#1
Is
Heeft God ooit iemand te hulp gekomen?
80 antwoorden
33 weergaven
18-5-2026
#2
Wij zijn in de kern ook puur bewustzijn, onder de lagen geconditioneerdheid. Dat is wat Osho bedoeld met de oceaan van goddelijkheid. We zijn gematerialiseerd tot mens, maar in energievorm maken we onderdeel uit van de zelfde oceaan, trilling. Of je nu materialiseert als steen, water of insect.dat wij in essentie lijken op God als bewustzijn, maar dat God puur bewustzijn is en wij geconditioneerd bewustzijn.
als ik over de brug genaamd Siret moet gaan, die zo scherp moet zijn als een mes, en alwaar al je daden in je leven worden gewogen alvorens je dat paradijs binnen mag...
Vele godsdiensten zijn gebaseerd op adoratie. Het op een voetstuk plaatsen van iets dat hoger is dan henzelf. De ware betekenis ligt in het in contact treden met de godheid waar wij allen deel van uitmaken. Het tappen in de kosmische eeuwigheid.Moet geloofd worden in de persoon Jezus, om tot God te komen?
William Blake:
William Blake:
The Great Red Dragon and the Woman Clothed with the Sun
Ayahuasca, Bufo Alvarius, truffels, Transcendente meditatie, religie, Tantra (etc.) het zijn allemaal middelen die naar hetzelfde kunnen leiden. Datgene wat Osho The Ocean of Consciousness noemt. De verschillende wijzen om daar te komen kunnen elkaar aanvullen, maar dat ligt volgens mij meer in details. De grote lijnen zijn hetzelfde. Het kiezen van welk pad is mijns insziens niet van belang. Bij het volgen van die afzonderlijke paden ligt wel het gevaar op de loer dat je jezelf verliest in genot of het bevredigen van het ego en het werkelijke doel uit het oog verliest.Zelf heb ik nog geen ervaring met ayahuasca, maar het staat zeker op m'n verlanglijstje.
Als mentaal explorer via oa psychedelica, yoga, meditatie, creativiteit en tantrische seks voel ik mij het meest verbonden met het idee dat wij allen trillingen zijn van één groot kosmisch bewustzijn. Het resoneert het meest bij mij vanuit zelf ondervonden ervaringen. Ik voel mij soms heel sterk onderdeel van een pulserende oceaan, omdat ikzelf daarin mee pulseer. Dit zijn ervaringen die ik uit geen boek zou kunnen leren. Boeken kunnen je ondersteunen een weg te vinden. Maar werkelijke goddelijkheid kan je alleen ervaren door het je actief ervoor open te stellen. Dat is ook wat ts @Peacemaker bedoelde, naar ik mag aannemen.Ik ga uit van een Goddelijke Hij.
In mijn ogen heeft ts zich opengesteld voor zijn onderbewustzijn/the ocean of consciousness/god door mentaal deze vraag te stellen. Ik ben er ook van overtuigd, dat je ten allen tijde contact kan maken met deze 'divinity'. Het is als het neerdalen op fijnstoffelijk niveau.Heeft God mij gerust gesteld? Ik ben er zeker van.
#3
Hey Mindless,Inderdaad, intelligentie is erg subjectief. Maar als onder intelligentie tenminste zelf-bewustheid wordt verstaan, dan denk ik niet dat dit zich kan ontwikkelen uit fundamentele onbewustheid (verderop hieronder leg ik deze mening verder uit).
Wel ben ik het ermee eens dat complexiteit kan ontstaan uit simpliciteit (zie dus bijvoorbeeld het Mandelbrot principe). Intelligentie in de zin van slimheid en complexiteit kan dus denk ik ontstaan op deze manier. Intelligentie in de zin van een voelend zelfbewust wezen (sentient being) denk ik niet.
In een bepaald opzicht zijn we natuurlijk ook een soort (bio-)computers die een script runnen. Wij als mensen hebben een cultureel script (de software zou ik dat noemen), met daaronder een biologisch script (de hardware). Een materialist zegt in feite dat het daar ophoudt. Voor een materialist is het leven dus in feite puur mechanisch (als ik hier vreemde dingen zeg, word ik graag gecorrigeerd).
Ik denk daar anders over. Ons bewustzijn ván het script is namelijk niet mechanisch van aard. Het is het tegenovergestelde van een programma. In mensen waar er weinig tot geen bewustzijn is ván dat bewustzijn, zal het script zich mechanisch voltrekken. Maar degene die wél bewust is van zijn/haar 'Ik Ben', brengt door dat bewustzijn spontaniteit, intuïtie, leven in het organisme (de bio-computer) en de geest (het denken). Er is nu niet slechts meer sprake van het aflopen van een programma.
Andere organismen hebben misschien een minder complex script, maar "hebben" wel een 'Ik Ben'. Omdat bewustzijn de basis is voor perceptie en cognitie.
Hoewel ik denk dat computers mogelijk uit zichzelf zullen kunnen evolueren in de toekomst, geloof ik niet dat ze ooit bewust van zichzelf zullen zijn. Waarom? Omdat de 'Ik Ben' geen begin en geen einde in tijd heeft. Het is geen creatie, maar simpelweg: het 'is'. Bewustzijn is het ultieme mysterie. Want het is hier, zonder dat het ooit begonnen is. Alles wat wij mensen aan computers/robots zullen kunnen geven, is in de basis uiteindelijk altijd een programma, een script. Hoe gecompliceerd dat script ook is, dat script weet niet dat het 'is'. Maar wederom, dit is mijn overtuiging en ik sta ervoor open hierin uitgedaagd te worden.
