#1
ik begrijp je puntMindless zei:Via een rationele benadering is de waarheid niet te bevatten nee. Het verstand zal nooit realiteit kennen, omdat het verstand realiteit in behapbare conceptuele stukjes moet opdelen om ermee te kunnen werken. Daar ben ik het dus mee eens. Maar dat het verstand waarheid niet kan bevatten wil niet zeggen dat wij dat niet kunnen.autysd zei:ik bedoelde de ultieme waarheid in de metafysieke betekenis, die kunnen wij nooit bevatten, het is een rationele benadering van de vraag
Als jij door de woestijn loopt en je ziet overal fata morgana's van oases, dan is de conclusie niet dat er voortdurend meer illusie is dan waarheid, maar dat je (op dat moment) blind bent voor de waarheid. Uiteraard is dit een metafoor voor absolute waarheid, niet een directe vergelijking.-er is eigenlijk voortdurend meer illusie dan waarheid, per menselijk individu beschouwd
Kijk, ik ben geen filosoof. Ik heb geen interesse in waarheid vinden in/met het verstand. De 'fysieke' of 'materiële' wereld is een filosofisch concept. En zo ook de 'spirituele' wereld. En de metafysica gaat in eerste instantie in op het 'zijn', op 'bestaan'. Maar ook de metafysica is een benadering van het verstand om realiteit te kunnen begrijpen en daarmee een filosofie.het is moeilijk om je volledig te beantwoorden, want in je reactie mix je de fysieke, de metafysieke en de mystieke omschrijving van 'de waarheid' door elkaar![:)]()
Omdat ik niet geloof in de waarheid kunnen vinden in/met het verstand, tracht ik het er buiten te vinden. Omdat we als mensen tegenwoordig zó gefixeerd zijn op het intellectuele, is dit lastig om te doen, maar als je een oprechte interesse in- en zelfs fascinatie hebt voor waarheid dan is het te doen. Niet dat je antwoorden krijgt. Antwoorden zijn voor het verstand. Prima, helemaal niks mis mee, maar wil je waarheid dan krijg je geen afgebakend concept en krijg je dat wel, dan ben je gewoon weer aan het filosoferen. Ik wil ook niet beweren dat ik nu 'de waarheid' ken, dat zou gewoon weer een concept zijn. Maar wat ik in mijn ervaring heb gezien, is dat je waarheid kunt zien in alles door het simpelweg te observeren en de pogingen van het verstand om realiteit te kunnen begrijpen lang genoeg kunt negeren totdat het zichzelf uitput en opgeeft. Heb je daar genoeg volharding in, dan kan de illusie (tijdelijk of niet) even doorbroken worden en zie je in je perceptie wat het echt is waar je al de hele tijd naar zit te kijken. Niet met je verstand, maar in je directe perceptie. Je kunt dan zien wat het is waar het universum van is gemaakt. Niet als een nieuw geloof, maar als een niet te ontkennen feit voor jezelf.
Geen idee of dat je interesseert hoor. Maar ik wou toch graag mijn benadering hier neerzetten omdat waarheid wel degelijk te kennen is. Alleen kan het enkel door jou (dat wat deze woorden ziet) gekend worden en niet door het verstand. Wat niet (echt) gekend kan worden is illusie.
-maar ik ben het niet met je redenering eens
-je zoekt(psychedelica) of vind (openbaring), een ongewone ervaring, en geef er later, met je verstand duiding aan, meer is het niet
je zegt dat 'ervaren', waarbij je de reflexie met je 'verstand' uitschakeld, dichter bij de 'waarheid' kan zitten
-ik beweer van niet, want zo een ervaren wordt niet 'bewerkt' zodat je hem als echter-puurder ervaart; dit op zich is ongewoon, en daarom gaat je verstand er later een 'bijgeloof' aan hangen, zoals de mens doet sinds hij bestaat; onverklaarbare verassende ervaring ? ...duiding nodig...maar dat verstand heeft die duiding niet...geloof-bijgeloof is geboren
je kunt datzelvde verstand later ook gebruiken om vast te stellen dat je bewustzijn gemanipuleerd was; van meditatie tot pillen...tot een charismatisch leider