#1
Eerste LSD trip:
Kijken naar wat je wel hebt en stop met zeuren over wat je niet hebt.
Heeft mij echt positief veranderd.
Kijken naar wat je wel hebt en stop met zeuren over wat je niet hebt.
Heeft mij echt positief veranderd.
Nieuwe inzichten tijdens trip
7 antwoorden
2 weergaven
18-5-2026
#2
Hebben jullie nieuwe inzichten tijdens een trip gekregen die je ook in nuchtere toestand nog reëel vond en wil navolgen?
Ik reed eergisteren tijdens de 'na-trip' (het visuele was al veel minder en zag ik alleen lichtjes nog als ik me er helemaal voor openstelde maar ik had nog wel racende gedachten) naar huis. Ik kwam van een huis vandaan waar ik bijna elke dag wel ben (ik heb er zelfs de sleutels van) omdat een paar van mijn beste vrienden er wonen en ook andere vrienden er vaak over de vloer komen, bovendien ligt het in het centrum. Afijn, ik reed naar huis rond een uur of drie 's nachts en besefte opeens dat ik hier elke dag wel reed maar het eigenlijk altijd 's nachts was en nooit nuchter, bijna altijd wel onder invloed van alcohol en/of wiet, al dan niet sterkere drugs.
Hoewel ik weet dat ik best veel gebruik (ben niet aan een drug verslaafd maar gebruik wel minstens eenmaal per twee weken, al dan niet per week, 'harddrugs'; waar ik bovendien bijna elke dag drink/blow en rook) en vrienden dit ook tegen me zeggen, relativeer ik het altijd met de beredenering dat het 'maar een fase is' en het 'nog veel erger kan'. Bovendien ben ik niet elke avond lazarus of volledig stoned maar niettemin, geheel nuchter ook niet.
Toch liet deze gedachte, dat ik bijna geen enkele nacht geheel nuchter ga slapen, me niet los. In bed liggend ging ik terug denken aan mijn vorige vriendin, en besefte dat we destijds altijd erg uitkeken naar samen uitgaan en dronken worden (eens in de zoveel tijd), waar ik puur uitgaan op alcohol nu vaak minder leuk vind dan mét drugs (al is het maar een jointje). Daarna moest ik aan sommige scharrels van me denken, bijvoorbeeld een meisje waar ik enkele weken mee geslapen heb, vaak onder invloed van coke. Steeds meer voorbeelden dienden zich aan en ik besefte dat ik de afgelopen twee jaar helemaal vertrouwd met drugs ben geraakt op een manier die best gevaarlijk is. Ik bedacht me dat ik op sommige vrienden of scharrels wel als een soort 'druggie' moet zijn overgekomen terwijl ik me zelf zo niet voel. Maar misschien ben ik dit toch wel!
Zo heb ik mijn vorige vriendin 2,5 jaar geleden nog laten zweren nooit xtc te zullen uitproberen terwijl ik nu in het doosje achter mijn laptop mijn eigen pilletjes zie liggen.
Kortom: de ironie wil dat ik dankzij het gebruik van drugs (truffels) het inzicht kreeg om verstandiger (minder) met drugs om te gaan. Ik hoop dat ik het kan volhouden.
Dit was mijn eigen beleving maar ik ben even zeer geïnteresseerd naar (geheel) andere belevingen / inzichten. Ben je opeens gelovig geworden? Wist je opeens wat je in je leven wilde / moet doen? Heb je vriendschappen ontrafeld of ontmaskerd, zijn bepaalde verborgen emoties opeens duidelijk geworden? Enlighten me like you were enlightened yourself!
Ik reed eergisteren tijdens de 'na-trip' (het visuele was al veel minder en zag ik alleen lichtjes nog als ik me er helemaal voor openstelde maar ik had nog wel racende gedachten) naar huis. Ik kwam van een huis vandaan waar ik bijna elke dag wel ben (ik heb er zelfs de sleutels van) omdat een paar van mijn beste vrienden er wonen en ook andere vrienden er vaak over de vloer komen, bovendien ligt het in het centrum. Afijn, ik reed naar huis rond een uur of drie 's nachts en besefte opeens dat ik hier elke dag wel reed maar het eigenlijk altijd 's nachts was en nooit nuchter, bijna altijd wel onder invloed van alcohol en/of wiet, al dan niet sterkere drugs.
