#1
Doordat ik dit geheim wilde houden ging ik overdag naar buiten om te "wandelen"
Dan moet je je toch heel eenzaam hebben gevoeld
Vast ook bang om betrapt te worden?
Hoe ziet de dag van een verslaafd iemand eruit?
22 antwoorden
4 weergaven
18-5-2026
Dan moet je je toch heel eenzaam hebben gevoeld
Vast ook bang om betrapt te worden?
#2
Klopt, dat voelt het ook. Je leeft voor je gevoel in een andere wereld dan "normale" mensen. Door isolatie versterk je dat gevoel alleen maar.Dan moet je je toch heel eenzaam hebben gevoeld
Vast ook bang om betrapt te worden?
#3
Toen ik nog in mijn eentje zwaar aan de pep zat dagelijks waren mijn dagen echt totaal niet spannend verder. Ik gebruikte het vooral als een soort antidepressiva omdat ik niet lekker in mijn vel zat en weinig energie had. Ik had een flinke voorraad pep in de vriezer liggen. 's Ochtends vroeg lag er op mijn nachtkastje al een bordje met pep waar ik voordat ik mijn bed uit was al de eerste lijn van nam om aan de dag te kunnen beginnen. Mijn dagen bracht ik de hele dag alleen thuis door. Met pep had ik de energie om wel gewoon mijn huishouden te doen.
Ik had in die tijd nog geen vrijwilligerswerk, geen verplichtingen en geen sociaal netwerk hier in de buurt met mensen die ik kende. Ik was enorm eenzaam. Maar door de pep en internet kon ik me online heel verbonden met anderen voelen. Ik zit al meer dan 20 jaar op internetfora en dat is echt mijn tweede leven, maar in die tijd eigenlijk mijn eerste leven. De hele dag een beetje online dom ouwehoeren met mensen en op fora/internet rondhangen om me niet alleen te voelen, online spelletjes spelen op Spelpunt. En natuurlijk heel veel porno kijken.
Deze periodes van alleen thuis gebruiken werden dan afgewisseld met dagen gebruiken met vrienden die verder weg woonden en waar ik dan bij bleef logeren. Maar dat werd dan vaak het hele weekend samen gebruiken. Of naar feesten gaan en dan het hele weekend gebruiken en op de meest vage afters komen daarna.
Aangezien ik elke dag gebruikte heb ik mezelf wel een beetje moeten aanleren om te eten tijdens gebruik. Maar echt heel veel en voedzaam was dat natuurlijk niet. En echt een gezond slaapritme had ik natuurlijk ook niet. Maar dat maakte allemaal niet uit, want ik had toch geen verplichtingen en hoefde toch nergens heen. Contact met mijn familie had ik ook niet echt veel toen en het was begin Corona-tijd. Ik had later wel therapie bij de GGZ en dan gebruikte ik die dag tot aan de afspraak niet en begon ik daarna gewoon meteen. Dat was wel echt een "regel" voor mezelf dat ik dat niet onder invloed ging doen. Alhoewel dat 1x toch niet gelukt was. Mijn behandelaar had het alleen niet eens door en ik heb toen juist echt een hele goede sessie gehad. Een paar weken later heb ik het zelf wel opgebiecht toen.
Maar goed, die tijd dat ik alleen gebruikte was niet echt de meest gezonde en gezellige tijd verder dus.
Sinds ik ruim 5 jaar geleden met mijn vriend kreeg veranderde het alleen gebruiken in dat ik doordeweeks alleen gebruikte en we in het weekend samen gebruikten. En samen gebruiken is toch heel anders dan alleen.
Maar goed, ik ben blij dat ik dat dagelijkse gebruik wel heb weten te stoppen uiteindelijk. En hoewel stimulanten echt nog mijn voorkeur hebben, is die van pep wel een stuk minder geworden. Want vergeleken met andere stimulanten is dat wel echt een stuk slopender.
Toevallig hebben we het een paar weken geleden in de vakantie na bijna 1 jaar geen pep gebruikt te hebben weer een keer gehad omdat de dealer geen 4-MMC had. Maar hoewel het qua effect wel echt meteen een stuk intenser is, is de kater dat ook. Dus nu houden we het weer gewoon bij 4M nu dat er weer is.
Eerstvolgende keer wordt dan weer over 4 weken op Ground Zero. Tot die tijd gaan we wel proberen niks te gebruiken. En daar heb ik ook wel vertrouwen in omdat we allemaal andere plannen hebben de weekenden voorlopig.
Maar ik ben wel echt blij met de stappen die ik de afgelopen jaren heb gezet in mijn leven zodat ik nu wel vrijwilligerswerk kan doen en lekker sporten en leuke dingen doen ipv alleen de hele dag gebruiken.
Dit geeft toch een stuk meer voldoening.
Ik ben natuurlijk ook verslaafd geweest aan benzo's maar dat verhaal over de Bromozolam staat natuurlijk nog vers in de meeste geheugens gegrift en is nog wel op veel plekken op het forum hier makkelijk te vinden (als de zoekfunctie weer werkt ooit) Dus vandaar dat ik heb gekozen om het alleen over de pep te hebben. Dit bericht is al lang genoeg geworden 😅
Ik had in die tijd nog geen vrijwilligerswerk, geen verplichtingen en geen sociaal netwerk hier in de buurt met mensen die ik kende. Ik was enorm eenzaam. Maar door de pep en internet kon ik me online heel verbonden met anderen voelen. Ik zit al meer dan 20 jaar op internetfora en dat is echt mijn tweede leven, maar in die tijd eigenlijk mijn eerste leven. De hele dag een beetje online dom ouwehoeren met mensen en op fora/internet rondhangen om me niet alleen te voelen, online spelletjes spelen op Spelpunt. En natuurlijk heel veel porno kijken.
