Euphorogenesis

"Datwel zei: Wat ik als grootste probleem ervaar van heroïne (en andere sterke opiaten) is dat de herinnering eraan zo verschilt van de werkelijkheid. Zoals TS al schrijft is het effect niet heel bijzonder, even afgezien van de hele goede ervaringen die er natuurlijk ook zijn maar dan met name in het begin van het gebruik, en zou het geen aanleiding moeten zijn tot zo'n heftige afhankelijkheid. Maar, zodra de verslaving zijn intrede heeft gedaan vertelt ons instinct ons dat we het moeten gebruiken ondanks dat we weten dan we dat juist niet moeten doen. Het instinct verfraait de herinneringen en de beleving die we ervaren als we aan heroïne denken wordt een mooie. Het wordt een ongrijpbaar iets, je krijgt er geen vat op. Je weet beter maar doe het tegenovergestelde. Het is ook niet zozeer de dope die met onze hersenen aan de haal gaat maar eerder de manier waarop ons beloningssysteem werkt. Zodra dat systeem geprikkeld wordt gaat het ervan uit dat de oorzaak van die prikkeling een goed iets is en dat we dat weer moeten doen. Dankzij dat systeem blijven we eten, sex hebben, socializen etc.. Maar het systeem is niet kritisch en geeft ons geen advies over de aard van de prikkel en of deze wel echt goed voor ons is. Daar hebben we een ander deel van onze hersenen voor nodig dat leert van ervaringen en waarin kennis kan worden opgeslagen over wat wel en niet goed is. Helaas verliest dat deel van onze hersenen het vaak van ons instinct. Die strijd tussen het oergevoel dat je vertelt dat je moet gebruiken en je verstand die je vertelt dat je het niet moet doen is een altijd maar weer terugkerende en uitputtende bezigheid waarbij het verstand vroeg of laat aan het kortste eind trekt waardoor je weer voor de bijl gaat. Afkicken is daarom ook niet iets dat je met je verstand kan doen omdat je verstand eigenlijk geen partij is t.o.v. je instinct. Het is eerder een kwestie van je verstand uitzetten en de dope blindelings een grote rotschop geven en zo lang mogelijk uit de buurt houden. Klik om te vergroten... Als jou verstand geen partij is tegenover je instinct dan ben jij vast een impulsief iemand. Ik ben een behoorlijke tijd verslaafd geweest aan fentanyl, ken je vast wel. Die pleisters, 100x sterker dan morfine? Ik had een grote voorraad die op een gegeven moment op was. Toen heb ik de bewuste keuzen gemaakt om de ontwenning maar gewoon te doorstaan I.P.V op zoek te gaan naar een alternatief. Dat heb ik met mijn verstand gedaan, omdat ik graag spulletjes heb en niet alles wou verkopen om me een paar uurtjes weer lekker te voelen. Ik dacht, als ik dit nu gewoon volhoud dan heb ik daar ook geen last meer van. Zo gezegd zo gedaan. Ik hou nog steeds van opiaten, en ik ben het niet met je eens dat de high niet zo bijzonder is als je eenmaal hebt gescored. Ik heb in de tussentijd verschillende soorten opiates gedaan, en elke keer weer als ik het neem voel ik me beter dan dat ik me ooit gevoeld heb. En dat is waar voor elke dosering, het nadeel is dat als je eenmaal verslaafd ben dat je veel grotere hoeveelheden nodig hebt om je weer net zo lekker te voelen. Daarom ben ik blij dat ik niet meer verslaafd ben, A; geen ontwenning en B; dosering hoeft niet om de paar weken geëscaleerd te worden. Alhoewel ik door de fentanyl wel permanente ondergevoeligheid voor opiaten heb. Waar ik in de tijd voor de verslaving 15-20mg oxycodon moest nemen moet ik nu zonder uitzondering(onafhankelijk van hoe lang geleden me laatse gebruik was.) nu 50mg nemen voor hetzelfde effect. Ik zou heroine wel willen proberen, kijken of het zo goed is als iedereen zegt. Ik kan me niet voorstelle dat het beter is dan oxy of fentanyl. En word ik verslaafd, dan kick ik gewoon weer af als het op is daar ik ten zeertse betwijfel dat je van een zakje van 1g al verslaafd ben qua tolerantie. Dat is moeilijk, maar ik heb het al eens gedaan."