#1
Voor zover ik weet schrijven sommige psychiaters dexamfetamine of ritalin voor bij autisme. Heb dat laatst ergens gelezen weet er verder niet veel vanaf.
verslaafd?
32 antwoorden
17 weergaven
18-5-2026
#2
Carlo86 zei:Maar merk je misschien ook dat wanneer de speed is uitgewerkt dat alles nog lastiger is als daarvoor?
nee, het is niet dat het nu ineens moeilijker wordt, althans bepaalde dingen waren al onmogelijk dus slechter kan het niet worden dus dat verschil zou ik niet merken
#3
Het is niet echt normaal als je speed moet nemen om te functioneren en al helemaal om naar de supermarkt te gaan. Denk dat ze het dan niet voorschrijven misschien als je het nodig zou hebben af en toe in zware sociale situaties. Het lijkt alsof de kwaliteit van leven beter wordt maar uiteindelijk heb je een zware amfetamine verslaving. Dus als ik jou was zou ik er wel mee uitkijken en proberen het niet te gaan nemen om te functioneren.
#4
almelo? not really![:grin:]()
haha oke dacht het, calimero(heracles) met een a erachter deed me dat namelijk vermoeden :P
En het is ook superslecht voor me, dat weet ik, daarom ben ik ook die molen ingegaan, maar dat kastje -> muur gedoe is ook zwaar vermoeiend![:confused:]()
Hoe wil je verder dan? Ik neem aan dat je snapt dat je niet de rest van je leven aan de pep kunt zitten?
#5
Beste calimero_a,
Je verhaal komt mij zeer bekend voor.
In mijn directe familie is Asperger-syndrome een feit,
alhoewel er zeer veel gradaties/interpretaties mogelijk zijn
voor dat soort van (vrij onduidelijk gedefinieerd) autisme...
Ik heb het zelf in een 'lichte graad' (volgens mij),
directe familie van mij werd onlangs positief getest.
Ik durf te stellen dat ik een 'lichte graad' heb:
altijd al was ik moeilijk in het leggen van sociale contacten,
maar ik heb mij 'geforceerd', door bv. op student-home te gaan
op mijn 18de. (zodat ik mij wel moest verplichten tot sociaal contact)
Dat heeft mij enigzins positief geholpen in mijn verdere leven.
Ik zag in dat in het studentenleven toen (nu 20 jaar geleden),
het helemaal niet zo moeilijk was om een normaal sociaal leven te leiden:
Initieel was het voor mij ineens geen probleem meer om contacten te leggen,
ware het niet dat ik ALTIJD één of andere drug nodig gehad heb:
-om contacten te KUNNEN leggen en te onderhouden enerzijds,
-om op stap te gaan en plezier te kunnen maken anderzijds....
Zonder drugs is en was er voor mij zuiver NIKS aan:
sociaal ben ik gewoonweg een negatief element,
en zonder feestartikelen kan ik mij onmogelijk amuseren.
Om mijn sociale remmingen zelf te 'genezen' heb ik vanalles
geprobeerd. Gaan feesten op MDMA was voor mij een ware openbaring,
zo'n 10jaar geleden. Het heeft mij DURVEN een gesprek aan te gaan met wildvreemden,
en het heeft mij veel geleerd over 'knoppen omdraaien', zelfrelativering
en gewoon het 'los omgaan met mensen zonder scrupules en/of negatief zelfbeeld'.
Voor de meeste mensen is zoiets allemaal vanzelfsprekend: ze kunnen zijn zoals ze zijn,
ze hebben niks drugs nodig om knoppen om te draaien, remmingen weg te nemen,
en waarschijnlijk begrijpen ze geen hol van hoe moeilijk het is voor sommigen
om gewoon eenvoudig sociaal te kunnen inter-acten.
Het kost ons in elk geval enorm veel energie...
Abnormaal veel, en er is/was altijd veel stress mee gemoeid:
in elk geval ben ik nog nooit rustig op stap kunnen gaan, mij in grote groep mensen
kunnen begeven, met of zonder vrienden, volledig zonder enige substantie te gebruiken.
Sinds mijn 19de experimenteer ik met om. alcohol, cannabis, zwaarder spul zoals Psylocibines
(paddo's/truffels), LSD, MDMA, Cocaïne en Dex(amphetamines).
Ik heb de laatste 5 jaar regelmatig zeer succesvol recreatief
Dex gebruikt, ik gebruikte het ook wel ns als ik mij noodgedwongen
moest concentreren op materie die mij minder, of zelfs totaal totaal
niet interesseerde, maar waar toch hoedanook een deadline aanvast zat,
en wat ik desondanks toch tot een goed einde moest brengen.
