Bedankt voor alle uitgebreide reacties! Bijzonder om te lezen allemaal. Ik had ergens ook wel verwacht dat entiteiten meestal niet 'persoonlijk' zijn, maar ergens wel een beetje stiekeme hoop, of zo? Nou is iedereens ervaring anders en sluit dit helemaal niks uit ik weet natuurlijk sowieso niet waar het noemen van die naam vandaan kwam, en misschien zal ik dat wel nooit weten ook. Ik heb sinds zijn overlijden wel heel sterk het gevoel dat ze nu weer samen zijn, en misschien is dat ook wat er gebeurde toen, op een ongrijpbaar niveau. Het heeft me in ieder geval erg geraakt en daarom wil ik denk ik proberen zoveel mogelijk te weten te komen over mogelijke verklaringen. Niet omdat ik per se op zoek ben naar antwoorden, maar omdat ik wil begrijpen en voelen wat er is gebeurd in die momenten.
Ik ben niet religieus maar wel een beetje spiritueel en ik geloof wat dat betreft denk ik wel in een hiernamaals, in wat voor vorm dan ook. Mensen zijn uiteindelijk ook maar gebundelde stukjes energie, en energie gaat nooit verloren. ('
Your energy is still around. According to the law of the conservation of energy, not a bit of you is gone; you're just less orderly.") Inderdaad wat
@Mindless zegt: we zijn allemaal bepaalde stukjes universum, maar hoe staan we in verband met de rest van het universum? Hoe is dat nu, en hoe is dat als we dood zijn?
Niet met DMT, maar ik heb wel met psilocybine (paddo's/truffels, welke zeer verwant zijn aan DMT) een 'entiteit' meegemaakt. Maar dit was niet zozeer een overleden persoon, maar meer een lokale energie 'bron'. Het had ook geen vorm, maar wel een enorme en goedaardige aanwezigheid. Op een bepaalde manier was deze entiteit veel 'echter' dan normale mensen, maar dit is heel moeilijk uit te leggen als je deze niet zelf hebt meegemaakt. Deze entiteit begon mij ook te helen en toen ervoer ik een ongelofelijke bovenaardse liefde. Sindsdien nooit weer zoiets ervaren, ondanks heel veel trippen.
Wat betreft DMT en DMT entiteiten, ik heb daar beide geen ervaring mee, maar ook daar wordt doorgaans van gezegd dat het niet bepaald personen zijn die nu een soort geesten zijn, maar eerder dat het een soort enorm geavanceerde wezens zijn uit hogere dimensies die objecten en werelden creëren die wij voor onmogelijk houden. Maar er zitten hier wel een aantal mensen op het forum die zelf ervaring hebben met DMT entiteiten, dus misschien kunnen die daar meer over vertellen.
Mooi om te lezen. Ik kan me inderdaad voorstellen dat het moeilijk uit te leggen is, maar ik denk dat je de essentie wel goed hebt gevangen zo. Ik lees inderdaad vaker dat mensen een soort 'oer'-wezens ervaren, zeker bij DMT, maar ik heb ook wel ervaringen voorbij zien komen van mensen die met overledene dierbaren hebben gepraat, maar dat was misschien wel met andere middelen op.
Nog geen ervaring met DMT, wel meerdere keren entiteiten ervaren met DPT en met salvia divinorum.
Op salvia voor het eerst twee entiteiten gevoeld, een jaar of 8 geleden. Het was onduidelijk wie of wat ze waren maar ik nam ze waar als energieen. Ze voelden heel groot, machtig, intelligent en beschermend. Hierarchisch stonden ze ver boven mij en keken ze op me neer. Ik zat zelf vele cirkels lager en zou ze niet kunnen bereiken. Er was geen communicatie maar ik voelde ze wel en ze waren zo écht.
Tijdens een bijna-dood ervaring kwam ik diezelfde twee entiteiten weer tegen. Weer was er geen communicatie maar ze voelden als veilig en 'thuiskomen', alsof het altijd zo heeft moeten zijn.
Met DPT heb ik drie verschillende ervaringen met entiteiten gehad, allemaal dit jaar.
