Meer dan een jaar gestopt met weed

@Mindless Bedankt om dit zo uitgebreid neer te schrijven! Uw woorden doen me nadenken. Spiritualiteit! Dit is iets dat ik uit m'n leven heb geband omdat dit niet echt thuishoort in mijn of onze manier van leven. We zijn veel te druk bezig met het uitvoeren van taken die we moeten doen en 's avonds ploffen we neer ik onze zetel om wat 'ontspannend' voor de buis te hangen.
Maar is dat wel zo ontspannend? Je doet me beseffen, en toeval wil dat ik vandaag ook een mail heb ontvangen van iemand die de spirituele kant van het leven naar boven bracht, dat dit misschien wel eens kan bijdragen aan een positiever leven.
Voor mijn opname ben ik een paar maand na elkaar, eens per week naar een boeddhistisch klooster geweest om daar meditatielessen te volgen. Nu ik erop terugkijk heb ik daar in die periode veel aan gehad. Helaas heb ik dat laten verwateren maar ik ben vastbesloten om deze avond terug de juiste stap te zetten.
Stilletjes aan begin ik erin te geloven dat stoppen met cannabis ook wel iets positiefs met zich meebrengt. Tot over een paar dagen dacht ik steeds "Die burn out heeft ervoor gezorgd dat ik nu geen cannabis meer kan/mag gebruiken" en had dit altijd een negatieve bijklank. Nu begin ik pas in te zien dat dit ook een positieve bijklank heeft.
Ik begin ook te geloven dat het gebruik van cannabis ervoor zorgt dat je meditatie niet ten volle kan beoefenen en kijk er naar uit om meditatie eens nuchter te beoefenen. Dat ga ik deze avond eens doen, terugkeren naar dat klooster en opnieuw, op een andere manier leren mediteren.
Er is altijd wel een reden waarom je begint met cannabisgebruik. Voor mij was dit een vlucht uit de realiteit. Ik weet nog goed dat meditatie ook een vlucht is uit de realiteit, maar dan op een positieve manier. Wat me ook bijgebleven is, is dat meditatie ook kan meegenomen worden in het dagelijkse leven. Meditatie komt er in feite op neer naar het rustpunt in je lichaam te gaan, ja dat rustpunt is bij iedereen nog aanwezig, maar we weten gewoon niet meer wat het is. Dankzij meditatie kan je dat terug leren kennen en meenemen naar je dagelijkse leven.

Mindless zei:

Ik heb zelf mijn hele leven aandachtsproblemen ondervonden, maar nooit het nut gezien om mezelf een label (ADD of zo) toe te eigenen en nu blijkt dat mijn aandachtsproblemen niets met een of andere afwijking te maken hebben, maar simpelweg met het niet juist omgaan met mijn energie. Ik ben er van overtuigd dat dit precies zo geldt voor alle zogenaamde AD(H)D'ers, maar helaas zijn velen daarvan zeer blij met- en gehecht aan hun label en zullen daardoor niet actief bezig gaan met de bron van het probleem, terwijl ook zij focus kunnen verkrijgen...

Klik om te vergroten...

Ehh,

Je beweert nu dus gewoon dat je de hele AD(H)D problematiek gewoon even zelf hebt opgelost?

Ik vind het nogal een stelling. En dan ook nog even melden dat veel AD(H)D-ers blij zijn met het stempel en niet actief zoeken naar een oplossing.

Ik ben met stomheid geslagen.......

Zelf heb ik die spirituele weg ook bewandeld, maar het heeft me niet genezen van mijn AD(H)D. Ik ben er van overtuigd dat je het helemaal mis hebt, en voel me zelfs lichtelijk beledigd.

Ik heb het tweede gedeelte van mijn leven juist last gehad van mijn superfocus, vertel mij dan maar eens hoe dat in je verhaal past.

Ik vind je een goeie gast, maar je bent ook een beetje een zwever die te veel op gevoel doet en zijn verstand niet altijd gebruikt.

@Vaper,

Goed dat je met meditatie bezig gaat! Maar ik wil nog wel zeggen dat meditatie niet een vlucht uit de realiteit is. In tegendeel zelfs. Zo mag het dan eerst lijken, maar het hele punt van meditatie is om het huidige moment bewuster te beleven. Je ervaart dus meer realiteit tijdens meditatie. Als je het goed "doet". Ik zou zelfs durven stellen dat álles dat niet meditatie is, een vlucht van de realiteit is.

@acht.zes,

Ik begrijp niet waarom je steeds zo bot moet reageren als ik een paar stellige dingen over spiritualiteit zeg. Dat is namelijk mijn ervaring en daar sta ik volledig achter. Hoeft nog niet te betekenen dat jij je dat persoonlijk aan hoeft te trekken.

Superfocus/tunnelvisie is trouwens ook erg goed aan te werken met meditatie. En als meditatie de eerste, tweede, of zelfs honderdste keer niet werkt voor je, zegt dat nog steeds niet dat het niet kán werken hè. Voor de meesten komen de echte resultaten niet gauw. Alsnog: ik ben er absoluut van overtuigd dat aandachtsproblemen op te lossen zijn middels meditatie.