Ik weet niet of ik het eens ben met het feit dat andere organismen een `Ik ben` hebben. Helaas heb ik het vak gedragsbiologie en ook neurobiologie niet gevolgd, en ben ik dus geen expert, maar kan je een bacterie zelfbewust noemen? Vergeet niet dat de grootste biodiversiteit op aarde micro-organismen zijn. Er zijn verschillende soorten zelfbewustzijn die je in dieren kan tegenkomen. Lichamelijk zelfbewustzijn. Dit wordt vaak getest door verschillende experimenten met spiegels. Zelfs mieren blijken hier in consistent zelfbewust (hoe cool is dat). Dan is er ook nog sociaal zelfbewustzijn, dus bewustzijn van jouw plek in een grotere structuur. Zie je dus vooral in sociale dieren. En ten slotte introspectief bewustzijn. Dit betekend dat je jouw eigen gevoelens als zodanig kunt herkennen en interpreteren. Hier ben ik niet zo goed in xD. Geen enkele schimmel, bacterie, archeae of plant heeft een van deze drie vormen van bewustzijn. Zij hebben geen eens een centraal zenuwstelsel. Veranderingen in de staat van bijvoorbeeld een plant zijn puur chemische reacties op omgevingsfactoren. Dit verloopt automatisch en op geen moment maakt de plant een beslissing (het is trouwens bizar fascinerend hoe planten dit doen). Het lijkt mij dus dat je in het grootste deel van de levende wereld niet van bewustzijn kunt spreken, laat staan zelfbewustzijn. Ik geef toe dat wat betreft dieren de scheidslijn erg vaag is. Ik vraag mij af hoe jij hier over denkt.
Ook vind ik het niet ondenkbaar dat zelfbewustzijn is voortgekomen uit niet - zelfbewustzijn door evolutie. Ik moet echter toegeven dat ik de tussenstappen waarmee dit gebeurd zou kunnen zijn, niet goed kan visualiseren. Het is je inderdaad enorm moeilijk voor te stellen. Toch heeft evolutie zoveel mirakels kunnen bewerkstelligen. Kijk naar de elegantie waarmee apen door de bomen slingeren, hoe zaadjes precies weten wat het ideale moment is om uit te komen, de geweldige symbiose tussen mycorrhiza en de wortels van grassen, en nog praktisch oneindig veel meer voorbeelden.Waarom zou (zelf)bewustzijn een uitzondering zijn. Als computers ooit zelfbewust worden, zullen wij zeker weten of zelfbewustzijn kan ontstaan uit niet - zelfbewustzijn. Tot dan blijft dit allemaal erg semantisch.
Ten slotte wil ik het ook graag even hebben over de begrippen spontaniteit en intuititie, die je noemt in connectie met zelfbewustzijn. Hier ga ik nog vager worden. Ik wil graag vermelden dat onderstaande is geinspireerd is door onder andere Sam Harris, en zijn meningen over vrije wil. De vraag is, vind ik, of dit wel bestaat. Of is elke beslissing die jij maakt een direct gevolg van de staat van jouw hersens (de genetische make-up, en alle opgeslagen ervaringen). Had ik ook iets anders kunnen typen, of kunnen besluiten jou niet te antwoorden? Zijn spontane dingen echt spontaan, of voelen ze alleen spontaan, terwijl het eigenlijk de enige mogelijke respons van jouw hersens zijn? Bestaat de ik als individu, of is de ik gewoon de staat van jouw hersens, voor wie het fijn is om te denken dat hij ook daarbuiten op een bepaalde manier bestaat? Ik vind het moeilijk om redelijk na te denken over deze vragen, omdat ik zo graag wil dat er iets meer is. Maar ik wilde je dit in ieder geval meegeven om over te reflecteren.
Ook leuk om te bedenken is, wat dit (mogelijke) gebrek aan vrije wil zou betekenen voor ethiek. Als iedereen dit kon accepteren, zou niemand ooit meer ergens boos over worden. Want die psychopaat die jouw moeder heeft doodgestoken, kon eigenlijk niet anders, en is net zo goed slachtoffer van zijn eigen brein als jouw moeder. Dit was natuurlijk een wat extreem voorbeeld, maar je kunt je voorstellen dat het moeilijk is om nog boos te worden op mensen als ze eens wat vervelends doen, omdat je snapt dat hun hersens alles ook maar op de best mogelijke manier proberen te interpreteren, en soms gaat dit mis. Dit is natuurlijk niet een erg menselijke manier van denken en om dit echt in de praktijk toe te passen vereist denk ik extreem veel meditatie.
Fiets
#4
De Brug es Siret is beschreven in de Koran. Niet in de Bijbel.
Een groot, en mijns inziens belangrijk verschil om een gebed te richten aan de Almachtige, is dat in het Christendom dat gebed in wezen de weg zou moeten belopen via Jezus, en in de Islam kan ( en gebeurt dit) dat gebed direct aan Allah worden gericht.
Er zijn in de Islam vele laten we zeggen ( uitroepen) die dit laten zien.
Zoals onder andere Allah hoe Akhbar, ( God is groot) hetgeen vaak te zien en te horen is, maar ook: InchAllah ( als God het wil) en nog vele, vele andere.
Ik kan mij geen gelijkwaardige uitspraken in het Christendom voor de geest halen.
Ikzelf vind boven Staande een belangrijk en groot verschil.
Wat ook de hele kwestie ingewikkeld maakt, is wel het feit dat allerlei geschriften voor velerlei verschillende uitleg vatbaar zijn.
Alleen dit gegeven al kost ook heden ten dage vele mensenlevens. Helaas.
Over de filosofie " ik ben" ik moet hierover eerst eens zeer diep nadenken alvorens ik daar iets over zeggen kan.
Ik merk wel, dat in dit Topic de spiritualiteit toch nog steeds veel " leeft".
Dat vind ik buitengewoon interessant.
Zo lees ik, dat planten geen "ik ben" zouden kennen.
Is dit werkelijk zo, hoe weet je dit?
Er zijn medemensen, die regelmatig met bomen " in gesprek gaan ", en, deze mensen beweren dat planten, met wie zij contact hebben, een betere groei zouden vertonen.
