bruuk83

"Karel hieboven me beschrijft mijn fases wel het beste. Zodra die inslaat denk ik altijd dat ik het nog niet helemaal doorheb, en wil ik even een trap op en neer en merk dan dat ik zweverig ben. Op feesten na een paar uur ben ik vaak te vinden in een rookruimte en met echt iedereen aan het praten. Te hard niem ik de 120% fase. Dan zit je en ga je heel hard, en twijfel je of je je nou lekker voelt of niet. Maar ik denk altijd, over 10 minuten zakt het weg, en dan ben je op je best. En dat klopt meestal. Leukste anekdote hiervan : Ik ga net te hard, zit in een rookruimte, en het stijgt maar verder in mn hoofd en vraag me af of ik moet panieken. Vrienden niet te zien, net op de dansvloer. 2 jongens komen naar me toe, gaat het wel lekker? nee man denk dat ik net te hard ga. - oh, dan komen we gewooneven bij je zitten, en praten we je er even uit. Lekker kletsen en hun vragen beantwoorden over mn favo djs en feesten enzo, en ik was binnen notime vergeten dat ik te hard ging daarna weer dansvloer op gegaan, en de onbekende helden heel dankbaar geweest, die hebben mn feest gemaakt!"

"ZERO- zei: harry123 zei: Gewoon lekker muziekje en met vrienden praten, verder zijn waterijsjes en fruit ook heel lekker vind ik . Lachgas en spacebrillen ook super. Verder een leuke meid die je af en toe op je achterhoofd en rug kriebelt heeeeeerlijk Klik om te vergroten... Ik denk dat zo'n ijzeren ding met staafjes wat je op je hoofd zet voor massage en zo ook goddelijk zou zijn. Had trouwens vorig jaar ook een keer een maskertje mee genomen, da's ook leuk maar vooral omdat je er leuke reacties op krijgt Klik om te vergroten... Op technofeesten hadden we altijd zon hooofdmassage mee. onbekende collega leipos gingen zelfs midden op de dansvloer in de rij staan om even gemassseerd te worden. Verder een gouden tip: wij propten altijd op feesten onze zakken helemaal vol met chupachup mini lollys. Zijn superlekker, je krijgt zoetigheid binnen, en wat mensen vaak over het hoofd zien, het is een goede weerstand voor je kaken! Volgende dag minder spierpijn. En moet je eens kijken hoeveel vrienden je daarmee gaat maken. Mensen noemden ons de feesten er na nog steeds de mannen van de lollies. Leukste anekdote: komt een meisje op me af, heb je ook zon lolly voor me ( keek goed leip uit de oogjes)? - ik voelen, nee, zijn echt helemaal op. - echt geen 1, ik wil er zo graag 1 (meest teleurgestelde gezichtje ooit). ik pak mn lolly uit mn mnd, geef haar, ze kijkt eventjes, stopt m in haar mond, en geeft me een hele dikke blije knuffel. vervolgens helemaal in dr nopjes verder met dansen."

"Thanks"

"Dank voor de waarschuwing. Gaat die vooral over internationale politie? Ik heb nu 2x iets bij een nederlandse webshop besteld, is het dom dit te blijven doen? Het zou me niks verbazen als er een keer een programma op sbs (Undercover in NL etc) er tijd aan besteedt, waarna het in de spotlights staat. Is het dan een probleem als ik in het boek van zo'n leverancier sta met een incidentele bestelling? Wat denken jullie? BTW ooit een keer geregistreerd maar niks mee gedaan, nu kom ik eens gezellig op het forum, first post"

