#1
Nog even terugkomend op duistere muziek luisteren tijdens trippen. Nogmaals: ik zeg niet dat je het per se niet moet doen, maar weet dat duisternis in die staat snel heel erg duister kan worden. In de nuchtere staat waar het ego normaal functioneert heb je een soort pseudo-stabiliteit. Je weet waar je staat in het leven en relativeert alles vanuit dat gefixeerde standpunt. Neem je psychedelica (en dan met name psilocybine) dan verandert je normale gedachtegang en daarmee dat gefixeerde standpunt van waaruit je relativeert. Lang voordat er sprake is van een volledige ego oplossing begint het ego al de "controle" en de grond onder zijn voeten te verliezen. Je kunt dan makkelijk in een staat komen waar je niet meer kunt relativeren. Waar duistere muziek eerst slechts vermaak vanuit je gefixeerde standpunt was, kan het nu heel snel je volledige beleving van alles worden. Het is dan alsof je aan het koorddansen bent en als een van je duistere gedachten je weet te overtuigen van het werkelijke bestaan van kwaadaardigheid dan val je en heeft het je. En dan zal het je geestelijk gaan martelen zonder enige genade. Op dat punt is het heel moeilijk om daar weer uit te raken. Het is niet echt, maar op dat moment is het zo overtuigend en alles wat je doet lijkt te bevestigen dat het echt is.
Ik raad het dus wel sterk af, al moet je het natuurlijk zelf weten. Duisternis/kwaadaardigheid is een fascinerend iets. Maar je kunt er beter naar kijken vanuit een rigide ego of vanuit egoloosheid, niet daartussenin waar het koorddansen is. Bovendien zullen psilo-trips je vanzelf duisternis laten ervaren als je het vaker doet. Beter dat je dat niet forceert.
Ik raad het dus wel sterk af, al moet je het natuurlijk zelf weten. Duisternis/kwaadaardigheid is een fascinerend iets. Maar je kunt er beter naar kijken vanuit een rigide ego of vanuit egoloosheid, niet daartussenin waar het koorddansen is. Bovendien zullen psilo-trips je vanzelf duisternis laten ervaren als je het vaker doet. Beter dat je dat niet forceert.