De eerste keer kwam ik in contact met een entiteit waarvan ik voelde dat zij mijn universele moeder was, degene of datgene wat mij en dit universum gecreerd heeft. Ik voelde alleen maar pure liefde en warmte, door mijn geest en door mijn lichaam en ik had telepathisch contact met haar. Ik kon haar alles vragen en kreeg ook op vele vragen antwoord, alleen stelde ik zo veel vragen tegelijk en kwamen de antwoorden zo snel dat ik het meeste niet in me op kon nemen of herinneren toen de DPT uitwerkte. Er waren ook vragen waarop ze antwoordde dat het nog te groots en moeilijk voor me was om te bevatten, maar dat het nog wel komt en dat ik me geen zorgen hoef te maken omdat alles goed komt. Ze was zo intens lief en beschermend en ik was weer een klein meisje in de armen van mijn schepper (ik ben niet gelovig trouwens), totdat ik uiteindelijk versmolt in haar, we waren één en dezelfde en ik werd opgenomen in het geheel, daar waar ik vandaan kom en ook altijd weer naar terug zal gaan. Toen kwam er een fel licht en toen werd ik 'teruggegooid' met de boodschap dat ik het nu weer zelf moest gaan doen, dat ik weer mag gaan voelen en ervaren als mens maar dat ik nooit alleen ben. Het was intens mooi en emotioneel.
Tweede keer is moeilijker te omschrijven, veel verschillende entiteiten van klein naar groot en van laag naar hoog op de hierarchische ladder in allemaal voorgeprogrammeerde cirkels. De ene cirkel kon niet bij de andere cirkel komen zegmaar. Ze waren mannelijk, koud, mechanisch, hard en kil. Ik sprak niet met ze maar ik voelde ze wel, ze waren echter compleet gevoelloos naar mij. Ik werd totaal niet erkend als zijnde 'wezen' en was een schakeltje in het geheel, een onderdeel van een alsmaar doorgaande machine waar ik niet uit kon ontsnappen.
De derde keer heb ik om die reden de dosering wat lager gehouden, en ook toen kwam ik entiteiten tegen die mannelijk en machinaal waren, maar minder duidelijk en ik kon er van een afstandje naar kijken in plaats van dat ik erin geabsorbeerd werd. Ik kwam toen ook heel veel boze mannetjes/wezentjes tegen die aan mijn hoofd aan het trekken waren, ze waren aan het vechten tegen iets of ergens tegen in opstand en ik kon met ze communiceren, maar als ik vragen stelde gaven ze me geen antwoord en lachtten ze me alleen keihard uit.
Later in die trip kwam ik weer terug in de baarmoeder, een warm holletje en daar was ik verre van alleen, op de rand zaten allemaal kleine mannetjes/wezentjes en van bovenaf voelde ik dat er 1 of 2 entiteiten meekeken en erop waakten dat het proces/de bouw van de foetus goed verliep. Deze entiteiten waren weer ongrijpbaar en zeiden niets, ze waren veel 'verder' weg maar zo krachtig dat hun energie toch te voelen was.
Verder geloof ik net als Mindless dat we allemaal terugkeren naar onze essentie en dat persoonlijkheid dan wegvalt.
Bijzonder om te lezen hoe alle trips anders waren, maar dat er wel een beetje dezelfde essentie in zat, een soort hierarchie aan de ene kant, en aan de andere kant weer die soort 'oer-moeder.' Vooral die eerste ervaring klinkt als heel bijzonder!
Hoi
@Lichtjeshemel
Interessante vragen zeg. Ik heb zelf nog niet zo heel veel ervaring met DMT maar op mijn diepste DMT trip zag ik twee "gasvormige" entiteiten. Ik kreeg heel sterk de associatie dat het ging om een moeder en een kindje. Voor zover ik kon beoordelen waren ze aan het wachten op iets dat op een kamer leek. Al vind ik het moeilijk om te beschrijven omdat het voor mij aanvoelde als in een totaal andere dimensie. Ik had geen interactie met ze mar heb het vermoeden dat dit wel mogelijk was geweest als ik nog meer DMT had gerookt. De hele ervaring duurde maar heel kort maar heeft wel een blijvende indruk op me achtergelaten.
Tot slot wil ik nog vermelden dat ik ooit paddo's heb gegeten met een jongen die kort daarvoor zijn vader was verloren. Hij zonderde zich tijdens de trip heel erg af en vermelde de ochtend erna dat hij urenlang met zijn vader had gecommuniceerd. Hij was er dolgelukkig mee. Volgens mij zijn dit soort ervaringen relatief zeldzaam maar blijkbaar niet onmogelijk.
"Tripping is like a box of chocolates: you never know what you're gonna get!"