"Ik game sinds ik een jaar of 6 was, joystick met 1 knop, een msx. Later een nintendo 8 bit . Op de middelbare school veel pc gegamed, dan moet je denken aan need for speed 3, de 1ste commando and conquers enz. Altijd leuk gevonden maar mn leren en de rest leed er niet onder, ook nooit echt idee gehad dat ik doormoest en liever achter mn compu zat dan ergens anders (op school na dan). Het kwam eigenlijk pas in mn studententijd toen ik WoW begon te spelen met een paar IRL vrienden....eerst een nederlands casual clubje, daarna werd ik gevraagd voor een hardcore raiding guild. Bij de raids moest je 80% aanwezigheid halen. Een aantal dagen waren vast en verplicht reden, anderen optioneel of er werd getrained (je schreef je ook niet in voor een raid, je kon alleen afmelden memt een goede reden). Daarbuiten werd er ook nog verwacht dat je elke week contributie farmde en doneerde aan de guild voor ieders gebruik. Dit een jaartje volgehouden, en merkte toen dat ik voor het eerst liever binnen zat achter mn computer dan buiten was. Ik ging ook niet meer biertjes drinken of naar training een tijdje. Waarom zou je als je op teamspeak allemaal mensen hebt om mee te praten? Zelfs toen ik op vakantie was in de States, probeerde ik raids bij te wonen die voor mij dan in de middag waren. Gelukkig was ik er vanzelf op een gegeven moment weer klaar mee. Kwam in de eerste instantie omdat de 1ste uitbreiding kwam en al je gespaarde rep en gear en alles in 1 klap niks meer waard was, behalve nostalgisch. Terug naar de casual Nederlandse club gegaan maar eigenlijk niks meer mee gedaan en gestopt met wow. Af en toe zelfs op aandringen nog wel eens ingelogd met die trialtjes, maar altijd weer meteen weg, vond er niks meer aan tot de dag van nu. Uiteindelijk denk ik 3 jaar gespeeld, bijna 1 jaar hardcore, andere 2 jaar gewoon casual. Heb er een interessante ervaring aan overgehouden en zelfs een aantal IRL vrienden die ik regelmatig spreek en anders nooit gekend heb. Nu game ik graag op de xbox. Als ik thuis van werk kom, even spelen. Elke dag wel eventjes, maar met een uurtje ben ik er ook wel klaar mee tenzij er anderen zijn. Hier maak ik uit op dat ik eigenlijk nooit gameverslaafd was, maar specifiek verslaafd aan het sociale aspect van die game. Ik denk dat dat het grootste probleem is, dat je een surrogaatleven achter je computer kan vinden waarvoor je deur niet hoeft opendoen. Het kan dan dus ook elk sociale spel zijn wat bestaat. Persoonlijk kan ik me heel moeilijk voorstellen dat je bijvoorbeeld alleen maar single player games doet thuis. Zelfs als je met wat onbekenden in een FPS tegen een ander team speelt en af en toe een woordje wisselt is de drang om door te gaan en te blijven gamen hoog denk ik. Advies aan WoWspelers: Als je wilt stoppen zeg dat tegen de rest in plaats van sociale druk te voelen. Ze zullen je misschien proberen over te halen maar begrijpen t wel. Als je mensen echt zo goed kent en aardig vind spreken ze je nog buiten wow later aan. Ik heb gemerkt dat ik met sommige lui waar ik hele nachten 1 op 1 nog mee zat te lullen gelijk na wow nooit meer heb gesproken. Je weet pas echt of het vrienden zijn als iemand stopt en je ze nog spreekt P.S. Jaren erna veel gedronken gefeest en alles, dat was misschien wel ongezonder dan achter je computer zitten maar het was wel een stuk leuker!"

"Een nieuwe synthetische vorm van coke? Dan valt het hele idee van coke toch een beetje weg? Klinkt meer als een zoveelste (meth)amfetamine....Denk ook niet dat als je het gaat zoeken het makkelijk vind, volgens mij komt het vaker voor dat blokken met een kleurtje geproduceerd worden als trademark, dus dan weet je nog niet of je die pink zooi hebt of coke met kleurstof."