Tegenwoordig is Dex niet meer zo makkelijk te krijgen hier,
bijgevolg zit ik met een probleem (noem het maar 'verslaving'),
en denk ik zelfs erover om mijzelf een volledige rol van ADHD'er aan te meten
om bv. 'Adderal' op voorschrift te kunnen verkrijgen.
Kan je me AUB laten weten indien je drugvrije therapie een succes is?
Dank bij voorbaat!
Je verhaal komt mij zeer bekend voor.
In mijn directe familie is Asperger-syndrome een feit,
alhoewel er zeer veel gradaties/interpretaties mogelijk zijn
voor dat soort van (vrij onduidelijk gedefinieerd) autisme...
Ik heb het zelf in een 'lichte graad' (volgens mij),
directe familie van mij werd onlangs positief getest.
Ik durf te stellen dat ik een 'lichte graad' heb:
altijd al was ik moeilijk in het leggen van sociale contacten,
maar ik heb mij 'geforceerd', door bv. op student-home te gaan
op mijn 18de. (zodat ik mij wel moest verplichten tot sociaal contact)
Dat heeft mij enigzins positief geholpen in mijn verdere leven.
Ik zag in dat in het studentenleven toen (nu 20 jaar geleden),
het helemaal niet zo moeilijk was om een normaal sociaal leven te leiden:
Initieel was het voor mij ineens geen probleem meer om contacten te leggen,
ware het niet dat ik ALTIJD één of andere drug nodig gehad heb:
-om contacten te KUNNEN leggen en te onderhouden enerzijds,
-om op stap te gaan en plezier te kunnen maken anderzijds....
Zonder drugs is en was er voor mij zuiver NIKS aan:
sociaal ben ik gewoonweg een negatief element,
en zonder feestartikelen kan ik mij onmogelijk amuseren.
Om mijn sociale remmingen zelf te 'genezen' heb ik vanalles
geprobeerd. Gaan feesten op MDMA was voor mij een ware openbaring,
zo'n 10jaar geleden. Het heeft mij DURVEN een gesprek aan te gaan met wildvreemden,
en het heeft mij veel geleerd over 'knoppen omdraaien', zelfrelativering
en gewoon het 'los omgaan met mensen zonder scrupules en/of negatief zelfbeeld'.
Voor de meeste mensen is zoiets allemaal vanzelfsprekend: ze kunnen zijn zoals ze zijn,
ze hebben niks drugs nodig om knoppen om te draaien, remmingen weg te nemen,
en waarschijnlijk begrijpen ze geen hol van hoe moeilijk het is voor sommigen
om gewoon eenvoudig sociaal te kunnen inter-acten.
Het kost ons in elk geval enorm veel energie...
Abnormaal veel, en er is/was altijd veel stress mee gemoeid:
in elk geval ben ik nog nooit rustig op stap kunnen gaan, mij in grote groep mensen
kunnen begeven, met of zonder vrienden, volledig zonder enige substantie te gebruiken.
Sinds mijn 19de experimenteer ik met om. alcohol, cannabis, zwaarder spul zoals Psylocibines
(paddo's/truffels), LSD, MDMA, Cocaïne en Dex(amphetamines).
Ik heb de laatste 5 jaar regelmatig zeer succesvol recreatief
Dex gebruikt, ik gebruikte het ook wel ns als ik mij noodgedwongen
moest concentreren op materie die mij minder, of zelfs totaal totaal
niet interesseerde, maar waar toch hoedanook een deadline aanvast zat,
en wat ik desondanks toch tot een goed einde moest brengen.
Tegenwoordig is Dex niet meer zo makkelijk te krijgen hier,
bijgevolg zit ik met een probleem (noem het maar 'verslaving'),
en denk ik zelfs erover om mijzelf een volledige rol van ADHD'er aan te meten
om bv. 'Adderal' op voorschrift te kunnen verkrijgen.
Kan je me AUB laten weten indien je drugvrije therapie een succes is?
Dank bij voorbaat!
#6
kleine update: het gaat nog steeds hetzelfde, of slechter, ligt eraan hoe je het wilt noemen eigenlijk. Het is een puinhoop, een grote teringbende, maar helaas mijn omgeving heeft er nog steeds geen boodschap aan ![:(]()
![:(]()
![:(]()
Ik weet het dus eigenlijk niet meer![:(]()
Ik weet het dus eigenlijk niet meer
#7
Als je eenmaal op het punt bent om aan jezelf toe te geven dat je een probleem hebt, heb je volgens mij meestal al een gróót probleem. Dan zijn dingen vaak al uit de hand gelopen.
