dus niet echt meer kan genieten van een joint.
Nu is mijn vraag eigenlijk, zou ik hier overheen kunnen komen en ooit weer kunnen genieten van een jointje? En hoe moet ik dat voor elkaar krijgen? Of moet ik gewoon maar accepteren dat blowen het helaas niet meer is voor mij en (grotendeels) gestopt blijven?

Klik om te vergroten...

Geen idee of dat vaker voor gaat komen. Druggebruik (waaronder cannabis) kan psychoses triggeren en vanuit ervaring bij een bekende kwam daar ook veel angst en derealisatie bij kijken. Die zat zowaar in een zware trip. Een psychose kan heel ernstig uitpakken en je kunt daar blijvend gevoelig voor worden. Wellicht beter om blowen maar te laten voor wat het is. Wat dan wel weet ik eigenlijk ook niet.
Zie ook: https://www.frontiersin.org/journals/psychiatry/articles/10.3389/fpsyt.2021.694863/full

Neo-Shulginist zei:

Wat mij betreft geef je best een accurate beschrijving van wat blowen met je doet. Paranoïde en angstige gedachten komen heel veel voor bij blowen. Maar het heeft ook een duidelijk dissociatief effect, waardoor bepaalde gevoelens/gedachten buiten de belevingswereld worden geplaatst. Dat creëert een soort stoner-paradox waarbij je denkt dat je relaxt bent, maar je tegelijkertijd malende gedachten en onzekere gevoelens meemaakt.

Het heeft voor mij ook heel lang geduurd voordat ik het echt ging snappen. Bij mij kwam dat toen ik een paar keer langere tijd achter elkaar stopte met blowen, bijvoorbeeld omdat ik op vakantie wilde en volgens de Franse en Duitse regels nuchter ging rijden. Dat vond ik wel eens een verfrissende uitdaging voor mezelf. Nadat ik een aantal keer had ervaren hoe het leven is zonder THC in je systeem, voelde ik me ineens veel relaxter dan dat ik me voelde in de tijd dat ik wel blowde. Zo kwam ik er dus achter dat die chill die jij benoemt eigenlijk best wel onrustig is. Toen ik me dat ging realiseren werd blowen steeds minder leuk. Want als ik nu blow dan merk ik -net als jij- dat ik veel meer bezig ben met angstige gedachten dan met het genieten van de space. Inmiddels doe ik het misschien sporadisch, maar niet echt meer. Terwijl ik wel echt een stoner was.

Ik vond dat dit artikel van VICE het wel echt goed uitlegt:

I'm Sick of Pretending: I Don't 'Get' Weed

After 15 years trying to like it, I'm ready to admit I hate it.

www.vice.com

Klik om te vergroten...

Jaa je hebt ook zeker gelijk, ergens weet ik ook wel dat ik me nu veel relaxter voel dan toen ik nog blowde. Het is misschien ook wel dat m'n hoofd de stoner tijd van toen heel erg romantiseert ofzo?
En bedankt voor het artikel!

StraffeNeel zei:

Geen idee of dat vaker voor gaat komen. Druggebruik (waaronder cannabis) kan psychoses triggeren en vanuit ervaring bij een bekende kwam daar ook veel angst en derealisatie bij kijken. Die zat zowaar in een zware trip. Een psychose kan heel ernstig uitpakken en je kunt daar blijvend gevoelig voor worden. Wellicht beter om blowen maar te laten voor wat het is. Wat dan wel weet ik eigenlijk ook niet.
Zie ook: https://www.frontiersin.org/journals/psychiatry/articles/10.3389/fpsyt.2021.694863/full

Klik om te vergroten...