Hoewel ik weet dat ik best veel gebruik (ben niet aan een drug verslaafd maar gebruik wel minstens eenmaal per twee weken, al dan niet per week, 'harddrugs'; waar ik bovendien bijna elke dag drink/blow en rook) en vrienden dit ook tegen me zeggen, relativeer ik het altijd met de beredenering dat het 'maar een fase is' en het 'nog veel erger kan'. Bovendien ben ik niet elke avond lazarus of volledig stoned maar niettemin, geheel nuchter ook niet.
Toch liet deze gedachte, dat ik bijna geen enkele nacht geheel nuchter ga slapen, me niet los. In bed liggend ging ik terug denken aan mijn vorige vriendin, en besefte dat we destijds altijd erg uitkeken naar samen uitgaan en dronken worden (eens in de zoveel tijd), waar ik puur uitgaan op alcohol nu vaak minder leuk vind dan mét drugs (al is het maar een jointje). Daarna moest ik aan sommige scharrels van me denken, bijvoorbeeld een meisje waar ik enkele weken mee geslapen heb, vaak onder invloed van coke. Steeds meer voorbeelden dienden zich aan en ik besefte dat ik de afgelopen twee jaar helemaal vertrouwd met drugs ben geraakt op een manier die best gevaarlijk is. Ik bedacht me dat ik op sommige vrienden of scharrels wel als een soort 'druggie' moet zijn overgekomen terwijl ik me zelf zo niet voel. Maar misschien ben ik dit toch wel!
Zo heb ik mijn vorige vriendin 2,5 jaar geleden nog laten zweren nooit xtc te zullen uitproberen terwijl ik nu in het doosje achter mijn laptop mijn eigen pilletjes zie liggen.
Kortom: de ironie wil dat ik dankzij het gebruik van drugs (truffels) het inzicht kreeg om verstandiger (minder) met drugs om te gaan. Ik hoop dat ik het kan volhouden.
Dit was mijn eigen beleving maar ik ben even zeer geïnteresseerd naar (geheel) andere belevingen / inzichten. Ben je opeens gelovig geworden? Wist je opeens wat je in je leven wilde / moet doen? Heb je vriendschappen ontrafeld of ontmaskerd, zijn bepaalde verborgen emoties opeens duidelijk geworden? Enlighten me like you were enlightened yourself!
#3
Hallo Deep Purple,
Mijn gebruikspatroon komt redelijk overeen met dat van jou, afgezien van harddrugs. Ik gebruik af en toe wel MDMA en ben hard op zoek naar LSD maar dat ter zijde.
Vorrig jaar zomer heb ik met een aantal vrienden achter in een bos (een soort heide met hoog gras) getriped. Ik had twee porties ''uitgedroogde'' colombiaanse shrooms gegeten, in heb begin van de trip was alles goed, beetje door het gras gelopen/gekropen was erg aangenaam en mooi.
Tegen de avond (twee uur na inname) begon het te schemeren, en ik keek uit op een donkere dansende bosrand. De maan was zichtbaar en ik begon me af te vragen (trippend) waarom ik in hemelsnaam hier was.... een half uur verder nogsteeds ram van de kaart had ik het...
Ik was niet de persoon die ik dacht dat ik was, ik was een vieze junk die zich verstopte achter in het bos zodat de buitenwereld hem niet zou zien.
Dit duurde tot ik uitgetripped was, ik wist niet wat ik meemaakte.
Achteraf heb ik er nog vaak aan gedacht, ik denk dat mijn onderbewuste mij duidelijk maakte dat ik zelf vondt dat ik teveel gebruikte, terwijl ik dat normaal niet vindt. Hierna ben ik gestopt met blowen al was het maar voor drie maanden. Ik wil graag en met plezier recreatief en psychonoutisch gebruiken, maar niet om altijd in een roes te leven.