@Mindless

Ik trek het me aan dat je zo gemakkelijk over AD(H)D denkt. En de reden dat je daar zo gemakkelijk over denkt is omdat je de problematiek alleen maar bekijkt vanuit spirituele hoek, dus benoem ik dat.

Als je echt denkt dat je de oplossing hebt betreffende de algehele AD(H)D problematiek, verlos de wereld er dan maar van. Mocht je dat lukken dan zal ik je alsnog gelijk geven, maar tot dan vind ik je stelling gewoonweg slap gelul.

Over bot reageren gesproken, probeer je eens te verplaatsen in een echte AD(H)D-er en lees dan nog eens wat je zelf schrijft. Met jouw empathisch vermogen zou je dan toch wel moeten beseffen hoe een en ander op mij overkomt.

Je hebt geen ADD of ADHD en je hebt je eigen daar niet van genezen. Jouw concentratieproblemen hadden volgens mij een geheel andere oorzaak. Dat is in ieder geval mijn mening.

Je hebt echt interessante stellingen, maar jammer genoeg ben je net zo dogmatisch als zeg het leger des heils als die aan je deur staan.

Waarom denkt iedereen altijd dat de spirituele weg makkelijk denken is. Ik heb zelf mijn leven lang aandachtsproblemen gehad en het spirituele proces om daar wat aan te doen is gruwelijk zwaar. En ik kan niemand verlossen van wat dan ook, dat moet je zelf doen. Maar ik durf weldegelijk te beweren dat vele geestelijke kwalen puur van spirituele aard zijn ja. Als jij dat gelijkstelt aan mij die zegt dat die kwalen niets voorstellen, dan is dat jouw eigen interpretatie, want dat is absoluut niet wat ik wil beweren. Aandachtsproblematiek is een zeer bepemmerend iets dat je hele leven kan ontwrichten. Maar dat betekent niet dat het niet fundamenteel verholpen kan worden (imo!).

En ik kan niemand verlossen van wat dan ook, dat moet je zelf doen

Klik om te vergroten...

Sjezus......


We staan hier gewoon lijnrecht tegenover elkaar. Zaken als meditatie maar ook mindfullness zijn heel goede instrumenten waar iedereen wel baat bij heeft, zelfs ik, maar het geneest geen AD(H)D. Echt niet. Ik vind het net zo iets als dat religie een homo zou kunnen genezen en weer een hetero van hem kan maken. Zelfde soort kwats.

En dan moeten we het gewoon eens zijn dat we het hier nooit eens over zullen worden, even goede vrienden wat mij betreft.

Mindless zei:

Ik zou zelfs durven stellen dat álles dat niet meditatie is, een vlucht van de realiteit is.

Klik om te vergroten...

Tja, het gaat er maar om hoe je het bekijkt he. Vandaag bekijk ik de realiteit als de wereld waarin ik leef. Maar ik besef ook goed dat dit slechts een illusie is, zoals alles in dit leven. En ja meditatie brengt je dichter tegen het werkelijke, maar is dat de realiteit? Wellicht wel voor mensen die dagdagelijks met meditatie bezig zijn en ergens verblijven waarmee ze niet hoeven te kampen met de realiteit van de maatschappij. Maar bij die groep behoor ik helaas niet.
Meditatie blijft voor mij dus een vlucht uit de realiteit waarin we leven en brengt ons naar de werkelijke manier van zijn.
Voor mij persoonlijk is meditatie ook een instrument om het leven van een andere kant te beleven, een kant waar wij, of toch de meesten onder ons, niet bij stilstaan. Een andere kant van het leven bekijken brengt me ook dichter bij de dood, wat voor veel mensen een lugubere gedachte zal zijn, maar iets wat me rust brengt. Meditatie is als het ware een voorbereiding op het sterven. Deze gedachte maakt het voor mij eenvoudiger om om te gaan met het leven.

Over ADHD ga ik me hier niet uitspreken maar volgens mijn vrouw heb ik hier ook wel wat van weg heb.
Rust vinden, dat is voor mij het belangrijkste, vroeger gebruikte ik hiervoor cannabis, nu ga ik meditatie gebruiken omdat ik weet uit vorige ervaringen dat dit me rust kan brengen. Maar het hangt er ook van af welke vorm je beoefend. Voor mij is de Dhammakaya methode blijven hangen. Voor wie wil weten wat dit inhoud, hier een link http://en.dhammakaya.net/the-meditation/basic-dhammakaya-meditation-practice/

Ik zal nog even de problematiek van AD(H)D kort uiteenzetten.

Het betreft een aangetoonde onbalans in de hersenen van de neurotransmitters. Je kan mediteren tot je een ons weegt, maar onbalans van de neurotransmitters zal er niet mee veranderen.

En dan ben ik nu wel klaar met deze discussie

Vaper zei:

Meditatie blijft voor mij dus een vlucht uit de realiteit waarin we leven en brengt ons naar de werkelijke manier van zijn.

Klik om te vergroten...

Meditatie heeft niet de voorwaarde dat je omgeving stil hoeft te zijn hè. Als dat zo was, was meditatie vrij waardeloos geweest omdat je het 90% van de tijd dan niet kunt toepassen. Helaas heerst nog steeds het idee dat er aan de ene kant spiritualiteit en aan de andere kant de "realiteit" is. Maar die twee zijn één en daar kan naar geleefd worden.
Meditatie in de vorm van doorlopende mindfulness kun je de hele dag door toepassen. Sommigen gaan er zelfs in hun slaap mee door.

