Mijn zus neemt sinds enkele weken de telefoon niet meer op. Waarom niet is een groot vraagteken. Bij het laatste "langdurige" telefooncontact heb ik haar op de man af gevraagd of ze contact wil onderhouden of niet. Wil ze geen contact, dan bellen we haar ook niet meer. Haar antwoord was hierop "Jazeker". Vanaf dat moment neemt ze de telefoon niet meer op. Vorige week "glipte" ik er even kort doorheen, en was het nadat ik bovenstaande vraag nogmaals herhaald had weer van "jazeker", maar nu gevolgd door "Ik moet ophangen, ik bel je nog". Dat bellen moet nu nog steeds gebeuren. Gisteren heb ik haar gebeld bij mijn schoonmoeder. "Met welk nummer bel jij nou?" was haar eerste vraag. Direct gevolgd door de boodschap "Ik moet nu hangen want er zit iemand naast me". Ze zat in ieder geval in een auto, zo aan de achtergrond geluiden te horen. Nu is het wel zo dat haar "partner" waar ze nu "inwoont" ons "vieze psychopatische mensjes" vindt, en niks van ons moet hebben.
Dat ik een vies psychopatisch kereltje ben kreeg ik een week of vier geleden te horen nadat ik haar belde, en hij gewoon de telefoon uit haar handen griste. Zij kreeg van mij nog geld voor nieuwe kleren (althans daar was/is het voor bestemd). Meneer gelijk "Wanneer krijgen wij "ons" geld? Waarop ik hem eens duidelijk heb gemaakt niet met hem in gesprek te zijn, maar met mijn zus. Het niet hun geld, maar haar geld is, waarvan niet één euro voor hem bedoeld is, en dat ik niet gediend ben van zijn uitlatingen over mij, temeer omdat hij mij nog nooit heeft gezien. En dat ik van mijn zus ook genoeg heb gehoord over hem om hem door de stront te trekken, maar ik dit niet doe omdat ik hem nog nooit heb gezien, en dus hierover niet kan oordelen.
Bovendien verklaarde hij, nadat ik had aangeven dat ik er voor mijn zus zal zijn, als ze het moeilijk heeft, dat hij nu daarvoor is. Bovendien gaf hij aan de contacten zo minimaal te willen houden tussen haar en ons. Dit alles geeft ons te denken dat ze door hem "gedwongen" wordt zich te conformeren aan zijn wil. In zijn huis is het iedere avond feest. Want als ik hem weleens aan de lijn heb, is het steeds "Ik moet het gesprek nu beëindigen, want we krijgen bezoek. Een teken dus dat daar volop gedeald wordt. Kortom mijn zus zit er warmpjes bij, want het spul is er volop te krijgen. Maar mag verder niks. Vorige week moest ze naar Mondriaan in Heerlen voor de methadon intake. Mijn andere broer heeft daar in de straat gepost rond de tijd dat ze er moest zijn, om te kijken of ze inderdaad zou gaan. Ze is geweest, maar niet alleen. Want in haar kielzog liep een van de "bezoekers" die iedere avond bij hun komen roken. Haar "vriend" een 26 jaar oudere man, zit 24-uur per dag aan de zuurstof en kan niet veel. Maar beheerst wel een heel imperium in zijn woning.
Ik hou het er maar op dat ze gisteren niet met mijn kon praten omdat ze naast een van die "vrienden" in de auto zat die bij hem op bezoek komen. Want mijn moeder heeft een keer gebeld met een van die vrienden om iets te vragen, prompt werd ze door de vriend van mijn zus teruggebeld met de boodschap "geen spelletjes te spelen".
Soms overweeg ik aangifte te doen bij de politie, in de hoop dat ze daar een inval doen. Want dan is hij zeer zeker de sigaar. De witte en bruine bastaardsuiker heeft meneer gewoon in twee grote kommen in de woonkamer staan. En dat is beslist meer dan de 0,5 gram die je op zak mag hebben voor eigen gebruik. Mijn zus mag hem verzorgen, de rotzooi halen bij hun grossier, en brengen naar de gebruikers. Zo nu en dan mag ze even naar de winkel maar verder.... Juist het feit dat een aangifte ook inhoudt dat zij het risico loopt opgepakt te worden knaagt aan mij. Goed, ik weet dat zij fout zit, zij gebruikt, en woont in bij een dealer en weet dus dat ze vroeg of laat het risico loopt tegen de lamp te lopen. Zelf heft mijn moeder, die (toen het nog koek en ei tussen mijn zus en hem was) ooit eens aan hem gevraagd of hij daar nooit angst voor had. "Welnee, ik heb goede afspraken gemaakt met de woningbouw, buurt en politie, die laten mij met rust" was toen het verbazingwekkende antwoord. Herkennen jullie een soortgelijke situatie? En wat hebben jullie toen gedaan?