ik wens je heel veel sterkte toe, ik ken de. grip die dubbele, driedubbele verslavingen op je leven kunnen hebben.
het lijkt idd dat je dingen aan het doen hebt, waarin je geen controle meer hebt
de regie werd uit handen gegeven aan de drugs en hun grillige execntrieke natuur bespeelt je als een karakterloze buiksprekerspop waarbij niemand in de zaal lacht omdat iedereen de mond van de buikspreker ziet bewegen. (de drugs)
je vrije wil lijkt aan de wilgen te hangen, maar vrees niet, je denkt na, je beseft dat is al goed... want het kon erger als je besef en zelfobservatie er niet meer was.
ik lees dat je de benzo's gekickt hebt, en erin geslaagd bent al die tijd, ghb te gebruiken zonder echt verslaafd te zijn geraakt. dat vind ik toch wel twee hele sterke punten hoor man
weinig deden je dat voor, zeker toen er nog benzo's bij waren, dat je toen nog die ghb kon in toom houden, de twee lastigste heb je dus gelukkig al niet,
de benzo's niet en de ghb niet of zoals ik nu lees bij latere berichten lichtjes van de laatste weken?
als je die twee al niet hoeft te kicken mag je je zegeningen tellen.
Pep is makkelijk te kicken ook qua cravings , maar hoe lang gebruikte je dagelijks speed ? zodat ik een beetje kan inschatten hoe lang je herstel hiervan gaat duren....
ik had vroeger eens drie weken dagelijks speed gepakt in grote hoeveelheden en was na drie dagen klachtenvrij, een vleugje dat je je dan op 97 procent voelt. tot het einde van de week misschien. maar op een week was ik echt volledig de oude.
je hebt gelukking de dex , ik heb eens de trek kunnen counteren vroeger met efedrine zelfs, alsook katers kwamen niet omdat ik toen dagelijks efedrine nam
je deed de goede zaken verder, dealers verwijderen, pep wegspoelen (een must)
ik spoel altijd speed weg soms tot tien gram (72 procent)weggespoeld als het even fout ging omdat ik princicpieel het aan niemand wou geven...
veel mensen raken in de problemen door amfetamine en daar wil ik geen rol in spelen , het voelt voor mij als negatief karma krijgen als ik het een ander zou geven. de plee binnen.
uiteraard , ik blijf het zeggen de landingsbaan is ook altijd belangrijk, was je depressief voor je begon ? of deed je aan zelfmedicatie voor je diagnoses? als er een psychiatrische diagnose gesteld is of er trauma's en emoties gedimd worden. is het proces vaak lastiger maar niet onoverkomelijk.
de emoties voelen eerst ondraaglijk sterk aan , maar een mens is enorm weerbaar, alles went, de intensiteit gaat afnemen, en je zult terug leren functioneren op een manier waar je al emoties routineus als de doorsnee mens gaat voelen.
daar gaat tijd en boterhammen over, maar verdomme nogmaals het kon duizend keer erger met die benzo's en ghb verslaving.
je hebt de dans grotendeels ontsprongen. focus je daarop.
het doel is haalbaar, ik kon het ... en heb minder wilskracht dan jou als ik het zo lees ...omtrent drugs dus jij kunt het ook
veel bipolaire mensen die ik ken gebruiken in hun depressieve episodes benzodiazepines, en in hun manische periode amfetamines om dat effect van de manie nig te versterken,
je cravings hangen wrs nauw verweven mmet je diagnose, kwestie van de juiste medicijnen te krijgen nu en je levenskwaliteit zal veel hoger zijn dan al die nachten zonder slaap en eten op de pep
dat is geen mooi leven. dat wil je niet,
Bedankt voor je bericht. De realisatie dat ik inderdaad geen controle had en maar bleef bijnemen schrok ik enorm van ja! De pep werkte niet eens meer, ik was toe aan rust, slaap en een goed ontbijtje maar het eerste wat ik deed als me wekker afging na een nachtje van hooguit 2 uur echt effectieve slaap, was een lijn leggen op het bordje wat ik dan in het kastje had liggen op me werkkamer. En vervolgens de hele dag blijven bijnemen.
Benzo's ben ik idd al een poos geleden van afgekickt, daar had ik ook destijds een topic over geopend:
Sinds ongeveer 2,5 maanden gebruik ik dagelijks 1mg lorazepam of 1mg Etizolam 's avonds tegen mijn anxiety.. De anxiety is een gevolg van de uitwerking van mijn ADHD medicatie dextroamfetamine en daarnaast ook andere persoonlijke zaken waar ik nu doorheen ga. Na 12 jaar is mijn relatie tot een...
drugsforum.nl
Het is uiteindelijk een enorm verhaal geworden maar ik ga het gewoon droppen hier.
