WithciZ

"Dat nog niemand gezegd heeft "ik rij er wel eens met een bulldozer over"... Zal ik 'm dan maar inkoppen? Heb onlangs een hol kommetje, met een "rond" mes gekocht voor de verjaardag van een vriend van me. Poeier in 't schaaltje, mes er tussen zetten, en dan "heen-en-weer-wiebelen" met 't mes. Dat mes is vlijmscherp, blijft haast niks aan zitten, schiet ook niks weg (als je gewoon met beleid beweegt), en na een minuutje heb je een resultaat wat vele malen beter oogt, en snuift, dan met standaard-pasjes/cd-hoesje."

"Er zitten veel filosofische wijsheden in dit topic, +1 voor dat. Mijn ervaringen: Clean blijven doe je uiteindelijk altijd voor jezelf. Doe je het voor iemand anders, dan doe je dat omdat jij daar mee instemd of gelukkig van wordt, dus nog steeds voor jezelf. Je zou het immers niet voor die ander over hebben als je er zelf niet gelukkig van werd (want anders zou je het niet doen toch? Even gezond emotioneel relativeren). Maar als je gedachten niet staan op stoppen, gaat het je ook niet lukken. Je wilskracht baant de weg, maar je zal hem toch echt zelf moeten bewandelen. Stoppen is vrij simpel, gestopt blijven is de kunst: Verkoop al je shit (ook je cruncher, pijpe, cappies, weegschaaltje en-de-rest) en koop het gewoon niet meer. Wis telefoonnummers van mensen die het pronto voor je kunnen regelen. Misschien betekent dat je zo'n 2-3 maanden een aantal "goede" vrienden stukken minder zal zien, maar ga eens voor jezelf na: Als die goede vriend een goede vriend is zal die deze beslissing vast wel supporten. P.S.: Zelden zijn dealers goede vrienden. Ze zijn meer bevriend met je portemonnee dan met jou. Stel straffen op voor jezelf, iets wat echt pijn doet. Doe dit alleen als laatste redmiddel, en als je 100% eerlijk tegen jezelf kan zijn, anders kan dit je hele geloofwaardigheid verzieken. Maak dit publiekelijk, laat het ondertekenen/stel een "contract" op. Dit ideetje heb ik ik overigens hier vandaan gejat. Zo heb ik op 2 nov 2009 mensen uitgenodigd mijn blog te ondertekenen; Als ik voor 2 jan 2010 weer iets zou gebruiken, zou een ieder die getekend heeft van mij 50,- krijgen. Dat was de enige voorwaarde. Ik zou niets krijgen als het me zou lukken om 2 maanden te stoppen. Binnen enkele dagen tekende 15 man (of ze 't nou voor 't geld of de support deden boeit me niet, ik heb waar ik voor kwam, die "handtekeningen"), wat dus inhield dat m'n eerste jointje, pilletje of lijntje me 750,- zou kosten. Dan is de lol er al gauw van af . Ik kan nog prima een joint draaien zonder te gaan beven, een lijntje leggen zonder te gaan zweten, of een coffeeshop inlopen zonder mezelf helemaal op te vreten van binnen. Dat komt omdat er gewoon keiharde consequenties zijn. Ik raad overigens ook aan om Delirium van Javier Guzman te kijken. Daar hoor je een vlijmscherpe mening over verslavingen. Javier legt haar-fijn uit dat een verslaving (in zijn geval alcoholisme) een ziekte is, die je voor het leven hebt. Je zal altijd herstellend-verslaafde zijn, maar nooit genezen. En volgens mij zijn er genoeg stoppers hier die kunnen beamen dat de crash na een relaps de ergste crash is die je ooit hebt meegemaakt, al dan niet je eerste crash. Dit is een van de pittige stukjes, voor de mensen die niet de hele show willen zien: vanaf 8:28 tot 'ie afgelopen is, en dan tot 0:39 kijken. Denk niet dat je het alleen kan, dat kan je niet. Dat dacht ik ook, maar uiteindelijk heb ik wel 50,- aan 15 man moeten beloven. Het feit alleen al dat je waarschijnlijk met iemand besproken hebt dat je gaat stoppen geeft aan dat je op zoek bent naar support. Zoek de support die bij je past, waar jij je het veiligst bij voelt, en schaam je nergens voor als je beslist een andere levensstijl aan te nemen. Verder ben ik nu bezig met het boek Healing the Addicted Brain van meneer Urschel, omdat ik nieuwsgierig ben wat nou eigenlijk het verhaal achter "verslaving" is ."

"jimi zei: Ik heb 2 biebpasjes en 1 daarvan heb ik gebruikt voor pep, nu blijkt dat dat degene is die het wél doet.. Echt heel erg stom, weet iemand of die het dan nog doet? Klik om te vergroten... Nee, ik denk dat jij je pasje zelf uit moet proberen . jimi zei: En om er een algemener topic van te maken: hebben jullie je wel eens vergist of voor lul gestaan omdat je een pasje tevoorschijn haalde vol met wit spul? Klik om te vergroten... Mijn bankpas werd wel eens uitgespuwd door de pinautomaat. Ben zelf wel altijd zo alert m'n pasjes te inspecteren voor ik ze aan iemand anders geef."

