DMT bij overlijden / entiteiten

Neo-Shulginist zei:

Onlangs is er onderzoek gedaan bij muizen dat zijn theorie lijkt te ondersteunen. Toen de muizen een hartstilstand kregen, kwamen er grote hoeveelheden DMT vrij in het brein.

Klik om te vergroten...

Heel interessant. Maar ook: arme muizen. Ik hoop dat de onderzoekers hun ware wetenschappers-spirit tonen en zich laten onderzoeken tijdens hun eigen stervensproces, of bij hun ook DMT vrijkomt tijdens het sterven.

Neo-Shulginist zei:

De veronderstelling is dat DMT mogelijk een rol speelt bij de acceptatie van de laatste levensfase. Als een soort verzachting voor de angst en pijn van het verlaten van het lichaam.

Klik om te vergroten...

Of het zou een daadwerkelijke opening kunnen creëren naar die andere werkelijkheid, waar de geest naar toe gaat.

Mindless zei:

Interessant. Wat voor ademhalingstechnieken zijn dat dan?

Bij mij zorgt deze er ook al voor dat er een afstand tussen mij en mijn lichaam en gedachten komt:


Overigens is dit concept vrij simpel te testen: alles wat je kunt zien, is logischerwijs niet jou (je ziel in jouw verhaal). Je ziet je gedachten (cognitie), de wereld (perceptie), je lichaam (sensatie). Dus al die dingen staan los van jezelf, anders kon je ze überhaupt niet zien. Het is om deze reden dat ik het ook niet slechts geloof zou noemen. Grappig is ook hoe er allemaal hints hiernaar zitten verstopt in onze taal (en alle talen). We zeggen bijvoorbeeld niet voor niets 'mijn lichaam'. Ergens weten we heel goed dat we een lichaam hebben en niet zijn. Maar alsnog leven we bijna altijd alsof we wel het lichaam zijn. Fascinerend en grappig om van dat soort dingetjes te ontdekken in taal en onze gewoonten.

Klik om te vergroten...

Wat je post is precies wat ik doe!

Ik bouw het langzaam op, oordopjes in. Zo sluit ik me af van de buitenwereld. Eerst adem ik gewoon diep in en diep uit en probeer ik me bewust te worden van alle chakra's. Ik moet er wel naar toe werken. En als ik klaar ben dan doe ik 3 a 4 sessie's van 30 x ademen. Na de 30 teugen lucht adem ik volledig uit, en dit is het moment dat ik voel dat ik begin te zweven. De tijd staat hier stil. Tot op het punt dat mijn lichaam naar zuurstof vraagt. Dit negeer ik zo lang mogelijk, het liefst tot aan het punt dat het een reflex wordt en mijn lichaam uit zelfbescherming begint in te ademen. Dit gaat gepaard met een stoot adrenaline.

Het is niet altijd even prettig om tot een 4e sessie dit te doen want soms heb ik na 2 sessie's al voldoende diepte ervaren en voel ik helemaal geen behoefte om nog dieper te gaan. Maar als ik deze staat van zijn moet omschrijven, dan is het hetzelfde gevoel als 5 meo dmt. Geen kleuren, geen patronen... Eerder de uitschakeling van contact met deze aarde. En na de stoot adrenaline een diep eigen liefde gevoel en waardering voor mijn bestaan. De absolute huisstijl van 5 meo.

שמש zei:

Want waarom zou het lichaam anders zo'n stofje aanmaken? Daar zit geen andere logische verklaring in.

Klik om te vergroten...

Tja, waarom hebben we 5-HT2a-receptoren en bij welke biologische processen zijn die receptoren allemaal betrokken? Hoezo maken we DMT aan die heel sterk die receptor activeert? Goede vraag.

