nielsjo

"Rcexplorer zei: Ik vraag me oprecht af hoe ik het weer voor elkaar heb gekregen. Even mijn verhaaltje nog een keer in het kort; ik ben 33, niet ongezond maar zeker geen sporter, rook sinds mijn 17de wiet en heb vroeger wel eens (2x in mijn vroegere leven) een pilletje geprobeerd. Het laatste jaar is het echter nogal uit de hand gelopen. Ik gebruik dagelijks wiet. Daarnaast gebruikten mijn partner en ik incidenteel 3MMC tot dat verboden werd. Sindsdien ben ik aan het proberen geslagen met NEP, 3CMC, 4FMA, 6APB en XTC/MDMA. Behalve onze vakantie gebruik ik vrijwel elke week een of twee keer. Dat kan niet gezond zijn. Ik wordt vergeetachtig, heb moeite met motivatie en productiviteit, en ben vaak moe maar slaap zelden een volle nacht door. Daarbij merk ik de laatste tijd dat ik steeds meer depressieve gedachten krijg, waardoor de drang om te gebruiken groter wordt. Door te gebruiken werk ik het depressieve gevoel weer in de hand, enzovoorts enzovoorts..... Ik wordt regelmatig kwaad op mezelf, met mijn gedrag zet ik mijn relatie en inkomen (eigen zaak) op het spel, en ondanks dat ik ook nu weer heel hard roep "dat is meer waard dan drugs" typ ik dit relaas met een 6APB achter de kiezen op een dinsdagmiddag.... Teleurstellend. Is dit herkenbaar? Hoe gaan jullie hiermee om? Ik heb mijn partner beterschap beloofd om vervolgens weer gruwelijk de mist in te gaan, het vertrouwen heeft inmiddels een historisch dieptepunt bereikt. Desondanks lijkt discipline/zelfbeheersing compleet abstinent. Mijn rationele ik vindt dat ik stom bezig ben (lost niets op), en mijn emotionele ik vindt dat ik een debiel ben (relatie weg voor een pilletje, doe ff normaal). Ik hoop hier wat tips te krijgen want zelf kom ik er niet meer uit. Klik om te vergroten... Dit is het fuik waar je door drugs in terecht komt. Je gaat oprecht geloven dat drugs je iets bieden wat je niet uit jezelf kan halen. Zolang je drugs vele positieve eigenschappen blijft toeschrijven blijf je craven, en zolang je craved zit je in de fuik. Als je serieus anders wil, begin met een uitgebreide lijst van alles waar je dankzij drugs last van hebt, je noemt in deze post al heel wat. Laat die lijst een paar dagen liggen en kijk er dan (nuchter!) naar, let goed op hoe het voelt om te lezen dat jij het bent die daar allemaal last van heeft. Realiseer je dat je die klachten hebt OMDAT je gebruikt hebt, niet omdat je op dit moment niet high genoeg bent. Dit is wat die drugs je uiteindelijk brengen. Je moet het zien als een gifbal met een suikerlaagje. Jij laat je iedere keer verleiden door het suikerlaagje, maar je weet donders goed dat de suiker het gif eigenlijk niet waard is. Als je stopt met wiet na langdurig gebruik is de kans groot dat je de eerste weken NIET slaapt. Neem melatonine, 2 mg tabletten, elke avond een tablet meer tot je slaapt. Ga hier hooguit een week, misschien 2 weken mee door, anders kan je daar weer een slaapprobleem door krijgen. Probeer CBD olie. Dat is niet psychoactief en dempt het ongemak de eerste weken. Neem zoveel als nodig, het is niet giftig. En die research chems: ben je nou eigenlijk suïcidaal of zo? Is het antwoord ja: zoek meteen hulp. Maar je klinkt niet zo. Dus stop met dat rare gedrag, meteen. Niet zoveel zelfmedelijden vriend, je kan er met 100 hulpverleners over praten maar de enige goede plek voor die fuckshit is de chemobox. Wat je verder kan helpen is yoga nidra, de Wim Hof methode, en ik zou een goede psycholoog zoeken om je shit op orde te krijgen. Je hebt gvd een vriendin, een eigen zaak: genoeg om voor te vechten! Dit kán allemaal op eigen kracht, maar ik raad je sterk aan om hulp te zoeken. Begin bij je huisarts, en wees eerlijk tegen jezelf en hulpverleners. Onderschat je problemen niet, doe je hier niks aan is de kans groot dat je over 10 jaar eenzaam en alleen in een flatje zit, zonder werk en in de schuldsanering."