Deze periodes van alleen thuis gebruiken werden dan afgewisseld met dagen gebruiken met vrienden die verder weg woonden en waar ik dan bij bleef logeren. Maar dat werd dan vaak het hele weekend samen gebruiken. Of naar feesten gaan en dan het hele weekend gebruiken en op de meest vage afters komen daarna.
Aangezien ik elke dag gebruikte heb ik mezelf wel een beetje moeten aanleren om te eten tijdens gebruik. Maar echt heel veel en voedzaam was dat natuurlijk niet. En echt een gezond slaapritme had ik natuurlijk ook niet. Maar dat maakte allemaal niet uit, want ik had toch geen verplichtingen en hoefde toch nergens heen. Contact met mijn familie had ik ook niet echt veel toen en het was begin Corona-tijd. Ik had later wel therapie bij de GGZ en dan gebruikte ik die dag tot aan de afspraak niet en begon ik daarna gewoon meteen. Dat was wel echt een "regel" voor mezelf dat ik dat niet onder invloed ging doen. Alhoewel dat 1x toch niet gelukt was. Mijn behandelaar had het alleen niet eens door en ik heb toen juist echt een hele goede sessie gehad. Een paar weken later heb ik het zelf wel opgebiecht toen.
Maar goed, die tijd dat ik alleen gebruikte was niet echt de meest gezonde en gezellige tijd verder dus.
Sinds ik ruim 5 jaar geleden met mijn vriend kreeg veranderde het alleen gebruiken in dat ik doordeweeks alleen gebruikte en we in het weekend samen gebruikten. En samen gebruiken is toch heel anders dan alleen.
Maar goed, ik ben blij dat ik dat dagelijkse gebruik wel heb weten te stoppen uiteindelijk. En hoewel stimulanten echt nog mijn voorkeur hebben, is die van pep wel een stuk minder geworden. Want vergeleken met andere stimulanten is dat wel echt een stuk slopender.
Toevallig hebben we het een paar weken geleden in de vakantie na bijna 1 jaar geen pep gebruikt te hebben weer een keer gehad omdat de dealer geen 4-MMC had. Maar hoewel het qua effect wel echt meteen een stuk intenser is, is de kater dat ook. Dus nu houden we het weer gewoon bij 4M nu dat er weer is.
Eerstvolgende keer wordt dan weer over 4 weken op Ground Zero. Tot die tijd gaan we wel proberen niks te gebruiken. En daar heb ik ook wel vertrouwen in omdat we allemaal andere plannen hebben de weekenden voorlopig.
Maar ik ben wel echt blij met de stappen die ik de afgelopen jaren heb gezet in mijn leven zodat ik nu wel vrijwilligerswerk kan doen en lekker sporten en leuke dingen doen ipv alleen de hele dag gebruiken.
Dit geeft toch een stuk meer voldoening.
Ik ben natuurlijk ook verslaafd geweest aan benzo's maar dat verhaal over de Bromozolam staat natuurlijk nog vers in de meeste geheugens gegrift en is nog wel op veel plekken op het forum hier makkelijk te vinden (als de zoekfunctie weer werkt ooit) Dus vandaar dat ik heb gekozen om het alleen over de pep te hebben. Dit bericht is al lang genoeg geworden 😅
#4
. Ik had een flinke voorraad pep in de vriezer liggen. 's Ochtends vroeg lag er op mijn nachtkastje al een bordje met pep waar ik voordat ik mijn bed uit was al de eerste lijn van nam om aan de dag te kunnen beginnen.
Wow. Als je grote hoeveelheden in de diepvries hebt (om nooit te weinig te hebben gok ik) en de dag met pep moet beginnen vanuit bed ben je echt verslaafd.
#5
Wow. Als je grote hoeveelheden in de diepvries hebt (om nooit te weinig te hebben gok ik) en de dag met pep moet beginnen vanuit bed ben je echt verslaafd.
Ja ik had altijd wel minimaal 50-100 gram op voorraad🫣
Ik heb er toen zelfs een topic over geopend hier toen ik van plan was om geen voorraad meer in huis te hebben.
Want dat vond ik echt doodeng.
Om gewoon echt alleen per keer te halen voor het weekend voor een feest toen bijvoorbeeld.
Jammer dat de zoekfunctie nou niet werkt, anders kon ik dat topic er even bij zoeken.
#6
Misschien wat gek of afwijkend van de verhalen die ik hier lees, maar ik heb gedurende mijn verslaving(en) eigenlijk gewoon doorgefunctioneerd. Uiteindelijk ben ik wel in een burn-out terechtgekomen, maar of dit aan de verslaving toe te schrijven is, weet ik niet. Wellicht deels. Dat zeg ik omdat ik destijds reeds ruim van mijn ergste periodes van gebruik af was. Het zal nooit helemaal te verklaren zijn of en in welke mate dit een rol heeft gespeeld. Het zal.
Maar goed. Ik heb wiet/hasj, benzo, coke, speed, alcohol (en nicotine) verslavingen gekend. De wiet verslaving heb ik echter nooit als verslaving ervaren, simpelweg omdat ik niet zo veel van verslaving afwist, en wietgebruik (en tabakgebruik) in mijn omgeving toen net zo normaal was als het eten van een boterham. Voor mij was het ook geen "drugs", omdat je het gewoon in een shop kon kopen. Let wel: dit speelde zich af tussen mijn 14e en 21e. Wist ik veel.
