Da's toch gewoon onderdeel van het leven, hoe divers mensen zijn? Geniet ervan zou ik zeggen jochie 😄
Het is wel meer dan dat hoor. Het (materie is primair concept) is een aanname, een geloof dat bijna wereldwijd als feit gezien wordt en door praktisch iedereen niet eens een moment in twijfel getrokken wordt.
Het merendeel van mijn leven heb ik geloofd in die wereld die in de basis bestaat uit dood onintelligent materiaal dat zichzelf uiteindelijk dmv intelligente processen (whut...) vormt tot organismen waar dan op magische wijze 'iets' genaamd 'bewustzijn' in verschijnt (whut!?). Ten eerste, waar in dat fysieke organisme is dat bewustzijn gelocaliseerd? Niemand heeft ooit bewustzijn als een 'ding' gevonden in een lichaam, dus waarom nemen we dat aan, waarom geloven we dat? Dat klinkt toch zeer onwetenschappelijk, niet?
Ten tweede, waarom is het, dat als bewustzijn het minst fundamentele onderdeel is van onze wereld, het laatste element, (fysieke wereld -> organisme -> mind/geest -> bewustzijn) álles van bewustzijn afhankelijk is om ervaren te worden?
Ten derde, waarom zou een onintelligent universum intelligente "vruchten" baren. Wezens met een verlangen naar en potentiële aanleg voor vrede, liefde, schoonheid, wijsheid.
Als je er goed naar kijkt strookt het gewoon niet met onze ervaring. Dat hele materialisme (in de zin van wereldbeeld) lijkt mij de minst waarschijnlijke verklaring van wat onze ervaring is. Het is als een soort trip die mensen (meestal levenslang) hebben. Compleet ongefundeerd en onlogisch. Door simpele observatie en logica valt het systeem al in elkaar. Dat betekent niet dat dat bewijs is voor een alternatief 'bewustzijn is primair' model, maar dat model blijft tenminste staan als je er kritisch naar kijkt. Je kunt dat model onderwerpen aan het zwaarste scepticisme, maar als je eerlijk kijkt, is er geen speld tussen te krijgen.
En om dan terug te komen op het oorspronkelijke punt: als niet een materieel universum, maar (puur, objectloos) bewustzijn primair/fundamenteel is, dan heeft alles wat daarna komt of daarboven ligt die aard van bewustzijn (mind over matter). Dan is de natuur niet een dom onintelligent proces, maar een intelligente expressie van bewustzijn. Ik denk dat je bewustzijn als de ongemanifesteerde natuur zou kunnen zien en het "fysieke" universum als de gemanifesteerde natuur. Twee kanten van dezelfde munt en dus eigenlijk 1 "ding".
Voor velen zal dit zweverig zijn, maar ik zie dit als een veel logischer verklaring van onze ervaring/wereld dan het abstracte materialistische wereldbeeld, wat in mijn ogen juist zweverig is. Het hangt compleet aan elkaar met abstracte ideeën en aannames en is helemaal niet gebaseerd op onze eigenlijke ervaring. De wetenschappen kunnen trouwens prima blijven bestaan in een bewustzijn=primair model. Alle concepten kunnen ook gewoon gebruikt blijven worden.