Ja, dit is ook wel een grote angst, in een psychose terecht komen lijkt me de absolute hell. Denk ook wel dat ik van binnen echt wel weet dat gestopt blijven gewoon het beste is, alleen dat accepteren is wel lastig ofzo.. Maar bedankt voor het artikel! Helpt ook wel met de acceptatie haha

Jester zei:

Hallo,
(Hopelijk mag ik dit forum plaatsen aangezien er wel wat soortgelijke forums zijn, anders; sorry! Heb mijn antwoord nog niet helemaal gevonden denk ik..)
Ik ben 28 jaar, blow sinds mijn 19e, en heb vanaf mijn 20e ongeveer 7 jaar lang elke dag geblowd (zowel hasj als wiet). En dit was eigenlijk altijd gewoon fun & chill, ik genoot er helemaal van en kon zo op een ontspannen manier de dag afsluiten en gaan slapen. Natuurlijk waren er ook momenten dat ik een keer niet zo lekker ging, maar eigenlijk nooit iets geks meegemaakt.
Tot die ene keer, nu ruim 1 jaar geleden. Ik moest een paar dagen stoppen om (niet super boeiende) privé redenen, en dit heb ik gedaan. Toen ik weer mocht blowen ben ik weer begonnen, ik had de joint (deze kwam van de coffeeshop, normaal draaide ik altijd zelf) voor drie kwart op gerookt en opeens voelde ik het: shit, ik ga veel te hard.
Ik ben in mijn bed gaan liggen om rustig te kunnen ontspannen, maar het ging eigenlijk van kwaad tot erger. Ik bleef mezelf maar geruststellen terwijl de angst steeds meer groeide, ik kan niet zo precies omschrijven wat ik dan precies voelde maar ik was helemaal gederealiseerd van alles en iedereen, mijn lichaam voelde niet meer als van mij/niet meer veilig, mijn vertrouwde slaapkamer zag ik opeens op een heel andere manier, en ik kreeg er natuurlijk ook nog een shitload aan paranoide gedachten bij. De anderhalf uur dat dit duurde leken een eeuwigheid. Uiteindelijk dus 'gewoon' de trip uitgezeten, ik was hartstikke blij toen het eindelijk afnam en ik kon gaan slapen.
Maar sindsdien ben ik (ook als ik nuchter ben) veel angstiger geworden. De eerste maanden nadat dit gebeurd was kon ik de paniek al door mijn lichaam voelen gieren als ik ergens door getriggerd werd en weer aan deze bad trip moest denken. Ondertussen heb ik dit niet meer, maar ik voel me wel nog steeds heel erg angstig als ik mee wil blowen met vrienden bijvoorbeeld. En dit vind ik zó jammer, ik mis echt wat ik er altijd uitgehaald heb en ik baal zo erg dat 1 f***** bad trip dit verpest heeft. Ik heb in het afgelopen jaar nog wel een aantal keren geprobeerd te blowen, maar het is nu gewoon niet meer wat het was. Ik ben de hele tijd bezig met of ik niet 'te stoned' word en of ik niet weer in een bad trip terecht kom, waardoor ik dus niet echt meer kan genieten van een joint.
Nu is mijn vraag eigenlijk, zou ik hier overheen kunnen komen en ooit weer kunnen genieten van een jointje? En hoe moet ik dat voor elkaar krijgen? Of moet ik gewoon maar accepteren dat blowen het helaas niet meer is voor mij en (grotendeels) gestopt blijven?

Klik om te vergroten...

Goed dat je dit hier even vraagt. Dat kan al nooit kwaad.

Heb zelf jaren geleden een vreselijke bad trip op LSD plus wiet ervaren. In mijn ervaring was het een trip naar de HEL.

Heb daarna geen wiet kunnen gebruiken voor een dik halfjaar, omdat toen ik dat aanvankelijk een tijdje na die trip deed, het datzelfde gevoel (ook al 100 keer minder intens) triggerde. Doodeng om te voelen weer die kant op getrokken te worden.

Dat halfjaar heb ik nuchter doorgebracht en bewust gezeten met mijn angsten en daar doorheen gewerkt. Dit heeft ervoor gezorgd dat ik daarna weer probleemloos wiet kon gebruiken (maar niet meer icm LSD).

Eerlijk gezegd zou ik je aanraden om gewoon helemaal te stoppen met wiet, aangezien je echt ook hilarische avonden met je vrienden kan hebben zonder wiet of wat dan ook. Tegelijkertijd: ik begrijp ook wel dat je het weer wilt doen, dat wou ik ook.

MK-ULTRA zei:

Heb een soortgelijke route gehad met blowen, tijdens mijn eerste lsd trip een joint gerookt, werd hierdoor erg angstig en had dwang gedachten die ik uit moést voeren. (van mezelf?)