"Slikken is goed voor je tanden ..."

"Angramar Temenos zei: Ik heb uit mezelf een enorme neiging naar psycho bezitterigheid en overdadig affectie vragen - echter, omdat ik dit doorheb van mezelf kan ik het onderdrukken en "Normaal doen". ... Maar het is bij mij veel meer obsessie dan wantrouwen/paranoia. En door goede zelfkennis doe ik niet psycho Klik om te vergroten... Haha, zo kijk ik ook wel eens naar mezelf, en denk dan: "Als je in je hoofd psychopatische gedahten hebt, maar je uit ze niet, en je kan er mee leven dát je zulke gedachten hebt, ben je dan een psychopaat? Aalpoepert zei: Elfquest zei: maar je moet behoorlijk sterk in je schoenen staan wil je overeind blijven in een relatie met een borderliner Klik om te vergroten... Dat kun je wel zeggen, en destijds stond ik dat niet. Dat resulteerde vaak in hele hevige ruzies waarin ze me op alle vlakken keihard raakte. Maar o wee als ik vroeg haar op te houden, omdat ze me pijn deed, want dan probeerde ik haar een schuldgevoel aan te praten. Toen ik eindelijk de kracht en moed had gevonden het uit te maken, maakte ze pas echt bang. Gooien met glas en het slopen van mijn spullen. Klik om te vergroten... Was ze ook van het type "ik zeg nooit sorry, want ik heb nooit ergens spijt van?" Je verhaal is stekend herkenbaar. Ik heb me er niet bepaald onder laten krijgen; toen het uit ging voelde het eigenlijk als een instant-opluchting, maar dat nam niet weg dat ik gemengde gevoelens overhield bij alle gedachten aan/over haar uit "deze" periode in m'n leven. Aalpoepert zei: Ik heb wel een psycho vriendin gehad maar op een andere manier. Ze heeft borderline en is later zelfs psychotisch geworden. In elk geval werd ze dus vaak boos om een of andere lompe reden, werd dan mega-onredelijk en uiteindelijk was ik degene die zijn excuses aan moest bieden. En met lompe onredelijke dingen bedoel ik dus echt dingen als dat ze bijvoorbeeld beweert dat de aarde plat is, en dat ze dat vol blijft houden. Nou niet precies dat dus maar wel echt domme dingen waarvan voor de hand ligt of je zelfs aan kan tonen dat het niet zo is, en dan met dat bewijs in haar gezicht staan zwaaien en dan nog volhouden dat je liegt. Klik om te vergroten... Incluis de verbazingwekkende vaardigheden om wat krom is kaarsrecht te praten? Wacky zei: Heb dan de illusie dat ik ze kan helpen enzo. Zal wel onzekerheid zijn, dat ik denk dat ik die wat te bieden heb. (en vrouwen die gewoon stabiel en gelukkig zijn niet) Gelukkig heb ik het idee dat ik daarvanaf aan het raken ben Klik om te vergroten... Is dat niet gewoon "een typisch mannen eigen"? Willen zorgen voor de partner enzo. livingthedream zei: Ik ben ondertussen de nodige borderline patiëntjes tegen gekomen, of meisjes van de toneelschool.. die dermate veel rollen aan hebben moeten nemen dat zo emotioneel zo instabiel werden en dus niet een relatie konden onderhouden.. ze wisten dus niet wie ze wel en niet waren. hoe ze dingen vonden en waarom omdat ze niet wisten wie ze zijn... van beiden 1, en loop er nu met een boog omheen. ~ livingthedream Klik om te vergroten... Ik heb me altijd afgevraagd of dat nou echt zo is. Ik krijg meer het idee dat het heel snel als excuus of gemakszucht gebruikt wordt. Je verschuilen achter al je maskers en dat dan je niet eens meer weet welk gezicht nou oorspronkelijk van jou is, alsof er dan een angst is om met zichzelf geconfronteerd te worden."