Later verslingerd geraakt aan coke en speed, alcohol en benzo's. De coke vooral in de weekenden, de speed ook, maar ook als oppepper doordeweeks. En de alcohol en de benzo's werd al snel dagelijks. Doordat mijn leefstijl veranderde, ben ik van de een op de andere dag gestopt met blowen. Voor mij was dat iets wat jongeren deden en wat niet meer bij mijn leeftijd paste. En ben dus gewoon om die reden gestopt. Coke en speed heb ik jarenlang een haat liefde verhouding mee gehad. Omdat alcohol het een en ander in werking stelde. Als ik niet dronk, gebruikte ik ook geen coke en nauwelijks speed. Zo simpel was het. Van de andere kant was het ook geen standaard recept om coke te gebruiken wanneer ik dronk. Wel in de weekenden. Doordeweeks dronk ik gedurende de dag slokken van flessen sterke drank, die overal in huis verstopt lagen. Zelfs eentje onder de bijrijdersstoel van mijn auto... De benzoverlaving ben ik later van afgekickt, ambulant, omdat ik merkte dat ik niet meer zonder kon slapen. Pas toen realiseerde ik me dat ik dus verslaafd was aan van alles en nog wat. En ook verslaafd geweest was, zonder dat actief in de gaten te hebben gehad.
Uiteindelijk inmiddels zo'n kleine 4 jaar clean van alles. En eerlijk gezegd kan ik niet zeggen dat het stoppen met drugs en alcohol problematisch was. Het gebruik wel, maar het ermee stoppen niet. Hoogstens het stoppen met de benzo's, omdat dat lang duurde omwille van het taperen. Maar zeker t.o.v. wat ik hier en op andere plekken lees, was het voor mij kattenpis.
Ik wil niemands verhaal omtrent verslaving downgraden, maar als ik naar mezelf kijk, kom ik telkens uit op het feit dat ik simpelweg weinig wist van problematisch gebruik, er weinig hinder van had in het dagelijks leven en het ermee stoppen dáárdoor ook erg gemakkelijk ging. Ik denk dat, wanneer ik destijds veel op dit forum had gekeken bijvoorbeeld, het psychisch veel erger was geweest. Door de horror verhalen die je leest. Ik ben dan soms ook wat terughoudend in de commentaren op verslavingsproblematiek. Omdat ik wel degelijk erken dat dat bestaat en erg problematisch is of kan zijn, maar je psychisch óók beïnvloedt raakt door alle ellende te lezen. Het credo "wat niet weet, wat niet deert" gaat voor mij persoonlijk wel echt behoorlijk op, in dit kader. Had ik het geweten, bewust geweest van mijn cannabis verslaving bijvoorbeeld, dan had ik denk ik niet zo gemakkelijk kunnen stoppen. In mijn hoofd hoorde dat niet bij een 20+er, maar bij scholieren. Dat was mijn mindset. Ik wist gewoon niet beter. Was een andere tijd ook natuurlijk. Pre smartphone era etc.
Alle andere verslavingen heb ik overigens op diezelfde wijze gestaakt, op de benzo's na dan. Al wist ik toen wel al meer over problematisch gebruik en erkende ik zelf ook dat dat toen bij mij het geval was. De drijfveer om te stoppen was immens en dus stopte ik. Ik weet dat het makkelijk lullen is als het je zo vergaat en nogmaals wil ik niemands verslaving bagatelliseren, maar gek genoeg heeft onkunde mij het meest geholpen te stoppen (letterlijk onbewust dus in sommige gevallen) en een drijfveer op nummer twee (in de overige gevallen). Ben m'n hele leven eigenlijk verslaafd geweest, al heb ik dat hoogstens 10 procent van de tijd zo ervaren.
Normaliter zou ik niet zo veel over mezelf openbaar delen en heb het redelijk beknopt gehouden, denk ik. Maar wilde toch ook een keer een "ander" verhaal laten horen omtrent verslaving. Ben dan ook benieuwd of er wellicht iemand is die dit ook herkend?
Maar goed. Ik heb wiet/hasj, benzo, coke, speed, alcohol (en nicotine) verslavingen gekend. De wiet verslaving heb ik echter nooit als verslaving ervaren, simpelweg omdat ik niet zo veel van verslaving afwist, en wietgebruik (en tabakgebruik) in mijn omgeving toen net zo normaal was als het eten van een boterham. Voor mij was het ook geen "drugs", omdat je het gewoon in een shop kon kopen. Let wel: dit speelde zich af tussen mijn 14e en 21e. Wist ik veel.
Later verslingerd geraakt aan coke en speed, alcohol en benzo's. De coke vooral in de weekenden, de speed ook, maar ook als oppepper doordeweeks. En de alcohol en de benzo's werd al snel dagelijks. Doordat mijn leefstijl veranderde, ben ik van de een op de andere dag gestopt met blowen. Voor mij was dat iets wat jongeren deden en wat niet meer bij mijn leeftijd paste. En ben dus gewoon om die reden gestopt. Coke en speed heb ik jarenlang een haat liefde verhouding mee gehad. Omdat alcohol het een en ander in werking stelde. Als ik niet dronk, gebruikte ik ook geen coke en nauwelijks speed. Zo simpel was het. Van de andere kant was het ook geen standaard recept om coke te gebruiken wanneer ik dronk. Wel in de weekenden. Doordeweeks dronk ik gedurende de dag slokken van flessen sterke drank, die overal in huis verstopt lagen. Zelfs eentje onder de bijrijdersstoel van mijn auto... De benzoverlaving ben ik later van afgekickt, ambulant, omdat ik merkte dat ik niet meer zonder kon slapen. Pas toen realiseerde ik me dat ik dus verslaafd was aan van alles en nog wat. En ook verslaafd geweest was, zonder dat actief in de gaten te hebben gehad.
Uiteindelijk inmiddels zo'n kleine 4 jaar clean van alles. En eerlijk gezegd kan ik niet zeggen dat het stoppen met drugs en alcohol problematisch was. Het gebruik wel, maar het ermee stoppen niet. Hoogstens het stoppen met de benzo's, omdat dat lang duurde omwille van het taperen. Maar zeker t.o.v. wat ik hier en op andere plekken lees, was het voor mij kattenpis.
