Wiet verslaving bestaat niet!?!

True true,

Ik had om die reden ook een bong die helaas stuk is maar ik zal binnenkort een nieuwe halen.

Wel ik voel me erg afhankelijk van wiet maar dat kan ook zijn omdat ik niets tedoen heb en iets nodig heb om tijd tedoden (geestelijk ofc)

Hey Gwen,

Lastig verhaal, vervelend om dit allemaal alleen te moeten doen. Of wiet zelf verslavend is maakt hier even niet uit, want het is wel duidelijk dat je vriend een probleem heeft.

Dat is nu twee weken geleden en mijn vriend rookt zich kapot. Hij is weer vertrokken en wil geen hulp van niemand. Hij wil dat ik zelf een leven opbouw met mn zoontje en dat hij zich op zn werk kan storten... in heet weekend vadertje kan spelen... maar wie geeft zn kind mee aan een junk? ikke niet... hoe kan ik hem inlaten zien dat ik hem niet laat vallen hoe graag hij dat ook wil... ik ga niet op zn verzoek in hem zichzelf de vernieling in te helpen... hoe kan ik hem inlaten zien dat hij hulp nodig heeft om af te kicken en dan zn leven pas weer op de rit kan krijgen.

Klik om te vergroten...

Volgens mij geef je hier zelf het antwoord al, want als jij niet ingaat op zijn eis om je kind aan hem mee te geven in het weekend, wat gaat hij dan doen? Hoeft hij hem dan helemaal niet meer te zien? Dat kan ik me toch niet voorstellen. En met zich op zijn werk storten bedoelt hij dan niet gewoon dat hij dan ongestoord kan blowen? En hoe ga jij om met dit verlies, want het is ook voor jou belangrijk om dit te verwerken i.p.v. je druk te maken hoe hij bezig is om dit alles te verwerken.

Het zal heel moeilijk worden om hem dit in te gaan laten zien, zeker in situaties als dit groeien mensen vaak uit elkaar en nemen ze ook weinig meer van de ander aan. Het vervelendste is natuurlijk dat je zoon er tussen in zit, dat zal je ook weer extra zorgen baren.

Zijn er mensen waar je hiermee over kan praten, dan bedoel ik een dokter, maatschappelijk werker of iets dergelijks? Want in deze situatie gaat het niet echt om de drugsverslaving maar om de problematiek erachter die vooral ook schadelijk is voor jou en je zoon (buiten je vriend om dan), ik denk dat professionele hulp daarbij wel geboden is. Ga met je huisarts praten en laat je door verwijzen, want ik denk dat deze situatie niet zo maar goed komt. Ik heb in mijn familie wel ervaring met dergelijk zwangerschappen zoals jij hebt gehad en dat draag je de rest van je leven mee, voor zowel de vader als de moeder maar ook de kinderen die daar eventueel bij zijn.

Ik kan je verder niet ze heel veel hulp bieden maar ik hoop dat je iets aan mijn antwoord hebt.

Heel veel sterkte gewenst!

Vriendelijke groet,

Svali.

Wat betreft het verslaafd kunnen raken aan wiet, is het van belang te beseffen dat er een verschil is tussen een lichamelijke en een geestelijke verslaving. Bij een lichamelijke verslaving zul je bij het stoppen duidelijk lichamelijke afkickverschijnselen hebben. Bij wiet is dit (bijna) niet zo. Bij een geestelijk verslaving is de persoon in kwestie voortdurend met zijn verslaving bezig. Dit gaat ook door als je stopt met gebruiken. Geestelijk kun je aan alles verslaafd raken en dus ook aan wiet.
Onder een verslaving zit in het merendeel van de gevallen ook een psychisch probleem. In dit geval lijkt dat ook het geval. De verslaving is dan sterk gerelateerd aan dit probleem. Wat veel gebeurd is dat de verslaafde het middel inzet als zelfmedicatie voor zijn problemen.

Vooral dit laatste is van belang om je goed te beseffen. Het heeft namelijk weinig zin om je vriend aan te spreken op zijn verslaving. Hij zal dit w.s. niet als het probleem zien en grote kans dat hij daar gelijk in heeft. Een probleem is er (w.s.) wel, daar heb jij dan weer gelijk in, maar het licht wat complexer dan alleen een verslaving aan wiet.
Stoppen met wiet op zich is zich niet zo moeilijk, het is de onderliggende complexiteit die het moeilijk maakt. Veel roken van wiet hoeft ook nog niet eens zo heel erg te zijn, mits het maar om de goede redenen en op een (redelijk) verantwoorde wijze gebeurd. Een blower is iig niet een slechte vader omdat hij rookt. Een blower die rookt om problemen weg te smoren is dat al wat eerder.

