Hallo mede-forummers,
Ik hoop op wat advies/tips van mensen omdat ik zelf het gevoel heb zodanig subjectief in deze situatie te staan dat het moeilijk is deze objectief te beoordelen.
Het zit als volgt:
K is al vele jaren een vriendin van mij. Wij lijken veel op elkaar in ons doen en laten en zijn ook daarom ooit aan elkaar voorgesteld door anderen. Onze vriendschap is wat stormachtig geweest met veel pieken en dalen toch blijven we wel vriendinnetjes die met alles bij elkaar terecht kunnen. Beiden hebben we het moeilijk gehad op psychisch gebied, beiden zijn we door depressieve periodes gegaan maar zelden tegelijkertijd. Nu zijn we ook beiden weer in veel rustiger vaarwater beland waarin we onze leventjes best prima vinden en naar dingen toewerken dmv studie enzo, waar we er eerst een puinhoop van maakten. K vaak meer dan ik wat voor mij vaak leidde tot gevoelens van onbegrip en frustratie, wat een grote druk legde op onze vriendschap, en er toe leidde dat ik enkele maanden amper van me liet horen, ik wist niet hoe om te gaan met haar problemen, ik was juist net eindelijk van de mijne af.
In die periode waarin onze vriendschap leek te verwateren ben ik een beetje gaan experimenteren met drugs. Toen wij onze vriendschap weer nieuw leven inbliezen liet K weten nog evenzeer nieuwsgierig te zijn naar drugs als voorheen, ze werd des te meer enthousiast door mijn verhalen. Nu heeft zij met mij erbij 2x XTC gebruikt, echter dit was haar zichtbaar wat mild, ze vond het wel leuk hoor, maar ik kon aan haar zien dat ze er wat meer van had verwacht. Ze heeft niet de gevaarlijke neiging getoond om alsmaar meer te nemen of de dosis flink omhoog te gooien de tweede keer. Daar was ik wel bang voor eerst omdat in haar minder happy periodes het ook niet makkelijk bleek om alcoholgebruik binnen de perken te houden. Wiet dan weer wel, ze houdt van een jointje op zijn tijd, maar de frequentie en hoeveelheid vind ik geenszins zorgelijk.
Waar K nu nog erg benieuwd naar is, zijn psychedelische drugs. Deels voor de entertainmentwaarde, deels voor de lessen die zij er uit hoopt te halen. Die interesse was er toch wel geweest denk ik, met of zonder dat ik het ook had gedaan, maar de wens is denk ik wel sterker
omdat ik het heb gebruikt - ze heeft immers van mij gehoord hoezeer ik geloof dat mijn ervaringen mij hebben geholpen. Zo ben ik van mening dat ik mede dankzij mijn truffel- en paddotrips vrede heb kunnen sluiten met mijn jeugd en met de wisselende relatie met mijn ouders (die hierna beter is geworden) en dat het mij geholpen heeft een eigen identiteit te vormen die niet zo gebukt gaat onder de jaren vol depressiviteit, zoals dat voorheen wel het geval was.
Ik heb haar op het hart gedrukt dat het beslist geen wondermiddel is en ook niet altijd voor een 'leuke' ervaring zorgt maar dat het onder de juiste omstandigheden, met de juiste set & setting, wel een zeer leerzame ervaring kan zijn. Ik denk ook oprecht dat het haar kan helpen om nieuwe inzichten te verkrijgen over haarzelf. Maar ik ben me er wel van bewust dat het ook riskant is, omdat ik haar lange tijd als zeer instabiel heb gekend (nu is dit wel aanzienlijk verminderd voor een langere periode maar het risico blijft natuurlijk dat zij terugvalt).
Onlangs hadden wij het er weer over dat we in de toekomst wel eens met zijn tweeën op therapeutische wijze, op een lage dosis wilden trippen. En dat het toeval wilde dat ik mijn eerstvolgende trip ook weer rustig wil inzetten, gezien de vorige keer mij veel te zwaar viel (ik kreeg geen bad trip, maar het was wel een hele uitdaging en zeer emotioneel, lachen en huilen) maar ik zo na 3 maanden bijkomen nu sinds kort wel weer het idee had er weer klaar voor te zijn om op reis te gaan
![:wink:]()
Hierdoor ontstond het idee om van de volgende keer 'onze' keer te maken; om de woonkamer gezellig te maken met kussentjes, wierook etc en samen 1 portie truffels te peuzelen en te zien waar de trip ons brengt (ik zou dan ook graag met haar wat de diepte in gaan, door haar van te voren na te laten denken over wat zij hoopt in deze trip aan te pakken en het tijdens de trip hier over te hebben - ik ben zeker geen psycholoog maar ik heb me uit interesse redelijk verdiept in het onderwerp). Dit zou dan plaatsvinden over een paar weken.
Dit is iets waar ik ongelooflijk veel zin in heb en K ook, en ik schat K zodanig in dat ik denk dat zij het aankan. Het betreft een lage dosis, in een vertrouwde omgeving, met een ervaren persoon, zij is op mentaal vlak zeer vooruit gegaan het afgelopen jaar, ze kan tot dusver probleemloos met andere drugs overweg. K en ik zijn ook redelijk op elkaar ingespeeld en willen vaak dezelfde dingen dus denk ik dat dit tijdens de trip alleen maar versterkt wordt wat haar mogelijk ook nog een extra gevoel van (zelf)vertrouwen mee kan geven. Toch blijft het aan mij knagen, die kans dat ze ook hartstikke slecht kan gaan. Dit is ook de reden dat een andere gemeenschappelijke vriendin liever niet mee tript, terwijl zij ook heel nieuwsgierig is om het eens te proberen. Haar onderbuikgevoel is gewoon te slecht hierover. Echter ken ik K veel langer en beter dan dat zij haar kent en staat die andere vriendin ook bekend als iemand die erg snel problemen ziet die er niet zijn of kleine dingen erg opblaast (waardoor ik de kans nog groter acht dat zij in een bad trip zou belanden dan K en daarom bij haar de psychedelische boot nog even af hou).
Aan de ene kant denk ik: K is volwassen, is zich bewust van de risico's, de dosis is laag, met de setting zit het in ieder geval wel snor en ik denk dat het haar veel goeds kan bieden.
Aan de andere kant: Als K tóch een negatieve ervaring beleeft, zou dat veel schade aan kunnen richten bij haar. Daarnaast zal ik mij natuurlijk zeer schuldig voelen.
Ik ben benieuwd naar wat jullie hierover te zeggen hebben. Alle ideeën/tips/soortgelijke ervaringen zijn welkom!