Ik wil niemands verhaal omtrent verslaving downgraden, maar als ik naar mezelf kijk, kom ik telkens uit op het feit dat ik simpelweg weinig wist van problematisch gebruik, er weinig hinder van had in het dagelijks leven en het ermee stoppen dáárdoor ook erg gemakkelijk ging. Ik denk dat, wanneer ik destijds veel op dit forum had gekeken bijvoorbeeld, het psychisch veel erger was geweest. Door de horror verhalen die je leest. Ik ben dan soms ook wat terughoudend in de commentaren op verslavingsproblematiek. Omdat ik wel degelijk erken dat dat bestaat en erg problematisch is of kan zijn, maar je psychisch óók beïnvloedt raakt door alle ellende te lezen. Het credo "wat niet weet, wat niet deert" gaat voor mij persoonlijk wel echt behoorlijk op, in dit kader. Had ik het geweten, bewust geweest van mijn cannabis verslaving bijvoorbeeld, dan had ik denk ik niet zo gemakkelijk kunnen stoppen. In mijn hoofd hoorde dat niet bij een 20+er, maar bij scholieren. Dat was mijn mindset. Ik wist gewoon niet beter. Was een andere tijd ook natuurlijk. Pre smartphone era etc.
Alle andere verslavingen heb ik overigens op diezelfde wijze gestaakt, op de benzo's na dan. Al wist ik toen wel al meer over problematisch gebruik en erkende ik zelf ook dat dat toen bij mij het geval was. De drijfveer om te stoppen was immens en dus stopte ik. Ik weet dat het makkelijk lullen is als het je zo vergaat en nogmaals wil ik niemands verslaving bagatelliseren, maar gek genoeg heeft onkunde mij het meest geholpen te stoppen (letterlijk onbewust dus in sommige gevallen) en een drijfveer op nummer twee (in de overige gevallen). Ben m'n hele leven eigenlijk verslaafd geweest, al heb ik dat hoogstens 10 procent van de tijd zo ervaren.
Normaliter zou ik niet zo veel over mezelf openbaar delen en heb het redelijk beknopt gehouden, denk ik. Maar wilde toch ook een keer een "ander" verhaal laten horen omtrent verslaving. Ben dan ook benieuwd of er wellicht iemand is die dit ook herkend?
#7
Ja en nee. Ik weet dat eerste keer stoppen met nicotine eigelijk de makkelijkste was. Maar na terugvallen die ik heb meegemaakt, werd het wel steeds moeilijker iedere stoppoging. Nu ga ik vooral nooit meer een peuk aansteken omdat ik niet zeker weet of ik ooit weer weet te stoppen!Ben dan ook benieuwd of er wellicht iemand is die dit ook herkend?
Jij bent 1x verslaafd geweest aan nicotine en daarna nooit meer?
#8
Ik ben eerlijk gezegd nooit "verlsaafd" geweest aan nicotine. Ik heb 20+ jaar gerookt. Soms jaren achtereen een pakje per dag. Dan weer eentje na het eten. Dan weer alleen bij het drinken. Dan weer volle bak. Dan weer zus en zo. Ik heb geen idee, maar nicotine wekt bij mij geen verslaving op(?) Het roken deed ik uit gewoonte. Ben begonnen als brugklasser omdat iedereen dat deed. Maar ik kreeg geen cravings ofzo als ik niet rookte. En aangezien het een mega schadelijke gewoonte is, ben ik een aantal jaar geleden maar voorgoed gestopt😂Jij bent 1x verslaafd geweest aan nicotine en daarna nooit meer?
#9
Misschien wat gek of afwijkend van de verhalen die ik hier lees, maar ik heb gedurende mijn verslaving(en) eigenlijk gewoon doorgefunctioneerd. Uiteindelijk ben ik wel in een burn-out terechtgekomen, maar of dit aan de verslaving toe te schrijven is, weet ik niet. Wellicht deels. Dat zeg ik omdat ik destijds reeds ruim van mijn ergste periodes van gebruik af was. Het zal nooit helemaal te verklaren zijn of en in welke mate dit een rol heeft gespeeld. Het zal.
Maar goed. Ik heb wiet/hasj, benzo, coke, speed, alcohol (en nicotine) verslavingen gekend. De wiet verslaving heb ik echter nooit als verslaving ervaren, simpelweg omdat ik niet zo veel van verslaving afwist, en wietgebruik (en tabakgebruik) in mijn omgeving toen net zo normaal was als het eten van een boterham. Voor mij was het ook geen "drugs", omdat je het gewoon in een shop kon kopen. Let wel: dit speelde zich af tussen mijn 14e en 21e. Wist ik veel.
Later verslingerd geraakt aan coke en speed, alcohol en benzo's. De coke vooral in de weekenden, de speed ook, maar ook als oppepper doordeweeks. En de alcohol en de benzo's werd al snel dagelijks. Doordat mijn leefstijl veranderde, ben ik van de een op de andere dag gestopt met blowen. Voor mij was dat iets wat jongeren deden en wat niet meer bij mijn leeftijd paste. En ben dus gewoon om die reden gestopt. Coke en speed heb ik jarenlang een haat liefde verhouding mee gehad. Omdat alcohol het een en ander in werking stelde. Als ik niet dronk, gebruikte ik ook geen coke en nauwelijks speed. Zo simpel was het. Van de andere kant was het ook geen standaard recept om coke te gebruiken wanneer ik dronk. Wel in de weekenden. Doordeweeks dronk ik gedurende de dag slokken van flessen sterke drank, die overal in huis verstopt lagen. Zelfs eentje onder de bijrijdersstoel van mijn auto... De benzoverlaving ben ik later van afgekickt, ambulant, omdat ik merkte dat ik niet meer zonder kon slapen. Pas toen realiseerde ik me dat ik dus verslaafd was aan van alles en nog wat. En ook verslaafd geweest was, zonder dat actief in de gaten te hebben gehad.