Prinses Irene bijvoorbeeld, sprak vaak met bomen.
Materialen, die wij gebruiken bij bijvoorbeeld communicatie . Computers las ik, hebben deze geen : ingegeven " ik ben"?
Waarom niet?
Sommige van deze apparaten komen akelig dicht in de buurt van een soort van "Ik ben"..
Zie eens, hoe met sommige van deze apparaten zeer ingewikkelde problemen in bijvoorbeeld berekeningen kunnen worden opgelost in een oogwenk...
Ik ben altijd erg, erg voorzichtig met het direct tot idioterie bestempelen van deze zaken.
Was het niet Zo dat de aarde eerst plat zou zijn? Wie anders dacht, en dit uitsprak, kon zijn hoofd verliezen, nietwaar?
Wie zegt, dat de schepping van datgene, wat wij nu kennen als zonnestelsel, dat er geen andere stelsels zijn, waar óók "leven" bestaat?
Wat er in de Heilige Schrift staat, moeten, nee, kunnen wij niet letterlijk als de waarheid nemen.
Hoe zit dit, betreffende de Schepping van onze aarde, waar leven is, en al die miljoenen andere planeten? Hoe zit dit dan?
Tijdens een trip, daar kan je ineens heel anders gaan denken en ervaren over deze vraagstukken...
Een groot, en mijns inziens belangrijk verschil om een gebed te richten aan de Almachtige, is dat in het Christendom dat gebed in wezen de weg zou moeten belopen via Jezus, en in de Islam kan ( en gebeurt dit) dat gebed direct aan Allah worden gericht.
Er zijn in de Islam vele laten we zeggen ( uitroepen) die dit laten zien.
Zoals onder andere Allah hoe Akhbar, ( God is groot) hetgeen vaak te zien en te horen is, maar ook: InchAllah ( als God het wil) en nog vele, vele andere.
Ik kan mij geen gelijkwaardige uitspraken in het Christendom voor de geest halen.
Ikzelf vind boven Staande een belangrijk en groot verschil.
Wat ook de hele kwestie ingewikkeld maakt, is wel het feit dat allerlei geschriften voor velerlei verschillende uitleg vatbaar zijn.
Alleen dit gegeven al kost ook heden ten dage vele mensenlevens. Helaas.
Over de filosofie " ik ben" ik moet hierover eerst eens zeer diep nadenken alvorens ik daar iets over zeggen kan.
Ik merk wel, dat in dit Topic de spiritualiteit toch nog steeds veel " leeft".
Dat vind ik buitengewoon interessant.
Zo lees ik, dat planten geen "ik ben" zouden kennen.
Is dit werkelijk zo, hoe weet je dit?
Er zijn medemensen, die regelmatig met bomen " in gesprek gaan ", en, deze mensen beweren dat planten, met wie zij contact hebben, een betere groei zouden vertonen.
Prinses Irene bijvoorbeeld, sprak vaak met bomen.
Materialen, die wij gebruiken bij bijvoorbeeld communicatie . Computers las ik, hebben deze geen : ingegeven " ik ben"?
Waarom niet?
Sommige van deze apparaten komen akelig dicht in de buurt van een soort van "Ik ben"..
Zie eens, hoe met sommige van deze apparaten zeer ingewikkelde problemen in bijvoorbeeld berekeningen kunnen worden opgelost in een oogwenk...
Ik ben altijd erg, erg voorzichtig met het direct tot idioterie bestempelen van deze zaken.
Was het niet Zo dat de aarde eerst plat zou zijn? Wie anders dacht, en dit uitsprak, kon zijn hoofd verliezen, nietwaar?
Wie zegt, dat de schepping van datgene, wat wij nu kennen als zonnestelsel, dat er geen andere stelsels zijn, waar óók "leven" bestaat?
Wat er in de Heilige Schrift staat, moeten, nee, kunnen wij niet letterlijk als de waarheid nemen.
Hoe zit dit, betreffende de Schepping van onze aarde, waar leven is, en al die miljoenen andere planeten? Hoe zit dit dan?
Tijdens een trip, daar kan je ineens heel anders gaan denken en ervaren over deze vraagstukken...
#5
Mwa ik zou niet weten waarom niet. Uiteindelijk is het Kosmisch bewustzijn, het oceaan waar wij trillingen van zijn, ook ergens ontstaan. Het ontstaan van bestaan is ooit ergens begonnen te bestaan. Al is het vanuit het niets of bestaat bestaan helemaal niet. Toch ervaren wij het, dus moet die ervaring (vooral ervaring als bewustzijn) ergens begonnen zijn. Het "niks" evolueerde naar een enkel bewustzijn. Dit bewustzijn evolueerde naar een universum met trillingen. Om het verhaal even kort te houdenInderdaad, intelligentie is erg subjectief. Maar als onder intelligentie tenminste zelf-bewustheid wordt verstaan, dan denk ik niet dat dit zich kan ontwikkelen uit fundamentele onbewustheid (verderop hieronder leg ik deze mening verder uit).
Tjah helaas zijn ze hier al veel verder in dan wij beseffen. Computers leren zichzelf al. Is al een vorm van evolutie.Hoewel ik denk dat computers mogelijk uit zichzelf zullen kunnen evolueren in de toekomst
Ja zo zie ik dat ook. Maar laat de kans dat dit een illusie is openWij zijn in de kern ook puur bewustzijn, onder de lagen geconditioneerdheid. Dat is wat Osho bedoeld met de oceaan van goddelijkheid. We zijn gematerialiseerd tot mens, maar in energievorm maken we onderdeel uit van de zelfde oceaan, trilling. Of je nu materialiseert als steen, water of insect.
Ik ook!voel ik mij het meest verbonden met het idee dat wij allen trillingen zijn van één groot kosmisch bewustzijn.
