Sniksnak

"Ik heb een vraagje waar ik eigenlijk al jaren mee zit. Ter informatie, ik ben 15 jaar oud en gebruik sinds 4 jaar al regelmatig drugs. Maar heb voor het gebruik opgemerkt dat ik best wel wat herinneringen van vroeger kwijt ben (dus vanaf 6-11). Het lijkt alsof er zwarte gaten zitten in mijn geheugen waardoor ik soms hele periodes niet meer kan terughalen. Is dit normaal?"

"Bas zei: Ja, dit is normaal bij regelmatig drugs gebruik. Nee, dit is niet normaal om nu al te hebben op jouw leeftijd. Stop dus met de drugs. Klik om te vergroten... Ik heb volgens mij duidelijk gezegd dat ik al zulke klachten ervaar voordat ik überhaupt drugs gebruikte. Was het pas sinds gebruik begonnen had ik dat zelf wel kunnen invullen ja."

"Bas zei: Ja, dit is normaal bij regelmatig drugs gebruik. Nee, dit is niet normaal om nu al te hebben op jouw leeftijd. Stop dus met de drugs. Klik om te vergroten... Bas, sorry dat ik misschien wat naar overkwam. Ik zit vandaag in mijn eerste dag nuchter na 2 weken dus ben al de hele dag een beetje narrig. Ik weet dat je het goed bedoeld en ik had niet zo arrogant over willen komen. Ik wou wel even mijn excuses daarvoor aanbieden."

"Ik had oprecht niet verwacht dat ik hier nog zijn, of komen. Van 2 weken lange benders, ik was verder dan Rome. I've came a long way, i guess. Ik heb jullie advies op gevolgd. Ik zat in een lange spiraal naar beneden, te verdrinken in het afvoerputje van mijn leven. Dit zijn een van de quotes die ik heb geschreven terwijl ik in de kliniek zat. Misschien niet iets wat je zou denken als je bekent bent met mijn eerdere posts because believe me, i was a goddamn mess. Ik heb voor even kunnen (functioneren) maar door mijn onverwerkte trauma's en achterlijk veel druksgebruik is de emmer uiteindelijk overgelopen en ben ik volledig ingezakt. Dit resulteerde in meerdere delicten en een aantal zelfmoordpogingen. Ik heb eigenlijk altijd wel vrede met een vroege dood gehad, maar zoveel mislukte pogingen moeten toch wel iets betekenen i guess. Daarom besloot ik op 16 maart dat dit niet langer kon. Op mijn hoogte punt ( of diepte punt) Blowde ik een goeie 6 jaar lang dagelijks belachelijke hoeveelheden weg in combinatie met alcohol, speed, xtc, lsd en 2cb. Dat soort shit lijkt misschien leuk voor de eerste paar dagen, weken, maanden whatever. Maar ik ben nu 18 jaar oud en mijn hersens zijn net als de kipnuggets die je bij de maccie haalt, completely deep fried. Gelukkig ben ik volgende week zes maanden sober, maar het kost mij letterlijk al mijn zelfbeheersing om niet naar de shop te lopen en net zo stoned als cheech en chong te worden. Ik heb continu paniek aanvallen, ben bang voor harde geluiden en achtervolgd worden, al mijn social skills zijn verdwenen en ik heb nachtmerries alsof ik in nightmare on elmstreet leef. Ik probeer aan werk te komen en te denken aan een legit carriereplan maar wegens mijn achtergrond kom ik niet verder dan vuilnisman. I try, i really do. Maar soms weet ik echt niet waar ik het voor doe. Ik zit er aan te denken om weer naar school te gaan, maar ik ben gewend om fucking stoned op school te zitten of niet te gaan. This drug abuse left some serious scars Ik kamp met angst en woedeproblemen. Meer zelfhaad en zelfmoordgedachtes dan ooit. Ik vraag me oprecht af. Gaat dit nog weg, is dit blijvende schade? Krijg ik mijn socialskills, en motivatie terug? Hebben jullie tips voor het afkicken? Heeft iemand tips voor het makkelijker in aanmerking komen voor begeleid wonen?"