Na deze ervaring sporadisch een hijsje van een joint of een klein beetje verdampen kan nog een fijn gevoel geven.

De man in onderstaand filmpje, Ryan, bekijk het wat spiritueler en zegt dat de plant wereldwijd wordt misbruikt en dat een intentie belangrijk is voor het gebruiken van wiet. Heb eens wiet gevaped waarvoor ik een intentie had, nadenken over een bepaalde uitdaging in mijn leven, en toen kreeg ik hele mooie inzichten.

Misschien kan je er iets mee, vind het zelf een mooie, respectvolle manier om met (psychedelische) middelen om te gaan.

Klik om te vergroten...

Had laatst een andere video gezien waarin hetzelfde werd gezegd:

Van oorsprong werd wiet gezien en gebruikt als psychedelica: een tool om het onderbewuste bewust te maken.

Ik heb het ook weleens op die manier toegepast en dan kan het veel meer zijn dan iets om in te ontsnappen en om jezelf mee te verdoven.

Het probleem daarmee voor mij persoonlijk was, dat wiet de dag na gebruik gewoon weer werkt, dus zat ik zo weer op dagen tot weken aaneen gebruiken. En daarnaast: ik persoonlijk word er naast mentaal/spiritueel gestimuleerd, ook sloom en onverschillig van. En dan hebben we het nog niet eens over het fenomeen van de munchies krijgen. (Daar geef ik vrijwel altijd aan toe)

Misschien dat het voor sommigen werkt, maar de klassieke psychedelica hebben al deze nadelen niet, waardoor ik ze veel geschikter vond voor dat doel.

Mindless zei:

Had laatst een andere video gezien waarin hetzelfde werd gezegd:

Van oorsprong werd wiet gezien en gebruikt als psychedelica: een tool om het onderbewuste bewust te maken.

Ik heb het ook weleens op die manier toegepast en dan kan het veel meer zijn dan iets om in te ontsnappen en om jezelf mee te verdoven.

Het probleem daarmee voor mij persoonlijk was, dat wiet de dag na gebruik gewoon weer werkt. En daarnaast: ik persoonlijk word er naast mentaal/spiritueel gestimuleerd, ook sloom van. En dan hebben we nog het fenomeen van de munchies krijgen.

Misschien dat het voor sommigen werkt, maar de klassieke psychedelica hebben al deze nadelen niet, waardoor ik ze veel geschikter vond voor dat doel.

Klik om te vergroten...

Precies, ik zie wiet ook als psychedelisch.

Wiet inzetten voor zelfreflectie/exploratie is een hele omzwaai als je, net als velen, van recreatief gebruiken komt, en voor mij gelden de bijeffecten als vreet kicks, trager zijn de dag zelf en erna, minder motivatie om iets te doen, en minder kracht met sporten.

Een voordeel dat wiet heeft ten opzichte van andere psychedelica is dat het mentaal erg psychedelisch kan zijn, inzichten, reflectie en ook keiharde confrontatie met je onzekerheden, angsten en waar je steken laat liggen. Verder geen visuele effecten die voor extra fuckerij kunnen zorgen. Het heeft zeker zijn plaats!

MK-ULTRA zei:

Precies, ik zie wiet ook als psychedelisch.

Wiet inzetten voor zelfreflectie/exploratie is een hele omzwaai als je, net als velen, van recreatief gebruiken komt, en voor mij gelden de bijeffecten als vreet kicks, trager zijn de dag zelf en erna, minder motivatie om iets te doen, en minder kracht met sporten.

Een voordeel dat wiet heeft ten opzichte van andere psychedelica is dat het mentaal erg psychedelisch kan zijn, inzichten, reflectie en ook keiharde confrontatie met je onzekerheden, angsten en waar je steken laat liggen. Verder geen visuele effecten die voor extra fuckerij kunnen zorgen. Het heeft zeker zijn plaats!

Klik om te vergroten...

Het heeft zijn plaats, maar cultureel wordt wiet helaas totaal niet als een tool voor innerlijke exploratie gezien. Het is voor de meeste mensen eigenlijk gewoon een lomp verdovingsmiddel.