Tegenwoordig blow ik ong iedere dag en doe ik 1 keer per 2 maaden truffels en op een leuk goa feestje MDMA, prima al zeg ik het zelf.
Goed om te zien dat de ''natuur'' jou en mij (en vele anderen waarschijnlijk) helpt door deze signalen af te geven, de signalen die je in een sobere toestand niet opmerkt
Vanavond is het tijd om de Amanita Muscaria (vliegenzwam) op de proef te stellen, volgens oude shamanen uit de nu oostblok landen een leerzame tripp ben benieuwd![:tearsofjoy:]()
Groeten en succes bij volgende ervaringen met entheogene middelen,
Dutch Shaman
Mijn gebruikspatroon komt redelijk overeen met dat van jou, afgezien van harddrugs. Ik gebruik af en toe wel MDMA en ben hard op zoek naar LSD maar dat ter zijde.
Vorrig jaar zomer heb ik met een aantal vrienden achter in een bos (een soort heide met hoog gras) getriped. Ik had twee porties ''uitgedroogde'' colombiaanse shrooms gegeten, in heb begin van de trip was alles goed, beetje door het gras gelopen/gekropen was erg aangenaam en mooi.
Tegen de avond (twee uur na inname) begon het te schemeren, en ik keek uit op een donkere dansende bosrand. De maan was zichtbaar en ik begon me af te vragen (trippend) waarom ik in hemelsnaam hier was.... een half uur verder nogsteeds ram van de kaart had ik het...
Ik was niet de persoon die ik dacht dat ik was, ik was een vieze junk die zich verstopte achter in het bos zodat de buitenwereld hem niet zou zien.
Dit duurde tot ik uitgetripped was, ik wist niet wat ik meemaakte.
Achteraf heb ik er nog vaak aan gedacht, ik denk dat mijn onderbewuste mij duidelijk maakte dat ik zelf vondt dat ik teveel gebruikte, terwijl ik dat normaal niet vindt. Hierna ben ik gestopt met blowen al was het maar voor drie maanden. Ik wil graag en met plezier recreatief en psychonoutisch gebruiken, maar niet om altijd in een roes te leven.
Tegenwoordig blow ik ong iedere dag en doe ik 1 keer per 2 maaden truffels en op een leuk goa feestje MDMA, prima al zeg ik het zelf.
Goed om te zien dat de ''natuur'' jou en mij (en vele anderen waarschijnlijk) helpt door deze signalen af te geven, de signalen die je in een sobere toestand niet opmerkt
Vanavond is het tijd om de Amanita Muscaria (vliegenzwam) op de proef te stellen, volgens oude shamanen uit de nu oostblok landen een leerzame tripp ben benieuwd
Groeten en succes bij volgende ervaringen met entheogene middelen,
Dutch Shaman
#4
Mooi verhaal ![:)]()
.
Absoluut, elke keer wel eigenlijk. Dat is eigenlijk ook waarom ik trip. Meestal zijn het dingen in dezelfde categorie als wat jij beschrijft: dat ik me bewust word van mijn onbewuste patronen, en ineens vanaf een afstand naar mezelf kijk waardoor ik dingen zie die 'vanuit mezelf', zonder die verandering in perspectief, compleet onzichtbaar en onbewust waren gebleven.
Over dat drugsgebruik, ik ben het echt eens met wat je zegt, ik vind eigenlijk ook dat iedereen voor wie drugs een belangrijk deel van zijn/haar leven zijn, er goed aan zou doen om bij zichzelf te rade te gaan. Het kan lang goed gaan, maar het kan op een bepaald moment (bv. op een moment van crisis in je leven) zomaar ontsporen. Daarbij maakt matig drugsgebruik je makkelijk lui; je gaat plezier en ontspanning direct associëren met een roes, en je verleert dan helemaal hoe je vanuit jezelf, zonder middelen, moet ontspannen. Dat is tenminste wat ik zelf merk (ook ik vind van mezelf dat ik wat teveel drugs gebruik, maar heb tegelijk geen zin om te minderen). De echte grens ligt voor mij op dit moment bij dagelijks gebruik, ik wil absoluut (gemiddeld) een paar avonden per week nuchter zijn.
