Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Ik ben zo dankbaar voor mijn lieve familie die mij heeft opgevangen tijdens deze moeilijke periode. Mijn ouders en broers die er altijd voor me zijn no matter what. Mijn beste vriendin die altijd achter me staat, mijn geweldige buurman die weer voor me klaarstaat zodra ik weer langzaam naar mijn eigen huis terugkeer. En mijn nieuwe therapiegroep met zulke interessante begripvolle mensen. Ik ben dankbaar dat er altijd een dak boven mijn hoofd is, wat er ook gebeurt. Ook ben ik dankbaar dat ik voor mezelf durf te kiezen boven de FOMO. Vrijdag is er een illegale rave in de buurt waar ik al een tijd lang heen wil. Maar het is goede zelfzorg om niet te gaan- alle situaties die zucht naar gebruik kunnen triggeren ga ik uit de weg. De gezonde volwassene in mij moet groeien, tijd voor verandering."
"Kordie zei: Mij zul je niet gauw horen schreeuwen. Sinds een paar dagen schreeuw ik wel in gedachte. Snak met momenten naar een verdovend middel. Maar zeg dan tegen mezelf: "niet doen" en godzijdank ept het dan ook weer weg. Zit even in een stresspiek. Wel of geen behandeling. Hoe gaat een en ander geregeld worden, want als het aan de zorgverzekeraar ligt niet. Ik weet dat als ik nu iets verdovends ga pakken dit gevoel alleen maar versterkt wordt en daarom kan ik vrij goed nee zeggen en nee doen. Als er dadelijk duidelijkheid is in de zin van ja dan weet ik ook dat dit weer weg ept. Het hoort bij het leven. Ben je eens gevoelig geweest voor middelen dan blijft dat altijd. Zo simpel is het ook. Daarom mensen met craving. Roep niet alleen nee, maar doe ook nee. Probeer te denken wat het je gaat opleveren. Even ontsnappen oké, maar uiteindelijk de controle verliezen. Klik om te vergroten... Vreselijk is die schreeuwende stem hè. Knap van je dat je de cravings zo onder controle kan houden. Ik zit er ook even middenin, maar je berichtje inspireert me. Inderdaad, doe ook nee. Ik ga mezelf ook lekker afleiden door iets anders te doen. Tijden van onzekerheid zijn heel moeilijk. Sterkte!"
"Ik schaam me dood. Na 3 maanden clean geweest te zijn, heb ik van donderdagavond tot vrijdagmiddag een 3MMC binge gehad. Ik wist dat m'n huisgenoot het had liggen en dat was ook de trigger voor het stemmetje- het is nu toch al in huis, je kan het altijd vragen. Ja hoor, ik had het te pakken. Ik had mezelf voorgenomen dat ik de dosis schappelijk zou houden maar ik kon mezelf niet onder controle houden. Normaalgesproken is er altijd iemand bij me als ik gebruik maar deze keer was ik alleen, en ik bleef maar doorgaan. Dit was ook de eerste keer dat ik een nacht heb doorgehaald. Op vrijdag, een uur of 15:00, begon ik pas te merken dat ik mijn lijf flink heb mishandeld- paarse knieën, paarse handen, paarse voeten en paarse ellebogen. Ik schrok hier zo erg van dat ik in de paniek schoot, ben gelijk een douche gaan nemen en ben voor een projectmeeting naar een andere huisgenoot gegaan. Daar gaf ik toe over mijn gebruik en barstte ik in tranen uit. Ik kon me nergens op focussen door de bijwerkingen van de 3MMC, uiteindelijk langsgeweest bij de huisartsenpost en ik mocht gelijk weer naar huis. Ik zit nu een paar maanden in schematherapie in een groep, en maandag moet ik dit gaan vertellen. Ik ben doodsbang om het te doen. Zo stom van mezelf. Ik hoop niet dat ik de hele groep teleurstel."
"2 jaar geleden voor een maand quetiapine 25mg voorgeschreven gekregen vanwege slaapproblemen en emotieregulatieproblemen. Als slaapmiddel werkte het zeker goed (ik sliep 12 uur per nacht minimum), maar ik werd er echt een zombie van. Echt een soort lege huls van mezelf. Rond maart dit jaar had ik ook een week niet geslapen vanwege enorme stress, mijn huisarts schreef toen temazepam 10mg voor, voor 2 weken dagelijks. Sinds april dit jaar heb ik elke maand oxazepam 10mg voorgeschreven gekregen van de psychiater bij de crisisdienst. 1 maal daags als het nodig is. Het werkt geweldig tegen paniekaanvallen, maar het ontwennen nu is echt vreselijk. Zoals bekend, krijg je de klachten 10 keer zo erg terug. Ik kan het nu een stuk beter aan dan een aantal maanden geleden gelukkig, en ik kan inzien dat dit puur lichamelijke afhankelijkheid is, maar fijn is anders. Ik wil weer wat kunnen doen. Volgende week ga ik met de psychiater praten over bupropion. Hopelijk ondersteunt het mijn herstel en de therapie die ik krijg (los van de benzo afkick uiteraard)."