"Meisje1234 zei: Ik schaam me ontzettend.. ik dacht dat het mij nooit zou kunnen overkomen maar sinds een maand of twee durf ik het hard op tegen mezelf te zeggen.. ik ben verslaafd.. al een jaar lang is mijn gebruik erg toe genomen en gebruik ik coke als ik alleen ben.. ook in toenemende mate. Nu gebruik ik zo’n 2-3keer in de week, bij uitzondering een week niet. Blowen doe ik dagelijks tot 4 x in de week en soms een periode niet waarin ik dan veel nachtmerries heb. Het is allemaal denk ik begonnen toen vorig jaar mijn relatie uitging waar ik echt heel erg blij mee ben overigens want hij vertelde mij hoe ik mijn leven moest leven en maakte me erg onzeker. Toen het uitging ervaarde ik veel meer vrijheid en leek het wel alsof ik wat in moest halen. Ik durf er niemand over te vertellen. Ook mijn huidige nieuwe partner niet. Ze is wel heel begripvol en ze ondersteund mij in alles. Maar ik schaam me te erg om het haar te vertellen. Ook familie of de huisarts wil ik niets vertellen. Ik wil het zelf doen en ik denk en hoop ergens nog steeds dat dat kan. Want wat als je het écht niet wil vertellen? De knop moet nu écht om. hebben jullie adviezen om beter om te kunnen gaan met craving? Nee zeggen tegen drugs is het enige antwoord Maar ik ben continu aan het zoeken naar excuses om wel te kunnen gebruiken. Daar waar ik met mezelf afspreek “niet meer alleen maar slechts met vrienden” betrap ik mezelf er op dat ik dan echt in overmate gebruik. Emoties gaan voortdurend alle kanten op en ik weet soms gewoon echt even niet meer wie ik ben en waar ik voor sta. Klik om te vergroten... Wat rot voor je, ieder mens verdient beter dan dit. Ik denk dat je er goed aan doet om hulp te zoeken. Tuurlijk, drugs kunnen lekker zijn, daarom is dit forum hier. Maar wat je nu meemaakt, is toch niet lekker? En dit ervaar je OOK door drugs. Dit is het andere gezicht van drugs.Kijk om je heen in de wereld, ben je met me eens dat deze kant van drugs meer het ware gezicht zijn dan de positieve kanten er aan? Ieder mens heeft sterke en zwakke kanten. Niemand is echt slecht of echt goed. Maar als een bepaalde kant aan jezelf te matig ontwikkeld is kom je daardoor in de problemen. Bijvoorbeeld: sommige mensen zijn goed in sociale contacten, andere mensen zijn hier zo slecht in dat ze eenzaam worden. Goed nieuws: als je bereid bent om (met een goede cognitieve gedragstherapeut) naar jezelf te kijken, is er altijd ruimte voor versterking van je zwakke kanten. Als je iets wil stoppen, begin dan met coke, lees maar eens wat het met Whitney Houston deed: al ben je schatrijk en zeer succesvol, coke is voor veel mensen een moordenaar. Je kan toch een paar maanden stoppen, in die tijd hulp zoeken en dan opnieuw kijken of je het toch echt wil hebben? Als je er met niemand over praat en je kop in het zand steekt doe je jezelf echt tekort. Als ik zou zeggen: ik wil best naar je luisteren denk je waarschijnlijk rot op creep, en terecht: weet jij wie hier allemaal op posten! Dus ik zou iemand uit je omgeving zoeken die je het meest vertrouwd en beginnen met eerlijk zijn. Als je echt niemand weet: ik ben arts, en ik kan je garanderen dat jou huisarts je niet wegstuurd of uitlacht als je hem/haar in vertrouwen neemt. Of zoek contact met een verslavingsarts. Zorg nou een beetje voor jezelf, want niemand anders gaat het doen! Het is een harde wereld, 8 mld mensen die allemaal aan zichzelf denken! De kans dat iemand jou hier uit haalt die niet jij is: erg klein. Heeeeel veel sterkte hoor!"

"Wat willen jullie nou precies? Ik lees vanalles over tripervaringen met Ayahuasca hier. Ik heb daar grote moeite mee, ik vind dat er een verkeerd beeld van Ayahuasca ontstaat. Het is een heilige drank, en deze dient met respect behandeld te worden. Jullie maken er een eenvoudig tripmiddeltje, een vertierdrankje van. De potentie van deze drank is vele malen groter dan wat je eruit haalt door maar wat in het wilde weg te gaan ervaren. Wil je er meer uit halen? Lees dan het boek: LSD psychotherapy, van Stanislav Grof, je kan het met bittorrent zo downloaden. Lees ook De Gewijde Reis van Lars Faber, te krijgen via www.degewijdereis.nl, of in de betere boekhandel. En Spirit Quest: ik vind het heel moedig wat je doet, maar lees eens wat meer over (psycho) therapie, begin maar eens met de boeken die ik je hier aanraad, of zoek zelf de juiste boeken op. De Sjamaan waar jij het over hebt ken ik (fantastische kerel), en hij heeft mij gezegd: de antwoorden zitten in jezelf, en niet in de planten. Zoek ze daar dan ook niet. Ga een proces met jezelf aan, en gebruik Ayahuasca af en toe als een tool om dingen waar je tegenaan loopt verder te exploreren. Verder raad ik je af om deze ervaringen zo over het internet te strooien, ik denk dat mensen zo een verkeerd beeld van Ayahuasca kunnen krijgen, alsof het een soort vertierdrankje is. Het is een krachtig geneesmiddel, en die status moet het ook krijgen. Daarbij helpt het niet als mensen het op sites als deze zo te kijk zetten als een tripmiddeltje. Dat is niet je opzet, en daarom wil ik dit bericht er niet als vermaning bijzetten, maar als correctie zoals ik denk dat die nodig is."