Uiteindelijk inmiddels zo'n kleine 4 jaar clean van alles. En eerlijk gezegd kan ik niet zeggen dat het stoppen met drugs en alcohol problematisch was. Het gebruik wel, maar het ermee stoppen niet. Hoogstens het stoppen met de benzo's, omdat dat lang duurde omwille van het taperen. Maar zeker t.o.v. wat ik hier en op andere plekken lees, was het voor mij kattenpis.
Ik wil niemands verhaal omtrent verslaving downgraden, maar als ik naar mezelf kijk, kom ik telkens uit op het feit dat ik simpelweg weinig wist van problematisch gebruik, er weinig hinder van had in het dagelijks leven en het ermee stoppen dáárdoor ook erg gemakkelijk ging. Ik denk dat, wanneer ik destijds veel op dit forum had gekeken bijvoorbeeld, het psychisch veel erger was geweest. Door de horror verhalen die je leest. Ik ben dan soms ook wat terughoudend in de commentaren op verslavingsproblematiek. Omdat ik wel degelijk erken dat dat bestaat en erg problematisch is of kan zijn, maar je psychisch óók beïnvloedt raakt door alle ellende te lezen. Het credo "wat niet weet, wat niet deert" gaat voor mij persoonlijk wel echt behoorlijk op, in dit kader. Had ik het geweten, bewust geweest van mijn cannabis verslaving bijvoorbeeld, dan had ik denk ik niet zo gemakkelijk kunnen stoppen. In mijn hoofd hoorde dat niet bij een 20+er, maar bij scholieren. Dat was mijn mindset. Ik wist gewoon niet beter. Was een andere tijd ook natuurlijk. Pre smartphone era etc.
Alle andere verslavingen heb ik overigens op diezelfde wijze gestaakt, op de benzo's na dan. Al wist ik toen wel al meer over problematisch gebruik en erkende ik zelf ook dat dat toen bij mij het geval was. De drijfveer om te stoppen was immens en dus stopte ik. Ik weet dat het makkelijk lullen is als het je zo vergaat en nogmaals wil ik niemands verslaving bagatelliseren, maar gek genoeg heeft onkunde mij het meest geholpen te stoppen (letterlijk onbewust dus in sommige gevallen) en een drijfveer op nummer twee (in de overige gevallen). Ben m'n hele leven eigenlijk verslaafd geweest, al heb ik dat hoogstens 10 procent van de tijd zo ervaren.
Normaliter zou ik niet zo veel over mezelf openbaar delen en heb het redelijk beknopt gehouden, denk ik. Maar wilde toch ook een keer een "ander" verhaal laten horen omtrent verslaving. Ben dan ook benieuwd of er wellicht iemand is die dit ook herkend?
Heel indrukwekkend.
En vooral bijzonder dat je toch nog hebt kunnen functioneren.
Als ik overdag aan de sterke drank zou gaan kwam van functioneren weinig terecht. Maar goed, je was natuurlijk ervaren.
a ik had altijd wel minimaal 50-100 gram op voorraad
Sodejuu @MyLittlePonyPack
Ik moest even twee keer lezen of ik het goed las.
Dan had je een be-hoor-lijke voorraad in de diepvries liggen.
Waarom eigenlijk zoveel? was je bang om te weinig te hebben en gaf je deze hoeveelheid een gerust gevoel?
#10
Sodejuu @MyLittlePonyPack
Ik moest even twee keer lezen of ik het goed las.
Dan had je een be-hoor-lijke voorraad in de diepvries liggen.
Waarom eigenlijk zoveel? was je bang om te weinig te hebben en gaf je deze hoeveelheid een gerust gevoel?
Nouja het was meer ook dat ik het bij een vriend haalde die aan de andere kant van het land woonde en die ik niet zo vaak zag. Dus daarom nam ik altijd meteen een hele grote voorraad mee waar ik ook wel echt een tijd mee vooruit kon. Ook omdat ik nooit echt precies wist wanneer ik hem weer zag.
#11
Nouja het was meer ook dat ik het bij een vriend haalde die aan de andere kant van het land woonde en die ik niet zo vaak zag. Dus daarom nam ik altijd meteen een hele grote voorraad mee waar ik ook wel echt een tijd mee vooruit kon. Ook omdat ik nooit echt precies wist wanneer ik hem weer zag.
Ook wel een risico om te vervoeren.
Maar dat zal je destijds mogelijk niet zoveel hebben uitgemaakt dat risico.
#12
Ook wel een risico om te vervoeren.
Maar dat zal je destijds mogelijk niet zoveel hebben uitgemaakt dat risico.
Nou wel vaak genoeg over nagedacht idd als ik in de trein zat hoor. Maar scheelt dat ik een redelijk onopvallend/onschuldig uiterlijk heb zeg maar😅
#13
Ik vind het ergens wel fijn om jullie verhalen zo te lezen, ondanks dat ik het ook vervelend vind voor jullie dat jullie in die situaties hebben gezeten natuurlijk ![:wink:]()
. Maar: je leert er vaak ook weer veel van!
Zelf heb ik ook meerdere verslavingen gehad die ik op de momenten zelf totaal niet zag als verslavingen, waarschijnlijk ook grotendeels ontkenning natuurlijk. Maar mijn diepste verslaving was toch wel die aan afvallen (anorexia) en die dagen zagen er dan ook erg saai uit: totaal geïsoleerd in mn eigen wereldje, niks was nog boeiend behalve de weegschaal en voeding waar ik 24/7 mee bezig was, ik kon helemaal niks meer door energie tekort en ondergewicht, dus mijn dagen bestonden uit van bed naar bank en terug. Maar: de intense kick die de weegschaal me gaf was sterker dan dat, daardoor voelde ik me ‘goed’ en bleef ik ermee doorgaan. Ziekenhuis in ziekenhuis uit en repeat tot het besef eindelijk een keer kwam dat ik dit leven zat was en toch wel een normaal leven wilde.