Mindless zei:

Meditatie in de vorm van doorlopende mindfulness kun je de hele dag door toepassen

Klik om te vergroten...

Daar kan ik me moeilijk in vinden, wellicht komt dat door het feit dat ik nog niet voldoende ervaring heb met meditatie. Ik kan wel op elk moment van de dag terugkeren naar het innerlijke rustpunt, maar daar moet ik me wel op concentreren. Ik kan me (hopelijk nog) niet voorstellen dat het gevoel dat je hebt tijdens de meditatie een gevoel kan zijn dat doorheen de dag blijft hangen. Wel heb ik al heb mogen ervaren dat ik na een meditatie me wel rustig en ontspannen voel, maar na een nachtje slapen is dat gevoel dan terug weg.
Ik ben vastberaden om terug te gaan mediteren op een regelmatige basis, zoniet elke dag.

Ik vind het vaak ook nog lastig, maar het is zeker mogelijk. Het is vooral het geloof dat het niet mogelijk is dat het in de weg staat. Verwacht ook niet teveel dat je eenzelfde soort effect krijgt als bij zittend mediteren. Het is meer dat je constant in verbinding blijft met je eigen bron van vitaliteit en bewust blijft van jezelf. Waardoor alle activiteiten/uitdagingen gedurende de dag makkelijk en vreugdevol worden. Lukt dat, dan heb je 0 behoefte meer aan ontspanning zoeken in externe zaken.

Uiteraard geeft het ook een vredigheid/sereniteit, maar wellicht niet in die mate als bij zittende meditatie. Maar ik zal proberen het te omschrijven en binnenkort in de spiritualiteit sectie plaatsen.

acht.zes zei:

Ik zal nog even de problematiek van AD(H)D kort uiteenzetten.

Het betreft een aangetoonde onbalans in de hersenen van de neurotransmitters. Je kan mediteren tot je een ons weegt, maar onbalans van de neurotransmitters zal er niet mee veranderen.

Klik om te vergroten...

Niet met die instelling.

Het interesseert me persoonlijk niet wat er aangetoond is, ik ervaar direct de wonderen die meditatie teweegbrengt. Ik heb een velerlei aan geestelijke kwalen die effectief verminderen of verdwenen zijn door meditatie. En ik ben niet een speciaal iemand, afgezien van dat ik me niet neerleg bij dingen en nooit geloof dat ik de labels ben die op me gedrukt worden. Omdat ik niet speciaal ben, moet meditatie dus ook voor anderen werken. Ik had maar al te graag gewild dat iemand mij 10 jaar (of whatever) geleden dit verteld had, dus daarom heb ik het altijd over genezing dmv meditatie, zodat anderen er ook baat bij hebben. Als jij je daardoor beledigd voelt omdat het in jouw ogen ongeneeslijk is, dan is dat jammer maar is dat jouw probleem. Ik kan je toch niet overtuigen.

Als je een hekel krijgt aan mij, so be it. Dat maakt mij niet uit. Maar ik hoop niet dat je door mij een hekel krijgt aan spiritualiteit zelf, want we hebben het allemaal nodig, of je dat nu wilt of niet.

Sorry Mindless, maar ik kan me hier wel verplaatsen in de irritatie van acht.zes. Ik vind spiritualiteit en vooral meditatie interessant en ben me hier meer in het verdiepen momenteel. Maar ik vind echt dat je een beetje begint door te draven wanneer je het gaat prediken alsof dit de oplossing, het wonderelixer, is voor alle mentale problemen. Dat veel psychiatrische problematiek van 'spirituele aard' is, kan jouw mening zijn, maar is gezien de kennis de mensheid in de afgelopen tig jaren verzameld heeft ook niet meer dan dat: een mening. Het is wél zo dat mensen met psychiatrische stoornissen vaak baat hebben bij meditatie, omdat ze hierdoor met bepaalde aspecten van hun ziekte beter kunnen leren omgaan. Dus dat meditatie interessant voor ze kan zijn is niet iets waar we over hoeven te discussiëren volgens mij. Maar dat staat niet gelijk aan genezing.

'Het interesseert me persoonlijk niet wat er aangetoond is.' Mja, oké, vind ik apart, een sterke mening hebben over een onderwerp zonder je iets aan te trekken van, of je te interesseren voor wat aangetoond is, de (zeer interessante!) geschiedenis van de psychiatrie reikt ver en we weten nog lang niet alles, maar toch al veel meer over deze tak van de geneeskunde dan vroeger. Maar die beslissing is aan jou. Echter, als je je niet verdiept in wat er bekend is over psychiatrische stoornissen - die inderdaad zoals acht.zes zegt vaak een neurobiologische basis hebben - dan vind ik dat je er ook niet zo'n stellige beweringen over zou moeten doen naar anderen toe. Ik vind het bij dit soort discussies altijd erg bijzonder hoe overtuigt je bent van je eigen (controversiële) standpunt terwijl je alle bestaande kennis waar in principe legio bewijs voor is in de wind slaat. En andermans ervaring ook. De manier waarop je dit soort dingen brengt komt soms zo overtuigd van je eigen ideeën over dat het bijna arrogant aandoet, terwijl ik weet dat je verre van arrogant bent en het zo ook absoluut niet bedoelt omdat het je intentie is om mensen te helpen. Maar denk er inderdaad ook even over na hoe dit op anderen overkomt, die zichzelf níet hebben weten te genezen. Als meditatie echt zo'n wondermiddel was dan was de wereld al lang van geestelijke stoornissen verlost. Dat jij aandachtsproblematiek en andere problemen met meditatie hebt kunnen oplossen, is fijn voor jou maar zegt helaas niets over de effectiviteit van spiritualiteit en meditatie bij AD(H)D en andere stoornissen in het algemeen.

