Ohnee, je hebt 2 dagen met een chagrijnige kop rond gelopen.
Gewoon even doorzetten vriendelijke vriend, als je nog maar een maand dagelijks blowt dan ben je zo van die ontwenningsverschijnselen af.
misschien handig om te weten maar ik ben extreem verslavingsgevoelig. en dan zul je waarschijnlijk denken, waarom ben je dan begonnen met drugs. dat is net zoiets als aan een roker vragen waarom hij rookt. Ik heb trouwens Asperger, dat is een vorm van ADHD. en dat is dus wat er mede voor kan zorgen dat je binnen 1 maand volledig mentaal afhankelijk van iets kan zijn. en ik zeg expres mentaal, omdat wat je zegt over dat je na 1 maand niet extreem verslaafd kan zijn wel klopt. maar dus niet in mijn geval.
wat er namelijk gebeurt wanneer ik probeer te stoppen is dat ten eerste mijn hersenen in de war raken omdat het gevoel van stoned of faded zijn verdwijnt. ik kan namelijk slecht tegen verandering en ga hierdoor slechter functioneren, langzamer nadenken, minder goed nadenken over acties, etc. Dit is wat er de eerste 3 dagen gebeurde. Wanneer mijn hersenen eenmaal doorhebben dat ik geen THC naar binnen heb gewerkt de afgelopen dagen, gaan ze zoeken, zoeken naar iets anders "leuks". en in mijn post noemde ik dus kratom. maar ik legde ook al uit dat dit zijn mood boostende werking had verloren. hierdoor gaan mijn gedachtes op zoek naar iets anders wat mijn hersenen kan stimuleren. in dit geval Dexamfetamine. dat werkte 2 dagen en daarna had ik geen euforische werking meer, maar kreeg ik er dips van. dus mijn gedachte/ hersenen blijven maar zoeken naar iets om me blij te maken. gamen?.... nee, werken aan mijn boot?..... nee, varen met mijn boot?.....nee, tijd doorbrengen met vrienden?.... nee, schoolwerk doen om mijn eigenwaarde omhoog te krijgen?... nee. en elke keer als ik erachter moet komen dat niks mij vermaakt, gaan mijn gedachte met mij aan de haal en nemen ze me mee naar een steeds diepere staat van depressie.
van, niks kan mij meer blij maken, naar, waarom verdien ik dit, naar, ik ben niks waard, naar, mijn leven is zinloos, naar enzovoort enzovoort.
snap je een beetje wat ik bedoel? ik zeg het niet omdat ik een aansteller ben. stoppen is veel moeilijker voor iemand met adhd, simpelweg omdat een adhd minder controle heeft over zijn gedachtes. Als je ADHD hebt kan het namelijk soms voorkomen dat je gedachtes een spelletje met je spelen. en wanneer je in een afkickperiode zit, kan het dus voelen alsof je met jezelf aan het vechten bent, wat in feite dus ook zo is. omdat je onderbewustzijn er alles aan zal doen om het zo min mogelijk belastend te maken. terwijl je bewuste jij, eigenlijk wil doorzetten. maar jij mag raden welke meestal wint
![:wink:]()
. normaal gesproken kan ik in het dagelijks leven prima de controle houden omdat ik dan helder kan blijven nadenken. maar stoppen met blowen desoriënteerde mij zo erg dat ik alle controle volledig verloor. vooral omdat ik niet had gerekend op de ontwenningsverschijnselen.
en ook belangrijk om te weten is dat elke vorm van ADHD de eigenschap deelt van serotonine tekort. Wat dit inhoud is... ik noem een voorbeeld. je kijkt naar een vlinder buiten en je denkt. oh wat een mooie vlinder. op zo een moment worden, beloningsstoffen en serotonine afgegeven in je hersenen. bij iemand met een vorm van ADHD werkt dit dus anders omdat er bij hun bij de meeste dingen geen serotonine word vrij gegeven. Maar kunnen autisten dus geobsedeerd raken met iets waarbij die stoffen wel worden afgegeven. Daarom zijn kleine kinderen vaak helemaal ondersteboven van dingen zoals treinen. Vaak triggeren complexe en interessante dingen, serotonine afgifte. vandaar dat kleine kinderen met adhd zo druk zijn, altijd wegkijken en nooit hun aandacht zullen hebben waar jij het wil hebben. dit komt omdat ze constant op zoek zijn naar dingen om hun hersenen te stimuleren. hierdoor worden onndodig veel prikkels afgegeven en bla bla bla. jullie kennen het verhaal wel.
Dus voor de volgende mensen die besluiten nog te reageren op mijn post. neem wat ik heb opgeschreven serieus. niks erin is overdreven uitgelegd. het is gewoon de exacte manier hoe ik het heb ervaren. en respecteer het gewoon, ik ben ook maar een mens en iedereen ervaart dingen anders.