Tijdens deze periode was ik trouwens ook heel erg verslaafd aan Stackers 4, ik weet niet of ze hier bekend zijn maar stoppen was errug moeilijk en ben nog steeds erg blij dat ik daar vanaf ben.
Ik weet niet of anderen het ook zo zien, de GGZ iig niet, maar voor mij was de eetstoornis en dan met name de weegschaal echt een verslaving en het heeft ook echt heel veel raakvlakken met een verslaving aan middelen o.i.d.
Al tijdens die periode begon ik met blowen waar ik al heel snel niet meer zonder kon, en toen de eetstoornis naar de achtergrond ging was ik elke dag de hele dag bezig met wiet regelen, het roken, de hele dag stoned zijn en dan was er weer een dag voorbij zonder dat ik ook maar iets gedaan had. En me daar dan weer kut over voelen en er een joint bij opsteken om er maar niet aan te hoeven denken.
Ik dacht voor een lange tijd dat mijn leven saai zou worden als ik zou stoppen met blowen maar guess what: mijn leven is véél leuker zonder de hele dag stoned te zijn.
En toen kwam alcohol want hey, “we moeten íéts”, het begon met af en toe in m’n eentje drinken en me helemaal geweldig voelen, maar al snel werd het dagelijks en had ik steeds meer nodig om weer bij dat ultieme geluksgevoel uit te komen. Totdat dat ultieme geluksgevoel eigenlijk helemaal niet meer kwam. Maar dan tóch elke dag weer proberen, “want misschien komt het vanavond wel weer terug!” Maar nee, dat is een leugen. Wat wél elke dag weer terugkwam: verslapen voor werk omdat ik in zo’n coma lag, wakker worden met tig berichten van mensen die reageerden op berichten die ik ze ‘s nachts gestuurd had waar ik me helemaal niks van kon herinneren, sowieso niet kunnen herinneren wat ik allemaal gedaan had, schaamte om de berichten maar ook om het feit dat ik weer een fles van m’n huisgenoten gejat had en het hen ook wel begon op te vallen, helemaal brak op werk staan en dit proberen te verbergen, zeggen dat dit écht de laatste keer was en dezelfde avond alsnog weer in de nachtwinkel staan waar ze ondertussen m’n bestelling al pakten als ik de winkel in kwam lopen, of om 8 uur ‘s morgens dronken in de supermarkt staan om drank te halen, en ik kan nog wel even doorgaan maar denk dat m’n punt duidelijk is haha.
Vandaag 6 maanden sober & clean, and still counting.
& het voelde ergens ook wel goed om dit even allemaal uit te typen.
Zelf heb ik ook meerdere verslavingen gehad die ik op de momenten zelf totaal niet zag als verslavingen, waarschijnlijk ook grotendeels ontkenning natuurlijk. Maar mijn diepste verslaving was toch wel die aan afvallen (anorexia) en die dagen zagen er dan ook erg saai uit: totaal geïsoleerd in mn eigen wereldje, niks was nog boeiend behalve de weegschaal en voeding waar ik 24/7 mee bezig was, ik kon helemaal niks meer door energie tekort en ondergewicht, dus mijn dagen bestonden uit van bed naar bank en terug. Maar: de intense kick die de weegschaal me gaf was sterker dan dat, daardoor voelde ik me ‘goed’ en bleef ik ermee doorgaan. Ziekenhuis in ziekenhuis uit en repeat tot het besef eindelijk een keer kwam dat ik dit leven zat was en toch wel een normaal leven wilde.
Tijdens deze periode was ik trouwens ook heel erg verslaafd aan Stackers 4, ik weet niet of ze hier bekend zijn maar stoppen was errug moeilijk en ben nog steeds erg blij dat ik daar vanaf ben.
Ik weet niet of anderen het ook zo zien, de GGZ iig niet, maar voor mij was de eetstoornis en dan met name de weegschaal echt een verslaving en het heeft ook echt heel veel raakvlakken met een verslaving aan middelen o.i.d.
Al tijdens die periode begon ik met blowen waar ik al heel snel niet meer zonder kon, en toen de eetstoornis naar de achtergrond ging was ik elke dag de hele dag bezig met wiet regelen, het roken, de hele dag stoned zijn en dan was er weer een dag voorbij zonder dat ik ook maar iets gedaan had. En me daar dan weer kut over voelen en er een joint bij opsteken om er maar niet aan te hoeven denken.
Ik dacht voor een lange tijd dat mijn leven saai zou worden als ik zou stoppen met blowen maar guess what: mijn leven is véél leuker zonder de hele dag stoned te zijn.
En toen kwam alcohol want hey, “we moeten íéts”, het begon met af en toe in m’n eentje drinken en me helemaal geweldig voelen, maar al snel werd het dagelijks en had ik steeds meer nodig om weer bij dat ultieme geluksgevoel uit te komen. Totdat dat ultieme geluksgevoel eigenlijk helemaal niet meer kwam. Maar dan tóch elke dag weer proberen, “want misschien komt het vanavond wel weer terug!” Maar nee, dat is een leugen. Wat wél elke dag weer terugkwam: verslapen voor werk omdat ik in zo’n coma lag, wakker worden met tig berichten van mensen die reageerden op berichten die ik ze ‘s nachts gestuurd had waar ik me helemaal niks van kon herinneren, sowieso niet kunnen herinneren wat ik allemaal gedaan had, schaamte om de berichten maar ook om het feit dat ik weer een fles van m’n huisgenoten gejat had en het hen ook wel begon op te vallen, helemaal brak op werk staan en dit proberen te verbergen, zeggen dat dit écht de laatste keer was en dezelfde avond alsnog weer in de nachtwinkel staan waar ze ondertussen m’n bestelling al pakten als ik de winkel in kwam lopen, of om 8 uur ‘s morgens dronken in de supermarkt staan om drank te halen, en ik kan nog wel even doorgaan maar denk dat m’n punt duidelijk is haha.