"Hey, excuses voor mijn ontzettend late reactie. Maar ik moet helaas mededelen dat ik sinds kort wel weer gebruik. All it took was 1 puff of weed en ik was gelijk vergeten waarom ik uberhaupt gestopt was. Ik zit op het moment met super gemixte gevoelens. Aan de ene kant wil ik wel stoppen, maar ik heb toch wel het gevoel dat ik dit met enige moderation vol kan houden. Ik heb jullie tips zeker meegenomen, en ben daardoor sinds kort begonnen met skateboarden. Het voelt echt heerlijk om een andere sportieve hobby te hebben dan elke keer naar de dealer fietsen voor een nieuwe stash😁. Nu kan ik skatend gaan!!!"

"Nee ik ben niet dood, ik ben in 2018 begonnen op dit forum en voor de mensen die mij niet kennen. Ik ben een 16 jarige jongen die verslaafd is aan alles en nog wat. Er zijn inmiddels een heleboel dingen veranderd. Het is nu vakantie. Laat ik maar beginnen met de goeie dingen. Ik ben inmiddels van mijn speedverslaving af en ben al sinds februari clean. Ik ben nog steeds niet gestopt met jonko's roken en denk eigenlijk ook niet dat dat nog gaat gebeuren. In de tijd dat ik niet meer actief was op dit forum is mijn leven alleen maar de slechte kant op gegaan. Ik heb dingen gedaan die niet bij mij passen, en dat alleen uit noodzaak. Na de feestdagen ben ik namelijk ontslagen bij het restaurant waar ik werkte. en niemand heeft me daarna nog aangenomen. Mijn vader heeft me in een nare dronke bui geprobeerd te lijf te gaan en mij bekogeld met glazen, achternagezeten met een mes waardoor ik zo bang was dat ik uit huis ben gerend. Tot op de dag van vandaag ben ik nogsteeds niet terug gegaan. Ik had honger en ik had geen kleren bij me dus ik ben op straat opzoek gegaan naar een alternatief om geld te verdienen. ( inbraken, overval, dealen). Ik heb een tijdje gezeten voor een van die dingen en toen is er uitgekomen dat ik dakloos was en ben ik uiteindelijk in een woongroep terecht gekomen in Amsterdam-West. Er is geen een school die me nog wil hebben en ik weet oprecht niet meer wat ik in de toekomst zou moeten doen. Ik heb mijn hele leven verpest en zal sowieso nooit meer aan een baan komen. Ik haat het leven dat ik op dit moment leid. Ik zit in een grote cirkel waar ik niet uit kan komen. Er is niemand die me het goeie pad op kan sturen omdat ik in een groep zit met mensen die allemaal hetzelfde hebben gedaan en ook geen andere uitweg zien. Mijn dag routine bestaat letterlijk uit slapen tot 1-3 uur. dan ontbijt ik wat, vervolgens ga ik de straat op om te kijken of ik wat jhonny's zie en dan blijf ik buiten tot ongeveer 6 uur 's ochtends. Ik ga nooit van mijn verslaving uitkomen en ik kan met niemand over deze shit praten want als ik me mond open trek komen ze of achter mij aan, of de politie komt me halen. Ik voel echt dat ik langzaam paranoia begin te worden van dit leven. Iemand HELP me alsjeblieft"

