#1
Ik heb dit topic verkeerd opgevat!
Ik trek me eruit terug
Vraagje willen jullie mijn eerdere post erin of eruit hebben?
Ik trek me eruit terug
Vraagje willen jullie mijn eerdere post erin of eruit hebben?
om de thread niet te blokkeren zal ik alvast reagerenLiefhebbertje zei:Ik heb dit topic verkeerd opgevat!
Ik trek me eruit terug
Vraagje willen jullie mijn eerdere post erin of eruit hebben?

Ook vanwege de leesbaarheid van het topic is het beter om het er gewoon in te laten staan, anders dan worden de reacties op jouw posts helemaal vaag.Liefhebbertje zei:Ik heb dit topic verkeerd opgevat!
Ik trek me eruit terug
Vraagje willen jullie mijn eerdere post erin of eruit hebben?
Via een rationele benadering is de waarheid niet te bevatten nee. Het verstand zal nooit realiteit kennen, omdat het verstand realiteit in behapbare conceptuele stukjes moet opdelen om ermee te kunnen werken. Daar ben ik het dus mee eens. Maar dat het verstand waarheid niet kan bevatten wil niet zeggen dat wij dat niet kunnen.autysd zei:ik bedoelde de ultieme waarheid in de metafysieke betekenis, die kunnen wij nooit bevatten, het is een rationele benadering van de vraag
Als jij door de woestijn loopt en je ziet overal fata morgana's van oases, dan is de conclusie niet dat er voortdurend meer illusie is dan waarheid, maar dat je (op dat moment) blind bent voor de waarheid. Uiteraard is dit een metafoor voor absolute waarheid, niet een directe vergelijking.-er is eigenlijk voortdurend meer illusie dan waarheid, per menselijk individu beschouwd
Kijk, ik ben geen filosoof. Ik heb geen interesse in waarheid vinden in/met het verstand. De 'fysieke' of 'materiële' wereld is een filosofisch concept. En zo ook de 'spirituele' wereld. En de metafysica gaat in eerste instantie in op het 'zijn', op 'bestaan'. Maar ook de metafysica is een benadering van het verstand om realiteit te kunnen begrijpen en daarmee een filosofie.het is moeilijk om je volledig te beantwoorden, want in je reactie mix je de fysieke, de metafysieke en de mystieke omschrijving van 'de waarheid' door elkaar![]()
ik begrijp je puntMindless zei:Via een rationele benadering is de waarheid niet te bevatten nee. Het verstand zal nooit realiteit kennen, omdat het verstand realiteit in behapbare conceptuele stukjes moet opdelen om ermee te kunnen werken. Daar ben ik het dus mee eens. Maar dat het verstand waarheid niet kan bevatten wil niet zeggen dat wij dat niet kunnen.autysd zei:ik bedoelde de ultieme waarheid in de metafysieke betekenis, die kunnen wij nooit bevatten, het is een rationele benadering van de vraag
Als jij door de woestijn loopt en je ziet overal fata morgana's van oases, dan is de conclusie niet dat er voortdurend meer illusie is dan waarheid, maar dat je (op dat moment) blind bent voor de waarheid. Uiteraard is dit een metafoor voor absolute waarheid, niet een directe vergelijking.-er is eigenlijk voortdurend meer illusie dan waarheid, per menselijk individu beschouwd
Kijk, ik ben geen filosoof. Ik heb geen interesse in waarheid vinden in/met het verstand. De 'fysieke' of 'materiële' wereld is een filosofisch concept. En zo ook de 'spirituele' wereld. En de metafysica gaat in eerste instantie in op het 'zijn', op 'bestaan'. Maar ook de metafysica is een benadering van het verstand om realiteit te kunnen begrijpen en daarmee een filosofie.het is moeilijk om je volledig te beantwoorden, want in je reactie mix je de fysieke, de metafysieke en de mystieke omschrijving van 'de waarheid' door elkaar![]()
Omdat ik niet geloof in de waarheid kunnen vinden in/met het verstand, tracht ik het er buiten te vinden. Omdat we als mensen tegenwoordig zó gefixeerd zijn op het intellectuele, is dit lastig om te doen, maar als je een oprechte interesse in- en zelfs fascinatie hebt voor waarheid dan is het te doen. Niet dat je antwoorden krijgt. Antwoorden zijn voor het verstand. Prima, helemaal niks mis mee, maar wil je waarheid dan krijg je geen afgebakend concept en krijg je dat wel, dan ben je gewoon weer aan het filosoferen. Ik wil ook niet beweren dat ik nu 'de waarheid' ken, dat zou gewoon weer een concept zijn. Maar wat ik in mijn ervaring heb gezien, is dat je waarheid kunt zien in alles door het simpelweg te observeren en de pogingen van het verstand om realiteit te kunnen begrijpen lang genoeg kunt negeren totdat het zichzelf uitput en opgeeft. Heb je daar genoeg volharding in, dan kan de illusie (tijdelijk of niet) even doorbroken worden en zie je in je perceptie wat het echt is waar je al de hele tijd naar zit te kijken. Niet met je verstand, maar in je directe perceptie. Je kunt dan zien wat het is waar het universum van is gemaakt. Niet als een nieuw geloof, maar als een niet te ontkennen feit voor jezelf.