Bij een soort wachtkamer is het eerste waar ik aan denk een soort tussenruimte tussen leven en dood (in vele religies moet je voor je je oordeel krijgt over het leven na de dood ook in een soort wachtkamer zitten), heb je het idee dat het zoiets was? Of iets totaal anders?
Dat laatste heb ik vaker gelezen, misschien wel hier ook, over iemand die met zijn overleden vader had gepraat en daardoor het allemaal beter een plekje kon geven. Dat lijkt me heel bijzonder en ik vraag me dan ook altijd af wat daar dan is gebeurd. Of het allemaal in ons hoofd zit, of dat het wel echt is maar we nuchter gewoon ons te veel afsluiten voor zulke dingen? ("
Of course this is all happening inside of your head Harry, but why would that mean it's not real?"
![:)]()
)
Of dat dan ook echt zijn vader was als een soort geest of ziel/essentie, is dan natuurlijk nog maar de vraag.
![:wink:]()
Ik geloof er wel in dat een persoon bijvoorbeeld om de een of andere reden niet los kan laten tijdens het sterven en dat die energie dan voort kan blijven bestaan in de beleving van nog levende mensen als een soort echo. Alles is immers energie. Maar dat is imo iets anders dan echt een op zichzelf staande identiteit of geest/ziel.
Inderdaad, of het echt de 'ziel' van zijn vader was of iets totaal anders is natuurlijk de vraag, maar ik vind het wel een mooie gedachten dat het menselijk brein zulke dingen kan ervaren.
Dat laatste idee vind ik ook wel heel mooi, maar ergens ook wel heel verdrietig. Dat als je niet kan loslaten je voor eeuwig als een schim rond blijft hangen. Bedoel je dan als degene die overlijdt zelf het leven niet kan loslaten, of als de achterblijvers hem/haar niet kunnen loslaten?
Bij DMT heb ik altijd het gevoel dat er entiteiten aanwezig zijn. Bij lagere doseringen voel ik dat al. Alsof ik ze al voel dóór de afbakening van onze dimensies heen. Bij hogere doseringen begin ik ze te zien (kan al door de afbakening heen kijken) en bij een breakthrough gaan er hele gesprekken en interacties plaatsvinden want dan ben ikzelf dóór de afbakening heen. Dan ben ik dus zelf in de dimensie van die entiteiten.
Maar is verder niet zo dat die entiteiten een vorm hebben. Of eigenlijk wel, maar ze hebben meerdere vormen tegelijk. Net zoals ze niet praten maar ik ze heel goed begrijp wat zeggen. We hebben er geen woorden voor om het goed te omschrijven.
Heb je dan ook het gevoel dat die entiteiten ook in onze wereld aanwezig zijn, maar gewoon niet zichtbaar voor het blote oog/nuchtere brein? Of dat je zodra je die aanwezigheid begint te voelen je eigenlijk al half op weg bent naar een andere dimensie? En zijn dit dan voor je gevoel entiteiten die van onze aarde komen en daar naar toe zijn gestegen, of een soort grotere/hogere wezens die altijd zich 'daar' bevonden? Klinkt wederom heel bijzonder (hoe vaak zou ik dat woord al gebruikt hebben in deze post haha).
Yes! Nu je het zegt...
Een aantal keer gehad met ogen dicht op psilo, wanneer de trip intens genoeg was, dat de visuals heel organisch werden en bewogen als wezens. Met name worm- of octopus-achtige wezens. Een stuk of wat die me aan leken te kijken. Het was dan net alsof ik alleen mijn hoofd in hun dimensie had en ze mij verbaasd zaten te observeren. Ik heb ook geregeld gehad dat het voelt alsof 1 van ze vast gaat zitten aan mijn oog en er zo een connectie ontstaat waarmee visuele informatie wordt overgedragen... I know, klinkt fucked up. Deze "entiteiten" kwamen niet heel erg intelligent op mij over. Ze waren een soort primitieve wezens en waren "daar" gewoon. Ze waren ook onderdeel van de rest van de visuals.
De entiteit die ik hierboven beschreef was van een compleet andere orde. Deze kwam mij bezoeken in mijn realiteit en kwam zeer intelligent en liefdevol over. Dat leek een soort wezen uit een hogere dimensie en was ook geen onderdeel van mijn visuals.
Wat apart dit, had je dan ook echt het gevoel dat die 'wormpjes' een essentie hadden, of was het meer dat je visuals gewoon erg veel op wezens leken? Of is dat niet te zeggen?