Vandaag 6 maanden sober & clean, and still counting.
& het voelde ergens ook wel goed om dit even allemaal uit te typen.
#14
Voordat je met welke drugs dan ook begint is het geen gek idee om een dagrapportage van wat je normaal op een dag doet te maken en het in je portemonnee te stoppen, met of zonder foto. Altijd handig om een baseline te hebben.
#15
Hele dag aan de kindertorpedo slingeren.🤣
Heb heel lang kunnen functioneren tot dat niet meer ging. Met structuur kan je het best lang volhouden als je het alleen s avonds gebruikt. Kan mij nog heel goed het omslagpunt herinneren , maand na politieinval, die waren op het verkeerde adres. Of in ieder geval, ze moesten bij mijn buren zijn maar vonden mij logischerwijs aannemelijker als dader blijkbaar.
Heb heel lang kunnen functioneren tot dat niet meer ging. Met structuur kan je het best lang volhouden als je het alleen s avonds gebruikt. Kan mij nog heel goed het omslagpunt herinneren , maand na politieinval, die waren op het verkeerde adres. Of in ieder geval, ze moesten bij mijn buren zijn maar vonden mij logischerwijs aannemelijker als dader blijkbaar.
#16
Op het moment dat ik in een binge zat was het enigste waar ik nog maar mee bezig was het zoeken naar momenten om stiekem bij te kunnen pakken of porno te kijken (maar het liefste beiden).
Ik was nooit de enigste in huis en ik wilde koste wat kost geheim houden dat ik drugs aan het misbruiken was (waarschijnlijk omdat ik niet eraan toe wilde geven dat "ook mij" dit kon overkomen en dat ik het zelf wel weer op zou lossen zonder hulp van anderen). Doordat ik dit geheim wilde houden ging ik overdag naar buiten om te "wandelen", maar dan bleef ik gewoon lang weg en zat ik ergens op een afgelegen plek in mijn eentje in de kou te snuiven.
Op gegeven moment moest ik natuurlijk weer terug richting huis en daar bleef ik dan zo lang mogelijk op mijn kamer om zo min mogelijk contact met iedereen te hebben (want stel dat ze er achter zouden komen). Pas als iedereen naar bed was ging het echt los.
Extreme doseringen gebruiken die een meervoud boven de aanbevolen hoogste doseringen liggen, hele tijd paranoia luisteren en denken dat er iemand op de overloop loopt die elk moment je kamer binnen zal lopen om je midden in de daad te betrappen en letterlijk op je tenen lopen om zo min mogelijk geluid te maken (om maar niemand wakker te maken). Op gegeven moment viel ik dan ook gewoon in "slaap" ondanks de enorme hoeveelheden uppers, omdat ik zo moe werd van dat stiekeme gedrag en mijn brein compleet overbelast was.
Dit ging dan meerdere dagen door todat ik elke keer weer tot exact hetzelfde besef kwam: "Waarom doe ik mijzelf dit aan? Dit is toch geen manier van leven". Hierna lukte het altijd om een periode niks te gebruiken, omdat het letterlijk op de blaren zitten was. Door de comedown voelde ik mij zo extreem slecht dat ik niet eens kon denken aan drugs gebruiken (werd al ziek van de gedachte). Dit was dan ook het moment waarop ik tegen mijzelf zei "Ik wil en ga nooit meer drugs gebruiken".
Zoals je wel kan raden was het nooit de laatste keer. Zodra de comedown die steeds langer begon te duren (tot wel 2 weken soms) weer weg was en ik mij "normaal" voelde kwam dezelfde gedachte langzaam weer terug: "Deze keer kan ik het wel onder controle houden".
Zodra ik weer begon te gebruiken was ik meteen terug bij af en werd het nog extremer dan de keer ervoor. In deze periodes verwaarloosde ik alles: School, contact met vrienden en famillie, werk aan de toekomst, persoonlijke verzorging, etc.
Verslaving is een vicieuze cirkel van gedachtes en acties die je alleen kunt breken door wat te veranderen. Voor iedereen kan dat wat anders inhouden, voor mij was dat simpel gezegd beslissingen maken over mijn toekomst die ik alsmaar uitstelde en met logica inzien dat dit gedrag mij alleen maar meer ellende zou brengen.
PS: voordat ik verslaafd werd aan uppers (voornamelijk 3 en 4-mmc) las ik hier op het forum al de topics over verslaving en de verhalen van iedereen rondom het onderwerp. Zoals @_shikantaza al zei, dacht ook ik dat mij dit nooit zou overkomen en dat ik niet verslavingsgevoelig was.
Voor de mensen die dit lezen: zorg dat je afspraken maakt met jezelf rondom gebruik en zodra je deze begint te vervormen is het tijd om er mee te stoppen.
Ik was nooit de enigste in huis en ik wilde koste wat kost geheim houden dat ik drugs aan het misbruiken was (waarschijnlijk omdat ik niet eraan toe wilde geven dat "ook mij" dit kon overkomen en dat ik het zelf wel weer op zou lossen zonder hulp van anderen). Doordat ik dit geheim wilde houden ging ik overdag naar buiten om te "wandelen", maar dan bleef ik gewoon lang weg en zat ik ergens op een afgelegen plek in mijn eentje in de kou te snuiven.
