ShootingStar

"Dag DF'ers, Ik was in de veronderstelling dat ik vandaag 2 porties gedroogde Hawaiiaanse paddo's gekocht had. Ik heb ze vaker gehad en op het moment dat ik ze kocht viel me op dat hoedjes en steeltjes dikker zijn dan ik gewend was. Eenmaal thuis twijfel ik hard of het wel echt Hawaiiaantjes zijn. Ik neig zelf naar Colombiaanse of Equadoriaanse. Ik heb wat foto's gemaakt, helaas op matige webcamkwaliteit en zou graag jullie oordeel willen. Wat denken jullie?"

"Dag Niels, Golden Teachers zijn een truffelsoort waar je doorgaans een diepe, innerlijke trip mee ervaart. Als dit je eerste keer is dan is het heel verstandig te beginnen met 5 gram. Voel je je na uur vertrouwd met het gevoel dan is het geen probleem om wat bij te nemen. Veel eerste trippers raken teleurgesteld als ze niet de spreekwoordelijke roze olifanten door de kamer zien marcheren. Verwacht van de visuals niet te veel. Je beeld zal vervormen, kleuren zullen anders en helderder overkomen, voorwerpen zullen pulseren en bewegen op de maat van de muziek,maar ziet geen dingen die er niet zijn. Trippen is voornamelijk een innerlijke reis, een trip tussen je oren. Doe ook eens je ogen dicht tijdens de trip. Het gebeurt mij regelmatig dat ik de meest fantastische close-eyed-visuals heb, rijke kleuren, absurde patronen. Dat chocolade je trip versterkt is onzin, het maakt het wel makkelijker om de truffels weg te krijgen. Blowen tijdens je trip kan de trip intensiveren. Aangezien dit je eerste ervaring met truffels is zou dat deze keer lekker laten voor het wat het is. Als je voorzichtig aan doet zal het ongetwijfeld een mooie ervaring worden. Succes!"

"Wat een waardevolle toevoeging."

"Hoe visueel een trip is hangt bij mij ook erg af van de omgeving waarin ik zit. Buiten werkt het voor mij doorgaans een stuk visueler dan binnen. Dragon Dynamintes zijn ook in mijn ervaring de truffels die het meest visueel waren. Ergo, ik vond ze ook met afstand mentaal het meest zwaar. Let hier dus op bij het verhogen van de dosis. Bij 15gr wist af en toe van voor niet meer dat ik van achteren nog leefde. Op een positieve manier hoor, maar het is soms een behoorlijke mindfuck waar je in kan zitten. Combineren met andere middelen zou ik niet direct aanraden, maar inderdaad kan een flinke joint of een shot lachgas de trip intensiveren. Ik moet zeggen dat ik daar na inname van een goede dosis DD nooit zo'n behoefte aan heb."

"Ik ben ook een keer bad gegaan van de gedroogde hawaiaantjes. De helft van de trip was geniaal, daarna gebeurde er iets dat de bad trip triggerde bij mij. De laatste drie uur van de trip waren een behoorlijke hel. Wat er precies gebeurd als je bad gaat is lastig uit te leggen en zal voor iedereen verschillen. Voor de meeste mensen geldt in principe dat zij er, ondanks dat je weet dat je drugs hebt genomen en ondanks dat de omgeving geruststellende woorden probeert te zeggen, 100% van overtuigd zijn dat ze er nooit meer uit gaan komen. Bij mijn bad trip verdween gewoon figuurlijk alle grond onder mijn voeten. Je bent het besef van tijd volledig kwijt. De realiteit van de fantasiewereld lopen volledig in elkaar over en je gedachten lijken vast te zitten in je hoofd. Alles gaat in 'loopjes', alsof je telkens weer hetzelfde meemaakt, over and over again. Het lijkt alsof je gevangen zit in een tijd-ruimte vacuüm. Ik voelde m'n lichaam niet meer. Als ik keek naar m'n handen leek het alsof ze van iemand anders waren. Ik wist geen onderscheid te maken tussen leven en dood. Het leven leek een grote façade. De nuchtere mensen om mij heen zag ik niet als nuchtere mensen, maar als onwetenden. Alsof ik de enige was die begreep hoe vork echt in de steel zat. Het was alsof ik ergens tussen leven en dood zweefde, een tussenwereld die eeuwig zou duren, een soort hel dus. Vergelijkbaar met de film Room 1408 met Samuel L. Jackson, voor degenen die 'm kennen. Mijn houvast was dat het donker begon te worden buiten, daardoor begreep ik dat de tijd godzijdank wel verstreek en dat het theoretisch gezien niet langer dan een uur zou moeten duren voordat ik weer bij mijn positieven was. Het was een lang uur, maar het is uiteindelijk wel goedgekomen. Ik kan na deze ervaring best begrijpen dat er ongelukken met paddo's/truffels. Je kunt in een dermate verwarde staat raken dat je jezelf wat aan kan doen. Niet omdat de gedachte van zelfdoding al langer bij je sluimert, waar simpelweg omdat alle besef van de realiteit dusdanig kwijt bent en je zo angstig bent dat je het weleens als enige uitweg zou kunnen zien. Ik denk dat dit bij die jonge Nederlandse roeier ook het geval geweest moet zijn."

"Een report om te huilen."

"Mooi verhaal, erg leerzaam"

"Irezz, je lijkt me een bijzonder fascinerende kerel. Buitengewoon ontwikkeld taalgebruik ook, zeker voor een 15 jarige, Ik kijk erg uit naar deel 2 van je report."

"Eens met Sublimo. Om de 1 of andere reden worden truffels gezien als het zwakkere broertje van paddo's, maar dit is echt dikke onzin. De Pajateros zijn bijzonder intens, in mijn geval van 15gr was het erg te vergelijken met Hawaiiaanse paddo's waar ik een tijd geleden enorm bad op ben gegaan. Toen ik daarna een keer de Pajateros probeerde schrok ik van hevigheid en de parallellen met mijn toen nog vrij recente badtrip. Door mijn ervaring wist ik die 2 seconden van paniek om te buigen in een geniale trip, maar hier zijn 5 tot 6 sessies met lichtere dosissen andere truffels aan vooraf gegaan. Trippen is iets dat je moet leren en moet opbouwen. Smartshops die totaal onervaren trippers -die vragen naar een intense trip- Pajateros aanraden verdienen een verkoopverbod. En om het trippen leuk te houden is het gaaf om stapje bij beetje je grenzen te verleggen. Als je de eerste keer de heftigste truffels neemt, niet zorgt voor een chille thuisomgeving en ook nog eens gaat combineren met blowen ben je gewoon dom en onverantwoord bezig."