#1
Op het moment dat ik in een binge zat was het enigste waar ik nog maar mee bezig was het zoeken naar momenten om stiekem bij te kunnen pakken of porno te kijken (maar het liefste beiden).
Ik was nooit de enigste in huis en ik wilde koste wat kost geheim houden dat ik drugs aan het misbruiken was (waarschijnlijk omdat ik niet eraan toe wilde geven dat "ook mij" dit kon overkomen en dat ik het zelf wel weer op zou lossen zonder hulp van anderen). Doordat ik dit geheim wilde houden ging ik overdag naar buiten om te "wandelen", maar dan bleef ik gewoon lang weg en zat ik ergens op een afgelegen plek in mijn eentje in de kou te snuiven.
Op gegeven moment moest ik natuurlijk weer terug richting huis en daar bleef ik dan zo lang mogelijk op mijn kamer om zo min mogelijk contact met iedereen te hebben (want stel dat ze er achter zouden komen). Pas als iedereen naar bed was ging het echt los.
Extreme doseringen gebruiken die een meervoud boven de aanbevolen hoogste doseringen liggen, hele tijd paranoia luisteren en denken dat er iemand op de overloop loopt die elk moment je kamer binnen zal lopen om je midden in de daad te betrappen en letterlijk op je tenen lopen om zo min mogelijk geluid te maken (om maar niemand wakker te maken). Op gegeven moment viel ik dan ook gewoon in "slaap" ondanks de enorme hoeveelheden uppers, omdat ik zo moe werd van dat stiekeme gedrag en mijn brein compleet overbelast was.
Dit ging dan meerdere dagen door todat ik elke keer weer tot exact hetzelfde besef kwam: "Waarom doe ik mijzelf dit aan? Dit is toch geen manier van leven". Hierna lukte het altijd om een periode niks te gebruiken, omdat het letterlijk op de blaren zitten was. Door de comedown voelde ik mij zo extreem slecht dat ik niet eens kon denken aan drugs gebruiken (werd al ziek van de gedachte). Dit was dan ook het moment waarop ik tegen mijzelf zei "Ik wil en ga nooit meer drugs gebruiken".
Zoals je wel kan raden was het nooit de laatste keer. Zodra de comedown die steeds langer begon te duren (tot wel 2 weken soms) weer weg was en ik mij "normaal" voelde kwam dezelfde gedachte langzaam weer terug: "Deze keer kan ik het wel onder controle houden".
Zodra ik weer begon te gebruiken was ik meteen terug bij af en werd het nog extremer dan de keer ervoor. In deze periodes verwaarloosde ik alles: School, contact met vrienden en famillie, werk aan de toekomst, persoonlijke verzorging, etc.
Verslaving is een vicieuze cirkel van gedachtes en acties die je alleen kunt breken door wat te veranderen. Voor iedereen kan dat wat anders inhouden, voor mij was dat simpel gezegd beslissingen maken over mijn toekomst die ik alsmaar uitstelde en met logica inzien dat dit gedrag mij alleen maar meer ellende zou brengen.
PS: voordat ik verslaafd werd aan uppers (voornamelijk 3 en 4-mmc) las ik hier op het forum al de topics over verslaving en de verhalen van iedereen rondom het onderwerp. Zoals @_shikantaza al zei, dacht ook ik dat mij dit nooit zou overkomen en dat ik niet verslavingsgevoelig was.
Voor de mensen die dit lezen: zorg dat je afspraken maakt met jezelf rondom gebruik en zodra je deze begint te vervormen is het tijd om er mee te stoppen.
Ik was nooit de enigste in huis en ik wilde koste wat kost geheim houden dat ik drugs aan het misbruiken was (waarschijnlijk omdat ik niet eraan toe wilde geven dat "ook mij" dit kon overkomen en dat ik het zelf wel weer op zou lossen zonder hulp van anderen). Doordat ik dit geheim wilde houden ging ik overdag naar buiten om te "wandelen", maar dan bleef ik gewoon lang weg en zat ik ergens op een afgelegen plek in mijn eentje in de kou te snuiven.
Op gegeven moment moest ik natuurlijk weer terug richting huis en daar bleef ik dan zo lang mogelijk op mijn kamer om zo min mogelijk contact met iedereen te hebben (want stel dat ze er achter zouden komen). Pas als iedereen naar bed was ging het echt los.
Extreme doseringen gebruiken die een meervoud boven de aanbevolen hoogste doseringen liggen, hele tijd paranoia luisteren en denken dat er iemand op de overloop loopt die elk moment je kamer binnen zal lopen om je midden in de daad te betrappen en letterlijk op je tenen lopen om zo min mogelijk geluid te maken (om maar niemand wakker te maken). Op gegeven moment viel ik dan ook gewoon in "slaap" ondanks de enorme hoeveelheden uppers, omdat ik zo moe werd van dat stiekeme gedrag en mijn brein compleet overbelast was.
Dit ging dan meerdere dagen door todat ik elke keer weer tot exact hetzelfde besef kwam: "Waarom doe ik mijzelf dit aan? Dit is toch geen manier van leven". Hierna lukte het altijd om een periode niks te gebruiken, omdat het letterlijk op de blaren zitten was. Door de comedown voelde ik mij zo extreem slecht dat ik niet eens kon denken aan drugs gebruiken (werd al ziek van de gedachte). Dit was dan ook het moment waarop ik tegen mijzelf zei "Ik wil en ga nooit meer drugs gebruiken".
Zoals je wel kan raden was het nooit de laatste keer. Zodra de comedown die steeds langer begon te duren (tot wel 2 weken soms) weer weg was en ik mij "normaal" voelde kwam dezelfde gedachte langzaam weer terug: "Deze keer kan ik het wel onder controle houden".
Zodra ik weer begon te gebruiken was ik meteen terug bij af en werd het nog extremer dan de keer ervoor. In deze periodes verwaarloosde ik alles: School, contact met vrienden en famillie, werk aan de toekomst, persoonlijke verzorging, etc.
Verslaving is een vicieuze cirkel van gedachtes en acties die je alleen kunt breken door wat te veranderen. Voor iedereen kan dat wat anders inhouden, voor mij was dat simpel gezegd beslissingen maken over mijn toekomst die ik alsmaar uitstelde en met logica inzien dat dit gedrag mij alleen maar meer ellende zou brengen.
PS: voordat ik verslaafd werd aan uppers (voornamelijk 3 en 4-mmc) las ik hier op het forum al de topics over verslaving en de verhalen van iedereen rondom het onderwerp. Zoals @_shikantaza al zei, dacht ook ik dat mij dit nooit zou overkomen en dat ik niet verslavingsgevoelig was.
Voor de mensen die dit lezen: zorg dat je afspraken maakt met jezelf rondom gebruik en zodra je deze begint te vervormen is het tijd om er mee te stoppen.