Hieronder een korte situatie schets van de afgelopen 3 jaar:
Eerst even een korte backstory:
Voor de duidelijkheid, ik blow al vanaf mijn 15e, vanaf me 18e werd dit een dagelijkse bezigheid. me leeftijd is nu ergens begin 30. Ik had een enorm instabiele thuis situatie vroeger vind het nogal wat om daar een beschrijving van te geven hier op het internet maar kort gezegd heeft er fysieke en voornamelijk veel mentale mishandeling plaatsgevonden waar ik en mijn moeder de slachtoffers van waren. Me moeder, enorm sterke vrouw, was bang voor de gevolgen als ze zou vluchten met ons (heb nog een broer), niet alleen gevolgen wat me pa zou doen maar ook wat voor impact dat zou hebben op de kinderen. Ze heeft eigenlijk haar eigen geluk en leven opgeofferd zodat wij iig opgroeiden in een gezin. Achteraf gezien had ze vanaf dag 1 haar biezen moeten pakken en wegwezen, dat had denk ik veel minder tot geen impact gehad op ons ten opzichte van nu. Maar terugkijken is nutteloos ben ik achter gekomen.
Midden 20 kon ik eindelijk het huis verlaten en ging ik samen wonen. In deze periode is de situatie thuis direct ook direct gaan pieken. Na een aantal onacceptabele acties van mijn pa, heeft me moeder dan echt de knoop doorgehakt en ging ze scheiden. Dankzij me pa hebben we nu alle drie een enorme rugtas vol met trauma's, veel dingen vergeef ik hem nooit meer.
GHB gebruik ik ondertussen bijna 3 jaar lang zo goed als dagelijks (wilde 2 jaar zeggen maar ik reken net even terug en ondertussen dus al 3 jaar). Voor die tijd gebruikte ik ook wel eens GHB maar dan recreatief in het weekenden. Toen kocht ik samen met mijn vriendin een halve liter zodat we voor thuis ook wat hadden als we terug kwamen van een feestje of met zijn tweeën wilden chillen. Toen ging ik ook stiekem doordeweeks af en toe doseren. Dit was in het begin nog spannend, als me vriendin weg was, kon ik lekker een buisje G nemen en chillen. Uiteindelijk kreeg ze door dat het flesje steeds leger werd. Ik loog erover en ze geloofde het. Toen kocht ik maar me eigen fles en die bewaarde ik op me werk/studeer kamer. En toen begon het gebruik een beetje, elke dag een paar keer doseren, beetje werken aan me scriptie (zat toen nog midden in me afstudeerstage/scriptie schrijven periode).
Dit gebruik is sindsdien niet meer opgehouden behalve in periodes dat het op was en moest wachten op nieuwe. Dit kon soms een week duren soms zelfs een maand. Dus ik heb tussendoor wel wat pauzes gehad.
Wel eens wat rebound anxiety gehad waarvan ik in het begin dacht dat het afkickverschijnselen waren maar na een uurtje verdween dit vaak ook. Tot nu toe dus nooit echt afkick of bijwerkingen gehad ervan. Zie ik ook niet zo snel gebeuren eerlijk gezegd, craving naar GHB is er alleen als ik uppers/mdma/xtc gebruik of lichte paranoia krijg van het blowen. De behoefte om erop te slapen of de hele dag door te doseren is er eigenlijk nooit geweest behalve als ik dus die speed binges van de afgelopen maanden had. Dan nam ik wel 24 uur lang om de 2 a 3 uurtjes, zelfs dan heb ik nooit echt last gehad van afkicksymptomen zoals ik ze hier op het forum en andere plek wel eens lees. Ook heb ik nooit overdreven hoge dosissen gehad waarbij ik een zogenaamde G slaap heb moeten doen of out ben gegaan. Sterker nog het was vaker te weinig gedoseerd dan te veel. Bij een te hoge dosis wordt ik erg misselijk en ben ik een uur lang motorisch gestoord en kan ik niet fatsoenlijk stilzitten en uiteindelijk kots ik me gehele maag inhoud eruit. Dat vermijd ik liever.
maart 2019 werd ik gediagnoseerd met ADHD en begon ik net aan mijn medicatie Dextroamfetamine. Ik was ineens minder impulsief, mijn behoefte naar roken blowen en andere drugs was ineens verdwenen maar ik had wel enorme bijwerkingen in het begin. De huisarts gaf aan dat ik even door de eerste periode heen moest bijten, dit klopte ook wel, de bijwerkingen werden minder maar het positieve effect bleef wel redelijk stabiel uiteindelijk.
Op een gegeven moment ben ik een beetje gaan afwijken van me schema omdat de onrust en hartkloppingen soms wel aanwezig waren. Soms nam ik alleen mijn ochtend dosis en rest van de dag niks. Weekenden sowieso nooit en soms nam ik meer dan me reguliere dosis op drukke dagen waarop ik veel pagina's wilde aftikken van me scriptie. In deze onregelmatige periode van medicatie inname kwam mijn impulsiviteit ook weer terug en kreeg ik enorme moeite om me te motiveren voor bepaalde dingen. Daarnaast had ik enorme stress want de relatie liep al een tijdje niet goed meer en we moesten echt even weer met zn tweeën terug naar de kern/basis en even weer connecten met elkaar en ik had natuurlijk enorme scriptie stress. Inzet tonen en gemotiveerd studeren vond ik verschrikkelijk maar ik wist dat ik dat papiertje in mijn bezit moest krijgen, vooral ook omdat ik een IT studie deed met veel toekomstperspectief. Het feit dat ik straks na zolang studeren eindelijk klaar was was mijn motivatie.
