"Zweevteev zei:
Dit was de ultieme anti-trip.
Een maand geleden heb ik 6 dagen achter elkaar mijn medicatie niet geslikt (400mg quetiapine, 225mg venlafaxine en 40mg lisdexamfetamine, allemaal dagelijks). Er was iets misgegaan met mijn medicatievoorschrift, waardoor ik 1 dag zonder zou komen te zitten. 1 dag zonder is al problematisch voor mij, maar te overzien. Ik sliep hierdoor 2 dagen niet en ik was nadien fysiek en mentaal zo fucked up dat ik er niet toe in staat was om het op te halen. Dit is toen helemaal uit de hand gelopen en ik heb de ergste afkickverschijnselen ooit ervaren. De 40mg lisdexamfetamine had ik wel in huis, maar dit durfde ik simpelweg niet te slikken door alle kwaaltjes die ik had.
Ik ben drie keer eerder abrupt gestopt met medicatie slikken in het verleden, maar dit betrefte toen enkel mijn antidepressiva. Alle keren slikte ik het op de maximale dosis, waar ik al maanden niks meer van voelde en aangezien ik ook mijn contact met hulpverlening niet meer zag zitten, nam ik het hef in eigen handen. Dit was altijd kutter dan ik dacht, maar dit had toen alleen maar invloed op mijn stemming. Dat was deze keer heel anders. Laat dit als een algemene waarschuwing dienen om niet zomaar zelf te gaan lopen fucken met je medicatiedosis, want het kan echt goed misgaan.
Dit is wat ik ervaren heb:
Eerst sliep ik dus 2 dagen niet. Iedere keer dat ik één dag mijn medicatie niet slik, ervaar ik manie en een duidelijke verandering in mijn manier van denken. Dit ervaar ik niet als onprettig per se, soms zelfs als verlichtend, maar dat is waarschijnlijk ook juist het probleem. Ik word irrationeler zonder dat ik dat echt goed door heb.
Na 3 dagen geen medicatie geslikt te hebben, ging ik extreem veel slapen, waarvan 2 dagen +- 20 Ă 22 uur per dag. Dit deed ik omdat ik niet wakker durfde te zijn. Mijn visuele beleving was duidelijk verstoord en het leek alsof ik 2C-B gedaan had. Ik lag heel de tijd in mijn bed in het donker en ik durfde ook niet lang om me heen te kijken, omdat ik bang was dat ik enge dingen ging zien. Dit is nog nooit echt gebeurd, maar ik was zo verstoord dat het me wel goed mogelijk leek. Daarnaast voelde ik me ook compleet ellendig en wilde ik gewoon niet in het hier en nu zijn met mijn hoofd.
Aangezien ik zoveel sliep, at ik ook niet. Ik heb al Anorexia Nervosa, dus dit kon mijn lichaam er echt niet bij hebben. Enkele keren ging ik snel naar de woonkamer om melk te drinken en dan weer weg te gaan, want ik was dus bang dat ik wezens ging zien die er niet echt waren. Daarna ging ik weer slapen. Zo slecht eten ging bijna alle dagen zo.
Mijn lichaam deed echt fucking veel pijn. Ik kon niet normaal op m'n zij liggen voor een tijdje zonder te denken dat ik echt gek ging worden van de pijn. Ik was constant misselijk en ik werd heel vaak uit het niets extreem duizelig. Het voelde alsof m'n brein trilde en ik had constant angst dat ik een epileptische aanval o.i.d. ging krijgen. Ik heb nog nooit zoveel angst ervaren bij lichamelijke problemen die niet te maken hadden met m'n hart.
Ik weet niet meer zoveel van hoe slecht ik er mentaal aan toe was, omdat de fysieke problemen gewoon zo overweldigend waren. Het ging ongetwijfeld heel slecht met me, dat zeker.
Om deze ellende een beetje te verlichten heb ik 2 dagen 1g Phenibut gebruikt en dit werkte heel erg goed. Ik gebruik het haast nooit, want die behoefte heb ik niet, maar ik was echt wanhopig en gunde mezelf verlichting hiermee. Nadat ik mijn medicatie weer slikte ben ik er meteen mee gestopt.
Ik was sowieso van plan om mijn venlafaxine af te bouwen, aangezien ik eigenlijk nauwelijks een gewenst effect ervan ervaar. Omdat ik zolang niks geslikt had, heb ik besloten om nog maar 75mg te slikken i.p.v. 225mg, nadat ik mijn medicatie had opgehaald. Ik wil ook graag van de quetiapine af, maar mijn afgesproken afbouw van 400mg naar 350mg maakte me al suĂŻcidaal, dus daar ga ik echt niet zelf mee lopen klooien. Ik heb die dus gewoon weer op 400mg geslikt. Mijn 40mg lisdexamfetamine ging ik toen ook weer slikken naar behoren.
Dus ja, dat is mijn ervaring geweest met abrupt stoppen met hoge doses van een antipsychoticum en een antidepressivum. Niet doen.
Klik om te vergroten...
quetiapine is troep die niks positiefs doet. Mij draaiden ze op den duur 800 mg van die rommel binnen en ik kreeg de ene psychose na de andere en de meest afschuwelijke bijwerkingen. Ik beeldde mij dat maar in en dat was van de stress⊠Nu heb ik zelf verstand genoeg, ik wist zeker dat het door die quetiapine kwam dus toen ik twee weken op vakantie mocht, vond ik dat het moment om met die zooi te stoppen en de dokters voor een voldongen feit te stellen. Poging een: ineens niks meer. Ik voelde mij mentaal prima maar zat zodanig te beven dat het niet te doen was. Kom ik op het idee om de boel dan maar met 100 gram per dag af te bouwen. Dus ik neem na drie dagen terug 800 gram. Resultaat: ik kon letterlijk niet meer stappen. Moet ge niet vragen wat voor een vergif dat is. Zegt mijn vriend: âals dat door te weinig dopamine komt, moeten we uw dopamine omhoog krijgenâ ja, veel keus was er niet he, we konden alleen aan cafeĂŻne en alcohol komen. Het is dus koffie met cognac en whisky-cola geworden. Dat hielp en daarna heb ik dat spul met 100 gram per dag afgebouwd en ik voelde mij met de dag beter. En de bijwerkingen? Dat was verdomme gewoon Parkinsonisme. Zelfs op de bijsluiter staat dat vermeld
Sindsdien voor mij alleen nog pillen waar ik zelf alles over opgezocht heb wat ik kon vinden. En als het van die rotzooi is die met uw dopamine klooit, zeg ik dat ze beschaamd moesten zijn dat ze dat nog altijd durven voorschrijven want er zijn alternatieven op de markt die veel beter werken zonder verder schade aan te richten. Volgens mij geven die pharmaceutische firmaâs die doktoors vanalles om toch maar zoveel mogelijk van hun achterhaalde pillen te blijven voorschrijven want anders hebben ze natuurlijk een enorm verlies."
In: Wanneer je abrupt stopt met 400mg quetiapine en 225mg venlafaxine voor 6 dagen
1-1-2024