"Misschien dat er 2CB bedoelt werd, zie artikel: http://www.insightcrime.org/news-br...f-warns-synthetic-drugs-are-replacing-cocaine Recent examples include the seizure in Lima, Peru, of 5,000 synthetic drug capsules, including ecstasy, MDMA and 2CB; and an investigation by Colombian magazine Semana which found 2CB, also known as "pink cocaine," was now the drug of choice in Bogota's upper-class party scene."

"Ik heb het ook bij 2 verschillende mensen gezien die hun grenzen wat meer moesten verkennen dan anderen. Ik en andere vrienden deden het ook wel af en toe, en in vakanties wat vaker of ook wel eens 2 dagen achter mekaar. En dan weer maanden niet. Bij die andere 2 liep dat wat anders, maar wel hetzelfde: Wat vaker op hebben, het erg leuk vinden, te leuk, en keren dat we niet deden het gewone uitgaan minder leuk vinden. Merkte dat ze vaker op stap gingen, ook met anderen, en dan wel coke deden. Opvallend was dat ze in het begin er over opschepten en vertelden hoeveel er was stofgezogen, en later werden ze steeds stiller met de verhalen terwijl ze elke dag uitgingen en vertelden dat ze eigenlijk alleen bier hadden gedronken. Als je het vroeg misschien 1 lijntje. Toen wist ik ook wel dat het raak was, en het ff aangekeken. Die 2 hebben dan het geluk gehad dat ze een dag zichzelf in de (schone) spiegel hebben gekeken en zeiden doe ik niet meer. Toen vertelden ze dat ook en waren ze er helemaal klaar mee. Daarna nooit meer gedaan. Dit allemaal in een tijdsperiode van ongeveer een maand, anderhalf. Wat me opvalt is dat ze zelf vinden dat ze een zware cokeverslaving hebben gehad. Een echt teken is dat als je eigenlijk heel zeker weet dat iemand heeft gebruikt, hij het niet meer aanbiedt of zegt. Ik en vrienden deelden altijd, dat was altijd een sociale aangelegenheid maar zodra iemand het niet meer deelt of zegt en wel gebruikt is het oppassen geblazen. Vraag maar eens een of diegene misschien een snuifje voor je heeft: Als je die blik krijgt van 'tis dat ik het niet kan weigeren' zoals mensen een peuk geven aan een bietser, weet je al wat meer."

"Dat krijg je als je een paar avonden achter elkaar coke gebruikt. Je hersenen en lichaam leren heel snel, is gewoon conditionering. Het wordt donker, jij hebt zin om uit te gaan - en nu met coke. Bedenk je maar dat (ik ga er even vanuit dat je wel bier ofzo drinkt) je de stad in gaat terwijl je nuchter wilt blijven en ineens trek krijgt in een biertje. Mijn advies is dat je beter weinig alcohol kan drinken een tijdje, want als je aangeschoten raakt zal je graag coke willen, en dat willen we niet. Na een paar keer zo uitgaan zal de drang ook wel weer weggaan. Heb het zelf ook wel eens gehad. Je moet de kracht van alcohol niet onderschatten: bij mij en mn vrienden zorgde het ervoor dat we soms toch wel echt heel belangrijk vonden dat we nog wat regelden, al was het onbekenden aanspreken (ook huisaanhuisdealers slapen wel eens) na een paar biertjes. Over het doorgaan tot het op is: Ik heb altijd ondervonden dat dat een eigenschap van coke is. Ik haalde altijd samen met maten, maar er is eigenlijk bijna nooit een sealtje geweest wat de avond heeft overleefd. Ook als we een paar hadden, spiegel op tafel, en gewoon thuis gingen chillen was t wel op uiteindelijk, netjes schoon tot op de laatste korrel. Is volgens mij iets natuurlijks, je wilt meer tot het op is of je neervalt. Google maar eens op experimenten met ratten, die hebben ze een ding op zn kop gezet, en als ie in zn kooi op een knopje drukte kreeg ie een elektrische impuls, voor ons vergelijkbaar met een nakje coke. Die rat bleef drukken tot ie niet meer kon :P"