Geen idee of dat je interesseert hoor. Maar ik wou toch graag mijn benadering hier neerzetten omdat waarheid wel degelijk te kennen is. Alleen kan het enkel door jou (dat wat deze woorden ziet) gekend worden en niet door het verstand. Wat niet (echt) gekend kan worden is illusie.
Alles wat gezegd wordt is al geen waarheid meer, puur om het feit dat het verstand opdeelt, interpreteert, vergelijkt, enzovoort. Het is altijd een (hopeloze) poging om waarheid te benaderen. Dat betekent niet dat we niet blijven proberen.The truth that can be spoken is not the truth
Mindless zei:Mooie quote:
Alles wat gezegd wordt is al geen waarheid meer, puur om het feit dat het verstand opdeelt, interpreteert, vergelijkt, enzovoort. Het is altijd een (hopeloze) poging om waarheid te benaderen. Dat betekent niet dat we niet blijven proberen.The truth that can be spoken is not the truth![]()
Over een ongewone ervaring heb ik het niet. Ik heb het hier over de allergewoonste ervaring die iedereen alreeds heeft en die op elk mogelijk moment te onderzoeken is.
Zie mijn tekst dus niet zozeer als een claim van: "de waarheid is hier te vinden", maar meer als een uitnodiging voor anderen om ook eens te kijken naar hun eigen ervaring. Ik ben niet geïnteresseerd in elkaars methodes weerleggen. Dat is een spelletje dat je eeuwig kunt spelen waarbij iedere partij wil winnen van de ander.
Dat jij dit (bij)geloof vindt is niet relevant voor waarheid zelf. Ook ik heb mijn meningen over dingen en die zijn hierin ook niet relevant. Op dat niveau heb je enkel relatieve waarheden (die van het verstand). Mijn voorstel: geef dergelijke meningen (tijdelijk) op en kijk naar het allergewoonste dat dan overblijft. Ik kan je zeggen dat jij zelf de absolute waarheid bent, maar dat is betekenisloos als het niet zelf gezien wordt.
Maar hoewel kwaad een illusie is, is het wel degelijk de schijnbare subjectieve werkelijkheid van dat wat bewust is (God) dat kijkt door het filter van het ego. Stel je voor dat dat wat onsterfelijk is, verstoten wordt van goedheid, van God. Voor eeuwig!!! Een eeuwigheid van zelfhaat, stel je die verschrikking voor...ElvenSpice zei:Kwaad bestaat dus eigenlijk niet en is een term die wordt gebruikt voor onbegrip, acties die volledig tegen onze aard of cultureel denken ingaan. Je zou kwaad kunnen vergelijken met destructie, iets wat we vaak vrezen omdat we dingen niet willen loslaten (onzekerheid voor toekomst, verliezen van geconstrueerd beeld van 'stabiliteit'). Terwijl creatie juist wordt omarmt als vernieuwing en bloeien van dingen. Toch gaan creatie en destructie hand in hand en kunnen ze niet zonder elkaar, net zoals goed en kwaad. Is het dan niet gewoon onderdeel van het leven en moeten we ons er niet gewoon bij neerleggen? Het is jammer dat het lot ons soms door de meest verschrikkelijke dingen laat gaan, maar door het idee van onrecht te creëren, creëer je ook direct de illusie van kwaad.
