#1
Curtis, de enige tip die ik je geven kan is kijken in welke situatie jij de trek/drang krijgt om te gebruiken. Er zijn een aantal stappen die je nu kunt zetten:
De eerste 5 stappen (deze zijn vrij vertaald van de 12 stappen van de AA en de NA
1. Je erkent dat je niet met drank of drugs om kan gaan.
2. Je geeft toe dat je hulp nodig hebt.
3. Je aanvaardt de hulp die je geboden wordt.
4. Je maakt de balans op van je (verzopen of gedrogeerde) leven.
5. Je spreekt je uit naar een vertrouwenspersoon.
Je bent nu bij stap 1. En ook al ben je niet verslaafd (fysiek)mentaal blijft het goedje aan je trekken.
Maak kenbaar dat je een probleem hebt, aan geliefden, vrienden of familie. Ze kunnen je steunen als je trek krijgt (Bijv. door naar hen toe te gaan en andere dingen te gaan doen dan drugs gebruiken). Probeer een vangnet op te bouwen.
Je kunt ook professionele hulp zoeken bij een instantie dicht bij jou in de buurt.
Succes man![/quote]
Hoi Drientje en andere lezers/deelnemers aan dit forum,
ik ben een tijdje weggeweest van dit forum omdat ik op een gegeven moment besefte dat ik het zelf uit moest gaan zoeken. Zelf een beslissing nemen. Ik werd geconfronteerd met mijn eigen "praatjes" en het feit dat ik zelf geen echt standpunt durfde in te nemen of neem.
Onrust in geest en lichaam nemen het, na een paar dagen niet gebruiken, over en ik weet daar uiteindelijk geen weerstand aan te bieden. Ik ben geen veelgebruiker maar wel een "medicijngebruiker". Ik ga lange tijd niet loos of tot het gaatje. Uiteindelijk gebeurt dat natuurlijk wel en denk ik de volgende dag, man!!! wat ben je nu aan het doen! Je bent zo destructief als de pest! Vervolgens schrik ik van mezelf en stop ik.
Dit is dus het gevaarlijke in mijn geest. Net op tijd stoppen, anonimiteit blijven behouden(denk ik dan waarschijnlijk naief) om vervolgens weer toe te geven en de cirkel begint weer opnieuw.
Waar ik op doel is, dat je als gebruiker vergaande habituele eigenschappen hebt ontwikkeld(gewoontes dus) die echt niet! zo 1,2,3, te doorbreken zijn. De excuses van een verslaafde om te doen waar die zin in heeft zijn mega!
De enige manier om dit te doorbreken is, hoe lastig ook!, toe te geven dat je een (beetje?) een loser bent. NU ALTHANS! Dit is verschrikkelijk en ik vind het ontzettend moeilijk om dat toe te geven. Maar ik kom er simpelweg op uit dat ik "raad" nodig heb, "weerklank" van anderen(ervaringsdeskundigen) die weten waar ze over praten en mogelijk artsen of therapeuten.
Ik blijf van mening dat we allemaal onderdeel zijn van de huidige cultuur en daar dus niet op afgerekend kunnen of mogen worden. We zijn toch zeker niet gek?!
Ik heb het een en ander zelf in werking gezet, qua verslaving, maar ben zeker niet de enige! ("broeder-straight"!.)
Kortom, ik heb mezelf zojuist opgegeven voor een programma. Weerklank en analyse van mijn gedrag door een nuchtere ervaringsdeskundige is noodzakelijk. Het heeft me ruim 20 jaar gekost om dit toe te geven.
Ik wil meer en ik wil het, het liefst, goed! Heel egoistisch dus! So what. Don,t fuck yourself.
Tot later!
Curtis.
De eerste 5 stappen (deze zijn vrij vertaald van de 12 stappen van de AA en de NA
1. Je erkent dat je niet met drank of drugs om kan gaan.
2. Je geeft toe dat je hulp nodig hebt.
3. Je aanvaardt de hulp die je geboden wordt.
4. Je maakt de balans op van je (verzopen of gedrogeerde) leven.
5. Je spreekt je uit naar een vertrouwenspersoon.
Je bent nu bij stap 1. En ook al ben je niet verslaafd (fysiek)mentaal blijft het goedje aan je trekken.
Maak kenbaar dat je een probleem hebt, aan geliefden, vrienden of familie. Ze kunnen je steunen als je trek krijgt (Bijv. door naar hen toe te gaan en andere dingen te gaan doen dan drugs gebruiken). Probeer een vangnet op te bouwen.
Je kunt ook professionele hulp zoeken bij een instantie dicht bij jou in de buurt.
Succes man![/quote]
Hoi Drientje en andere lezers/deelnemers aan dit forum,
ik ben een tijdje weggeweest van dit forum omdat ik op een gegeven moment besefte dat ik het zelf uit moest gaan zoeken. Zelf een beslissing nemen. Ik werd geconfronteerd met mijn eigen "praatjes" en het feit dat ik zelf geen echt standpunt durfde in te nemen of neem.
Onrust in geest en lichaam nemen het, na een paar dagen niet gebruiken, over en ik weet daar uiteindelijk geen weerstand aan te bieden. Ik ben geen veelgebruiker maar wel een "medicijngebruiker". Ik ga lange tijd niet loos of tot het gaatje. Uiteindelijk gebeurt dat natuurlijk wel en denk ik de volgende dag, man!!! wat ben je nu aan het doen! Je bent zo destructief als de pest! Vervolgens schrik ik van mezelf en stop ik.
Dit is dus het gevaarlijke in mijn geest. Net op tijd stoppen, anonimiteit blijven behouden(denk ik dan waarschijnlijk naief) om vervolgens weer toe te geven en de cirkel begint weer opnieuw.
Waar ik op doel is, dat je als gebruiker vergaande habituele eigenschappen hebt ontwikkeld(gewoontes dus) die echt niet! zo 1,2,3, te doorbreken zijn. De excuses van een verslaafde om te doen waar die zin in heeft zijn mega!
De enige manier om dit te doorbreken is, hoe lastig ook!, toe te geven dat je een (beetje?) een loser bent. NU ALTHANS! Dit is verschrikkelijk en ik vind het ontzettend moeilijk om dat toe te geven. Maar ik kom er simpelweg op uit dat ik "raad" nodig heb, "weerklank" van anderen(ervaringsdeskundigen) die weten waar ze over praten en mogelijk artsen of therapeuten.
Ik blijf van mening dat we allemaal onderdeel zijn van de huidige cultuur en daar dus niet op afgerekend kunnen of mogen worden. We zijn toch zeker niet gek?!
Ik heb het een en ander zelf in werking gezet, qua verslaving, maar ben zeker niet de enige! ("broeder-straight"!.)
Kortom, ik heb mezelf zojuist opgegeven voor een programma. Weerklank en analyse van mijn gedrag door een nuchtere ervaringsdeskundige is noodzakelijk. Het heeft me ruim 20 jaar gekost om dit toe te geven.
Ik wil meer en ik wil het, het liefst, goed! Heel egoistisch dus! So what. Don,t fuck yourself.
Tot later!
Curtis.