Tragisch om te zien hoe meerdere leerlingen van me er hun jeugd en toekomst mee weg smijten door zwaar misbruik ervan en dit zelf niet genoeg door lijken te hebben.

Het geen/weinig visuele effecten hebben bij wiet kan zeker een positief iets zijn als innerlijke exploratie je doel is. Voor mij echter was LSD vaak ook niet erg visueel en had die niet de nadelen van wiet.

Ik herken het wel. Heb het in het verleden regelmatig geblowd en ook lange tijden niet.
Wat mij vooral op is gevallen is dat bv een angst werd weggedoezeld door wiet en in alle hevigheid terugkwam bij het stoppen, en bleef hangen.
Dus ja, ik geloof wel dat stoppen een soort angst kan geven en behouden. Hetgeen wat dieper in je zit en je mogelijker verdoezeld met blowen komt uit.
Oftewel "de beer is los"

Het blijft wel bijzonder dat je door 1 ervaring in het andere kamp kan komen, en dat daar een hele reis in jezelf start. Wat uiteindelijk ook veel mooie inzichten geeft en mij dichter bij mezelf heeft gebracht.

Ja de drang om te verdoven is bij bijna iedereen groot, op welk vlak dit dan ook gebeurt… Ook heel goed te begrijpen, met de druk, dreiging en stress om ons heen en in de wereld. Ik ben toch erg blij dat ik zo nu en dan even kan kiezen hoe ik me wil voelen, met behulp van een middel.

Lsd leent zich hier ook goed voor, maar stel dat ik in een korte tijd veel in mezelf wil uitpluizen, dan zou wiet me een minder grote drempel zijn om daar dan in te duiken. Kan best zijn dat dit komt door het respect dat ik vanaf het begin heb voor lsd, door de voorlichting van vrienden, wat ik voor wiet niet had toen ik begon op jonge leeftijd.

MK-ULTRA zei:

Het blijft wel bijzonder dat je door 1 ervaring in het andere kamp kan komen, en dat daar een hele reis in jezelf start. Wat uiteindelijk ook veel mooie inzichten geeft en mij dichter bij mezelf heeft gebracht.

Ja de drang om te verdoven is bij bijna iedereen groot, op welk vlak dit dan ook gebeurt… Ook heel goed te begrijpen, met de druk, dreiging en stress om ons heen en in de wereld. Ik ben toch erg blij dat ik zo nu en dan even kan kiezen hoe ik me wil voelen, met behulp van een middel.

Lsd leent zich hier ook goed voor, maar stel dat ik in een korte tijd veel in mezelf wil uitpluizen, dan zou wiet me een minder grote drempel zijn om daar dan in te duiken. Kan best zijn dat dit komt door het respect dat ik vanaf het begin heb voor lsd, door de voorlichting van vrienden, wat ik voor wiet niet had toen ik begon op jonge leeftijd.

Klik om te vergroten...

Dat laatste is denk ik een groot deel van het probleem:

Wiet wordt niet gerespecteerd en gevreesd zoals bijvoorbeeld LSD.

Imo is het gezond om een beetje vrees en veel respect voor zulke middelen te hebben.

Ja, ik denk dat je in sommige gevallen (nuchter) door de angst heen kan werken (als het geen echt trauma betreft).

Maar ik vraag me wel af: als je dit doet óm weer wiet te kunnen gaan gebruiken, zijn je prioriteiten dan wel helemaal zuiver?

What about door je angsten heen werken om door je angsten heen te werken.

Psychedelica en ook wiet (dat deels psychedelisch is imo) hebben de eigenschap om op een bepaald moment onzuivere intenties te tonen en uiteindelijk af te straffen (imo).

MK-ULTRA zei:

waarvoor ik een intentie had

Klik om te vergroten...

Het is toch evident dat, wanneer je iets met een intentie aangaat je waarschijnlijk ook meer eruit haalt dan je wil…?