Acht.zes vertelt hier zelf boven dat hij de spirituele weg ook behandeld heeft en het heeft hem niet geholpen. Nou, dat kan toch? Neem wat hij zegt serieus. Accepteer dat hij dit anders ervaren heeft. Is het feit dat het jou wel geholpen heeft meer waard dan het feit dat het hem niet geholpen heeft? In jouw ogen heeft hij dan waarschijnlijk het wonder achter meditatie nog niet ontdekt, maar jouw waarheid is niet een waarheid voor iedereen. Door het neer te zetten alsof dat wel zo is, kun je mensen kwetsen die vanalles geprobeerd hebben maar blijven worstelen met hun problematiek en zet je daarnaast ook de kennis vergaard door al die duizendtallen mensen op deze aardbol die hun leven lang studie en onderzoek hebben gedaan naar de oorsprong en behandeling van psychiatrische stoornissen neer als een lachertje. Waarom? Waarom plaats je jouw ervaring boven andermans ervaring, en boven de gedragswetenschap en psychiatrie?

Aangezien veel psychiatrische stoornissen voor een groot deel hun oorsprong vinden in het brein - een disbalans van neurotransmitters of zelfs bepaalde afwijkende structuren - is het ook helemaal niet gek en zelfs te verwachten dat velen misschien wel geholpen maar NIET genezen zullen worden door meditatie. Nu niet, en in de toekomst niet. Net zoals dat meditatie geen kanker kan genezen, kan het ook niet op zichzelf staand, in zijn eentje, een verstoorde neurobiologie verhelpen. En ik neem aan dat je tegen kankerpatiënten ook niet zegt dat het aan hun instelling die niet spiritueel genoeg is ligt dat ze nog niet genezen zijn. Althans, dat mag ik toch hopen.

Excuses voor de felle toon, maar dit soort reacties stuiten mij altijd nogal tegen de borst.

Mindless zei:

Het interesseert me persoonlijk niet wat er aangetoond is, ik ervaar direct de wonderen die meditatie teweegbrengt. Ik heb een velerlei aan geestelijke kwalen die effectief verminderen of verdwenen zijn door meditatie. En ik ben niet een speciaal iemand, afgezien van dat ik me niet neerleg bij dingen en nooit geloof dat ik de labels ben die op me gedrukt worden. Omdat ik niet speciaal ben, moet meditatie dus ook voor anderen werken. Ik had maar al te graag gewild dat iemand mij 10 jaar (of whatever) geleden dit verteld had, dus daarom heb ik het altijd over genezing dmv meditatie, zodat anderen er ook baat bij hebben. Als jij je daardoor beledigd voelt omdat het in jouw ogen ongeneeslijk is, dan is dat jammer maar is dat jouw probleem. Ik kan je toch niet overtuigen.

Als je een hekel krijgt aan mij, so be it. Dat maakt mij niet uit. Maar ik hoop niet dat je door mij een hekel krijgt aan spiritualiteit zelf, want we hebben het allemaal nodig, of je dat nu wilt of niet.

Klik om te vergroten...

Laat ik maar eens heel wijs zijn en hier niet op in gaan.

Na een nacht slapen realiseer ik me dat ik een vrij grote eikel was hier gisteren. Excuses daarvoor...

Ik was de hele dag op het werk ook al een niet al te vriendelijke modus en ik denk dat ik getriggered werd door acht.zes' reactie hier.

Je kan mediteren tot je een ons weegt, maar onbalans van de neurotransmitters zal er niet mee veranderen.

Klik om te vergroten...

Ja, ik weet dat het nogal een uitspraak is om te beweren dat met behulp van meditatie die onbalans weggenomen kan worden, maar denk je dat ik zomaar zoiets zou zeggen? Mensen mogen me echter een zweverige hippie vinden dat ik dat denk, dat is oké.

Roze olifant zei:

Sorry Mindless, maar ik kan me hier wel verplaatsen in de irritatie van acht.zes. Ik vind spiritualiteit en vooral meditatie interessant en ben me hier meer in het verdiepen momenteel. Maar ik vind echt dat je een beetje begint door te draven wanneer je het gaat prediken alsof dit de oplossing, het wonderelixer, is voor alle mentale problemen. Dat veel psychiatrische problematiek van 'spirituele aard' is, kan jouw mening zijn, maar is gezien de kennis de mensheid in de afgelopen tig jaren verzameld heeft ook niet meer dan dat: een mening. Het is wél zo dat mensen met psychiatrische stoornissen vaak baat hebben bij meditatie, omdat ze hierdoor met bepaalde aspecten van hun ziekte beter kunnen leren omgaan. Dus dat meditatie interessant voor ze kan zijn is niet iets waar we over hoeven te discussiëren volgens mij. Maar dat staat niet gelijk aan genezing.