Op gegeven moment moest ik natuurlijk weer terug richting huis en daar bleef ik dan zo lang mogelijk op mijn kamer om zo min mogelijk contact met iedereen te hebben (want stel dat ze er achter zouden komen). Pas als iedereen naar bed was ging het echt los.
Extreme doseringen gebruiken die een meervoud boven de aanbevolen hoogste doseringen liggen, hele tijd paranoia luisteren en denken dat er iemand op de overloop loopt die elk moment je kamer binnen zal lopen om je midden in de daad te betrappen en letterlijk op je tenen lopen om zo min mogelijk geluid te maken (om maar niemand wakker te maken). Op gegeven moment viel ik dan ook gewoon in "slaap" ondanks de enorme hoeveelheden uppers, omdat ik zo moe werd van dat stiekeme gedrag en mijn brein compleet overbelast was.
Dit ging dan meerdere dagen door todat ik elke keer weer tot exact hetzelfde besef kwam: "Waarom doe ik mijzelf dit aan? Dit is toch geen manier van leven". Hierna lukte het altijd om een periode niks te gebruiken, omdat het letterlijk op de blaren zitten was. Door de comedown voelde ik mij zo extreem slecht dat ik niet eens kon denken aan drugs gebruiken (werd al ziek van de gedachte). Dit was dan ook het moment waarop ik tegen mijzelf zei "Ik wil en ga nooit meer drugs gebruiken".
Zoals je wel kan raden was het nooit de laatste keer. Zodra de comedown die steeds langer begon te duren (tot wel 2 weken soms) weer weg was en ik mij "normaal" voelde kwam dezelfde gedachte langzaam weer terug: "Deze keer kan ik het wel onder controle houden".
Zodra ik weer begon te gebruiken was ik meteen terug bij af en werd het nog extremer dan de keer ervoor. In deze periodes verwaarloosde ik alles: School, contact met vrienden en famillie, werk aan de toekomst, persoonlijke verzorging, etc.
Verslaving is een vicieuze cirkel van gedachtes en acties die je alleen kunt breken door wat te veranderen. Voor iedereen kan dat wat anders inhouden, voor mij was dat simpel gezegd beslissingen maken over mijn toekomst die ik alsmaar uitstelde en met logica inzien dat dit gedrag mij alleen maar meer ellende zou brengen.
PS: voordat ik verslaafd werd aan uppers (voornamelijk 3 en 4-mmc) las ik hier op het forum al de topics over verslaving en de verhalen van iedereen rondom het onderwerp. Zoals @_shikantaza al zei, dacht ook ik dat mij dit nooit zou overkomen en dat ik niet verslavingsgevoelig was.
Voor de mensen die dit lezen: zorg dat je afspraken maakt met jezelf rondom gebruik en zodra je deze begint te vervormen is het tijd om er mee te stoppen.
#17
Voor degene die verslaafd zijn / waren en het willen delen:
Hoe zag voor jou een dag / week / periode uit?
Een gevoelig onderwerp maar mogelijk ook een goed onderwerp. Om mensen inzicht te geven wat er nu achter de voordeur van een verslaafd iemand afspeelt, of op dat bankje in het park.
Ik kan er zelf gelukkig niet over mee praten maar ik ben echter wel van mening dat het goed is dat er een realistischer beeld komt ipv alleen maar die negativiteit / neerbuigend gedrag van anderen. En misschien ook wel als stok achter de deur voor gebruikers: "zo wil ik niet eindigen".
Hoe zag voor jou een dag / week / periode uit?
Een gevoelig onderwerp maar mogelijk ook een goed onderwerp. Om mensen inzicht te geven wat er nu achter de voordeur van een verslaafd iemand afspeelt, of op dat bankje in het park.
Ik kan er zelf gelukkig niet over mee praten maar ik ben echter wel van mening dat het goed is dat er een realistischer beeld komt ipv alleen maar die negativiteit / neerbuigend gedrag van anderen. En misschien ook wel als stok achter de deur voor gebruikers: "zo wil ik niet eindigen".
#18
https://drugsforum.nl/threads/tips-voor-3mmc-binge.73491/#post-1809646 Eén van de dagen uit het hoogte- / dieptepunt van mijn verslaving.Voor degene die verslaafd zijn / waren en het willen delen:
Hoe zag voor jou een dag / week / periode uit?
Een gevoelig onderwerp maar mogelijk ook een goed onderwerp. Om mensen inzicht te geven wat er nu achter de voordeur van een verslaafd iemand afspeelt, of op dat bankje in het park.
Ik kan er zelf gelukkig niet over mee praten maar ik ben echter wel van mening dat het goed is dat er een realistischer beeld komt ipv alleen maar die negativiteit / neerbuigend gedrag van anderen. En misschien ook wel als stok achter de deur voor gebruikers: "zo wil ik niet eindigen".
#19
https://drugsforum.nl/threads/tips-voor-3mmc-binge.73491/#post-1809646 Eén van de dagen uit het hoogte- / dieptepunt van mijn verslaving.
Pakkend. Laat idd heel goed zien hoe de craving en het toegeven daar aan werkt.
Maar ook "de lak aan" je baas en eigen gezondheid.
Dit zijn nu teksten waar van je hoopt dat iemand die nog niet de enveloppen in tienvoud moet kopen zich achter de oren krabt en denkt: "dit wil ik niet"
#20
Ik had zelf ook nooit gedacht dat ik het zo ver zou laten gaan hoor. Maar het gebeurde gewoon en ik had niets te willen.Pakkend. Laat idd heel goed zien hoe de craving en het toegeven daar aan werkt.
Maar ook "de lak aan" je baas en eigen gezondheid.
Dit zijn nu teksten waar van je hoopt dat iemand die nog niet de enveloppen in tienvoud moet kopen zich achter de oren krabt en denkt: "dit wil ik niet"