Mee eens.Ook vind ik het niet ondenkbaar dat zelfbewustzijn is voortgekomen uit niet - zelfbewustzijn door evolutie.
Vager? Wordt juist een beetje interessant. Mooie post trouwens met interessante vragen en wil daar graag op in gaan ook al ben ik geen MindlessTen slotte wil ik het ook graag even hebben over de begrippen spontaniteit en intuititie, die je noemt in connectie met zelfbewustzijn. Hier ga ik nog vager worden. Ik wil graag vermelden dat onderstaande is geinspireerd is door onder andere Sam Harris, en zijn meningen over vrije wil. De vraag is, vind ik, of dit wel bestaat. Of is elke beslissing die jij maakt een direct gevolg van de staat van jouw hersens (de genetische make-up, en alle opgeslagen ervaringen). Had ik ook iets anders kunnen typen, of kunnen besluiten jou niet te antwoorden? Zijn spontane dingen echt spontaan, of voelen ze alleen spontaan, terwijl het eigenlijk de enige mogelijke respons van jouw hersens zijn? Bestaat de ik als individu, of is de ik gewoon de staat van jouw hersens, voor wie het fijn is om te denken dat hij ook daarbuiten op een bepaalde manier bestaat? Ik vind het moeilijk om redelijk na te denken over deze vragen, omdat ik zo graag wil dat er iets meer is. Maar ik wilde je dit in ieder geval meegeven om over te reflecteren.
Ik denk dat vele acties voortkomen zonder dat er bewust een keuze gemaakt wordt. Vaak is het inderdaad de staat van de hersenen op dat moment die beslissen. Ook al denk je dan zelf "bewust" die keuze gemaakt te hebben, toch had je niet anders kunnen reageren. Dus ik geloof dat "vaak" vrije wil een illusie is. Toch ben ik ook van mening dat wij mensen dusdanig geëvolueerd zijn, dat we toch een vrije wil hebben ontwikkeld. Maar voordat deze vrije wil had kunnen ontstaan, was er wel eerst een zelf-bewustzijn nodig. Hoe groter deze zelf-bewustzijn is, hoe meer je een vrije wil kan hebben of ontwikkelen.
We hebben dus ook echt wel te maken met keuzes en vrije wil, ook al is dat ook vaak onze eigen illusie.
#6
Hey Mezelf,Mwa ik zou niet weten waarom niet. Uiteindelijk is het Kosmisch bewustzijn, het oceaan waar wij trillingen van zijn, ook ergens ontstaan. Het ontstaan van bestaan is ooit ergens begonnen te bestaan. Al is het vanuit het niets of bestaat bestaan helemaal niet. Toch ervaren wij het, dus moet die ervaring (vooral ervaring als bewustzijn) ergens begonnen zijn. Het "niks" evolueerde naar een enkel bewustzijn. Dit bewustzijn evolueerde naar een universum met trillingen. Om het verhaal even kort te houden
Tjah helaas zijn ze hier al veel verder in dan wij beseffen. Computers leren zichzelf al. Is al een vorm van evolutie.
Ja zo zie ik dat ook. Maar laat de kans dat dit een illusie is open
Ik ook!
Mee eens.
Vager? Wordt juist een beetje interessant. Mooie post trouwens met interessante vragen en wil daar graag op in gaan ook al ben ik geen Mindless
Ik denk dat vele acties voortkomen zonder dat er bewust een keuze gemaakt wordt. Vaak is het inderdaad de staat van de hersenen op dat moment die beslissen. Ook al denk je dan zelf "bewust" die keuze gemaakt te hebben, toch had je niet anders kunnen reageren. Dus ik geloof dat "vaak" vrije wil een illusie is. Toch ben ik ook van mening dat wij mensen dusdanig geëvolueerd zijn, dat we toch een vrije wil hebben ontwikkeld. Maar voordat deze vrije wil had kunnen ontstaan, was er wel eerst een zelf-bewustzijn nodig. Hoe groter deze zelf-bewustzijn is, hoe meer je een vrije wil kan hebben of ontwikkelen.
We hebben dus ook echt wel te maken met keuzes en vrije wil, ook al is dat ook vaak onze eigen illusie.
Heb jij dan ook een idee hoe je een 'reflexmatige' beslissing kan onderscheiden van een door vrije wil gemaakte beslissing? Hoe definieer je het verschil, dit lijkt mij niet zo makkelijk.
#7
Ik heb naar aanleiding van je post nog verder over de aard van bewustzijn na zitten denken.Ik weet niet of ik het eens ben met het feit dat andere organismen een `Ik ben` hebben. Helaas heb ik het vak gedragsbiologie en ook neurobiologie niet gevolgd, en ben ik dus geen expert, maar kan je een bacterie zelfbewust noemen? Vergeet niet dat de grootste biodiversiteit op aarde micro-organismen zijn. Er zijn verschillende soorten zelfbewustzijn die je in dieren kan tegenkomen. Lichamelijk zelfbewustzijn. Dit wordt vaak getest door verschillende experimenten met spiegels. Zelfs mieren blijken hier in consistent zelfbewust (hoe cool is dat). Dan is er ook nog sociaal zelfbewustzijn, dus bewustzijn van jouw plek in een grotere structuur. Zie je dus vooral in sociale dieren. En ten slotte introspectief bewustzijn. Dit betekend dat je jouw eigen gevoelens als zodanig kunt herkennen en interpreteren. Hier ben ik niet zo goed in xD. Geen enkele schimmel, bacterie, archeae of plant heeft een van deze drie vormen van bewustzijn. Zij hebben geen eens een centraal zenuwstelsel. Veranderingen in de staat van bijvoorbeeld een plant zijn puur chemische reacties op omgevingsfactoren. Dit verloopt automatisch en op geen moment maakt de plant een beslissing (het is trouwens bizar fascinerend hoe planten dit doen). Het lijkt mij dus dat je in het grootste deel van de levende wereld niet van bewustzijn kunt spreken, laat staan zelfbewustzijn. Ik geef toe dat wat betreft dieren de scheidslijn erg vaag is. Ik vraag mij af hoe jij hier over denkt.
