#1
Ik vind het ergens wel fijn om jullie verhalen zo te lezen, ondanks dat ik het ook vervelend vind voor jullie dat jullie in die situaties hebben gezeten natuurlijk ![:wink:]()
. Maar: je leert er vaak ook weer veel van!
Zelf heb ik ook meerdere verslavingen gehad die ik op de momenten zelf totaal niet zag als verslavingen, waarschijnlijk ook grotendeels ontkenning natuurlijk. Maar mijn diepste verslaving was toch wel die aan afvallen (anorexia) en die dagen zagen er dan ook erg saai uit: totaal geïsoleerd in mn eigen wereldje, niks was nog boeiend behalve de weegschaal en voeding waar ik 24/7 mee bezig was, ik kon helemaal niks meer door energie tekort en ondergewicht, dus mijn dagen bestonden uit van bed naar bank en terug. Maar: de intense kick die de weegschaal me gaf was sterker dan dat, daardoor voelde ik me ‘goed’ en bleef ik ermee doorgaan. Ziekenhuis in ziekenhuis uit en repeat tot het besef eindelijk een keer kwam dat ik dit leven zat was en toch wel een normaal leven wilde.
Tijdens deze periode was ik trouwens ook heel erg verslaafd aan Stackers 4, ik weet niet of ze hier bekend zijn maar stoppen was errug moeilijk en ben nog steeds erg blij dat ik daar vanaf ben.
Ik weet niet of anderen het ook zo zien, de GGZ iig niet, maar voor mij was de eetstoornis en dan met name de weegschaal echt een verslaving en het heeft ook echt heel veel raakvlakken met een verslaving aan middelen o.i.d.
Al tijdens die periode begon ik met blowen waar ik al heel snel niet meer zonder kon, en toen de eetstoornis naar de achtergrond ging was ik elke dag de hele dag bezig met wiet regelen, het roken, de hele dag stoned zijn en dan was er weer een dag voorbij zonder dat ik ook maar iets gedaan had. En me daar dan weer kut over voelen en er een joint bij opsteken om er maar niet aan te hoeven denken.
Ik dacht voor een lange tijd dat mijn leven saai zou worden als ik zou stoppen met blowen maar guess what: mijn leven is véél leuker zonder de hele dag stoned te zijn.
En toen kwam alcohol want hey, “we moeten íéts”, het begon met af en toe in m’n eentje drinken en me helemaal geweldig voelen, maar al snel werd het dagelijks en had ik steeds meer nodig om weer bij dat ultieme geluksgevoel uit te komen. Totdat dat ultieme geluksgevoel eigenlijk helemaal niet meer kwam. Maar dan tóch elke dag weer proberen, “want misschien komt het vanavond wel weer terug!” Maar nee, dat is een leugen. Wat wél elke dag weer terugkwam: verslapen voor werk omdat ik in zo’n coma lag, wakker worden met tig berichten van mensen die reageerden op berichten die ik ze ‘s nachts gestuurd had waar ik me helemaal niks van kon herinneren, sowieso niet kunnen herinneren wat ik allemaal gedaan had, schaamte om de berichten maar ook om het feit dat ik weer een fles van m’n huisgenoten gejat had en het hen ook wel begon op te vallen, helemaal brak op werk staan en dit proberen te verbergen, zeggen dat dit écht de laatste keer was en dezelfde avond alsnog weer in de nachtwinkel staan waar ze ondertussen m’n bestelling al pakten als ik de winkel in kwam lopen, of om 8 uur ‘s morgens dronken in de supermarkt staan om drank te halen, en ik kan nog wel even doorgaan maar denk dat m’n punt duidelijk is haha.
Vandaag 6 maanden sober & clean, and still counting.
& het voelde ergens ook wel goed om dit even allemaal uit te typen.
Zelf heb ik ook meerdere verslavingen gehad die ik op de momenten zelf totaal niet zag als verslavingen, waarschijnlijk ook grotendeels ontkenning natuurlijk. Maar mijn diepste verslaving was toch wel die aan afvallen (anorexia) en die dagen zagen er dan ook erg saai uit: totaal geïsoleerd in mn eigen wereldje, niks was nog boeiend behalve de weegschaal en voeding waar ik 24/7 mee bezig was, ik kon helemaal niks meer door energie tekort en ondergewicht, dus mijn dagen bestonden uit van bed naar bank en terug. Maar: de intense kick die de weegschaal me gaf was sterker dan dat, daardoor voelde ik me ‘goed’ en bleef ik ermee doorgaan. Ziekenhuis in ziekenhuis uit en repeat tot het besef eindelijk een keer kwam dat ik dit leven zat was en toch wel een normaal leven wilde.
Tijdens deze periode was ik trouwens ook heel erg verslaafd aan Stackers 4, ik weet niet of ze hier bekend zijn maar stoppen was errug moeilijk en ben nog steeds erg blij dat ik daar vanaf ben.
Ik weet niet of anderen het ook zo zien, de GGZ iig niet, maar voor mij was de eetstoornis en dan met name de weegschaal echt een verslaving en het heeft ook echt heel veel raakvlakken met een verslaving aan middelen o.i.d.
Al tijdens die periode begon ik met blowen waar ik al heel snel niet meer zonder kon, en toen de eetstoornis naar de achtergrond ging was ik elke dag de hele dag bezig met wiet regelen, het roken, de hele dag stoned zijn en dan was er weer een dag voorbij zonder dat ik ook maar iets gedaan had. En me daar dan weer kut over voelen en er een joint bij opsteken om er maar niet aan te hoeven denken.
Ik dacht voor een lange tijd dat mijn leven saai zou worden als ik zou stoppen met blowen maar guess what: mijn leven is véél leuker zonder de hele dag stoned te zijn.
En toen kwam alcohol want hey, “we moeten íéts”, het begon met af en toe in m’n eentje drinken en me helemaal geweldig voelen, maar al snel werd het dagelijks en had ik steeds meer nodig om weer bij dat ultieme geluksgevoel uit te komen. Totdat dat ultieme geluksgevoel eigenlijk helemaal niet meer kwam. Maar dan tóch elke dag weer proberen, “want misschien komt het vanavond wel weer terug!” Maar nee, dat is een leugen. Wat wél elke dag weer terugkwam: verslapen voor werk omdat ik in zo’n coma lag, wakker worden met tig berichten van mensen die reageerden op berichten die ik ze ‘s nachts gestuurd had waar ik me helemaal niks van kon herinneren, sowieso niet kunnen herinneren wat ik allemaal gedaan had, schaamte om de berichten maar ook om het feit dat ik weer een fles van m’n huisgenoten gejat had en het hen ook wel begon op te vallen, helemaal brak op werk staan en dit proberen te verbergen, zeggen dat dit écht de laatste keer was en dezelfde avond alsnog weer in de nachtwinkel staan waar ze ondertussen m’n bestelling al pakten als ik de winkel in kwam lopen, of om 8 uur ‘s morgens dronken in de supermarkt staan om drank te halen, en ik kan nog wel even doorgaan maar denk dat m’n punt duidelijk is haha.
Vandaag 6 maanden sober & clean, and still counting.
& het voelde ergens ook wel goed om dit even allemaal uit te typen.