#1
Ben natuurlijk geen psychiater of psycholoog maar sta heel sceptisch over het gebruik van dexamfetamine of ritalin bij mensen met een vorm van autisme, ik weet dat ze er tijdelijk beter op kunnen functioneren maar er zijn een paar risico's aan verbonden die naar mijn mening niet op wegen tegen de positieve effecten van de medicatie. Heb even kort gezocht naar risico's van methylfenidaat
-Ritalin kan een verhoogde bloeddruk en een verhoogd risico op hartritmestoornissen en herseninfarcten veroorzaken. Alleen al daarom mag Ritalin nooit zonder tussenkomst van een arts voorgeschreven worden, bestaan er al problemen op het gebied van hart-en vaatziekten dan is behandelen met Ritalin uit den boze.
-Bijwerkingen die te maken hebben met het afhankelijk worden van amfetamine-achtigen: medicijnverslaving, ontwenningsverschijnselen, overdosis, zelfmoord
- Bij ongeveer 20% kan misselijkheid, buikpijn en maagpijn optreden: dit bevordert de eetlust natuurlijk ook niet echt, die al door methylfenidaat wordt onderdrukt.
- Net als bij het gebruik van speed en cocaïne zien we soms het optreden van een droge mond, hartkloppingen, een gejaagd gevoel, diarree, nerveusiteit, geïrriteerdheid en stemmingswisselingen
-En dan is er nog een scala aan psychologische bijwerkingen zoals daar zijn: veranderingen in het beoordelingsvermogen; abnormaal denken, emotionele onevenwichtigheid, angstig, vijandig gedrag, snel geïrriteerd of minder spontaan zijn; .het optreden van tics, epilepsie, depressie, geestelijke verwarring, hallucinaties en/of psychose. Deze bijwerkingen kunnen optreden wanneer het middel bijna is uitgewerkt en het tijd is voor een nieuw dosis, of juist bij het langdurig gebruik.Daar komt nog eens bovenop dat bij lang gebruik van amfetamine-achtige stoffen, zoals Ritalin, hersenweefsel vernietigd kan worden en het herstel ervan geremd wordt.
Ik heb altijd al het gebruik van amfetamine achtige stoffen betwijfeld in de psychiatrie maar nogmaals ik ben geen psycholoog, dus ik denk dat je daar maar eens met je verhaal zal moeten komen en afwachten wat de psychiater, psycholoog te vertellen heeft.
-Ritalin kan een verhoogde bloeddruk en een verhoogd risico op hartritmestoornissen en herseninfarcten veroorzaken. Alleen al daarom mag Ritalin nooit zonder tussenkomst van een arts voorgeschreven worden, bestaan er al problemen op het gebied van hart-en vaatziekten dan is behandelen met Ritalin uit den boze.
-Bijwerkingen die te maken hebben met het afhankelijk worden van amfetamine-achtigen: medicijnverslaving, ontwenningsverschijnselen, overdosis, zelfmoord
- Bij ongeveer 20% kan misselijkheid, buikpijn en maagpijn optreden: dit bevordert de eetlust natuurlijk ook niet echt, die al door methylfenidaat wordt onderdrukt.
- Net als bij het gebruik van speed en cocaïne zien we soms het optreden van een droge mond, hartkloppingen, een gejaagd gevoel, diarree, nerveusiteit, geïrriteerdheid en stemmingswisselingen
-En dan is er nog een scala aan psychologische bijwerkingen zoals daar zijn: veranderingen in het beoordelingsvermogen; abnormaal denken, emotionele onevenwichtigheid, angstig, vijandig gedrag, snel geïrriteerd of minder spontaan zijn; .het optreden van tics, epilepsie, depressie, geestelijke verwarring, hallucinaties en/of psychose. Deze bijwerkingen kunnen optreden wanneer het middel bijna is uitgewerkt en het tijd is voor een nieuw dosis, of juist bij het langdurig gebruik.Daar komt nog eens bovenop dat bij lang gebruik van amfetamine-achtige stoffen, zoals Ritalin, hersenweefsel vernietigd kan worden en het herstel ervan geremd wordt.
Ik heb altijd al het gebruik van amfetamine achtige stoffen betwijfeld in de psychiatrie maar nogmaals ik ben geen psycholoog, dus ik denk dat je daar maar eens met je verhaal zal moeten komen en afwachten wat de psychiater, psycholoog te vertellen heeft.