Er is inderdaad geen beslissing. Maar is het maken van beslissingen een voorwaarde voor bewustzijn? Is het niet eerder zo dat wij als wezens met een zeer complex zenuwstelsel en brein de neiging hebben om bewustzijn óók als complex te zien?Veranderingen in de staat van bijvoorbeeld een plant zijn puur chemische reacties op omgevingsfactoren. Dit verloopt automatisch en op geen moment maakt de plant een beslissing
Je bent vast wel bekend met de experimenten waarin een intentie uitgesproken wordt tegen water. Afhankelijk van de soort intentie, veranderd de vorm van de structuur van het water of de ijskristallen. Dit alleen al geeft aan dat water een zeer simpele vorm van bewustzijn heeft. En niet alleen dat, het geeft aan dat materie reageert op de geest. Wat het 'Ik Ben' bewustzijn is, is wellicht veel simpeler dan wat wij vaak denken dat het is. We hebben een abstracte voorstelling bij 'bewustzijn', omdat onze geest in staat is bewustzijn te conceptualiseren. Daarom zeggen we ook vaak dat we een bewustzijn hébben, omdat we die abstractie in onze geest kunnen houden. Maar is het niet eerder zo, dat we bewustzijn zijn. Neem bijvoorbeeld weer het water. (En nu hebben we ons vermogen om te conceptualiseren even nodig) Vanuit water gezien 'is' jouw intentie, het 'bestaat'. Uiteraard denkt water niet na over jouw intentie en maakt dan op basis daarvan de beslissing om zich daarnaar te vormen, maar alsnog is jouw intentie een realiteit voor het water. Omdat zijn vorm (in real-time) reageert op jouw intentie. Ergo, water heeft een bepaalde mate van bewustzijn. Water!
De misvatting van bewustzijn ligt er denk ik in dat 'Ik Ben' en 'Het Is' gescheiden worden door de menselijke geest. We veronderstellen dat we bewust zijn ván iets. Maar dat waar we van denken waar perceptie ván is, is dat niet (de reflectie van) ons bewustzijn? De vorm van het water is onze intentie áls water. Water "heeft" natuurlijk geen bewustzijn, het 'is' bewustzijn. Wederom is het onze abstractie van "bewustzijn" die we proberen te verenigen met een object. Maar daardoor gaan we voorbij aan de simpele ervaring van bewustzijn, waar geen denken voor vereist is. Denken is voor ons complexe wezens een mogelijkheid, maar ook denken is slechts een vorm, een distortie van bewustzijn.
Evolutie is een verklaring voor al deze dingen. Een hele goede verklaring. Maar is een verklaring niet een manier om verstandelijk een fenomeen te begrijpen? En is dat begrip niet alleen van toepassing op specifiek onze menselijke geest?Ook vind ik het niet ondenkbaar dat zelfbewustzijn is voortgekomen uit niet - zelfbewustzijn door evolutie. Ik moet echter toegeven dat ik de tussenstappen waarmee dit gebeurd zou kunnen zijn, niet goed kan visualiseren. Het is je inderdaad enorm moeilijk voor te stellen. Toch heeft evolutie zoveel mirakels kunnen bewerkstelligen. Kijk naar de elegantie waarmee apen door de bomen slingeren, hoe zaadjes precies weten wat het ideale moment is om uit te komen, de geweldige symbiose tussen mycorrhiza en de wortels van grassen, en nog praktisch oneindig veel meer voorbeelden.Waarom zou (zelf)bewustzijn een uitzondering zijn. Als computers ooit zelfbewust worden, zullen wij zeker weten of zelfbewustzijn kan ontstaan uit niet - zelfbewustzijn. Tot dan blijft dit allemaal erg semantisch.
Als je jouw geest (jouw denken) kunt zien, in zijn totaliteit. Dan sta je er toch buiten? Maar dat is gezien vanuit een 'bewustzijn is fundamenteel' wereldbeeld en correspondeert wellicht niet met jouw beschouwing.Ten slotte wil ik het ook graag even hebben over de begrippen spontaniteit en intuititie, die je noemt in connectie met zelfbewustzijn. Hier ga ik nog vager worden. Ik wil graag vermelden dat onderstaande is geinspireerd is door onder andere Sam Harris, en zijn meningen over vrije wil. De vraag is, vind ik, of dit wel bestaat. Of is elke beslissing die jij maakt een direct gevolg van de staat van jouw hersens (de genetische make-up, en alle opgeslagen ervaringen). Had ik ook iets anders kunnen typen, of kunnen besluiten jou niet te antwoorden? Zijn spontane dingen echt spontaan, of voelen ze alleen spontaan, terwijl het eigenlijk de enige mogelijke respons van jouw hersens zijn? Bestaat de ik als individu, of is de ik gewoon de staat van jouw hersens, voor wie het fijn is om te denken dat hij ook daarbuiten op een bepaalde manier bestaat? Ik vind het moeilijk om redelijk na te denken over deze vragen, omdat ik zo graag wil dat er iets meer is. Maar ik wilde je dit in ieder geval meegeven om over te reflecteren.
Persoonlijk denk ik dat je de vrije wil hebt om je perspectief (vanwaar je kijkt) binnen of buiten je geest te plaatsen.