"Hoe heb je geslapen? Daar ben ik wel nieuwsgierig naar, 4-MPD heeft naar mijn ervaring een extreem lange nasleep. Verder qua effect wel een hele intense stim inderdaad!"
"Torchic zei: 🥳🤩😍 Wat voelt dit goed! Bekijk bijlage 59099 Klik om te vergroten... Wat goed en sterk!! Gefeliciteerd 😁"
"Ik ben zo gefrustreerd omtrent de hele benzo-situatie. Tussen maart en juli aan de oxazepam gezeten (voorgeschreven), mijn nieuwe psychiater heeft me daarna 2x 1mg Xanax retard per dag voorgeschreven icm bupropion retard (ging van 150mg naar 300mg). Bupropion niks over te klagen, dit zou ik wel m’n hele leven lang slikken, maar de Xanax maakt me zo bang voor de afkickperiode. Ik heb (heel eigenwijs) zelf geprobeerd af te bouwen (niet doen). Dit eindigde natuurlijk in een fiasco, ik werd er doodziek van. Snel ging ik weer aan m’n normale dosering. We zouden eigenlijk eind september een afbouwschema gaan maken, maar mijn psychiater werd ziek (alleen hij werkt op de afdeling). Nu staat de afspraak voor afbouwen eind deze maand. Ik hoop zó dat ik minder afgevlakt ga zijn en ik hoop dat m’n geheugen weer vooruit gaat.. Ook merk ik een groot verschil in m’n creativiteit en balans (tekenen, schrijven en dansen zijn m’n grootste passies). Ik ben zo bang voor de afkick! Ik kan accepteren dat ik deze middelen even nodig had vanwege m’n mentale gezondheid, maar het is tijd om er vanaf te komen. Gelukkig weet mijn psychiater van de Ashton method af. Dat was mijn verhaaltje weer even. Hoop dat alles vanaf december beter wordt, maar ik ben voorbereid op een erge afkick."
"Jullie zijn lief. Super bedankt. Uiteindelijk heb ik inderdaad met een vriendin kunnen praten hierover wat enorm oplucht, het voelde alsof ik een gigantisch geheim voor haar had. Ook heb ik de pijn geaccepteerd voor wat hij is. Ik ben nog steeds aan het rouwen om mijn relatie die een jaar geleden is verbroken (hij is ook verslaafd dus dit voelt dan als een makkelijkere manier om bij hem te komen? Je brein speelt soms rare spelletjes met je). Ik had met mijn vriendin alle opties besproken, en ben uiteindelijk gaan slapen voor een tijdje. Dit is volgens m'n psychologen vermijdingsgedrag, maar ik vind een paar uurtjes slapen een stuk beter dan weer een binge in gaan of medicatie misbruiken. Uiteindelijk heb ik ook geen medicatie genomen, dus alles is goedgekomen. Bedankt allemaal voor de steun 🩷"
"Morgen 3 weken clean van 3-MMC, morgenavond is er een illegale rave in de buurt die ik eigenlijk niet wilde missen. Maar uit zelfbescherming ga ik niet, ik ga dan sowieso weer gebruiken. Mijn ex is daar ook dus daar heb ik al helemaal geen zin in. Genoeg redenen om het deze keer te skippen, dan maar even door de FOMO heen."
"Gefrustreerd, verdrietig, boos op mezelf, even alles tegelijk. Er is een hoop voorgevallen in het leven sinds ik voor het laatst hier durfde te posten (hoera, schaamte). 2 maanden geleden begon mijn eerste 2-MMC terugval sinds een hele tijd clean te zijn. Frequentie van gebruik werd steeds erger, het is echt een slippery slope. Op een gegeven moment maakte het me allemaal niet meer uit. Als ik neer zou vallen, zou ik neervallen. Deze week heb ik 3 keer gebruikt. Nu schaam ik me ontzettend. Ik heb het al lastig in het dagelijks leven ivm ADHD en autisme, en ik heb super lieve ouders die mij ondersteunen. Zij hebben geen idee van mijn gebruik. Dit is ook mijn eerste motivatie om te stoppen. Ik wil niet dat ze misschien een keer in het ziekenhuis zijn omdat ik een overdosis heb genomen oid. Heel verhaal, maar ik wilde toch weer posten op het forum ondanks mijn schaamte. Ik ga in gesprek met mijn behandelaren over mijn gebruik, er eerlijk over zijn, ipv dat ik weer een dekmantel zoek om er niet over te praten. Ik voel mezelf zo niet passen in de maatschappij en gebruiken is dan een manier om daar mee om te gaan die me uiteindelijk alleen maar in de weg zit. Binnenkort gaat er ook weer veel veranderen in mijn leven, ik ga veel thuis komen te zitten, dus het is belangrijk het serieus te nemen en een preventieplan te maken. Ik wil mijn brein, mezelf en mijn omgeving rust geven."