Hebben jullie nieuwe inzichten tijdens een trip gekregen die je ook in nuchtere toestand nog reëel vond en wil navolgen?
Absoluut, elke keer wel eigenlijk. Dat is eigenlijk ook waarom ik trip. Meestal zijn het dingen in dezelfde categorie als wat jij beschrijft: dat ik me bewust word van mijn onbewuste patronen, en ineens vanaf een afstand naar mezelf kijk waardoor ik dingen zie die 'vanuit mezelf', zonder die verandering in perspectief, compleet onzichtbaar en onbewust waren gebleven.
Over dat drugsgebruik, ik ben het echt eens met wat je zegt, ik vind eigenlijk ook dat iedereen voor wie drugs een belangrijk deel van zijn/haar leven zijn, er goed aan zou doen om bij zichzelf te rade te gaan. Het kan lang goed gaan, maar het kan op een bepaald moment (bv. op een moment van crisis in je leven) zomaar ontsporen. Daarbij maakt matig drugsgebruik je makkelijk lui; je gaat plezier en ontspanning direct associëren met een roes, en je verleert dan helemaal hoe je vanuit jezelf, zonder middelen, moet ontspannen. Dat is tenminste wat ik zelf merk (ook ik vind van mezelf dat ik wat teveel drugs gebruik, maar heb tegelijk geen zin om te minderen). De echte grens ligt voor mij op dit moment bij dagelijks gebruik, ik wil absoluut (gemiddeld) een paar avonden per week nuchter zijn.
#5
Mooi topic, ja herkenbaar ook, ken ook 2 mensen de besloten te stoppen met trippen na... een trip. (waarin ze dat zagen)
Ook geen junkies ofzo maar het trippen was allang niet constructief (meer).
@ Dutch Shaman:
Laat plz ff weten hoe je amanita ervaring was, weinig reports hierover...
Ook geen junkies ofzo maar het trippen was allang niet constructief (meer).
@ Dutch Shaman:
Laat plz ff weten hoe je amanita ervaring was, weinig reports hierover...
#6
Alcohol is veel minder erg dan een jointje natuurlijk...besefte dat we destijds altijd erg uitkeken naar samen uitgaan en dronken worden (eens in de zoveel tijd), waar ik puur uitgaan op alcohol nu vaak minder leuk vind dan mét drugs (al is het maar een jointje).
#7
Hoe staat het er ondertussen voor ? ![:)]()
#8
Ik herken dit ook wel, maar bij mij is dat inzicht gekomen op een iets andere mannier.
Het begon in de zomer. ik was aan het blowen ( was toen al 6 maand elke dag aan het blowen) en ik bekeek de mensen op een andere mannier. Leken net stripfiguren waarvan ik de "denk-ballonetjes" er bij dacht. Op de moment zelf vond ik het enigsinds raar maar tegelijk zéér grappig.
Het probleem begon toen ik die rare gedachtes dat ik over mensen had gekregen ( en niet klopten ) niet uit men hoofd kon zetten in de weken erna. Dat vond ik al wat beangstigend maar heeft me er niet toe aangezet te stoppen.
later in de zomer eind augustus/ begin september.begon ik te denken over het onderwerp " met wat ben ik bezig? " Ik had onder andere altijd harddrug afgezworen. maar na enkele maanden blowen. had ik toch XTC en Speed geprobeert. en vond het eigenlijk redelijk normaal. Enkel op momenten dat ik geblowed had dacht ik na over... is het wel zo normaal...? andere mensen vinden dat ook niet bepaald zo normaal.
nog steeds niet geminderd...
half september nog eens speed gesnoven ... dan de dag erna was ik héél down.. en geblowed.
dan ben ik enorm slecht gegaan. Ik vond dat ik slecht bezig was , men leven overhoop aan het halen , logisch redeneren ging al minder goed , onthouden ging ook niet goed meer.
Ik had een zeer goed geheugen maar nu kan ik me weinig helder herinneren sinds die periode dat ik zwaar geblowed heb.