Ik begon nog meer te blowen, de hele dag door eigenlijk. Dit was icm met de Dextroamfetamine erg onprettig. Ik kreeg er enorme hartkloppingen van en daardoor ook erg onrustig. Om dit te counteren nam ik GHB en omdat ik het dus functioneel ging gebruiken duurde het niet lang voordat het compleet een onderdeel was geworden van me regime om anxiety en onrust van andere dingen te dempen. Gelukkig heb ik toen en nu nog steeds redelijk de rem erop kunnen houden. Wel is het zo'n onderdeel van me leven geworden geestelijk dat ik bij de minste/kleinste onrust een dosis nam of er aan dacht. Hoeveel ik ook tegen mezelf zei dat ik niet ging blowen die dag, nam ik vol trots me medicatie in in de ochtend, ging ik aan het werk en rond de lunch kon ik het niet laten om alsnog een klein jointje te draaien. Dit was dag in dag uit een enorme struggle waar ik nu nog steeds in zit. Ben tussendoor wel bijna een jaar gestopt geweest maar niet lang geleden terug gevallen helaas.
Wel me diploma gehaald, vrij snel erna begonnen aan me baan waar ik nu nog steeds werk. Nadat ik me diploma had behaald begon ook Covid aan zijn world domination en werd de lockdown en het thuis werken ingevoerd.
Doordat ik vrij vroeg begon met blowen en moest dealen met heavy shit thuis ben ik volgens mij emotioneel compleet afgesloten van alles als overlevingsmechanisme. Tot de dag van vandaag heb ik nog steeds dat ik hiermee worstel. Mijn enthousiasme en gedrevenheid die ik vroeger altijd had was weg, ik was extreem chagrijnig en agressief, reageerde alles af op me vriendin terwijl zij mij als enige begreep en erg veel geduld met me had.
Met behulp van meerdere paddo/truffel sessies met zijn tweeën veel van mijn trauma's en problemen in de relatie kunnen ontrafelen en plekje kunnen geven.
Helaas besloten we na ongeveer 12 jaar samen te zijn om alsnog een punt achter de relatie te zetten, ik ben verhuist en woon nu alleen. In de periode dat de knoop was doorgehakt en ik opzoek ging naar een woning, is het speedgebruik begonnen. In deze periode werkte ik ookal full-time thuis door Covid. Dit is begonnen rond september 2020, dit begon met een een aantal puntjes weekenden en vrijdagen en al gauw ook doordeweeks tijdens werk. De euforie die ik ervan kreeg was veel prettiger dan me medicatie. Ook hielp het me enorm met me werk in de IT, focus zat er goed in, maakte overuren. Ik hield ook regelmatig pauzes en had er redelijk grip op, kon ook niet echt nachten doortrekken aangezien ik nog bij me ex woonde.
Vanaf het moment dat ik me eigen plekje had rond mei 2021 was het al heel gauw de normaalste zaak voor mij om op donderdag ongeveer te beginnen en pas te stoppen op de zondag avond, alles doorspoelen en pas donderdag weer te bestellen. op een gegeven moment werd het weggooien moeilijker, ik moest minimaal 3 gram afnemen, en had zondag avond vaak nog een enorme berg over. Op een gegeven moment gooide ik het niet weg maar bleef ik eraan ook doordeweeks. veel nachten amper slapen, weinig eten en voornamelijk veel onzinnige dingen doen de hele dag door op het internet waaronder veel geld uitgeven aan gear wat ik al heel lang wilde voor me hobby maar wat ik eigenlijk niet echt kon betalen dus werkte ik mezelf in de min, gebruikte me creditcard en leefde zwaar de YOLO Life. Ging ik in huis oude gear en spullen bij elkaar zoeken die nog gewild waren en dus geld opbrachten, verkopen om vervolgens nog meer geld te kunnen uitgeven. Geprobeerd meerdere kredieten af te sluiten zodat ik NOG meer geld kon uitgeven. Gelukkig werd dit nooit geaccepteerd. Ik kon niet meer nadenken over consequenties en deed alles wat in me hoofd opkwam. Dit heeft zich trouwens allemaal afgelopen lente en zomer afgespeeld. In deze "Manische" periodes heb ik dus bijna dagelijks speed, GHB en hasj gebruikt en daarbij ook weekenden regelmatig MDMA of 3MMC.
Antwoord op je vraag: Het speed probleem is dus rond sept 2020 begonnen en sinds mei 2021 bijna dagelijks geworden tot nu.
Als ik de berichten op dit forum en op reddit moet geloven is een GHB en/of Benzo ontwenning niet echt prettig dus ben zeer blij dat dat geen probleem is.
Het probleem is wel echt blowen en speed in mijn geval. Als het in huis ligt blijf ik doorgaan. Blowen opgeven voelt alsof ik een arm moet inleveren. Pep stoppen doe ik graag.