Daar wordt helaas niet zoveel onderzoek naar gedaan omdat stoffen die de 5-HT2a-receptor triggeren meestal ook verboden harddrugs zijn. Het is heel lastig om toestemming te krijgen voor dat onderzoek. Daarom is het een zeer onderbelicht onderzoeksterrein.
Hoe ontstaan al die visuele effecten? Waarom lijken hallucinaties van DMT altijd zo levensecht? Hoe komt het dat je van DMT sterk opwellende gedachten en gevoelens hebt?
Dat zijn allemaal vragen waar geen antwoord op is. Dus ik vind het niet helemaal terecht om op basis van ontbrekend bewijs te zeggen dat er geen andere mogelijkheid is dan dat er een bovennatuurlijk verklaring voor moet zijn.

Guapo Temudgin zei:

Zoals Neo aangeeft is het een natuurlijke manier om de dood te accepteren. Mensen met een bijna dood ervaring krijgen dezelfde ervaring. Die menen terug uit de dood te zijn gekomen maar wat ze aan de andere kant zien is niks meer of minder dan die paar seconden dmt.

Klik om te vergroten...

Ik vind dit bijna een schoffering van iedereen die ooit gestorven is en allen die nog gaande sterven haha.
Ik geloof zelf helemaal niet dat de dood zoiets infantiels is dat je een doodervaring eenvoudigweg kan toeschrijven aan een stofje. Ik denk eerder dat het lichaam deze stof vrijmaakt zodat de geest een opening heeft om naar een andere dimensie te gaan. Want waarom zou het lichaam anders zo'n stofje aanmaken? Daar zit geen andere logische verklaring in. Gaat het puur om acceptatie, dan kan je afvragen waarom, aangezien je toch dood gaat... Als het gaat om angstonderdrukking, dan zijn lichaamseigen pijnstillers veel beter geschikt.

Neo-Shulginist zei:

Dus ik vind het niet helemaal terecht om op basis van ontbrekend bewijs te zeggen dat er geen andere mogelijkheid is dan dat er een bovennatuurlijk verklaring voor moet zijn.

Klik om te vergroten...

Ik zou willen dat wetenschappers meer durven kijken naar alle mogelijke verklaringen. Inclusief die welke ze vanuit hun wetenschappelijke opvattingen onmogelijk achten. Dat gaat echter inderdaad blijkbaar nog heel lang duren wanneer onderzoek vanuit overheden onmogelijk wordt gemaakt. Gelukkig hoeft voor mij niet alles verklaard te worden. Maar van de andere kant toch jammer dat onderzoek alleen beperkt blijft tot het simpelweg constateren dat er stofjes vrijkomen, maar niet verder wordt -of kan worden- gekeken naar het waarom.

Ik denk verder dat een dergelijk objectief onderzoek heel moeilijk wordt, omdat het mogelijk een samenwerking vereist met onderzoekers die in het beste geval als sub-wetenschappers worden beschouwd en mensen uit de filosofische richting, zoals bijvoorbeeld theologen. Dat vraagt een dermate grote openmindedness, dat ik denk dat we daar nog lichtjaren van vandaan zitten.

שמש zei:

Ik vind dit bijna een schoffering van iedereen die ooit gestorven is en allen die nog gaande sterven haha.
Ik geloof zelf helemaal niet dat de dood zoiets infantiels is dat je een doodervaring eenvoudigweg kan toeschrijven aan een stofje. Ik denk eerder dat het lichaam deze stof vrijmaakt zodat de geest een opening heeft om naar een andere dimensie te gaan. Want waarom zou het lichaam anders zo'n stofje aanmaken? Daar zit geen andere logische verklaring in. Gaat het puur om acceptatie, dan kan je afvragen waarom, aangezien je toch dood gaat... Als het gaat om angstonderdrukking, dan zijn lichaamseigen pijnstillers veel beter geschikt.

Klik om te vergroten...

Waarom je lichaam dat stofje aanmaakt? Misschien om te compenseren met het feit dat je daarna dood bent? Lijkt mij een eerlijke ruil. Als je stervende bent en je gaat van 80 naar 40 kilo ben je uiteindelijk wel blij met een beetje verlichting niet waar?