"Jmths zei: Ten eerste, wel prettig dat je iets van je laat horen al heb ik het voorgaande niet echt mee gekregen. Afgaand op wat je hier verteld heb je een ruige tijd achter de rug, al helemaal voor iemand van jou leeftijd. Ik denk niet dat mensen het je kwalijk nemen dat je mindere keuzes hebt gemaakt op jouw leeftijd en in jouw context. Dat je beschrijft dat je vader glazen naar je gooit en achtervolgt met een mes is ronduit bizar natuurlijk, ik weet ook niet zo goed wat ik daarop moet zeggen behalve dat het betreurenswaardig is. Wat jou overkomt bepaald in ieder geval niet wie je bent of wie je zou willen zijn, je bent nog jong. Ik probeer niet te zeggen dat je het makkelijk hebt of dat je huidige situatie erg hoopgevend is. Maar er zijn nog mogelijkheden en je kansen op een toekomst zijn nog niet vervlogen. Op jou leeftijd zat ik ook zonder school, dat heb ik rond mijn 18e ergens pas weer opgepikt, na enkele jaren gesukkel begon het eindelijk ergens op te lijken, uiteindelijk geen eens een diploma behaald maar het is naar mijn ervaring wel gewoon goed gekomen simpelweg omdat ik een stukje persoonlijke ontwikkeling heb ervaren dat niet perse met een stukje papier aantoonbaar is. Ik heb mij vele dagen zorgen lopen maken over mij toekomst en achteraf heb ik daar spijt van en ik weet zeker dat veel mensen dit zo ervaren hebben. Ik denk dat een horeca baantje in jou context en op jou leeftijd niet echt prioriteit heeft. Een stukje school zou wel handig wezen om wat structuur en stabiliteit in je leven te brengen en ook om je letterlijk van de straat te houden. Dat gezwerf op straat met vage figuren terwijl je je mentaal op een niet ideale plek bevindt lijkt mij niet constructief. Het is soms hard maar uiteindelijk moet je zelf de keuzes maken die het goede pad op leiden. Het is alleen wel jammer dat je je daar niet ondersteund in voelt. Je geeft aan dat je behoefte hebt aan hulp. Ik denk dat mensen zich wel sympathiek zullen opstellen naar je verhaal en wel willen helpen. Maar dan moet je voor jezelf wel nagaan waar je je het best bij geholpen zou voelen en dit duidelijk kunnen overbrengen op anderen. Wanneer ik mij heel slecht voel in mijn leven richt ik mij heel bewust op mijn fysieke gesteldheid. Ik richt mij sterk op gezond eten, sporten/hardlopen, voldoende slaap is absoluut belangrijk. Ik dwing mijzelf dan ook regelmatig tot lange wandelingen door bebost gebied. Dat klinkt wellicht wat banaal maar dat is absoluut wat het best werkt naar mijn ervaring. Fysieke en mentale gezondheid gaan altijd hand in hand en het heeft mij meermaals enorm geholpen mijn leven op de rit te krijgen. Ik ga ook meerdere dagen in de week 's ochtends naar een werkplekje buiten huis zelfs als ik concreet niets te doen heb, dat helpt mij m'n gedachten een beetje op rij te zetten en wat ritme in mijn leven te bouwen. Wat ik zo opnoem qua gezond eten, voldoende slaap, sporten, ritme. Het klinkt vrij simpel maar dat is het niet, vooral de eerste paar stappen in de goede richting komen vaak met een hoge drempel. Dit lukt mij ook nooit van de een op de andere dag en moet ik soms over meer dan een maand tijd naartoe bouwen. Belangrijk is om het oog op positieve tendens te houden en iedere stap in de goede richting is mooi mee genomen. Naast dat dit werkt voor mijn mentale en fysieke gezondheid heeft doet het mijn middelengebruik ook afnemen als leuke bijkomstigheid. Misschien heb je nu nog niet zoveel aan deze woorden maar het wordt makkelijker na verloop van tijd. Ik wens je in ieder geval sterkte en het beste, hetgeen wat je beschrijft wens je niemand toe, al helemaal niet op een dermate jonge leeftijd. Laat in de toekomst nog eens van je horen hoe het gaat in ieder geval. Klik om te vergroten... Thanks dat je in ieder geval de tijd nam om me verhaal te lezen. Ik snap dat je me wil proberen te helpen, maar ik weet niet of sommige dingen ook van toepassing zijn bij mij. Ik zou echt graag lekker willen slapen en kunnen sporten, maar omdat ik me heb aangesloten bij degene die me uit de shit hebben geholpen ben ik genoodzaak om hun te blijven supporten tot het eind. Het allerliefst zou ik naar school gaan maar niemand neemt een 16 jarige crimi aan en ik moet toch geld verdienen weetje. het is allemaal een reactie, ik blow omdat ik de dingen die ik heb gedaan wil vergeten,en dan doe ik die dingen weer opnieuw. het blijft opnieuw doorgaan. Over een week heb ik weer een rechtzaak en ik weet niet of ik op vrije voeten ga bleven of dat ik een half jaar moet zitten. en dat vind ik echt kut want ik wil me leven echt beteren maar als t zo doorgaat weet ik niet meer hoe t gaat aflopen me broeders zeggen dat ik als ik 18 ben naar buitenland ga om daar werk te verrichten maar wil niet naar PI in buitenland. sorry voor t late reageren man, maar thx voor je inleving"