Klik om te vergroten...

Wat kan ik zeggen... Meditatie ís genezing. Het ervaren van de eigen pure zelf is meditatie, is genezing, is de oplossing voor alle mentale problemen. Het is niet iets voor erbij om te assisteren in beter kunnen omgaan met een ziekte of aandoening. Dat kan het zijn, wanneer gedacht wordt dat meditatie iets is dat jij doet. Maar dan is meditatie slechts een troost, een manier om ons door dit zware bestaan heen te loodsen. Nee, meditatie is veel meer dan dat.

Maar ja, dat beweren is nogal wat en ik zie hoe ik op die manier snel over kan komen als arrogant en betweterig. Of tenminste, dat mijn manier van het te brengen arrogant kan zijn/overkomen. Soms word ik gefrustreerd wanneer mensen heel stellig redeneren vanuit meer conventionele denkwijzen. Alleen omdat die denkwijzen erkend zijn, betekent niet dat ze waarheid zijn, of zelfs dat per se gebouwd moet worden op die ondergrond van kennis. Mijn frustratie hierover is echter mijn probleem en daar moet ik beter mee om leren gaan, dat weet ik.

Roze olifant zei:

'Het interesseert me persoonlijk niet wat er aangetoond is.' Mja, oké, vind ik apart, een sterke mening hebben over een onderwerp zonder je iets aan te trekken van, of je te interesseren voor wat aangetoond is, de (zeer interessante!) geschiedenis van de psychiatrie reikt ver en we weten nog lang niet alles, maar toch al veel meer over deze tak van de geneeskunde dan vroeger. Maar die beslissing is aan jou. Echter, als je je niet verdiept in wat er bekend is over psychiatrische stoornissen - die inderdaad zoals acht.zes zegt vaak een neurobiologische basis hebben - dan vind ik dat je er ook niet zo'n stellige beweringen over zou moeten doen naar anderen toe. Ik vind het bij dit soort discussies altijd erg bijzonder hoe overtuigt je bent van je eigen (controversiële) standpunt terwijl je alle bestaande kennis waar in principe legio bewijs voor is in de wind slaat. En andermans ervaring ook. De manier waarop je dit soort dingen brengt komt soms zo overtuigd van je eigen ideeën over dat het bijna arrogant aandoet, terwijl ik weet dat je verre van arrogant bent en het zo ook absoluut niet bedoelt omdat het je intentie is om mensen te helpen. Maar denk er inderdaad ook even over na hoe dit op anderen overkomt, die zichzelf níet hebben weten te genezen. Als meditatie echt zo'n wondermiddel was dan was de wereld al lang van geestelijke stoornissen verlost. Dat jij aandachtsproblematiek en andere problemen met meditatie hebt kunnen oplossen, is fijn voor jou maar zegt helaas niets over de effectiviteit van spiritualiteit en meditatie bij AD(H)D en andere stoornissen in het algemeen.

Klik om te vergroten...

Ja, ik geef ook toe dat ik bijzonder arrogant postte gisteren waarvoor sorry aan acht.zes.

Zoals ik eerder ook gezegd heb is het niet zo dat ik vind dat psychiatrie geen waarde en plek heeft in de wereld. Wat ik wel beweer is dat spiritualiteit op een ander niveau opereert. Psychiatrie onderzoekt in mijn ogen de mens op het mentale vlak. Spiritualiteit daarentegen heeft een directe benadering waarbij genezing op energetisch niveau plaatsvindt. Welke een hoger niveau is, omdat door je energie te helen, het mentale niveau dat daaronder ligt ook automatisch geheeld wordt. Ja, ik weet dat dit ook weer nogal een stelling is, maar dat is in mijn ogen hoe het werkt. Je kunt de langzame manier van zoeken naar genezing door meer conventionele geneeskunde toepassen (wat binnen die 'realm' ook gewoon echt is en werkt tot bepaalde hoogte), of je kiest de directe methode die doorwerkt in de lagere niveau's.

Meditatie is geen wondermiddel omdat het niet een quick fix is. Daarom is de wereld niet verlost van geestelijke stoornissen. Omdat mensen een quick fix willen en omdat mensen een rigide idee hebben van zichzelf en hun problematiek. Niet omdat meditatie niet werkt. Meditatie werkt en verricht wonderen. Maar dit is een rare tijd waarin we tijdelijk de absolute noodzaak van meditatie vergeten zijn.

Maar nogmaals, ondanks dat is het dus wel zo dat ik mij bijzonder arrogant uitgelaten heb hier gisteren. Klote om dat van mezelf zo terug te lezen, maar het is gebeurd en ik zal hierop moeten reflecteren.

