#1
Nu ik dit topic lees, was het wel duidelijk dat ik totaal geen benul had op dat moment.
Ook al die jaren gebruik van benzodiazepinen, ruim 10 jaar wat dat met je doet, hoe wazig het is om zo te leven en ik ook wazig was.
Ik ben dankzij hulp van het forum sinds maart 2025 gestopt met dagelijks nemen.
Ik heb geleerd uit aantal topics en ervaringen die mensen gedeeld hebben dat tijd het beste medicijn is voor het afbouwen.
Het heeft 39 maanden geduurd voor ik op het punt stond te stoppen.
Tot op de dag van vandaag ben ik erg trots erop en zie ik goed in dat benzodiazepinen niets geholpen hebben.
Alle sores die ik destijds had zijn er nog steeds, wat ook logisch is.
Het heeft me al die tijd in de greep gehad, niets opgestoken van alle leerzame momenten, emoties en ontwikkeling.
Dit allemaal onder toezicht van psychiaters en behandelaren die wèl fel waren over blowen en drinken
(wat goed is, begrijp me niet verkeerd, vind het alleen behoorlijk achterlijk)
Want dat was mijn probleem, de drank en het blowen.
Nee, dat was een manier om te overleven, een coping om nog levend te blijven ( net zoals de voorgeschreven medicijnen)
Ik was zover verwijderd van mezelf en de wereld, de enige handreiking die ik kreeg waren pillen, een uurtje in de week gesprek en dat was het. Niemand die roet in het eten gooide en dat was dus iets wat ik echt nodig had.
Nu ik dat inzicht heb gekregen ben ik best teleurgesteld in de hulpverlening die ik op dat moment had en ook in mezelf want ik had er destijds ook harder kunnen rennen uiteraard.
Wat heb ik hieruit geleerd : Niet zomaar medicijnen aannemen van een arts en opzoeken wat het precies is.
De hulpverlening is ook zeker niet alles, daar moet je echt geluk in hebben dat je de juiste treft die samen uitzoekt wat je nodig hebt en door de bubbel prikt.
Conclusie van mij is : je kunt niet ontsnappen van je eigen gedachten, gevoelens en verlangens.
Stoppen met vluchten is de enige optie die ik heb en wanneer je dat beseft en mee eens bent pak die kans!!
Nogal warrig geschreven, excuses.
Ander topic wat relevant is in dit onderwerp :
Ook al die jaren gebruik van benzodiazepinen, ruim 10 jaar wat dat met je doet, hoe wazig het is om zo te leven en ik ook wazig was.
Ik ben dankzij hulp van het forum sinds maart 2025 gestopt met dagelijks nemen.
Ik heb geleerd uit aantal topics en ervaringen die mensen gedeeld hebben dat tijd het beste medicijn is voor het afbouwen.
Het heeft 39 maanden geduurd voor ik op het punt stond te stoppen.
Tot op de dag van vandaag ben ik erg trots erop en zie ik goed in dat benzodiazepinen niets geholpen hebben.
Alle sores die ik destijds had zijn er nog steeds, wat ook logisch is.
Het heeft me al die tijd in de greep gehad, niets opgestoken van alle leerzame momenten, emoties en ontwikkeling.
Dit allemaal onder toezicht van psychiaters en behandelaren die wèl fel waren over blowen en drinken
(wat goed is, begrijp me niet verkeerd, vind het alleen behoorlijk achterlijk)
Want dat was mijn probleem, de drank en het blowen.
Nee, dat was een manier om te overleven, een coping om nog levend te blijven ( net zoals de voorgeschreven medicijnen)
Ik was zover verwijderd van mezelf en de wereld, de enige handreiking die ik kreeg waren pillen, een uurtje in de week gesprek en dat was het. Niemand die roet in het eten gooide en dat was dus iets wat ik echt nodig had.
Nu ik dat inzicht heb gekregen ben ik best teleurgesteld in de hulpverlening die ik op dat moment had en ook in mezelf want ik had er destijds ook harder kunnen rennen uiteraard.
Wat heb ik hieruit geleerd : Niet zomaar medicijnen aannemen van een arts en opzoeken wat het precies is.
De hulpverlening is ook zeker niet alles, daar moet je echt geluk in hebben dat je de juiste treft die samen uitzoekt wat je nodig hebt en door de bubbel prikt.
Conclusie van mij is : je kunt niet ontsnappen van je eigen gedachten, gevoelens en verlangens.
Stoppen met vluchten is de enige optie die ik heb en wanneer je dat beseft en mee eens bent pak die kans!!
Nogal warrig geschreven, excuses.
Ander topic wat relevant is in dit onderwerp :