Ja, dat zou voor empathie kunnen zorgen.Ook leuk om te bedenken is, wat dit (mogelijke) gebrek aan vrije wil zou betekenen voor ethiek. Als iedereen dit kon accepteren, zou niemand ooit meer ergens boos over worden. Want die psychopaat die jouw moeder heeft doodgestoken, kon eigenlijk niet anders, en is net zo goed slachtoffer van zijn eigen brein als jouw moeder. Dit was natuurlijk een wat extreem voorbeeld, maar je kunt je voorstellen dat het moeilijk is om nog boos te worden op mensen als ze eens wat vervelends doen, omdat je snapt dat hun hersens alles ook maar op de best mogelijke manier proberen te interpreteren, en soms gaat dit mis. Dit is natuurlijk niet een erg menselijke manier van denken en om dit echt in de praktijk toe te passen vereist denk ik extreem veel meditatie.
Al denk ik persoonlijk dat als men een normaal functionerend ego heeft, dat men uit vrije wil zijn/haar perspectief kan verplaatsen en zo het onbewuste script overstijgt en bewustzijn brengt in lichaam en geest. Maar daarvoor is eerst een "gezond" ego nodig.
Ze hebben een aanwezigheid, een 'presence'.Zo lees ik, dat planten geen "ik ben" zouden kennen.
Is dit werkelijk zo, hoe weet je dit?
Er zijn medemensen, die regelmatig met bomen " in gesprek gaan ", en, deze mensen beweren dat planten, met wie zij contact hebben, een betere groei zouden vertonen.
Prinses Irene bijvoorbeeld, sprak vaak met bomen.
Die aanwezigheid kan bijvoorbeeld tijdens een psychedelische trip soms zelfs ervaren worden vanuit het perspectief van bijvoorbeeld een boom of plant. Maar het houdt niet op bij levende organismen. Alles heeft een 'presence'. Wat er dan denk ik soms gebeurd, is dat de menselijke geest die aanwezigheid vertaalt naar een taal die de menselijke geest begrijpt. Een interpretatie dus.
Materialen 'zijn'. En ze staan in relatie tot hun omgeving, wat al impliceert dat ze een simpel bewustzijn hebben. Als ik een steen door mijn raam gooi, is mijn raam zich heel bewust van die steen. Maar niet zoals een mens zich bewust is, wanneer het door de geest naar de wereld kijkt.Materialen, die wij gebruiken bij bijvoorbeeld communicatie . Computers las ik, hebben deze geen : ingegeven " ik ben"?
Waarom niet?
Sommige van deze apparaten komen akelig dicht in de buurt van een soort van "Ik ben"..
Zie eens, hoe met sommige van deze apparaten zeer ingewikkelde problemen in bijvoorbeeld berekeningen kunnen worden opgelost in een oogwenk...
Maar "bestaat" het (kosmisch) bewustzijn? Kun je je eigen bewustzijn zien? Nergens kan ik mijn bewustzijn vinden als iets dat bestaat, maar alsnog 'is' het hier overduidelijk. 'Ben' ik hier overduidelijk. Ik weet dat ik ben. I Am That I Am.Mwa ik zou niet weten waarom niet. Uiteindelijk is het Kosmisch bewustzijn, het oceaan waar wij trillingen van zijn, ook ergens ontstaan. Het ontstaan van bestaan is ooit ergens begonnen te bestaan. Al is het vanuit het niets of bestaat bestaan helemaal niet. Toch ervaren wij het, dus moet die ervaring (vooral ervaring als bewustzijn) ergens begonnen zijn. Het "niks" evolueerde naar een enkel bewustzijn. Dit bewustzijn evolueerde naar een universum met trillingen. Om het verhaal even kort te houden![:)]()
Om deze reden wordt weleens onderscheid gemaakt tussen 'zijn' en 'bestaan'. Je zegt dat het "niks" evolueerde naar een enkel bewustzijn en dan naar een universum met (van?) trillingen. Maar bewustzijn is "niks". Niks fysieks bedoel ik dan. En bewustzijn 'is'. Waar is er een begin en een eind aan bewustzijn?
De noties dat iets altijd een begin moet hebben en altijd een creator zijn wellicht incorrect. Alles dat 'in bestaan' komt heeft een begin, maar valt bewustzijn in diezelfde categorie? Door simpele observatie kan in mijn ogen gezien worden dat dat niet zo is.
Klopt ja... En dat kan nog eng worden...Tjah helaas zijn ze hier al veel verder in dan wij beseffen. Computers leren zichzelf al. Is al een vorm van evolutie.
#8
Klopt ja... En dat kan nog eng worden...
#9
Ik geloof wel in het feit, dat alles een begin heeft ( gehad) en dat er aan alles een einde komt.
Ons eigen leven is hier een voorbeeld van .
Verder geeft het wisselen van de klimaten, ijstijden en zo, deze zijn gekomen, en ook weer gegaan, ook het een en ander aan.
En daarom vind Ik de klimaatterreur, van de laatste tijd, werkelijk schandalig.
Men gaat in dit geloof, volkomen aan het feit voorbij, dat elk klimaat, stikstof of niet, verandert.
Dat is altijd zo geweest, en zal zo blijven.
En, of men het wil of niet, ooit zal de zon zijn " uitgebrand ".
Dan zal zij veranderen in een " rode reus " zijnde een an der ster stadium, en aldus zal de zon als alle waterstof in helium i as omgezet, enorm in omvang toenemen.
Met als onontkoombaar gevolg, dat de aarde, de maan, en vele planeten, door deze rode reus worden verzwolgen.
En dus komt er een einde aan de aarde.
Dat maak ik goddank niet meer mee.
En waarschijnlijk heeft de mens de aarde reeds lang daarvoor verziekt en verpest.
Maar aan dit alles komt dus absoluut een definitief eind.
En wat zien wij nu
De klimaat maffia gaat bijten in de hand, die ons voedt, goddome!!
De landbouw, de visserij, het werken in deze beroepen wordt onmogelijk gemaakt!
De stikstof waanzin doet óók al een duit in dit zakje
Ze zijn allemaal volkomen krankzinnig geworden
Dus, aan alles komt een einde.
Dat doen we zelf, of dat doet het klimaat voor ons...
Ons eigen leven is hier een voorbeeld van .