Roze olifant zei:

Acht.zes vertelt hier zelf boven dat hij de spirituele weg ook behandeld heeft en het heeft hem niet geholpen. Nou, dat kan toch? Neem wat hij zegt serieus. Accepteer dat hij dit anders ervaren heeft. Is het feit dat het jou wel geholpen heeft meer waard dan het feit dat het hem niet geholpen heeft? In jouw ogen heeft hij dan waarschijnlijk het wonder achter meditatie nog niet ontdekt, maar jouw waarheid is niet een waarheid voor iedereen. Door het neer te zetten alsof dat wel zo is, kun je mensen kwetsen die vanalles geprobeerd hebben maar blijven worstelen met hun problematiek en zet je daarnaast ook de kennis vergaard door al die duizendtallen mensen op deze aardbol die hun leven lang studie en onderzoek hebben gedaan naar de oorsprong en behandeling van psychiatrische stoornissen neer als een lachertje. Waarom? Waarom plaats je jouw ervaring boven andermans ervaring, en boven de gedragswetenschap en psychiatrie?

Klik om te vergroten...

Het is niet dat ik andermans meningen niet respecteer. Of onderzoek naar oorsprong en behandeling van psychiatrische stoornissen. En ik wil niet zozeer 'mijn' ervaring daar boven stellen. Ik beweer slechts dat er voor genezing een directe methode is en dat niet per se gebouwd moet worden op de basis gezet door wat we weten van het verleden. Als men dat doet namelijk, dan kan het zo zijn dat men elke keer de mogelijkheid voor zichzelf uitsluit om tot iets fundamenteel nieuws te komen, omdat men bouwt op steeds dezelfde fundering.

Roze olifant zei:

Aangezien veel psychiatrische stoornissen voor een groot deel hun oorsprong vinden in het brein - een disbalans van neurotransmitters of zelfs bepaalde afwijkende structuren - is het ook helemaal niet gek en zelfs te verwachten dat velen misschien wel geholpen maar NIET genezen zullen worden door meditatie. Nu niet, en in de toekomst niet. Net zoals dat meditatie geen kanker kan genezen, kan het ook niet op zichzelf staand, in zijn eentje, een verstoorde neurobiologie verhelpen. En ik neem aan dat je tegen kankerpatiënten ook niet zegt dat het aan hun instelling die niet spiritueel genoeg is ligt dat ze nog niet genezen zijn. Althans, dat mag ik toch hopen.

Klik om te vergroten...

Wat als het brein en zijn gehele biologische samenstelling op zijn beurt weer zijn oorsprong heeft in de spirituele "dimensie"? Dat is namelijk wat ik beweer.

En zoals meestal ligt daar denk ik het misverstand. Ik zie de wereld niet als fundamenteel gegrond in materie, maar in bewustzijn. Dus ja, ik denk dat zelfs ziektes als kanker een spirituele oorsprong kunnen hebben. En dus ook een spirituele genezing. Begrijp ik dat deze uitspraak compleet in het verkeerde keelgat van mensen kan schieten? Natuurlijk begrijp ik dat... Maar betekent dat, dat ik dan maar moet zwijgen en doen alsof spirituele heling niet echt is?

Roze olifant zei:

Excuses voor de felle toon, maar dit soort reacties stuiten mij altijd nogal tegen de borst.

Klik om te vergroten...

Geen excuses nodig. Ik ben degene die zijn excuses moet aanbieden. Over mijn toon en houding. Alsnog neem ik niets terug over dat spirituele genezing echt is en in staat om alle mentale aandoeningen te helen, mits men echt serieus is over meditatie.

@ Mindless:

Dank voor je reactie.

Ja, ik heb me wat geirriteerd gisteren, maar ben op tijd uit de discussie gestapt voordat ik me er echt druk over ging maken.

Ik heb ontzettend hard aan mezelf gewerkt de laatste jaren en heb depressie en angststoornis verslagen en de ADD klachten terug kunnen brengen naar een aanvaardbaar niveau, met wat hulp uit de zorg. Het laatste wat ik van de zorg heb aangeboden gekregen is, hoe ironisch, een cursus mindfulness.
Die cursus mindfullness was uiterst interessant en geeft me weer wat meer handvaten om met mijn ADD om te gaan en om een fijn leven te leiden. Maar het is maar een klein stukje in het geheel wat dus heeft geleid naar geweldige verbetering van mijn situatie
En dan suggereert iemand dat al dat harde werk om er weer bovenop te komen verspilde moeite is want ik had gewoon de verkeerde instelling en alleen mindfulness en meditatie was al genoeg geweest en dan kan ik wel zeggen dat ik er 100% van overtuigd ben dat dit in mijn geval echt niet gewerkt zou hebben.

Als je een hekel krijgt aan mij, so be it. Dat maakt mij niet uit.

Klik om te vergroten...

Eigenlijk vond ik bovenstaande regel nog het ergst, he just don't care... maar goed, er zat bij jou ook wat frustratie en dan kan ik me voorstellen dat je zoiets schrijft.

Uiteraard excuus geaccepteerd, wat mij betreft niks aan de hand.

Ja dat was best een kut opmerking. En weet je, ondanks dat ik misschien zo overkom dat ik het allemaal wel weet, is er een kant van mij die klein is, zichzelf wil bewijzen, bang is ongelijk te hebben, etc. Een kant die bovenkomt wanneer ik veel stress ervaar door werk en dergelijke. En die kant wil nog weleens spiritualiteit misbruiken voor die dingen. Ik wil dan weleens vergeten dat de wijze manier om met dingen om te gaan, niet de meest directe is.

