Een andere is dat religie vanaf het begin in de weg heeft gestaan van onze verbinding met spirit (zelf-realisatie). Altijd wanneer er een moedig individu was die zich niet liet onderwerpen aan de maatschappij destijds en daadwerkelijk zichzelf en de wereld was ontstegen, verscheen daar een religie omheen omdat mensen niet begrepen dat zij dat ook konden doen. In plaats daarvan gingen ze als lafaards deze individuen aanbidden om niet zelf de verantwoordelijk op zich te hoeven nemen. Of ze gingen een God in de hemel aanbidden, maar het principe blijft hetzelfde. En in naam van die God was er geen limiet meer aan de beestachtigheid die mensen konden praktiseren.
Ik denk zelf dat het een harde tijd was.
En een manier om mensen tot orde te roepen bijna onmogelijk was. Zelfs tot de dag van vandaag.
Maar toen was het natuurlijk heel anders.
Begrijp mij goed ik ben zeker geen voorstander van religie, maar ik denk dat het wel de eerste stap richting beschaving was in het verre verleden.
Als het niet geloof in een onzichtbare man is in de wolken, is het wel geloof in een onzichtbare man/vrouw in ons eigen lichaam (ego). Of geloof in dat we (ego) het zelf wel gaan redden met onze wetenschap en technologie. Het maakt imo niet uit. Zolang er een geloofssysteem is, zullen mensen dat manipuleren voor hun eigen bestwil. En als dat niet vanuit bewuste gedachteprocessen gaat, dan wel vanuit onbewuste.
Daar ben ik het mee eens.
Maar mensen hebben eenmaal de vraag over waar we vandaan komen en waar het heen gaat en ik begrijp dat goed.
Ik heb mezelf erbij neergelegd dat als ik dood ga dat mijn bewust zijn ook sterft.
Ik snap dat veel mensen dat niet kunnen en dit leven niet voor niets willen doen.
Ik wel, ik probeer gewoon te genieten van elke dag en probeer daar wat moois van te maken zolang dat nog kan.
[="Mindless, post: 1306541, member: 120716"]Maar is dat niet een flinterdun laagje beschaving dat elk moment weg kan vallen en daadwerkelijk ook om de haverklap wegvalt op momenten dat onze instincten even wat te overweldigend worden? Zijn we niet nog steeds beesten onder dat kleine laagje normen en waarden? Is het daarom niet dat zelfs mannen van God zichzelf zo makkelijk en snel vergrijpen aan kleine kinderen? En is het daarom niet dat wanneer onze maatschappij instort en er voor een paar dagen geen voedsel meer is te verkrijgen, dat we massaal binnen een oogwenk weer dat instinct-gedreven beest worden dat enkel uit is op overleving?[/QUOTE]
De wereld is verreweg van perfect en de gruwelijke daden die worden nog dagelijks gepleegd.
Maar dat neemt niet weg dat mijn vrouw en kinderen in principe redelijk veilig over straat kunnen in Nederland en dat wij het geluk hebben om in dit land te leven in deze tijd.
Daar wil ik aan toevoegen dat alles een filter dun laagje is hier op de wereld.
Om iets op te bouwen kost jaren de tijd!
Maar om iets kwijt te raken kan binnen een seconde zijn gebeurd.
Je koopt een huis, je hebt een leuke baan, rijd een leuke auto...
Maar door een aantal factoren die verkeerd kunnen uitpakken voor jou kan je alles verliezen.
We leven altijd op de 'edge'