Verder geeft het wisselen van de klimaten, ijstijden en zo, deze zijn gekomen, en ook weer gegaan, ook het een en ander aan.
En daarom vind Ik de klimaatterreur, van de laatste tijd, werkelijk schandalig.
Men gaat in dit geloof, volkomen aan het feit voorbij, dat elk klimaat, stikstof of niet, verandert.
Dat is altijd zo geweest, en zal zo blijven.
En, of men het wil of niet, ooit zal de zon zijn " uitgebrand ".
Dan zal zij veranderen in een " rode reus " zijnde een an der ster stadium, en aldus zal de zon als alle waterstof in helium i as omgezet, enorm in omvang toenemen.
Met als onontkoombaar gevolg, dat de aarde, de maan, en vele planeten, door deze rode reus worden verzwolgen.
En dus komt er een einde aan de aarde.
Dat maak ik goddank niet meer mee.
En waarschijnlijk heeft de mens de aarde reeds lang daarvoor verziekt en verpest.
Maar aan dit alles komt dus absoluut een definitief eind.
En wat zien wij nu
De klimaat maffia gaat bijten in de hand, die ons voedt, goddome!!
De landbouw, de visserij, het werken in deze beroepen wordt onmogelijk gemaakt!
De stikstof waanzin doet óók al een duit in dit zakje
Ze zijn allemaal volkomen krankzinnig geworden
Dus, aan alles komt een einde.
Dat doen we zelf, of dat doet het klimaat voor ons...
#10
Is dat niet ok? Had ik meer formeel moeten zijn? Wat vind je zo vreemd aan dude?Dude?
#11
Nee hoor. Er zijn echt dingen die geen begin en einde kennen. zo kent de omlijning van veel wiskundige figuren geen begin of eind om maar wat te noemen. Ook zijn er veel dingen die in elkaar overgaan zonder duidelijke grens.Ik geloof wel in het feit, dat alles een begin heeft ( gehad) en dat er aan alles een einde komt.
Ons eigen leven is hier een voorbeeld van .
In dat opzicht vind ik je stelling (en rest van je betoog) dan ook uiterst zwak (zo maar wat voorbeelden noemen van eindige zaken en dan maar beweren dat alles een begin en eind heeft)
#12
Jammer, dat je meteen maar weer in de aanval gaat over argumenten, die j i j dan kennelijk als zijnde "zwak" moge bevinden, maar waarvan i k overtuigd ben. Daarom zet ik ze hier neer in dit topic.
Uiteraard mag ieder er een ándere mening op nahouden.
Maar jouw manier van reageren?!?
Zwaar Respectloos vind ik deze.
Misschien kick je hier op, ik weet het niet, is verder ook niet belangrijk. Maar, het is opvallend te noemen!
Anyway, jouw manier van reageren is mij al genoegzaam bekend. Want, je komt vaker op deze manier uit de hoek bij het geven van een reactie . Klaarblijkelijk provoceer jij graag... laat verder ook maar.
Het viel mij al op, dat je enige tijd geen reacties gaf, en...ziedaar. hij is er weer!
Ik ga verder niet meer op jouw bijdrage(n) in.
Op deze manier discussies voeren, ofwel van gedachten wisselen, heb ik geen zin.
Ik ben er helemaal klaar mee.
Uiteraard mag ieder er een ándere mening op nahouden.
Maar jouw manier van reageren?!?
Zwaar Respectloos vind ik deze.
Misschien kick je hier op, ik weet het niet, is verder ook niet belangrijk. Maar, het is opvallend te noemen!
Anyway, jouw manier van reageren is mij al genoegzaam bekend. Want, je komt vaker op deze manier uit de hoek bij het geven van een reactie . Klaarblijkelijk provoceer jij graag... laat verder ook maar.
Het viel mij al op, dat je enige tijd geen reacties gaf, en...ziedaar. hij is er weer!
Ik ga verder niet meer op jouw bijdrage(n) in.
Op deze manier discussies voeren, ofwel van gedachten wisselen, heb ik geen zin.
Ik ben er helemaal klaar mee.
#13
Helaaas niet , nog nooit gezien en heb het telefoon nummer niet
#14
@Legio Patria Nostra
Waar zie jij een aanval dan?
Dit noem je een discussie. Jij komt met een stelling en ik ontkracht jouw stelling met argumenten. Als je daar niet tegen kan dan moet je uit discussies blijven lijkt me.
Jouw manier van redeneren klopt niet. Ik kan ook zeggen: alle mensen hebben 2 benen, dus alles heeft 2 benen. Das toch precies hetzelfde?
@Tijdloos
Ik dacht dat je m'n telefoonnummer nog ergens had?![:tonguewink:]()
Waar zie jij een aanval dan?
Dit noem je een discussie. Jij komt met een stelling en ik ontkracht jouw stelling met argumenten. Als je daar niet tegen kan dan moet je uit discussies blijven lijkt me.
Jouw manier van redeneren klopt niet. Ik kan ook zeggen: alle mensen hebben 2 benen, dus alles heeft 2 benen. Das toch precies hetzelfde?
@Tijdloos
Ik dacht dat je m'n telefoonnummer nog ergens had?
#15
Dank je voor het noemen van dit experiment. Bedoel je dit? :Je bent vast wel bekend met de experimenten waarin een intentie uitgesproken wordt tegen water.
#16
Ik ga nu niet dat hele filmpje bekijken, maar dit is waar ik onder andere op doelde:
#17
Ik wil juist in dit topic n i e t discussiëren.
Ik vind het uitwisselen van gedachten hier op zijn plaats.
Soms, ( en dat was hier het geval) is een uitspraak in een bepaalde bewoording voor mij hoogst " prikkelend " ahw .
Ik heb hierop te fel gereageerd.
Excuses aan 8.6.
Als ik ergens verkeerd reageer, dan ben ik altijd bereid om dat ook te onderkennen.