ElvenSpice zei:Vind het altijd fijn om wat extra toeving te kunnen lezen, dus houdt je vooral niet in hoor haha!![]()
Nee, het goddelijke oftewel het heilige/sacrale (het hele) is in een andere dimensie. De "verticale" dimensie. Als tijd/ruimte de horizontale dimensie is, waar ervaring lineair verloopt op een tijdslijn waarop de ene ervaring na de andere komt, is het heilige (wat eeuwigheid zelf is) de verticale dimensie van waar eeuwigheid zelf bewust is van zowel eeuwigheid zelf als het huidige moment, wat op de kruising ligt van de horizontale en verticale dimensie. De horizontale dimensie kent geen diepte. De verticale dimensie ís de diepte. Het goddelijke is niet goed of kwaad, maar een transcendentaal hoger goed, dat het goede in álles ziet (goed of kwaad), doordat het in het huidige moment binnenstroomt als onvoorwaardelijke liefde. Het hele spectrum van goed/kwaad, yin/yang is de dualiteit. Het transcendentale goddelijke is de non-dualiteit, omdat van daar bekeken alles één is. Zelfs voorbij het concept van één, want twee heeft daar nooit bestaan. Het spectrum kun je zien als een cirkel, maar dat is een mentale voorstelling van wat het echt is. Frequentie is denk ik niets minder dan de mate van goedheid (vreugde, liefde) die ervaren wordt. Ben je gelukkig, dan zit je op een (meestal relatief) hoge frequentie.Als ik het goed begrijp zie jij het godelijke als hele hoge frequenties en het kwaad als hele lage? Je zou het als een spectrum kunnen zien en dus ergens in het midden zou je dus geen goed of kwaad moeten hebben toch?
Zie jij dit spectrum als een tijdlijn of als een cirkel, zeg maar oneindig slechtheid naar rechts en goedheid naar links of meer een kleuren cirkel die beiden bevat maar gelijkmatig overloopt?
Als eeuwigheid geen tijd is, dan bestaat het ego daar ook niet en ook geen goed of kwaad. 'Zijn' is daar de eeuwige liefde die zichzelf laat bestaan.
Maar hoewel kwaad een illusie is, is het wel degelijk de schijnbare subjectieve werkelijkheid van dat wat bewust is (God) dat kijkt door het filter van het ego. Stel je voor dat dat wat onsterfelijk is, verstoten wordt van goedheid, van God. Voor eeuwig!!! Een eeuwigheid van zelfhaat, stel je die verschrikking voor...
Het is letterlijk het allerergste wat je kan overkomen. In werkelijkheid is er de dood, die de keerzijde is van leven, die ons behoed voor dat lot. De dood is niet onze vijand, absoluut niet zeg, God zij dank... De dood is onze redder. De dood is liefde. Niet de fysieke dood van het lichaam, maar de constante dood van alles wat in bestaan komt en in exact hetzelfde moment weer uit bestaan gaat. Maar God als het ego weet dat niet! Eeuwigheid is niet oneindige duur van tijd, eeuwigheid=geen tijd. Maar dat weet het ego niet... Het ego ziet eeuwigheid als oneindig lange tijd, omdat het zich simpelweg niet voor kan stellen wat geen-tijd is. Van zoiets is namelijk geen concept, geen voorstelling te maken. Het verstand moet compleet tot een stilstand worden gebracht, voordat eeuwigheid kan worden ervaren voor wat het echt is. En aangezien het bestaan is opgebouwd uit bewustzijn dat in de vorm van een holografische weergave álle potentiële mogelijkheden herbergt is er aan de absolute bodem van dit hologram de allerlaagste frequentie: satan, de duivel, puur kwaad. Hel... Niet als een absolute realiteit, maar als een potentie. Hel is niet een plek, maar een state of mind, een gemoedstoestand.
liefde heeft geen definitie, gebruik van dat woord is altijd subjectiefMindless zei:En liefde dan?
"As a man is, so he sees the world" *William Blake
Waarom denk je dat?autysd zei:volgens mij kunnen wij mensen de ultieme waarheid niet kennen![]()
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."