"Ik ben dan wel nieuwsgierig naar de psychologie van dergelijke tegenpolen in een trip. Enkele maanden terug heb ik op een feestje met zo'n ~15 man gezeten, en daar een zegeltje op. Ik heb de tijd van m'n leven gehad, flashbacks, loops, deja-vu's, (bijna-)dood ervaringen... Het enige waar ik spijt van heb is dat een paar mensen kennelijk een indruk op me achter lieten waardoor ik het nodig vond ineens te zeggen "we/je gaan/gaat uiteindelijk dood", en ik die mensen dus onbedoeld een kutgevoel heb aangepraat. Ergens tijdens de piek had ik al diverse (3? 4?) malen gevraagd of we dood gingen, en waarom de kamer nou zo'n zooitje was (achteraf bleek dat "best mee te vallen", het was immers een feestje, dus het hoorde wat rommeliger/chaotischer te zijn dan normaal). Na 3-4 keer had ik het idee dat dit niet echt de juiste plek was voor dit soort filosofische vragen. Ik heb heel de avond, als ik even te lang stil zat of te lang staarde, in m'n oor gefluisterd gekregen "Oh, hij gaat zeker weer dood hoor". 't Was misschien een kut setting met kut toeschouwers en kut muziek en kut drukte, maar hey, ik heb er van geleerd. Een prachtig gruwelijke, en gruwelijk prachtige, ego-dood was het resultaat. Mijn punt is een beetje hetzelfde als de jouwe: De gehele trip is afhankelijk van jouw perceptie en wilskracht. De eerste paar keer dat ik tripte met mensen die nieuw waren m.b.t. trippen waren een beetje zenuwslopend, omdat ik me als een soort "babysitter" waande, terwijl dat eigenlijk niet eens nodig was. Ik heb toen uiteindelijk mee gekregen dat: Zodra je eenmaal aan het trippen bent, moet je de rit uitzitten. Je -moet- alles wat je ervaart leuk vinden (ongeacht wat), anders wordt de kans groot dat die paar uur dat je tript, mentaal een paar weken, of zelfs maanden, worden. Ik hou van de dood, ik hou van argwaan, ik hou van paranoïde, ik hou van xenofilie, ik hou van egoïsme. Zulke "topics" zouden je in een trip-zoals-het-niet-hoort mentaal volledig kunnen slopen. Dat is gebeurd. Maar ik genoot van de hele happening omtrent het slopen. Ik ervaarde, en achteraf noem ik het ook zo, het "sterven" meer als "evolueren". Ik ervaarde het negatieve als positief (klinkt dat eigenlijk wel logisch?). Door zulke intense trips, wat eigenlijk al mijn trips waren, heb ik een rationeler bewustzijn ontwikkeld. Geen invloed meer uitoefenen op dingen waar je toch geen invloed op hebt. Que sera, sera. Een bizarre fantasie die ik heb, is een keer in een sponskamer met dwangbuis een "flinke" dosis LSD nemen. In dit gedachte experiment zijn er voor mij 2 mogelijke eind resultaten: 1) Deze hele ervaring heeft je de kans gegeven je hele hoofd op te schonen en alles te herarrangeren en classificeren. 2) De dwangbuis gaat niet meer uit en je mag in de sponskamer blijven ."

"Erotic Lounge [youtube]U8PgFhg2-tU[/youtube] Die Chuck Love meuk is ook heerlijk om op weg te driften. Wil je echt muziek "voelen", zou ik dubstep & D&B aanraden."

"vaarklaas zei: WithciZ zei: Een bizarre fantasie die ik heb, is een keer in een sponskamer met dwangbuis een "flinke" dosis LSD nemen. In dit gedachte experiment zijn er voor mij 2 mogelijke eind resultaten: 1) Deze hele ervaring heeft je de kans gegeven je hele hoofd op te schonen en alles te herarrangeren en classificeren. 2) De dwangbuis gaat niet meer uit en je mag in de sponskamer blijven . Klik om te vergroten... jij hebt er zin in Ben jij dan het type die zou rondrennen en schreeuwen? of gewoon rustig liggen spacen.. maar vanwaar die dwangbuis? ach ja, tis een fantasie he Klik om te vergroten... Ik vind mezelf het type dat rustig zou liggen spacen. Eenmaal stationair kan ik een hele trip, letterlijk, uitzitten. Ik kan ook als een debiel rond gaan rennen, maar ik heb me op die momenten altijd beseft "je tript, dus kijk uit dat je jezelf niet verwond". Ik vraag me af hoe ik zou reageren als ik volledig werk vanuit instinct. Op tripmiddelen ben ik 95% emotie en 5% rationeel (al dan niet minder), ten opzichte van het tegenovergestelde op "een nuchtere maag". De dwangbuis en de gesloten kamer laten veel te wensen over, ook het feit dat ik me geen besef van tijd heb: Elke minuut die voorbij strijkt, en ik denk nog steeds "damn ik moet nog 8u - 10u". Al bovenstaande gedachten zullen dan waarschijnlijk in m'n koppie opkomen, en dan wordt het lang. Het beeld wat ik er bij heb valt moeilijkt uit te leggen, maar het komt overeen met een nuchter persoon die in een psychiatrische instelling zit, en tegen z'n begleiders zegt "maar er is echt niets mis met me!" en diegene zit er ook daadwerkelijk onterecht. Daar is de dwangbuis een beetje voor. De gedachte verwezenlijken, en "volledig maken", zoiets."

"Re: lolzornated zei: Als je ongeveer 50 lege wietzakjes openscheurt en met een mesje de overgebleven thc er uit schraapt om vervolgens alles in een joint te stoppen. (geloof me of niet: dit is echt een AANRADER! Heb 't nu 4x gedaan en ik was 4x enorm knetter) Klik om te vergroten... Ik had er ook nog wat salvia restanten door heen gemikt. Resultaat was dat alles behoorlijk kleurrijk en verdovend was . Je blowt teveel als je de volgende al draait terwijl je nog aan 't smoken bent :$."