Ik lieg tegen mijn gezin, tegen mijn vrienden. Verstop dingen, ga de deur uit zonder te zeggen waar ik heen ga. Mijn omgeving is naïef, ze hebben niks door en ik voel me een extreme bedrieger. Ik riep altijd ik kan best een dagje zonder, maar ben er gister keihard achter gekomen dat ik mezelf voorloog.
Dus ja, ik heb het er aan toe om toe te geven dat ik een probleem heb. Nu de rest nog...
![:(]()
Ik lieg tegen mijn gezin, tegen mijn vrienden. Verstop dingen, ga de deur uit zonder te zeggen waar ik heen ga. Mijn omgeving is naïef, ze hebben niks door en ik voel me een extreme bedrieger. Ik riep altijd ik kan best een dagje zonder, maar ben er gister keihard achter gekomen dat ik mezelf voorloog.
Dus ja, ik heb het er aan toe om toe te geven dat ik een probleem heb. Nu de rest nog...
#8
waaraan ben je verslaafd als ik vragen mag?
Dat je het zelf door hebt dat je verslaafd bent is al wel een stap in de goede richting lijkt mijn.
Probeer eerlijk te zijn tegen je vrienden en je Vrouw/ Man. Vooral tegen je partner zij/ hij kan je waarschijnlijk wel bijstaan en hoe langer je liegt des te moeilijker het word. Zoek hulp maar vooral wees eerlijk want een relatie op een leugen is geen relatie en dat verdiend je wederhelft ook niet vind ik. Vecht voor je gezin het is het mooiste in je leven wat je kan krijgen vind ik en dat mag drugs echt niet kapot maken!
dus als ik jou was had ik me partner in vertrouwen genomen en hulp gezocht om zo snel mogelijk van me verslaving af te komen.
ik weet natuurlijk niet waarom je gebruikt en wat maar als je gebruikt omdat je je ongelukkig voelt ofzo probeer dat dan ook aan te pakken zodat je weer lekker in je vel komt te zitten zonder drugs.
heel veel sterkte
Liefs
Dat je het zelf door hebt dat je verslaafd bent is al wel een stap in de goede richting lijkt mijn.
Probeer eerlijk te zijn tegen je vrienden en je Vrouw/ Man. Vooral tegen je partner zij/ hij kan je waarschijnlijk wel bijstaan en hoe langer je liegt des te moeilijker het word. Zoek hulp maar vooral wees eerlijk want een relatie op een leugen is geen relatie en dat verdiend je wederhelft ook niet vind ik. Vecht voor je gezin het is het mooiste in je leven wat je kan krijgen vind ik en dat mag drugs echt niet kapot maken!
dus als ik jou was had ik me partner in vertrouwen genomen en hulp gezocht om zo snel mogelijk van me verslaving af te komen.
ik weet natuurlijk niet waarom je gebruikt en wat maar als je gebruikt omdat je je ongelukkig voelt ofzo probeer dat dan ook aan te pakken zodat je weer lekker in je vel komt te zitten zonder drugs.
heel veel sterkte
Liefs
#9
calimero_a zei:Inmiddels een week niet gebruikt, maar omg wat is het moeilijk![:(]()
goed bezig! sterk zijn je kunt het wel denk aan je gezin
sterkte
#10
Maar merk je misschien ook dat wanneer de speed is uitgewerkt dat alles nog lastiger is als daarvoor?
#11
Inderdaad Willem heeft gelijk, problemen worden niet opgelost maar verschoven en komen nog harder terug! Ik zou er anders maar eens goed over nadenken ![:wink:]()
Ik ken zoals eerder al aangegeven ook mensen met autisme en die functioneren (bijna) normaal. Je geeft aan dat het heel moeilijk is om te functioneren zonder amfetamine, ik krijg bijna het gevoel dat je denkt dat het onmogelijk is zonder, dat denk ik namelijk niet. Speed is echt een middel dat je bij langere tijd gebruik(dagelijks) compleet sloopt, je moet het niet onderschatten!