Dat je je zorgen maakt is logisch en voor zover ik kan beoordelen ook wel terrecht. Het is alleen zaak om niet te snel te oordelen en dit samen met je vriend op te pakken. Mijn voornaamste tip is om verder te kijken dan de hoeveelheid blowen. Hier zul je de betrokkenheid en inzet van je vriend bij nodig hebben, maar andersom heeft hij waarschijnlijk jou hulp en begrip nodig.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt in deze moeilijke tijd. Sterkte er mee.

Hallo,

Gelukkig heb ik hem zover dat hij hulp gaat zoeken bij het afkicken. Hij heeft nu al afkickverschijnselen en die zijn erg heftig.
Door de wiet wordt hij rustig in zn hoofd zegt hij en daarom rookt hij dat steeds meer.
Hij is verslaafd en zegt dat zelf ook en wil er wat aan doen.
Morgen gaan we naar verslavingszorg bellen en gaan gewoon het traject in.
En dan zien we wel waar het schip strand.
Zolang hij het maar vol blijft houden gaat het goed en niet meteen naar wiet grijpen.

Alles kan in een verslaving eindigen, wees blij dat hij niet aan het bier zat! Dan was je verder van huis geweest. Bij cannabis is dit allemaal nog te overzien , en bij een beetje goede wil is hij er zo vanaf. Suc6

nou gelukkig is het nog wiet ja.
maar wat als dat straks niet meer helpt, dan grijpt hij naar andere middelen en dat moet hij gewoon voorkomen.
Er valt niet met hem te praten zolang hij aan de wiet zit.
Hij is (zegt ie zelf) nu 18 uur zonder wiet en heeft rillingen, trillende handen, zweten en heeft het gevoel te willen slaan en schoppen tegen voorwerpen. hard willen gillen. Kan niet stil staan en moet lopen. Als hij hier door heen is valt er eindelijk met hem te praten en zal , als hij bij een psycholoog terecht komt ook van zn verhaal af kunnen.

Hij zal moeten doorzetten, het is een korte periode waarin ontwenning zal optreden. Je zou hierbij bijv. benzodiazepines (zoals oxa.) kunnen gebruiken om die gevoelens te onderdrukken, maar dan bestaat er een gevaar dat hij oog krijgt voor een nieuwe verslaving. Dus moedig hem aan en probeer veel afleiding te vinden, dan is de dag ook sneller voorbij!

tja hem afleiden schiet niet op want hij woont nu bij zijn ouders...ook voor ons zoontje natuurlijk. Morgen moet ie weer werken dus heeft ie weer ff wat afleiding.
Maarja ik kan verder niks doen en dat is zo vreselijk...je staat van een afstand te kijken hoe hij zich kapot maakt en probeerd op te krabbelen. Hopenlijk helpt verslavingszorg en kunnen we snel starten ... als ze maar geen lange wachttijden hebben.

Klinkt allemaal heel erg heavy, anyways! Suc6 met alles Hij kan het ,en jij ook!

Als deze mate van afkickverschijnselen zich voordoen, dan ben ik geneigd te zeggen dat er overdreven wordt, maar het zou natuurlijk kunnen. Als het echt zo erg is, dan is dat m.i. een duidelijk teken dat er meer aan de hand is.
Sterkte ermee, maar pas op dat een en ander niet gedramatiseerd wordt, daar schiet niemand iets mee op. Ga er niet tegenin, maar probeer het wel wat af te vlakken.

Houja ik zag het met mn eigen ogen.
Het kan ook zo zijn dat hij dat van angst heeft heb ik gelezen.
Maargoed ben geen expert en overdrijven heeft geen zin.
Ik houd niet van zielig doen.

Ik ben ook erg verslaafd aan cannabis ik merk dat ivm mijn testesteron aanmaak voortaan erg laag is.

Mijn dag/nacht ritme is veranderd, eetlust is anders, spieren hebben it zwaarder,vaker somber gevoel.

Alleen tja het is zo moeilijk om van een gewenning aftekomen

Blowen is geen gewenning. Het is drugs. Als je die rookt met tabac dan is het vrijwel 'harddrugs', namelijk een mix van nicotine en duizenden chemische verbindingen.

De nicotine in de joints veroorzaken grotendeels dat met wil 'bijpakken' en ik feite wil blijven ROKEN. De werkelijke verslaving is dan ook het roken.