"Jmths zei: Het zou sneu wezen mocht je je verhaal nergens kwijt kunnen, daarbij is het even belangrijk dat jij je verhaal kunt vertellen. Wat voor schuld kan een 16 jarige mogelijk hebben opgebouwd? Je hebt nog geen eens een leeftijd bereikt waarop je als toerekeningsvatbaar beschouwd wordt, laat staan stemrecht hebt. Mocht jij op 16 jarige leeftijd de prostitutie in geforceerd wordt zou je jezelf er goed aan doen om de instanties in te lichten. Je bent 50 cent aan het spelen op 16 jarige leeftijd, klinkt alsof je prima naar school zou kunnen gaan. In het ergste geval beland je in een beschermde omgeving onder leeftijdsgenoten, heb je een dak boven je hoofd, wordt er eten voorzien en krijg je een kans om iets constructiefs en meer rendabel te leren in je leven. Joh, anders ga je gewoon iets doen met je leven waar je gelukkig van wordt, klinkt alsof je wel iets beters te doen hebt dan hetgeen waar jij je nu mee bezig houdt. Geen probleem. Ik probeer niet te zeggen dat je het niet moeilijk hebt maar het klinkt alsof je onnodig de wereld kleiner maakt en je jezelf groter maakt dan nodig is en dat je je eigen keuzes probeert te rechtvaardigen terwijl je er nog niet uit bent waarmee jij jezelf daadwerkelijk het best helpt. Als het daadwerkelijk je broeders zijn zullen ze je steunen in de keuzes die jij maakt. Ouderen die niet van een 16 jarige af kunnen blijven is wat men pedofielen noemt. Klik om te vergroten... De schuld die ik heb opgebouwd bij hun is geen geld schuld of drugs schuld, maar ik ben ze mijn hulp verschuldigd omdat ze mij hebben geholpen, met onderdak, eten etc toen ik op straat sliep. Ik ga sowieso niet de prostitutie in maar ze willen dat ik in het buitenland ga helpen met andere dingen enzo. ik ben zeker geen 50 cent aan het spelen, want het leven wat ik heb daar heb ik niet voor gekozen, maar op het moment dat jij op straat slaapt zonder eten en schone kleren ga je vanzelf dingen bedenken om snel te kunnen zorgen dat je wat kan eten. en school is geen optie op het moment dat je niet meer thuis staat ingeschreven, geen boeken kan betalen. een woongroep vergoed die kosten niet voor als je dat dacht."

"Wiet: Nee Hasj: Ik rook nu hasj Xtc: Nee Speed: Ja, als het voor me ligt altijd Coke: nope, 1 keer gedaan was ook de laatste GHB: Nee, hier begin ik niet aan Paddo's: Nee, nooit gedaan en heb me er niet goed genoeg op in gelezen LSD: Jazekers, was ik sowieso van plan binnenkort weer eens te doen 2CB: Waarschijnlijk wel Heroine: Nooit Ketamine: niet nu"