Ik heb deze ervaring, net als velen anderen, ook gehad. Ook icm met psychedelica. Dat is nog een tijdje blijven hangen, het ongemakkelijke gevoel met blowen. Tot ik mezelf ervan kon overtuigen dat het bullshit was, ik te veel in m’n hoofd zat, en dat los moest laten. Dat werkte en nu is t weer als van ouds. Niet in een keer hoor, er was langer nog een “psychedelisch randje”, maar daar ging ik toen van genieten of leren ipv me erover opvreten. En toen werd het steeds meer geen ding meer.

Niet dat je dat per se moet willen. Er is niets mis met geen stoner zijn🤪

ljuv zei:

Het is toch evident dat, wanneer je iets met een intentie aangaat je waarschijnlijk ook meer eruit haalt dan je wil…?

Ik heb deze ervaring, net als velen anderen, ook gehad. Ook icm met psychedelica. Dat is nog een tijdje blijven hangen, het ongemakkelijke gevoel met blowen. Tot ik mezelf ervan kon overtuigen dat het bullshit was, ik te veel in m’n hoofd zat, en dat los moest laten. Dat werkte en nu is t weer als van ouds. Niet in een keer hoor, er was langer nog een “psychedelisch randje”, maar daar ging ik toen van genieten of leren ipv me erover opvreten. En toen werd het steeds meer geen ding meer.

Niet dat je dat per se moet willen. Er is niets mis met geen stoner zijn🤪

Klik om te vergroten...

Hoe bedoel je meer eruit halen dan je wil? Ik was dik tevreden, was niet meer dan ik wilde.

Wat je zegt over jezelf van dit gevoel afkomen klinkt wel logisch, het lijkt me ook een gevolg van angst, dat je weer in het zelfde schuitje komt als met de psychedelica gecombineerd.

Wel interessant! Maar voor nu vind ik het ook wel lekker om amper stoned te zijn. Leuke stof om over na te denken, thanks daarvoor!

MK-ULTRA zei:

Hoe bedoel je meer eruit halen dan je wil? Ik was dik tevreden, was niet meer dan ik wilde.

Klik om te vergroten...

“Dan” was misplaatst in deze zin ahahah, ik heb een leuke wijnmiddag gehad oeps. Ik bedoel:

Als je vooraf aandacht besteed aan wat je wil bereiken met iets wat je gaat doen, haal je er áltijd meer uit dan wanneer je dat niet doet. Zowel bij drugs als bij alle andere dingen in je leven. Ik zag dat bijvoorbeeld heel erg terug in mijn bacheloropleiding. De meesten 18 jarigen kiezen en studie en beginnen gewoon, want zo heurt het. Ik had een heul specifiek doel. Dat was niet dat papiertje binnenslepen, maar ik wilde met mijn studie een deel van mezelf en vooral van de wereld beter begrijpen, die ik nog niet zo goed kende. Achteraf heb ik het er ook veel met vrienden over gehad, en ik heb veel meer van diezelfde studie overgehouden dan zij.
En zo werkt het volgens mij met alles in het leven… Zelfs het bakken van een biefstukje. Dat kan je gewoon doen, en dan zul je er ongetwijfeld van genieten. Je kan er ook alles aan doen om het beste stukje biefstuk te bakken dat je ooit bakte. Dat zorgt automatisch voor een respectvollere benadering van het vlees, van smaakverhoudingen, van “het vak” koken. En het zal waarschijnlijk VEEL lekkerder smaken, alleen al door de moeite die je hebt gedaan. Maar ga je dan elke keer alles uit de kast trekken?… dus ja. Lekker logisch dat als je met een bepaalde intentie een joint rookt, je ook meer uit het roken van een joint haalt.

Maar hoezo zou die niet-spirituele ervaring van wiet en psychedelica/drugs niet ook gewoon okay zijn… Waarom zou je niet mogen genieten van “een stoner zijn”, je gedachten even afschakelen of een domme lachavond hebben met je vrienden?

Drugs met respect benaderen vind ik ook belangrijk, maar zoals jullie erover praten vind ik ergens ook gewoon een beetje “uit de hoogte” ofzo…. Als deze vent gewoon altijd vet genoten heeft van een regelmatig jointje, waarom zijn zijn intenties dan ineens slecht alstie dat gevoel graag terug wil. Dag hoor😅😂

MK-ULTRA zei:

Wat je zegt over jezelf van dit gevoel afkomen klinkt wel logisch, het lijkt me ook een gevolg van angst, dat je weer in het zelfde schuitje komt als met de psychedelica gecombineerd.

