#1
Beste leden, ik zou graag even wat van me afchrijven en raad inwinnen. Ik heb mijn partner 4 jaar geleden leren kennen, zwaar aan de cocaïne en nam nog vanalles. Ik wou ver van met zo iemand samen zijn, we waren dan ook gewoon vrienden. Hij zei altijd ik wil voor jou stoppen, hij was zo verliefd. Ik heb gezegd dat als hij stopt dit voor zichzelf moet zijn en niet voor een ander. 2 jaar later was het dan zover, in januari gestopt, in april ben ik dan een relaltie met hem begonnen. Spijtig genoeg heeft hij de coke ingeruild voor speed. Buiten voor zijn eigen lichaam zag ik de gevolgen niet.
Van coke werd hij apatisch, van speed helemaal niet. De enige reden van zijn gebruik is hard kunnen werken, hij is zelfstandige aannemer en het is super druk. Buiten dat zijn we ons eigen huis nog aan het verbouwen en hij vindt geen rust voor dit af is. Even ter zijde, met hetgeen hij nog allemaal wil is het nog 5 jaar verbouwen.
Ik merk dat als hij niet snuift (in het weekend) dat hij veel slaapt of zo goed als altijd slaapt. Dit was in het begin niet, er is ook al gewenning. Is hij dan wakker is hij enorm prikkelbaar. Reageert op het minste en kan soms echt wel harde dingen zeggen. Vloekt op de katten (vuile rotkatten), maakt van een mug een olifant en ik mag erin stikken dan...
Als het dan maandag is en hij gebruikt terug (heel de dag) dan doet die normaal tot het plots ineens teveel is. Dan is het allemaal mijn schuld en ik doe dan dingen niet goed etc. Ik heb hem al meermaals gezegd dat hij dan bijzonder veel trekken van een narcist krijgt. Meestal laat ik het links liggen maar ik kan het de laatste tijd niet meer verdragen. Ik antwoord terug met alle gevolgen vandien. Zijn libido is ook enorm verhoogd waardoor 3 dagen achter elkaar niet genoeg is, dan moet die nog een paar uur bezig zijn op zichzelf als ik nee zeg. Is dit allemaal wel normaal?
Hij zegt zelf dat hij weet dat hij anders is maar ik zeg dan dat dat een excuus is voor zijn gedrag. Ik ben de meest empatische zorgende vrouw (heeft hij ook al bevestigd) en toch kan hij mij zo neerhalen voor niks. Hij wil stoppen na de verbouwingen, ik weet überhaupt niet of ik dat nog zolang vol hou en geloof er eerlijk gezegd niet veel van. Hij heeft altijd een excuus of een uitvlucht. Ik loop soms op eierschalen en heb dan schrik dat hij gaat ontploffen en dan zwijg ik maar. Om de 2 weken loopt men dochter van 10 hier rond dus die bespaar ik dit (en ze zijn 2 handen op 1 buik). Ik zelf ben een gevoelensmens dus ik wil verbinding, hij is zowat van mij en zichzelf verwijderd wat voor mij heel onnatuurlijk aanvoelt. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Hij zei dat als hij mij niet had tegen gekomen hij er niet meer had geweest (dat denk ik nu ook wel) en dat ik zijn reddende engel was. Heeft hij ook maar 1 keer gezegd ofzo, complimenten is zeer zelden en een sorry nog moeilijker. Zijn mama zegt dat het haar zoon niet meer is, ze zei zelf overlaatst ´seg, doe eens wat liever´.
Maar zij denkt dat het de vorige partner haar schuld is, was nogal een traumatische relatie.
Heeft er iemand raad voor mij wat ik kan doen? Of is dit herkenbaar voor iemand en ligt het wel überhaupt aan de speed? Het gaat van kwaad naar erger en deze uitvallen gebeuren nu vaker. Alsook dat zen lijf meer wil want gewoon helpt niet meer. Nog even een toevoeging, hij drinkt vooral vodka cola hierop, ook soms elke dag 🫣
Hij besteed niet veel tijd aan speed zoeken, altijd voorraad (zak diepvries) en hij wordt ook nog zat van de vodka. Ik zie door het bos de bomen niet meer of ik dit nu allemaal erg moet vinden of niet.
Alvast bedankt om te lezen 💖
Het beste advies is; ga bij hem weg. Hij zal grondig moeten veranderen om hier uit te komen, maar dan moet hij dat echt willen. Tot die tijd kun je beter voor jezelf kiezen, want op deze manier heb je niks aan ‘m en op den duur zal hij jou steeds dieper de ellende mee in slepen.
Kijk ook eens op https://www.naranon.nl/