Stop met nicotine gebruiken, dat is de slechtste en meest verslavende drugs. Ga je wiet puur roken via een bong, waterpijp of pijp of inhaler.

Probeer drugs toe te passen op juiste momenten, en ga meer endogene drugs maken: door te sporten, muziek te maken, productief te zijn.

Alle klachten in het leven maken wij zélf, alleen gedrag kan verandering brengen.

De reden om drugs te nemen kan goed verveling zijn.

Daarom ga je ook gamen of iets, das eigenlijk ook drugs. Alleen heb je dan een beeldscherm en een controller die drugs in je hoofd loslaat, adrenaline, dopamine etc.

De reden dat je HET NIET KAN WEERSTAAN om te gaan blowen en het KOSTE WAT KOST doet is meestal de rookverslaving. Je steekt al de ene gore peuk na de andere op en WHAT THE fuck ik wil er gewoon wat wiet in doen!

Daar kan je jaren in blijven hangen, en dan denken dat je blowverslaafd bent. Tot er iets in je leven gebeurt waardoor je nuchterder wil zijn, scherper en alerter en je opeens met GEMAK kan stoppen met blowen! 'er zijn genoeg andere leuke dingen, middelen' wordt dan vaak gedacht.

Men gaat dan meestal drinken, men blijft rookverslaafd en kan later weer 'terugvallen' naar blowen. Wat men alleen vergeet is dat de werkelijke verslavingen; namelijk de wil naar bewustzijnsverandering en NICOTINE, nooit zijn aangepakt!!

Ik wil hier iets over schrijven. Naar mijn mening veel te weinig over geschreven.

Het is inderdaad de wil naar en ook omdat ik al paar weekjes depriessief ben ivm wat probleempjes waardoor ik ook zonder werk zit.

Ik tel letterlijk de secondes en gamen deed ik veeeeel WoW/CoD/RTS je weet wel alleen dat geeft momenteel geen voldoening zelfde als cannabis, maar toch is die need in mijn hoofd om tijd ermee tedoden.

een moeilijke strijd.

De wil is er, de kracht niet.

Hallo,

Ik zal me even voorstellen, ik ben een jonge vlotte moeder van 25 jaar.
Onze zoon is 2 jaar oud en ik heb al 7 jaar een relatie met mn vriend.

We gingen samenwonen toen we net 1 1/2 jaar samen waren en alles verliep goed.
Leuk huisje leuk werk 2 hondjes erbij en ineens zwanger.
Jan heeft altijd al aan de wiet gezeten, af en toe een joint in het weekend zoals een ander een biertje nam. Had ik vrede mee tja wiet was toch niet verslavend zeggen ze.
Inmiddels weet ik wel beter. Wiet is zeker zeer verslavend en maakt je leven echt wel kapot.
Onze zoon werd geboren en ik was in de 7de hemel net zoals mijn vriend.
Hij zorgde heel goed voor Danny en was snel van zn werk thuis elke dag want kon niet wachten om bij zn gezin thuis te komen.
Twee weken na de geboorte van onze zoon begon de ellende...
Ruzie met zn ouders, geen idee waarover.Uiteindelijk moest mijn vriend zn sleutel inleveren en was niet meer welkom thuis.
Jan begon toen meer wiet te roken, Jatte de toppen van de wietplanten bij de buurman van mijn ouders. De hele schuur lag vol. Ik heb toen alles weggegooit en ach het boeide hem niet zo...hij rookte toch te weinig ...interesseerde hem niet meer die wiet.
Na de ellende met zn ouders is hij weer minder gaan roken en gewoon weer 1 keer per week ff.
Totdat ik zwanger raakte van de tweede.
Die zwangerschap verliep niet goed en onze dochter bleek niet levensvatbaar te zijn.
Met 22 weken zwangerschap zaten we in het ziekenhuis om de bevalling in te leiden en afschijt te nemen van onze dochter die we zo graag wilde.
Jan rookt ineens elke dag maar steeds meer wiet varrierend van 3 trekjes per dag tot anderhalve jiont per avond. Hij zit gewoon knetter stoned met zn zoontje te spelen.
Jan is kapot van verdriet en heeft mij toen al 2 keer verlaten.
Hij moest rust in zn hoofd krijgen...even adem pauze.. na een week kwam hij dan weer terug en ging het stukken beter.. eindelijk weer gelukkig dacht ik dan.
Maardan weer zwanger...het eerste wat we dachten was ojee wat nu...helemaal niet blij zoals het hoort maarja de laatste zwangerschap was verdrietig afgelopen en pas 7 maand geleden.
We begonnen eraan te wennen dat het nu misschien wel goed gaat en dat we alsnog een kindje krijgen... maar deze zwangerschap gaat ook mis. Met 13 weken krijgen we hetzelfde te horen als de vorige keer...niet levensvatbaar en weer die mallemollen in.
Dat is nu twee weken geleden en mijn vriend rookt zich kapot. Hij is weer vertrokken en wil geen hulp van niemand. Hij wil dat ik zelf een leven opbouw met mn zoontje en dat hij zich op zn werk kan storten... in heet weekend vadertje kan spelen... maar wie geeft zn kind mee aan een junk? ikke niet... hoe kan ik hem inlaten zien dat ik hem niet laat vallen hoe graag hij dat ook wil... ik ga niet op zn verzoek in hem zichzelf de vernieling in te helpen... hoe kan ik hem inlaten zien dat hij hulp nodig heeft om af te kicken en dan zn leven pas weer op de rit kan krijgen.