Wel interessant! Maar voor nu vind ik het ook wel lekker om amper stoned te zijn. Leuke stof om over na te denken, thanks daarvoor!

Klik om te vergroten...

Zeker interessant!!! Want ik zie dus ook veel belang in jullie benadering. Voor bij bestaan ze heel erg naast elkaar. Zoals ik al zei: ik gebruik iets vaker wiet dan ik zou willen. Heel vaak is het vooral een makkelijke manier om lekker te ontspannen en los te koppelen van m’n drukke leven. Soms denk ik daar niet eens bij na. Maar heel vaak benader ik het ook psychedelischer. Wat bv veel mensen met muziek hebben als ze lsd doen, heb ik veel sterker met wiet. Als je mij dus stoned op de grond met m’n noicecanceling koptelefoon vindt kan je me beter laten, want dan ben ik extreeeeeem en heel bewust aan het genieten. Muziek op die manier beleven lukt ook alleen als ik in m’n eentje blow (en bij voorkeur al een paar biertjes op had). Maar… dit maakt dat “casual” jointje niet minder waardevol voor mij.

ljuv zei:

Maar hoezo zou die niet-spirituele ervaring van wiet en psychedelica/drugs niet ook gewoon okay zijn… Waarom zou je niet mogen genieten van “een stoner zijn”, je gedachten even afschakelen of een domme lachavond hebben met je vrienden?

Klik om te vergroten...

Op zich eens.

Heb dat bijvoorbeeld met paddo's, truffels en ook wiet veel ervaren: dikke lol met vrienden, zonder echt de diepte in te gaan.

Al moet het imo bij iets als met name wiet wel zo zijn dat je het recreatief op die manier kúnt gebruiken. Bij mezelf bleef het vaak niet bij enkel die avondjes met vrienden blowen, maar daarna ook periodes van in mijn eentje gebruiken, eigenlijk precies om niet te hoeven voelen: om moeilijke emoties weg te drukken en te doen alsof ze er niet zijn. En om de sleur van mijn leven (waar ik op dat moment niet tevreden mee was) niet aan te hoeven pakken.

Zie dit in extremere mate ook veel om me heen nu: Jonge mensen (zo jong dat het brein nog niet helemaal ontwikkeld is) waarbij wiet helemaal centraal is komen te staan in hun leven en hun groei eigenlijk helemaal stilstaat hierdoor. (Geen perspectief, geen ambities, soms geen school en/of werk)

Mindless zei:

Op zich eens.

Heb dat bijvoorbeeld met paddo's, truffels en ook wiet veel ervaren: dikke lol met vrienden, zonder echt de diepte in te gaan.

Al moet het imo bij iets als met name wiet wel zo zijn dat je het recreatief op die manier kúnt gebruiken. Bij mezelf bleef het vaak niet bij enkel die avondjes met vrienden blowen, maar daarna ook periodes van in mijn eentje gebruiken, eigenlijk precies om niet te hoeven voelen: om moeilijke emoties weg te drukken en te doen alsof ze er niet zijn. En om de sleur van mijn leven (waar ik op dat moment niet tevreden mee was) niet aan te hoeven pakken.

Zie dit in extremere mate ook veel om me heen nu: Jonge mensen (zo jong dat het brein nog niet helemaal ontwikkeld is) waarbij wiet helemaal centraal is komen te staan in hun leven en hun groei eigenlijk helemaal stilstaat hierdoor. (Geen perspectief, geen ambities, soms geen school en/of werk)

Klik om te vergroten...

… Dus?

Dat kunnen die mensen toch voor zichzelf bepalen?

ljuv zei:

… Dus?

Dat kunnen die mensen toch voor zichzelf bepalen?

Klik om te vergroten...

Uiteraard.

Ik zie alleen ook de mensen om hen heen die hun vrienden en familie ziet afzakken in een staat van tja... vegetatie.

Ik heb het dan over vrij extreme gevallen hè.

Maar klopt, het is uiteindelijk toch altijd ieders eigen keuze.