Guapo Temudgin zei:

Waarom je lichaam dat stofje aanmaakt? Misschien om te compenseren met het feit dat je daarna dood bent? Lijkt mij een eerlijke ruil. Als je stervende bent en je gaat van 80 naar 40 kilo ben je uiteindelijk wel blij met een beetje verlichting niet waar?

Klik om te vergroten...

En waarom pas een milliseconde voordat je sterft en niet al in de periode dat

Guapo Temudgin zei:

je stervende bent en je gaat van 80 naar 40 kilo

Klik om te vergroten...

?
Maar wel sterk dat je zo'n kant en klaar antwoord hebt voor zo'n gecompliceerd onderwerp...

Omdat je geest nog in het lichaam aan het overleven is. Er moet natuurlijk ergens een grens zijn. Stel je voor dat het in werking treed als je van de trap valt.

Guapo Temudgin zei:

Omdat je geest nog in het lichaam aan het overleven is. Er moet natuurlijk ergens een grens zijn. Stel je voor dat het in werking treed als je van de trap valt.

Klik om te vergroten...

Waarom zou specifiek DMT daarvoor geschikt zijn? Lijkt mij dat lichaamseigen pijnstillers daar beter voor geschikt zijn?

Space Criminal zei:

Wat je post is precies wat ik doe!

Ik bouw het langzaam op, oordopjes in. Zo sluit ik me af van de buitenwereld. Eerst adem ik gewoon diep in en diep uit en probeer ik me bewust te worden van alle chakra's. Ik moet er wel naar toe werken. En als ik klaar ben dan doe ik 3 a 4 sessie's van 30 x ademen. Na de 30 teugen lucht adem ik volledig uit, en dit is het moment dat ik voel dat ik begin te zweven. De tijd staat hier stil. Tot op het punt dat mijn lichaam naar zuurstof vraagt. Dit negeer ik zo lang mogelijk, het liefst tot aan het punt dat het een reflex wordt en mijn lichaam uit zelfbescherming begint in te ademen. Dit gaat gepaard met een stoot adrenaline.

Het is niet altijd even prettig om tot een 4e sessie dit te doen want soms heb ik na 2 sessie's al voldoende diepte ervaren en voel ik helemaal geen behoefte om nog dieper te gaan. Maar als ik deze staat van zijn moet omschrijven, dan is het hetzelfde gevoel als 5 meo dmt. Geen kleuren, geen patronen... Eerder de uitschakeling van contact met deze aarde. En na de stoot adrenaline een diep eigen liefde gevoel en waardering voor mijn bestaan. De absolute huisstijl van 5 meo.

Klik om te vergroten...

Wauw, dit geeft mij een heel ander beeld van 5-MeO-DMT. Hoewel ik weet dat 5-MeO niet visueel schijnt te zijn, maak ik me er toch een bepaalde voorstelling van. En dan blijkt het dus meer te zijn zoals de ervaring die je krijgt met die ademhalingstechniek.

Ik ben nu dus ook een weekje of zo aan het experimenteren met deze techniek en ga me zelf even wat meer pushen nu ik dit van jou hoor!

De ademhaling is denk ik een veel dieper iets dan wij ons vaak beseffen. Vanuit de wetenschap leren we dat het een manier is om lucht binnen te krijgen waaruit zuurstof opgenomen wordt door het lichaam. Dit mag dan waar zijn op dat niveau, maar ik vermoed dat ademhaling veel meer is dan dat alleen. De ademhaling staat denk ik ook in directe verbinding met tijd. Mind=time. Wanneer de ademhaling snel en (relatief) oppervlakkig is, ben je in je hoofd (gedachten) en zie je ook niets meer dan dat. Je wordt compleet rationeel. Wanneer de ademhaling bewust vertraagt en verdiept kom je uit je hoofd en zijn er dimensies die eerst onzichtbaar leken te zijn. Tijd kan letterlijk tot een stilstand komen, omdat wederom: mind=time. Wat we zien als (psychologische) tijd ís onze mind/geest. Wordt tijd echter onderzocht door middel van observatie, dan blijkt het er helemaal niet echt te zijn en openbaart het zichzelf als eeuwigheid. Klinkt heel exotisch, maar het betekent denk ik slechts: geen-tijd.

