wat een intens verhaal.. heel heftig om te horen. ik ben aan de ene kant heel blij voor je dat je van de ketamine af bent, maar vind het ook sip dat je toch nog middelen nodig hebt om te kunnen functioneren in het leven. maar stapje voor stapje maak je progressie klinkt en ik gun je dat het ooit draaglijk is zonder chemisch goedje. kut dat je de k cramps hebt ingeruild voor de paniek aanvallen en zo'n strijd met je hoofd. en die duizeligheid lijkt me ook vervelend :/ beperkend ofzo.. ik hoop dat je daarvan geneest. leven is een ingewikkeld doolhof en breinen geven veel pijnen. veel zoeken om je weg te vinden, maar ik denk dat je het kan
![:)]()
. fijn dat je een vriendin hebt die er voor je is en je liefde geeft en helpt. lijkt me ook zwaar om aan de andere kant te staan. zo machteloos en verdrietig om iemand in zoveel pijn en verdriet te zien.
en ja, kut dat artsen hier zo weinig weten en je maar wat onderdrukkingsmiddelen meegeven ipv echt je te helpen. ik hoop dat daar verandering in komt. dat mijn arts zei dat ik maar keta moest blijven nemen tegen de pijn en me 2 diclofenac gaf liet me echt alle vertrouwen in de zorg wegnemen. je word een beetje aan je lot overgelaten ofzo en dat is treurig, want hulp zoeken enzo is al lastig en zo'n grote stap. veel schaamte. wel fijn dat je met je k cramps in het ziekenhuis werd geholpen. bij mij nemen ze me niet serieus genoeg ofzo.
ik hoop dat ze bij mij in de kliniek meer weten en me kunnen helpen, anders ga ik alleen detoxen en thuis verder als het niet bij me past. misschien dan zuid afrika proberen als ik merk meer nodig te hebben. want ik ga toch afkicken in nederland. beter vangnet en nazorg. en ik heb een fijne groep mensen die ook verslaafd zijn die ik op maandag avond zie en die raak ik anders ook kwijt, want je kan niet bij 2 instanties tegelijk ingeschreven staan :/.
dinsdag heb ik mijn kennismakingsgesprek in de kliniek en dan word ik binnen een week opgenomen, daar ben ik echt aan toe en heb er zin in. aan de andere kant ben ik ook bang en vind ik het spannend om te doen en de verandering aan te gaan. ook kijk ik op tegen de ontwenningsverschijnselen en ben ik benieuwd wat het met mij doet. ik hoop dat ik het kan en leer om weer goed te eten en aan mezelf te werken. ik ben ook erg veel afgevallen en heb ondergewicht waar ik erg van schrok. skeletterig en dat maakt me ook onzeker. veel verdriet en mental breakdowns. zwaar proces voor mij, maar ben hyped voor de toekomst en dat de kliniek in zicht is. een structuurtje krijgen en afhankelijkheid laten varen. beter zelfvertrouwen en leren functioneren binnen de maatschappij (hoop ik dan)
ik was laatst 4 dagen clean van ketamine, wel 1 dag coke gedaan. spuiten durf ik niet, had er wel wat onderzoek naar gedaan, maar het trekt mij niet. inmiddels gebruik ik weer iedere dag en gebruik ik daarnaast ook nog coke op sommige dagen. ik merk dat mijn lichaam minder pijn doet als ik minder keta gebruik en af en toe wat coke. dan maar ff zo, maar het laat me zo slecht voelen. wel merk ik ook dat eens in de 3 dagen overgeven (misschien too much info, maar er komt zoveel chemische shit uit als ik braak) mijn maag een soort reset geeft en dat alle kramp instant wegneemt. eergister had ik echt een intense aanval en toen had ik overgegeven; instant gone.
beetje van de hak op de tak en laaang verhaal, maar voelt fijn om toch te kunnen delen. thanks voor iedereen die de tijd neemt om te lezen en reageren. ik waardeer het en het laat me minder eenzaam voelen, ookal zijn jullie allemaal een figuurtje op het internet waar ik geen beeld bij heb. fijne niet oordelende spoken
![:)]()
dus bedankt <3