#1
Thanks! Ook voor je compliment. Toch ga ik reageren ondanks dat het niet persoonlijk is. Verslaafd raken of niet is zeker een wilskracht dingetje, maar ik doelde op het feit dat TS wel heel makkelijk en luchtig erover denkt omdat papa en mama toch de problemen wel oplossen. 4 rooitjes bij een dealer afgelost door papa en nog steeds rustig verder, praten over naar zuid Afrika even afkicken alsof het de normaalste zaak van de wereld is.Mee eens. Ik wilde het zelf al schrijven maar wil niet beticht worden van 'elkaar de maat nemen' en zo
Maar ot: wilskracht. Dat is waar het allemaal om draait. Jij hebt het blijkbaar. Ik ook. En een heleboel anderen die drugs gebruiken eveneens. Maar het zijn juist de zwakkere broeders en zusjes die verslaafd raken omdat het hun ontbreekt aan wilskracht. Of misschien hebben ze verder niets in het leven wat hun kracht geeft. Laten we proberen zacht te zijn juist voor die personen. Wij kunnen problematische gebruikers (misschien!) helpen hoe drugs te gebruiken zonder dat het problematisch wordt. Dit is overigens een algemeen schrijfsel, niet aan jou persoonlijk gericht want ik maak uit jouw woorden alleen positivisme op.
Mijn broeders en zusters die verslaafd raken verwijt ik geen gebrek aan wilskracht, diegene die de confrontatie met zichzelf niet aandurft en andere mensen laat opdraaien voor zijn gedrag wel .
Ps wat betekent elkaar de maat nemen?