Er bestaat ook een theorie dat DMT bindt aan de sigma-1 receptor en op die manier cellen die te weinig zuurstof krijgen probeert te beschermen. Een soort van laatste poging om het brein te redden. Maar dit is slechts een theorie en er is meer onderzoek voor nodig om tot een conclusie te komen.
Sommigen linken het aan het overigens aan ons “derde oog”, ook wel een interessante theorie. Kan je met google wel veel over vinden als je zoekt op “DMT third eye”.

שמש zei:

Ik vind dit bijna een schoffering van iedereen die ooit gestorven is en allen die nog gaande sterven haha.
Ik geloof zelf helemaal niet dat de dood zoiets infantiels is dat je een doodervaring eenvoudigweg kan toeschrijven aan een stofje. Ik denk eerder dat het lichaam deze stof vrijmaakt zodat de geest een opening heeft om naar een andere dimensie te gaan. Want waarom zou het lichaam anders zo'n stofje aanmaken? Daar zit geen andere logische verklaring in. Gaat het puur om acceptatie, dan kan je afvragen waarom, aangezien je toch dood gaat... Als het gaat om angstonderdrukking, dan zijn lichaamseigen pijnstillers veel beter geschikt.

Klik om te vergroten...

Voor alleen angstonderdrukking is het op zijn zachtst gezegd nogal overkill allemaal ja. Die verklaring (voor wat betreft angstonderdrukking) geloof ik zelf dan ook niet.

Maar wij zijn wel wezens die betekenis creëren. Wellicht creëert de geest op het allerlaatste moment nog een soort ultieme betekenis. Ik begin persoonlijk wat van het idee af te komen dat psychedelica ons toont waar wij na onze dood heen gaan en geloof zelf eigenlijk dat we helemaal nergens heen gaan omdat er (imo) nergens anders is. Dat we nu op dezelfde plek zijn als in onze diepe slaap. Een plek die niet gelokaliseerd kan worden in tijd/ruimte, maar waarin tijd/ruimte verschijnt en weer in verdwijnt. Niet dat ik wil claimen dat dit ook echt zo is.

Mindless zei:

Maar wij zijn wel wezens die betekenis creëren. Wellicht creëert de geest op het allerlaatste moment nog een soort ultieme betekenis.

Klik om te vergroten...

Dat is nog geen verklaring waarom het lichaam -die nooit ergens een betekenis aan wil geven- daaraan meewerkt door DMT af te geven...

שמש zei:

Dat is nog geen verklaring waarom het lichaam -die nooit ergens een betekenis aan wil geven- daaraan meewerkt door DMT af te geven...

Klik om te vergroten...

In dromen krijgen we soms ook betekenis door (van de zogenaamde 'hogere zelf' volgens sommigen) in de dingen die gebeuren in de droom. In hoe de droomwereld zich manifesteert. Waarom zou dat hier in de zogenaamde waaktoestand ook niet zo kunnen zijn? Mijn (lucide) dromen zijn net zo realistisch als de ervaring die ik nu heb. Wellicht kunnen onderzoekers in mijn droom ook DMT vinden in mijn droomlichaam.

Mindless zei:

In dromen krijgen we soms ook betekenis door (van de zogenaamde 'hogere zelf' volgens sommigen) in de dingen die gebeuren in de droom. In hoe de droomwereld zich manifesteert. Waarom zou dat hier in de zogenaamde waaktoestand ook niet zo kunnen zijn? Mijn (lucide) dromen zijn net zo realistisch als de ervaring die ik nu heb. Wellicht kunnen onderzoekers in mijn droom ook DMT vinden in mijn droomlichaam.