Bij deze.
Ik vind het uitwisselen van gedachten hier op zijn plaats.
Soms, ( en dat was hier het geval) is een uitspraak in een bepaalde bewoording voor mij hoogst " prikkelend " ahw .
Ik heb hierop te fel gereageerd.
Excuses aan 8.6.
Als ik ergens verkeerd reageer, dan ben ik altijd bereid om dat ook te onderkennen.
Bij deze.
#18
Erg moeilijk inderdaad.Hey Mezelf,
Heb jij dan ook een idee hoe je een 'reflexmatige' beslissing kan onderscheiden van een door vrije wil gemaakte beslissing? Hoe definieer je het verschil, dit lijkt mij niet zo makkelijk.
Neem bijvoorbeeld auto rijden. Vele handelingen zijn op dat moment geen bewuste keuzes/handelingen. Maar ik kies er wel bewust voor om niet tegen een boom te rijden. Is het besluit van mijn vriendin om de pil wel of niet te slikken na er lang over nagedacht te hebben een bewuste keuze? Ik denk voor het grootste gedeelte van wel. Al begrijp ik ook dat dat niet altijd zo is. Ook het besluit om de pil te nemen wel of niet, kan een automatische handeling zijn. Maar vaak ook dus een bewuste keuze.
Als ik na dit bericht besluit te gaan mediteren, is dat dan een reflexmatige beslissing?
Als iemand een rare of nare opmerking maakt en men raakt geirriteerd en emotioneel, zijn de handelingen die daaruit voortvloeien bewuste handelingen of reflexmatige handelingen?
Ik denk dat de scheidingslijn min of meer hierin zit, dat vele emotionele of automatische handelingen/beslissingen redelijk aan de kant van reflexmatig zitten.
Rationele keuzes neigen meer naar het bewuste.
Toch is de grens tussen het rationele en het emotionele erg dun. Daarom zei ik ook dat vele handelingen ook reflexmatig kunnen zijn ondanks je denkt dat het een bewuste handeling was. Is erg moeilijk om dat echt zeker te weten.
Ik denk dat de mens heel langzaam steeds meer potentie heeft voor vrije wil (maar misschien ook juist wel/niet, mede door de technologische ontwikkelingen), mede door evolutie. Maar op dit moment denk ik dat het nog erg weinig gebeurd. Wij worden nog erg veel gedreven door emoties en instincten. Wat dus aan de kant van reflexmatige beslissingen zit.
#19
De vraag is nu juist of er überhaupt zulke 'bewuste' keuzes bestaan of niet.Erg moeilijk inderdaad.
Neem bijvoorbeeld auto rijden. Vele handelingen zijn op dat moment geen bewuste keuzes/handelingen. Maar ik kies er wel bewust voor om niet tegen een boom te rijden. Is het besluit van mijn vriendin om de pil wel of niet te slikken na er lang over nagedacht te hebben een bewuste keuze? Ik denk voor het grootste gedeelte van wel. Al begrijp ik ook dat dat niet altijd zo is. Ook het besluit om de pil te nemen wel of niet, kan een automatische handeling zijn. Maar vaak ook dus een bewuste keuze.
Als ik na dit bericht besluit te gaan mediteren, is dat dan een reflexmatige beslissing?
Als iemand een rare of nare opmerking maakt en men raakt geirriteerd en emotioneel, zijn de handelingen die daaruit voortvloeien bewuste handelingen of reflexmatige handelingen?
Ik denk dat de scheidingslijn min of meer hierin zit, dat vele emotionele of automatische handelingen/beslissingen redelijk aan de kant van reflexmatig zitten.
Rationele keuzes neigen meer naar het bewuste.
Toch is de grens tussen het rationele en het emotionele erg dun. Daarom zei ik ook dat vele handelingen ook reflexmatig kunnen zijn ondanks je denkt dat het een bewuste handeling was. Is erg moeilijk om dat echt zeker te weten.
Ik denk dat de mens heel langzaam steeds meer potentie heeft voor vrije wil (maar misschien ook juist wel/niet, mede door de technologische ontwikkelingen), mede door evolutie. Maar op dit moment denk ik dat het nog erg weinig gebeurd. Wij worden nog erg veel gedreven door emoties en instincten. Wat dus aan de kant van reflexmatige beslissingen zit.
In het klassieke wereldbeeld waarin bewustzijn voortvloeit uit een complexe biochemische fabriek waarin alles causaal met elkaar verbonden is vloeit onvermijdelijk voort dat er niet zoiets als vrije wil bestaat.
Maar of dat een heel waarheidsgetrouw wereldbeeld is? Daar twijfel ik ten zeerste aan.
Zolang we geen idee hebben wat het bewustzijn is kunnen we heel weinig zeggen over de vraag of de vrije wil bestaat. Het is een eeuwenoud filosofisch vraagstuk. We hebben op zijn minst de illusie van een vrije wil.
#20
Vwb het maken van een keuze zeg ik:
Niemand neemt bewust een keuze van welke hij weet, dat het een slechte keuze is, en dus met opzet de beste keus laat liggen.
Daarin geloof ik niet.
Vwb de zienswijze van 8.6
Wat is er oneindig wiskunde? Of het getal pi trachten te berekenen?
Als straks door het uitdoven van de zon alles een einde krijgt hier op aarde, en van een groot deel van de planeten, wie heeft er dan nog iets aan deze oneindige stellingen...
Niemand neemt bewust een keuze van welke hij weet, dat het een slechte keuze is, en dus met opzet de beste keus laat liggen.
Daarin geloof ik niet.
Vwb de zienswijze van 8.6
Wat is er oneindig wiskunde? Of het getal pi trachten te berekenen?
Als straks door het uitdoven van de zon alles een einde krijgt hier op aarde, en van een groot deel van de planeten, wie heeft er dan nog iets aan deze oneindige stellingen...