"Ja, kerk bestaat in Belgie De Santo Daime kerk bestaat in Belgie, in Brugge en in Brussel. Zie www.santodaime.be"

"Is dit een schrijfopdracht voor school of ben je nou echt zo idioot bezig geweest als hier wordt beschreven? Hoe wil je met zulk gedrag richting een fijn stabiel leven? Met werk wat je leuk vindt, een partner, misschien wel kids. Kan je denken: ben ik nog wel erg jong voor, maar dit gedoe maakt je snel oud, en laat flink sporen na. Ik heb er geen goed woord voor over, crack gaan zitten maken en roken en als een paar ontspoorde junks je dure telefoon ruilen met een dealer voor nog een beetje. Bah, sneu."

"Dirkjan zei: Goedenmiddag allen, Gistermiddag is er mij een ontzettend nare ervaring voorgevallen. Niet in de zin van een k-hole of een daadwerkelijke bad trip. Maar er gebeurde iets heel opmerkelijks. Ik had van een vendor die mij zeker 100+ keer nog nooit heeft opgelicht 500 mg 2-FDCK gekocht. Ik heb ook veel ervaring met ketamine, maar vooral met 2-DCFK. Het is nooit problematisch gebruik geworden maar vond het een fascinerend goedje. Ik beschreef ooit: "Het verslavende van ketamine voor mij is dat de wereld plotseling simpel en logisch en definiëerbaar is, alsof je een kleuter bent die nog jong en onwetend is, zonder alle ellende van volwassen worden en de de ellende en existentiële vragen van het bestaan ontdekt, maar tegelijkertijd gaat je motoriek en mentaal vermogen achteruit, dus je kunt het nooit vasthouden. Je grijpt er altijd net naast. Het dromerige gevoel waarin je denkt dat alles plotseling kraakhelder is verdwijnt hoe meer je ernaar probeert te jagen." Dus met antwoorde woorden, die clarity of mind, de plotselinge logica van het universum is in je hoofd een euforisch moment, maar je kan het niet navertellen want je zintuigen en je denkcapaciteit neemt af hoe meer je neemt, hoe groter die clariy of mind, hoe afgestomper je zintuigen worden. Maaar anyway, Het report. (Sorry te snel op sbmit gedrukt) komt er nog aan jongens Ik heb genoeg ervaring met 2-dfck en ketamine dat ik mijn sweetspot goed weet te eyeballen (domme manier: nooit doen) en ik leg twee stevige lijnen neer waarvan ik goed van mijn sokken geblaatst zou moeten worden maar absoluut niet naar een k-hole. Mijn eerste reactie was onmddelijk "wauw, dit is sterk!" Mijn eerste reactie was gewoon een goede batch. En ik kreeg de bekende keta effecten. Wel erg sterk en zezker niet wat ik verwacht had van 2-dfck. Ik moest echt even gaan zitten en gaan liggen. Maar na een uurtje waren de sterke effecten wel verdwenen. Maar de dissocatieve effecten verdwenen maar niet. Ik kon geen logische zin typen, ik kreeg hele simplistische robotachtige gedachtes, alsof mijn iq met 50 punten was gedaad. Ik bewoog houterig. En kon complexe zinnen en geddachtes niet in mij oprengen. Ik heb geappt mmet een DF lid waar het overduidelijk was dat ik niet helder was. Echt dankjewel dat je me er doorheen hielp, je weet wie je bent. En dit heeft gewoon de hele dag zo geduurd, Vreslijk. Je niet kunnen uitdrukken terwijl je diep van binnen zoooooo ontzettend hard aan het gaan bent. Het zou een sterkere dissocatief kunnen zijn Ik heb iets in mijn brein ballans zodanig heb verstoord dat ik een dag nodig heb gehad om hier uit komen. Het was verschrikkelijk. Ik heb de hele dag het gevoel gehad alsof ik in een semi-comatuezue staat sterk dissociatieve toestand was beland. En niemand zag het aan mij. Dat was het vreselijke. Ik wilde mensen duidelijk maken wat ik doormaakte maar ik kon het niet uitbrengen. Klik om te vergroten... Dus... je neemt een researchchemical, omdat je denkt dat alle waarschuwingen daarbij niet op jou slaan, krijgt meer dan waar voor je geld: tript een hele dag je ballen eraf maar houdt er verder niks naars aan over, en dan kom je hier een zielig verhaal ophangen?!? Wtf heb ik nou zojuist mijn tijd aan verspild zeg."