Heeft iemand hier ervaring mee of zoiets meegemaakt.
Verslaving door verdriet?

Weet je zeker dat hij niks anders gebruikt dan wiet? Dit klinkt inderdaad heftiger dan een wietverslaving.

Tjsa ik weet niks zeker alleen wat hij mij verteld.
Maar het ging vandaag al een stuk beter.
Voelt zich al een ander mens en kan beter nadenken maarja hij moet
niet denken maar praten.

groeten

Voelt zich al een ander mens en kan beter nadenken maarja hij moet
niet denken maar praten.

Klik om te vergroten...

Verslaafden zijn meesters in het kunnen laten denken dat het op een bepaald moment goed met ze gaat, en dat komt omdat ze er op dat moment ook echt zelf in geloven. Helaas is dat in de meeste gevallen een gevoel wat ze nodig hebben om met zich zelf in het reine te komen voordat ze weer op een verantwoorde manier (voor zichzelf dan) kunnen verder gaan met gebruiken.

En eigenlijk moet hij wel denken en niet praten, want denken doe je voor je zelf en praten voor een ander. Met andere woorden, hij moet er voor zichzelf uitkomen voordat hij dat tegenover jou kan doen. Of voor jullie zoon wat dat betreft.

Aan de topic starter: wordt de wiet gebruikt in combinatie met nicotine?

Dan is de kans dat het uiteindelijk een nicotine verslaving is met psychologische vertakkingen naar THC aanwezig en in mijn optiek groot. Ja, een nicotine verslaving. Ik weet dat het moeilijk is om in te zien maar met blowen stop je opzich snel als je eenmaal door de zelf gecreëerde twijfels heen breekt. Probeer maar eens te stoppen met nicotine, dat is een heel ander verhaal: die verslaving zit veel dieper.

En bedenk: het is psychiatrisch, metafysisch, neurologisch en zelfs biologisch als bewezen aanvaard dat elke emotie ook verslavend is. Verdriet is verslavend. Woede en haat is verslavend. Een zelfbeeld is verslavend. Stress is verslavend. Het is niet dat deze dingen misschien verslavend zijn, ZE ZIJN ONTEGENZEGLIJK VERSLAVEND.

Nu denken sommigen, hoe kunnen negatieve dingen nou verslavend zijn? De wetenschappelijke uitleg is lang en die kan ik geven, treffender is om op te merken dat ons chemische bolwerk
wat hersenen heet en eigenlijk de hele paradigmatische realiteit geen VERSCHIL ziet tussen positief en negatief daar deze dingen denkbeeldig zijn. Alleen GEDRAG kan verandering brengen. Erover praten kan gedrag slechts aanwakkereren en is daarom geen oplossing.

Aan tufnut, denk je echt dat er zo'n verschil is tussen geest en lichaam? Ik denk dat in de 21ste eeuw er zeer veel axioma's omgedraaid zullen worden.

Het is 100% vastgesteld in de atletische wereld dat als je met één van je handen in een rubberen bal knijpt, en met je andere hand het SLECHTS VISUALISEERT zonder bal in die hand en je dus puur voorstelt dat je met je lege hand ook die knijp beweging maakt er na een maand er maar liefst 1/3 spierweefsel toeneemt in die hand, 1/3 van de spiertoename in de hand MET bal.

Voor mij het bewijs dat wat je denkt, bén je. En er dus geen scheiding is tussen lichaam en geest.

Sowieso is het concept 'ruimte' misleidend.