Ik denk wat ik wilde zeggen, is dat het uiteindelijk het belangrijkste is dat we onze weg terug vinden naar die directe genezing. Dat dat belangrijker is dan wat iemand van mij vindt. Maar dit is niet de manier om dat te doen. Het is ook belangrijk om respect- en liefdevol met elkaar om te gaan. Wat ik wil zeggen, i do care...

Het is ook zo verwarrend om over deze zaken te praten. Wat ik met meditatie of spiritualiteit bedoel, kan iets heel anders zijn dan wat een ander denkt. Laat ik in ieder geval zeggen dat ik meditatie boven alles meer zie als wat wij zijn, dan wat wij doen. Onze essentie. En die essentie is in staat tot directe genezing en daardoor is in mijn ogen al het andere een omweg. Wat echter niet wil zeggen dat het vergeefs of verspilde moeite is. We bewandelen allemaal onze eigen weg en op bepaalde momenten is het wellicht vereist om die omweg te nemen. Hoe paradoxaal dat misschien ook is. Ik ben echter door het ontdekken (van misschien slechts een glimp) van die essentie, zo gefascineerd geraakt hierdoor, dat er weldegelijk iets is dat in staat is ons te genezen op een fundamentele manier. En ik wil dat zo graag delen. Maar ik druk me daar zo vaak ongelukkig in uit.

Fijn dat er geen hard feelings zijn.

Fijn dat jullie het terug hebben bijgelegd, leuk om te lezen allemaal.
Ik denk waar het om draait is dat ieder zijn weg moet vinden in de wereld. Voor de ene is meditatie het hulpmiddel, voor de ander is dat mindfullness, voor nog een ander is dat gebruiken, of sporten, of ....
Op zich maakt het allemaal niet zoveel uit, zolang jij maar vindt wat voor jou helpt, dat is de uitdaging van het leven.

Voor mij is dat ook meditatie geworden, zeker na gisterenavond nog es het voorrecht gekregen te hebben meditatielessen te krijgen van een persoon waar ik naar op kijk. Ik ben nu terug vastberaden om meditatie terug een plaats te geven in m'n leven.
Of dit voor iedereen een oplossing kan zijn laat ik in het midden, maar ik geloof dit graag.
Ik kan je inzet om anderen te overtuigen dat meditatie het van het is wel begrijpen, @Mindless maar misschien moet je de mensen dat zelf laten ontdekken. Als ze dit nodig hebben in dit leven zal het lot hen daar zelf wel naar toe sturen, net zoals bij jou en bij mij. Meditatie is niet iets wat opgedrongen mag worden het is iets dat je zelf moet ontdekken. Zelf praat ik hier ook graag over met andere mensen. Ik gooi soms es een visje uit om te kijken of er interesse is om daar een gesprek over te voeren. Je merkt meestal onmiddellijk of de persoon ervoor open staat of niet. Als die er niet voor open staat heeft het ook geen zin daar dieper op in te gaan.

Meditatie is ook niet het grote geheim waar iedereen door genezen kan worden, maar het kan wel een hulpmiddel zijn om op een andere manier tegen het leven en al haar kwalen aan te kijken. Ik zeg duidelijk kan, vroeger kon ik het ook niet opbrengen om gedisciplineerd elke dag te mediteren en m'n gedachten los te laten. Ik hoop dat ik het nu wat langer zal volhouden. Waar meditatie voor mij om draait is het vinden van rust en of je het geloofd of niet, ieder van ons heeft die rust in zich maar die kan je slecht bereiken door te oefenen.

Voor mij was gisteren een keerpunt in m'n leven. Eerlijk toe geven, de dag ervoor heb ik van een vriend wat weed gekregen. 's avonds heb ik enkele kruimeltjes in een sigaretje gedaan en opgerookt. Het was te weinig om er iets van te voelen. Maar nu kom ik er niet meer aan. Ben wel trots op mezelf dat het al 2 dagen in de kast ligt en ik er kan afblijven, net hetzelfde als van die CDB en de drank. Al de hele week geen druppel alcohol meer aangeraakt, trouwens.
Ik haal het meeste moed om door te zetten door erin te geloven dat je nuchter dieper kan gaan in meditatie. Een paar jaar geleden heb ik ook lessen gevolgd en na enkele lessen kon ik naar mijn gevoel al in diepe meditatie komen. Ben toch stiekem benieuwd hoe het me de komende weken zal afgaan. Ok, ik weet dat je geen verwachtingen mag stellen in meditatie, maar voor het moment kan ik het me nog niet laten, dat komt nog wel als het meer een gewoonte is geworden denk ik.

Hier zit ik dan met mijn goede voornemens. Deze week op bezoek geweest bij een vriend en we hebben wat zitten praten over weed en CDB. Om een lang verhaal kort te maken ben ik daar buitengestapt met wat weed in m'n zakken. Het heeft hier een paar dagen in m'n kast gelegen, maar gisteren kwam er dan toch een moment dat de drang te sterk werd en ik maar een stickietje heb gerookt. Gelukkig was het geen al te straffe en ben ik er ook niet stoned of high van gekomen maar toch.
Ik voel me enorm schuldig nu en heb het gevoel dat ik gefaald heb. Gelukkig geeft dit me nu de kracht om verder clean te blijven. Ik ben terug vastberaden om er niet meer aan te komen. Nu weet ik dat het gevoel waar ik naar streef er niet zal komen door weed te gebruiken. Het zal wellicht moeilijk blijven om er nu niet meer aan te komen en ik kan alleen maar hopen dat het gevoel dat ik nu heb zal blijven hangen.

