Hi allemaal,
Ik heb zojuist (eindelijk!) mijn eerste voorraad microdosing truffels besteld. Ik wil dit al heel lang doen, maar had altijd het gevoel dat ik mentaal niet helemaal op de juiste plek zat - moeilijk jaar achter de rug met een burn-out, het overlijden van een vriend en een lange relatie die stukliep. Inmiddels zit ik weer lekker in m'n vel. Voel me fit en positief en ik heb het gevoel dat ik er klaar voor ben om te gaan experimenteren. Ik hoop dat de truffels mijn zelfontwikkelingsproces (waar ik sinds mijn burn-out mee bezig ben) een extra impuls gaan geven en ze mijn creativiteit een boost geven, zodat ik dat weer kan gebruiken voor mijn onderneming. Ook wil ik een tijdje stoppen met alcohol, en daar kan ik wel wat ondersteuning bij gebruiken.
Goed dat je actief bezig bent met jezelf
![:)]()
Nu heb ik een aantal vragen:
- Ik ben meerdere keren niet lekker gegaan op (hard)drugs omdat ik niet makkelijk de controle verlies. Zo heb ik laatst paddo's geprobeerd, maar die bleken totaal niet aan mij besteed omdat ik het dissociatieve gevoel dat erbij komt kijken erg beangstigend vond. En toen ik een keer teveel xtc had genomen, ben ik extreem bad gegaan (kan het bijna wel een traumatische ervaring noemen). Wel heeft een mindere trip voor mij altijd te maken met de setting: alle keren dat ik niet lekker ging, was er veel drukte om me heen met veel mensen/muziek/prikkels. Dat is voor mij geen fijne combinatie met drugs. Wanneer ik xtc bijv. thuis gebruik, ga ik juist héérlijk. Ik vraag me af: wat kan ik op dit gebied verwachten van microdosing? Zorgt dit ook voor dissociatie of is de dosis daar veel te klein voor? En stel dat ik op een drukke plek kom, zou een microdosering dan misschien niet ook een angstig gevoel aanwakkeren?
Ik heb (helaas) niet zo'n simpel antwoord.
Ik heb redelijk wat geëxperimenteerd met microdosing, zowel met LSD als met truffels en vooral met die laatste verschilden de ervaringen vaak nogal van elkaar in sterkte en soort ervaring. Nu is dit verschil tussen ervaringen met psychelica (LSD dus ook) sowieso wel wat de aard van deze groep middelen, omdat ze zo hevig leunen op (mind)set en setting. Maar met truffels komt daar nog eens bovenop dat het een natuurproduct betreft waarvan de hoeveelheid psychoactieve stof (psilocybine) heel erg kan verschillen per brokje truffel van hetzelfde gewicht.
Persoonlijk heb ik dagen gehad dat truffels microdoseren (ik deed dat met 1 gram) erg fijn was: het gaf een hele lichte warme blijheid, kleuren waren mooier, ik dacht dieper na over dingen. Eigenlijk vergelijkbaar met een echte trip, maar dan een hele lichte vorm daarvan. Maar ik heb ook momenten gehad dat ik me al niet zo lekker in mijn vel voelde zitten (mindset was dus niet goed) en dat de truffels me daar toen ook niet uithielpen maar aanwezig waren als een vervelende bodyload en geregeld zelfs mijn niet zo fijne gevoelens versterkten.
- Ik heb op meerdere plekken gelezen dat microdosing kan helpen bij het minderen of stoppen met alcohol. Dit zou natuurlijk geweldig zijn. Alleen voelt het ook een beetje dubbel: is dit niet gewoon het vervangen van het ene middel door het andere? Stel dat microdoseren bijvoorbeeld op feestjes of festivals heel erg bevalt, loop ik dan niet het risico dat ik op den duur niet meer kan uitgaan zonder het effect van microdosing (geestelijke verslaving dus)?
