#1
Hebben jullie nieuwe inzichten tijdens een trip gekregen die je ook in nuchtere toestand nog reëel vond en wil navolgen?
Ik reed eergisteren tijdens de 'na-trip' (het visuele was al veel minder en zag ik alleen lichtjes nog als ik me er helemaal voor openstelde maar ik had nog wel racende gedachten) naar huis. Ik kwam van een huis vandaan waar ik bijna elke dag wel ben (ik heb er zelfs de sleutels van) omdat een paar van mijn beste vrienden er wonen en ook andere vrienden er vaak over de vloer komen, bovendien ligt het in het centrum. Afijn, ik reed naar huis rond een uur of drie 's nachts en besefte opeens dat ik hier elke dag wel reed maar het eigenlijk altijd 's nachts was en nooit nuchter, bijna altijd wel onder invloed van alcohol en/of wiet, al dan niet sterkere drugs.
Hoewel ik weet dat ik best veel gebruik (ben niet aan een drug verslaafd maar gebruik wel minstens eenmaal per twee weken, al dan niet per week, 'harddrugs'; waar ik bovendien bijna elke dag drink/blow en rook) en vrienden dit ook tegen me zeggen, relativeer ik het altijd met de beredenering dat het 'maar een fase is' en het 'nog veel erger kan'. Bovendien ben ik niet elke avond lazarus of volledig stoned maar niettemin, geheel nuchter ook niet.
Toch liet deze gedachte, dat ik bijna geen enkele nacht geheel nuchter ga slapen, me niet los. In bed liggend ging ik terug denken aan mijn vorige vriendin, en besefte dat we destijds altijd erg uitkeken naar samen uitgaan en dronken worden (eens in de zoveel tijd), waar ik puur uitgaan op alcohol nu vaak minder leuk vind dan mét drugs (al is het maar een jointje). Daarna moest ik aan sommige scharrels van me denken, bijvoorbeeld een meisje waar ik enkele weken mee geslapen heb, vaak onder invloed van coke. Steeds meer voorbeelden dienden zich aan en ik besefte dat ik de afgelopen twee jaar helemaal vertrouwd met drugs ben geraakt op een manier die best gevaarlijk is. Ik bedacht me dat ik op sommige vrienden of scharrels wel als een soort 'druggie' moet zijn overgekomen terwijl ik me zelf zo niet voel. Maar misschien ben ik dit toch wel!
Zo heb ik mijn vorige vriendin 2,5 jaar geleden nog laten zweren nooit xtc te zullen uitproberen terwijl ik nu in het doosje achter mijn laptop mijn eigen pilletjes zie liggen.
Kortom: de ironie wil dat ik dankzij het gebruik van drugs (truffels) het inzicht kreeg om verstandiger (minder) met drugs om te gaan. Ik hoop dat ik het kan volhouden.
Dit was mijn eigen beleving maar ik ben even zeer geïnteresseerd naar (geheel) andere belevingen / inzichten. Ben je opeens gelovig geworden? Wist je opeens wat je in je leven wilde / moet doen? Heb je vriendschappen ontrafeld of ontmaskerd, zijn bepaalde verborgen emoties opeens duidelijk geworden? Enlighten me like you were enlightened yourself!
Ik reed eergisteren tijdens de 'na-trip' (het visuele was al veel minder en zag ik alleen lichtjes nog als ik me er helemaal voor openstelde maar ik had nog wel racende gedachten) naar huis. Ik kwam van een huis vandaan waar ik bijna elke dag wel ben (ik heb er zelfs de sleutels van) omdat een paar van mijn beste vrienden er wonen en ook andere vrienden er vaak over de vloer komen, bovendien ligt het in het centrum. Afijn, ik reed naar huis rond een uur of drie 's nachts en besefte opeens dat ik hier elke dag wel reed maar het eigenlijk altijd 's nachts was en nooit nuchter, bijna altijd wel onder invloed van alcohol en/of wiet, al dan niet sterkere drugs.
Hoewel ik weet dat ik best veel gebruik (ben niet aan een drug verslaafd maar gebruik wel minstens eenmaal per twee weken, al dan niet per week, 'harddrugs'; waar ik bovendien bijna elke dag drink/blow en rook) en vrienden dit ook tegen me zeggen, relativeer ik het altijd met de beredenering dat het 'maar een fase is' en het 'nog veel erger kan'. Bovendien ben ik niet elke avond lazarus of volledig stoned maar niettemin, geheel nuchter ook niet.
Toch liet deze gedachte, dat ik bijna geen enkele nacht geheel nuchter ga slapen, me niet los. In bed liggend ging ik terug denken aan mijn vorige vriendin, en besefte dat we destijds altijd erg uitkeken naar samen uitgaan en dronken worden (eens in de zoveel tijd), waar ik puur uitgaan op alcohol nu vaak minder leuk vind dan mét drugs (al is het maar een jointje). Daarna moest ik aan sommige scharrels van me denken, bijvoorbeeld een meisje waar ik enkele weken mee geslapen heb, vaak onder invloed van coke. Steeds meer voorbeelden dienden zich aan en ik besefte dat ik de afgelopen twee jaar helemaal vertrouwd met drugs ben geraakt op een manier die best gevaarlijk is. Ik bedacht me dat ik op sommige vrienden of scharrels wel als een soort 'druggie' moet zijn overgekomen terwijl ik me zelf zo niet voel. Maar misschien ben ik dit toch wel!
Zo heb ik mijn vorige vriendin 2,5 jaar geleden nog laten zweren nooit xtc te zullen uitproberen terwijl ik nu in het doosje achter mijn laptop mijn eigen pilletjes zie liggen.
Kortom: de ironie wil dat ik dankzij het gebruik van drugs (truffels) het inzicht kreeg om verstandiger (minder) met drugs om te gaan. Ik hoop dat ik het kan volhouden.
Dit was mijn eigen beleving maar ik ben even zeer geïnteresseerd naar (geheel) andere belevingen / inzichten. Ben je opeens gelovig geworden? Wist je opeens wat je in je leven wilde / moet doen? Heb je vriendschappen ontrafeld of ontmaskerd, zijn bepaalde verborgen emoties opeens duidelijk geworden? Enlighten me like you were enlightened yourself!