Ik had ook het ' geweldige inzicht ' gekregen dat " leven = nutteloos"
want uiteindelijk komt alles terug naar niets. Zon dooft uit enzo .. leven verdwijnt...
hoe je ook zou geleefd hebben.. zou niet uitmaken voor het einde... en al zeker niet het leven van een individu...
ik kan maar doorgaan met de lijst gedachten die ik opgebouwd had. maar ik denk dat jullie mij wel ongeveer snappen.
dit laatste heeft er toe geleid dat ik sterk geminderd ben met blowen. ( 1 of 2 keer op de week)
en meestal is dat dan nog meetrekken ergens dus bijna verwaarloosbaar.
Ik voel me nu een stuk beter zonder de wiet.(zonder overdreven veel wiet)
maar telkens ik de mogelijkheid zie om te blowen. Lukt het me niet om Nee te zeggen.
Gelukkig ken ik niet zoveel dealers in de nieuwe stad waar ik studeer.
Nu vroeg ik me af:
1) of dit het begin werd van psychoses ofzo ?
2) ik zou binnenkort ook wel truffels willen eten.
ik kijk daar al naar uit van voor ik blowde en mijn negatieve kijk op de wereld is ook al weken verdwenen. Is dit aan/ af te raden. of was dit allemaal effect van overmaats gebruik van wiet ?
grtz
Het begon in de zomer. ik was aan het blowen ( was toen al 6 maand elke dag aan het blowen) en ik bekeek de mensen op een andere mannier. Leken net stripfiguren waarvan ik de "denk-ballonetjes" er bij dacht. Op de moment zelf vond ik het enigsinds raar maar tegelijk zéér grappig.
Het probleem begon toen ik die rare gedachtes dat ik over mensen had gekregen ( en niet klopten ) niet uit men hoofd kon zetten in de weken erna. Dat vond ik al wat beangstigend maar heeft me er niet toe aangezet te stoppen.
later in de zomer eind augustus/ begin september.begon ik te denken over het onderwerp " met wat ben ik bezig? " Ik had onder andere altijd harddrug afgezworen. maar na enkele maanden blowen. had ik toch XTC en Speed geprobeert. en vond het eigenlijk redelijk normaal. Enkel op momenten dat ik geblowed had dacht ik na over... is het wel zo normaal...? andere mensen vinden dat ook niet bepaald zo normaal.
nog steeds niet geminderd...
half september nog eens speed gesnoven ... dan de dag erna was ik héél down.. en geblowed.
dan ben ik enorm slecht gegaan. Ik vond dat ik slecht bezig was , men leven overhoop aan het halen , logisch redeneren ging al minder goed , onthouden ging ook niet goed meer.
Ik had een zeer goed geheugen maar nu kan ik me weinig helder herinneren sinds die periode dat ik zwaar geblowed heb.
Ik had ook het ' geweldige inzicht ' gekregen dat " leven = nutteloos"
want uiteindelijk komt alles terug naar niets. Zon dooft uit enzo .. leven verdwijnt...
hoe je ook zou geleefd hebben.. zou niet uitmaken voor het einde... en al zeker niet het leven van een individu...
ik kan maar doorgaan met de lijst gedachten die ik opgebouwd had. maar ik denk dat jullie mij wel ongeveer snappen.
dit laatste heeft er toe geleid dat ik sterk geminderd ben met blowen. ( 1 of 2 keer op de week)
en meestal is dat dan nog meetrekken ergens dus bijna verwaarloosbaar.
Ik voel me nu een stuk beter zonder de wiet.(zonder overdreven veel wiet)
maar telkens ik de mogelijkheid zie om te blowen. Lukt het me niet om Nee te zeggen.
Gelukkig ken ik niet zoveel dealers in de nieuwe stad waar ik studeer.
Nu vroeg ik me af:
1) of dit het begin werd van psychoses ofzo ?
2) ik zou binnenkort ook wel truffels willen eten.
ik kijk daar al naar uit van voor ik blowde en mijn negatieve kijk op de wereld is ook al weken verdwenen. Is dit aan/ af te raden. of was dit allemaal effect van overmaats gebruik van wiet ?
grtz