Ik ken het gevoel. Maar dat schuldgevoel is een dubbele valstrik. Want omdat je teleurgesteld bent in jezelf praat je jezelf down, waardoor het des te aanlokkelijker wordt om het de volgende dag gewoon weer te gebruiken. Gedachten als "ik heb het nu toch verpest, dus kan ik het net zo goed weer doen vanavond" zijn zo venijnig.

Zo vaak ben ik daar ingetrapt. Maar op een gegeven moment leer je dat beter doorzien en moet je vooral alert blijven. Niet slechts hopen, dat haalt niks uit. Je moet scherp en bewust blijven, dat is nog belangrijker dan daadwerkelijk van die wiet afblijven. Zo heb ik donderdag avond om mijn 4 daagse weekend in te luiden samen met een vriend sinds lange tijd weer eens een lekkere amnesia haze gevaped. Direct de volgende dag (gisteren dus) meteen al weer de gedachte van waarom vanavond ook niet even lekker in mijn eentje aan de AH? Op zo'n moment moet je scherp en daadkrachtig zijn en gewoon nee zeggen tegen jezelf. Anders wordt het heel snel heel makkelijk om er dagelijks aan te gaan zitten. En lukt dit niet goed, dan is het op het moment gewoon niet veilig voor je om überhaupt wiet te gebruiken.

Zo nu en dan met vrienden heb ik ook weleens zoiets van waarom zou ik eigenlijk iets moeten gebruiken? En dan doe ik het niet en dan mis ik het ook helemaal niet. Je moet eigenlijk tegenover jezelf bewijzen dat je sterk bent en je eigen wil boven die gluiperige gedachten staat die je keer op keer een verslaving in werken. Daarnaast natuurlijk het meditatie verhaal wat ervoor zorgt dat je in eerste instantie al helemaal geen hunkering ervoor voelt.

Mindless zei:

Ik ken het gevoel. Maar dat schuldgevoel is een dubbele valstrik. Want omdat je teleurgesteld bent in jezelf praat je jezelf down, waardoor het des te aanlokkelijker wordt om het de volgende dag gewoon weer te gebruiken. Gedachten als "ik heb het nu toch verpest, dus kan ik het net zo goed weer doen vanavond" zijn zo venijnig.

Klik om te vergroten...

Daarin kan ik je volgen. Gelukkig gaat het er in m'n hoofd nu wel positiever aan toe. Meer van "ok ik heb het geprobeerd maar eigenlijk heb ik niet het gevoel gehad waar ik op hoopte". Ik besef nu dat weed me altijd een vals gevoel van rust heeft gegeven. Rust, zoals reeds gezegd ben ik nu aan het zoeken in m'n meditatie. Ik heb meer motivatie gekregen nu om me daarin te verliezen.

Mindless zei:

En lukt dit niet goed, dan is het op het moment gewoon niet veilig voor je om überhaupt wiet te gebruiken.

Klik om te vergroten...

'Veilig om weed te gebruiken' Is weet gebruiken ooit veilig? Ik denk van niet. Op de psychiatrie hebben ze het er bij mij ingepompt dat elke joint die je gebruikt paranoia kan triggeren. En dat klopt wel, ik heb me vaak zo gevoeld. Wat ik niet wist echter is dat dat gevoel wel eens kan blijven hangen voor de rest van je leven. Misschien was het gewoon bangmakerij, maar ik ben dat echt beginnen geloven.

Mindless zei:

e moet eigenlijk tegenover jezelf bewijzen dat je sterk bent en je eigen wil boven die gluiperige gedachten staat die je keer op keer een verslaving in werken.

Klik om te vergroten...

Je hebt gelijk daarin, de laatste dagen veel lopen nadenken hierover en nu voel ik me wel sterker dan toen ik deze blog begonnen ben. Ik heb ook lopen nadenken over de momenten dat ik zonder weed zat en liep te Craven, zoeken naar weed die ik toch niet had. Gelukkig heb ik daar nu geen last meer van. En dat is nu een gevoel dat ik niet meer wil. Dit gevoel is zelfs sterker geworden dan het gevoel dat ik terug wil gebruiken.

Mindless zei:

Daarnaast natuurlijk het meditatie verhaal wat ervoor zorgt dat je in eerste instantie al helemaal geen hunkering ervoor voelt.

Klik om te vergroten...

Ik heb de draad terug opgepakt met mediteren en moet zeggen dat het goed voelt. Ik kan je begrijpen als je zegt dat je dan geen hunkering meer voelt. Stilletjes aan zal dat wel komen, ik doe het rustig aan. Helaas moet ik zeggen dat ik nu niet zo diep geraak als anderhalf jaar terug. Ik had een beetje gehoopt dat ik de draad terug zou kunnen oppikken maar nu heb ik het gevoel dat ik terug vanop 0 moet herbeginnen. Dan is dat maar zo.