Klik om te vergroten...

De Dreampeople of Malaya is een bevolkingsgroep die er vanuit gaat dat we in het dagelijkse leven dromen en in onze droomwereld juist werkelijk bestaan (even simplistisch door mij uitgedrukt). Zij hebben een heel boeiende manier van omgaan met hun dromen.

Mindless zei:

Wellicht kunnen onderzoekers in mijn droom ook DMT vinden in mijn droomlichaam.

Klik om te vergroten...

Wellicht een oproep plaatsen op een forum? Er loopt vast wel een Frankenstein achtig type rond die tests op je wil doen

שמש zei:

De Dreampeople of Malaya is een bevolkingsgroep die er vanuit gaat dat we in het dagelijkse leven dromen en in onze droomwereld juist werkelijk bestaan (even simplistisch door mij uitgedrukt). Zij hebben een heel boeiende manier van omgaan met hun dromen.

Klik om te vergroten...

Waarom zou de ene droom echt zijn en de andere niet? Wel interessant, daar niet van. De droom die je momenteel hebt, dat lijkt altijd de echte werkelijkheid.

שמש zei:

Wellicht een oproep plaatsen op een forum? Er loopt vast wel een Frankenstein achtig type rond die tests op je wil doen

Klik om te vergroten...

Dan moet ik wel zo'n type vinden ín mijn droom hè. Die dan tests kan doen op mijn lichaam in die droom.

Guapo Temudgin zei:

@Mindless Heb je geen portal gun in je droom? wtf.. Ik ga altijd vol rick & morty style Tenminste dat probeer ik, maar meestal eindig ik in discussie met iemand en als ik niet meer weet waar het over ging dan word ik wakker. Leuk dat dromen alleen jammer dat ik niet verder kom.

Klik om te vergroten...

Helaas niet en wanneer ik lucide droom duurt het meestal ook niet lang voordat ik wakker word. Al schijnt het wel te trainen zijn om langer lucide te dromen en ook om zelf te bepalen wat je doet en waar je heen gaat in de droom.

Naast de extreem realistische interessante werelden die ik zie in mijn lucide dromen is het feit dat ik lucide ben en wéét dat ik droom misschien nog wel veel interessanter. Het betekent namelijk dat ik niet in die droom zit, maar er buiten sta er naar te kijken. Wanneer precies hetzelfde gebeurd in de waaktoestand wordt dat denk ik een ego-oplossing genoemd. Een ontwaking van de droom dat je een persoon in een wereld bent.

@Mindless Heb je geen portal gun in je droom? wtf.. Ik ga altijd vol rick & morty style Tenminste dat probeer ik, maar meestal eindig ik in discussie met iemand en als ik niet meer weet waar het over ging dan word ik wakker. Leuk dat dromen alleen jammer dat ik niet verder kom.

Opmerkelijk, ik heb zelf het idee dat het altijd hetzelfde is. kom er hetzelfde in en uit, besef mij eindelijk dat ik droom en dan lijkt het net alsof iemand anders over neemt. Dan krijg ik ruzie met hem en word ik wakker. Of nja hem, ik ben het altijd zelf alleen dan in spiegelbeeld.

Je laatste stuk heb ik niet begrepen, je bedoelt lucide dromen gedurende dag als in dagdromen?

Je kunt in een droom ontwaken terwijl de droom toch doorgaat, dat is lucide dromen. Maar dat kan ook nu gebeuren, in de waaktoestand, wat normaliter "realiteit" genoemd wordt. Eventueel met behulp van psychedelica of iets dergelijks. Dagdromen is wat anders. Bij dagdromen ga je in je gedachten aan andere dingen denken. Ik heb het over ontwaken van de waaktoestand. Zien dat ook dat een droom is, terwijl de droom wel gewoon doorgaat, net als bij een lucide droom.