Je kunt aan alles geestelijk verslaafd raken, maar psilocybine is toch wel écht wat anders dan een downer met roes zoals alcohol. Ten eerste is er al het feit van tolerantie: je kunt (zoals je ook weet lees ik hieronder) niet elke dag gaan microdosen. Maar daarnaast zal psilocybine je ook meer sturen naar nadenken over wat goed voor jezelf is. Het kan je zelfs de inzichten gaan geven: nu even een tijdje niet meer gebruiken. Zoals gezegd: in principe kun je aan alles geestelijk verslaafd raken (als vlucht van nuchterheid zeg maar), maar dit zijn wel bijna echt twee uitersten qua middelen en ik zou hier niet over inzitten als ik jou was.
- Ik heb begrepen dat je je met microdosing aan een bepaald protocol houdt, waarbij je na een aantal weken een pauze inlast of er helemaal mee stopt. Is het dan zo dat je tijdens die pauze profijt blijft hebben van wat je tijdens de voorgaande weken hebt gevoeld en geleerd? Of vlakt dat gevoel na stoppen weer compleet af, waarna je weer opnieuw moet beginnen om dezelfde effecten te bereiken? Dat laatste zou mij niet zo lekker zitten, want feitelijk leun je dan toch op een drug/middel/medicijn om je beter te voelen.
Dat hangt helemaal af van hoe jij je geleerde inzichten integreert in je leven.
Ik heb wel met mensen getript op truffels (echt trippen, niet microdosen toen), die gewoon álle drugs als recreatief zagen, inclusief eigenlijk geneeskrachtige planten zoals bijvoorbeeld truffels, paddo's, ayahuasca. Voor zo iemand is het gewoon de zoveelste ontsnapping van het echte leven. Dus het kan wel, dat iemand er op die manier niets aan heeft. Je moet toch tenminste wel enige intentie hebben om beter te worden. Maar dat zie ik eigenlijk zo wel aan je berichten hier, dat jij dat wel hebt.
- Welke begindosis raden jullie (mij) aan? Ik zie namelijk dat de begindoses nogal verschillen, de een begint met een 0.1 gram en de ander met een een hele gram.
0,1 gram lijkt mij wel héél micro. Ik vermoed dat je daar helemaal niks aan zult hebben. Maar je kunt eventueel wel lager dan een gram beginnen en dan opbouwen, om toch voorzichtig te zijn.
En wat
@OtherShore ook al zei:
Ga ook nuchter al bezig met zoveel mogelijk in het moment te zijn. Het voelt vaak wat contra-instinctief (is dat een woord?), omdat in het hier en nu ook onze gevoelens zijn. Daarom is het vaak ook zo verleidelijk om niet alleen te ontsnappen in substanties, maar ook in tijd (denken aan het verleden of de toekomst). Als mens hebben we zo de mogelijkheid om minder scherp/duidelijk de emoties die in ons zitten te voelen, door onze aandacht op iets anders te vestigen. Maar er is geen ontkomen aan: we zullen allemaal onze emoties moeten voelen, want die zitten op de plek waar wij zelf zijn: hier en nu. Om maar even verder in te gaan op het zweverige (moet mijn titel ook eer aan blijven doen):
Onze emoties zijn als een soort lagen. Door niet (proberen) te ontsnappen in verleden en toekomst, blijf je waar je al bent: hier en nu. Het is niet dat jij dan door die lagen heen gaat, maar andersom: de lagen gaan door jou heen. Jij: dat wat "onder" de lagen alreeds in vrede, in liefde is. We zijn alreeds dat en daar wat we zoeken, maar emoties kunnen het laten lijken dat hier en nu niet goed is. Er is een beetje moed nodig om al die lagen emoties die in ons zitten door ons heen te laten gaan en alles te voelen.
En dat kun je dus nuchter doen, maar dus ook zeker met behulp van bijvoorbeeld deze middelen. Wees je er alleen bewust van dat het geen magische middelen zijn die je sowieso beter zullen laten voelen. Je moet er soort van leren mee samen te werken, door de juiste mindset te hebben en weten waar en wanneer je het moet doen. Maar dat leer je gaandeweg als je ermee experimenteert.