Trouwens is het Calimero Almelo ?![:tongueout:]()
Ik ken zoals eerder al aangegeven ook mensen met autisme en die functioneren (bijna) normaal. Je geeft aan dat het heel moeilijk is om te functioneren zonder amfetamine, ik krijg bijna het gevoel dat je denkt dat het onmogelijk is zonder, dat denk ik namelijk niet. Speed is echt een middel dat je bij langere tijd gebruik(dagelijks) compleet sloopt, je moet het niet onderschatten!
Trouwens is het Calimero Almelo ?
#12
almelo? not really ![:grin:]()
En ik weet hoe slecht ik functioneer zonder dat is nou net het probleem![:(]()
![:(]()
En het is ook superslecht voor me, dat weet ik, daarom ben ik ook die molen ingegaan, maar dat kastje -> muur gedoe is ook zwaar vermoeiend![:confused:]()
En ik weet hoe slecht ik functioneer zonder dat is nou net het probleem
En het is ook superslecht voor me, dat weet ik, daarom ben ik ook die molen ingegaan, maar dat kastje -> muur gedoe is ook zwaar vermoeiend
#13
Ik heb ook wel is speed gebruikt, maar alles wat je uit de speed haalt wat goed is komt er later negatief weer uit.
Zelf 2 jaar niet meer aangeraakt. Ook wel is een hele week gebruikt dat spul
Goed dat je er mee stopt, want speed maakt je inderdaag '' tijdelijk '' beter. En daarna sloopt het je net zo hard als dat je je er goed bij voelde.
die dip zit je een tijdje in maar als jeje echt kut voelt ga dan een half uurtje buiten lopen, dit zal het enige middel zijn tegen die kater. En gezond eten en veel slapen, smiddags lopen.
Ik denk verder niet dat je veel aan en dokter hebt.. allemaal standaard verhaaltjes uit een boek.
Enige remedie tegen drugs drang is sporten of afleiding en niet te lang achter een pc zitten om je heen kijken want dan ga je vanzelf weer aan die speed denken.
En ga savonds tv kijken en niet achter de pc en weer helemaal gek worden van alle prikkels om vervolgens weer aan de pep te denken...
Als je persee een serotonine boost of dopamine boost wilt kan je alleen maar sporten meer gaat gewoon niet helpen.
Dus achteraf is speed echt rotzooi goed dat je er mee stopt man!!
Pas op dat je niet de volgende stapt maakt als GAMING... want bijna iedereen gaat voor paal als het om gamen gaat... Dus blijf weg van online games zoals BF3.
Gamen kan ook goede afleiding zijn maar pak een spel waar je na een uur per dag genoeg aan hebt dus niet om de punten spelen of om status tegen online mensen.![:wink:]()
Ik heb zelf ook vaak naar de drugs gepakt om verkeerde reden, daarna verzoop ik in het gamen.
Ik ken het probleem.
Sinds ik muziek maak heb ik weer iets wat gezond is en leuk is.. hoef ik niet meer aan drugs te denken of die zooi.
Zelf 2 jaar niet meer aangeraakt. Ook wel is een hele week gebruikt dat spul
Goed dat je er mee stopt, want speed maakt je inderdaag '' tijdelijk '' beter. En daarna sloopt het je net zo hard als dat je je er goed bij voelde.
die dip zit je een tijdje in maar als jeje echt kut voelt ga dan een half uurtje buiten lopen, dit zal het enige middel zijn tegen die kater. En gezond eten en veel slapen, smiddags lopen.
Ik denk verder niet dat je veel aan en dokter hebt.. allemaal standaard verhaaltjes uit een boek.
Enige remedie tegen drugs drang is sporten of afleiding en niet te lang achter een pc zitten om je heen kijken want dan ga je vanzelf weer aan die speed denken.
En ga savonds tv kijken en niet achter de pc en weer helemaal gek worden van alle prikkels om vervolgens weer aan de pep te denken...
Als je persee een serotonine boost of dopamine boost wilt kan je alleen maar sporten meer gaat gewoon niet helpen.
Dus achteraf is speed echt rotzooi goed dat je er mee stopt man!!
Pas op dat je niet de volgende stapt maakt als GAMING... want bijna iedereen gaat voor paal als het om gamen gaat... Dus blijf weg van online games zoals BF3.
Gamen kan ook goede afleiding zijn maar pak een spel waar je na een uur per dag genoeg aan hebt dus niet om de punten spelen of om status tegen online mensen.
Ik heb zelf ook vaak naar de drugs gepakt om verkeerde reden, daarna verzoop ik in het gamen.
Ik ken het probleem.
Sinds ik muziek maak heb ik weer iets wat gezond is en leuk is..
hoef ik niet meer aan drugs te denken of die zooi.