Hoeveel invloed heb je op wat je wel en niet wil?

Hahaha jij kan echt toveren met woorden man . Ik dacht ff: jaaaaaa dat is het helemaal!.... en vervolgens realiseerde ik me weer dat ik maar een mens ben en continu iets doe wat ten koste gaat van iets of iemand. Soms maak ik dezelfde fouten keer op keer en dan is het een idd een slechte gewoonte. Gelukkig ken ik niemand zonder slechte gewoonten. Ben niet de enige .

Mindless zei:

Imo komt die "macht" bij zoveel mogelijk bewustzijn brengen in je ervaring.

Klik om te vergroten...

Dat is een goeie idd. Meer bewustzijn = ook meer kopzorgen, althans in mijn geval .

Mindless zei:

Is dat niet je ervaring? Wanneer je in de "staat" van liefde bent, dat er nooit slachtoffers zijn?

Klik om te vergroten...

Onwillekeurig denk ik aan "Meer liefde. Meer aids." (Stond met graffiti onder elkaar op muurtjes enzo). Heel flauw sorry .

Ik kom soms in situaties terecht waarbij ik heel goed moet nadenken over wat ik wel of niet moet willen en wel of niet moet doen. Soms is er niet eens tijd om erover na te denken.

Mindless zei:

Ja heb ik ook vaak hoor. En daarom is het ook zo belangrijk om onderscheid te maken tussen je ego en jezelf. Je ego wil altijd ergens houvast: zekerheid voor de toekomst. Jezelf "daarachter" heeft daar geen enkele interesse in, omdat "het" weet dat niets het kan kapotmaken. Niet omdat het zo sterk is, maar omdat het "niets" is. Niets substantieels, dan. Een beetje zoals de lucht. De lucht is ook niet bang voor een onweerswolk bijvoorbeeld, hoe donker, dreigend en gewelddadig die ook is, het slaat niet eens een deuk in de lucht. Niet omdat de lucht zo sterk is, maar omdat het "niets" is.

Klik om te vergroten...

Ik vind het super mooi gezegd. Het enige is dat ik me dan wel afvraag of je je daarmee niet verloochent. Of bedoel je dat je accepteert dat we als mens-zijn beschadigende dingen doen?

Mindless zei:

Super belangrijk juist, om wel eerlijk te zijn over je gevoelens. Anders sla je dat gedeelte over en zal dat altijd precies hetgene zijn dat voor problemen gaat zorgen. Beter erkennen, voelen, onderzoeken. Wederom: er bewustzijn in brengen. Want meer bewustzijn ergens in brengen, is hetzelfde als intelligentie en liefde ergens in brengen. Je lost dingen dan op een intelligente, liefdevolle manier op, in plaats van bijvoorbeeld een forcerende of onderdrukkende of negerende manier.

Klik om te vergroten...

Ja, daar zeg ik wel amen op . Mooi gezegd. Kan wel eng zijn om te doen. Omdat dit altijd in relatie tot de ander is.... en je weet niet hoe daar dan op gereageerd gaat worden.

Voor de zekerheid: ik ben niet een depressief persoon ofzo (mensen zien me vaak juist als een vrolijk persoon). Ik schuw de schaduwzijde niet, zie de humor van dingen in en doe aan zelfspot.

Gemberthee zei:

Dat is een goeie idd. Meer bewustzijn = ook meer kopzorgen, althans in mijn geval .

Klik om te vergroten...

Ik snap wat je bedoelt, het kan er ook mee gepaard gaan.

Maar juist hierom is het cruciaal om onderscheid te maken tussen bewustzijn en de inhoud van bewustzijn. Oftewel: jezelf en de dingen die je ziet. En met die laatste bedoel ik hier ook "mentale objecten", niet alleen dingen die je met je ogen ziet.

Op die manier kan je bewustzijn dus gevuld zijn met allemaal objecten (gedachten en gevoelens meestal), maar je brengt er bewustzijn in. Je kunt het in deze context misschien beter "aandacht" noemen. Je brengt bewuste aandacht in wat er in je omgaat. En dat zorgt ervoor dat je "er boven" staat als het ware. Op een soort "detached" manier. Je ziet de objecten, de gedachten/gevoelens, je geeft er je aandacht aan, maar tegelijkertijd weet je ook: dit ben ik en dat zijn mijn gedachten. Eckhart Tolle zei ook heel mooi over de dingen die er gebeuren in jezelf en in de wereld: het is niet "i don't care", maar "i don't mind". Je staat er niet onverschillig in, maar je staat er ook weer niet afhankelijk (van de uitkomst) in.

Gemberthee zei:

Onwillekeurig denk ik aan "Meer liefde. Meer aids." (Stond met graffiti onder elkaar op muurtjes enzo). Heel flauw sorry .

Klik om te vergroten...

Sorry, moet toch ff lachen. Dat soort liefde komt weleens vaker met een keerzijde ja...

Gemberthee zei:

Ik kom soms in situaties terecht waarbij ik heel goed moet nadenken over wat ik wel of niet moet willen en wel of niet moet doen. Soms is er niet eens tijd om erover na te denken.

Klik om te vergroten...

Soms is het wellicht ook goed dat er geen tijd is om na te denken en specifiek: twijfelen.

Want wat is twijfelen eigenlijk? Het is vast zitten in een gedachtepatroon die heen en weer slingert. De beste oplossingen komen juist op de momenten dat het verstand stopt en er een ingeving komt: je ziet en voelt: dát is het.

Gemberthee zei:

Ik vind het super mooi gezegd. Het enige is dat ik me dan wel afvraag of je je daarmee niet verloochent. Of bedoel je dat je accepteert dat we als mens-zijn beschadigende dingen doen?

Klik om te vergroten...

Wat bedoel je precies, met dat je je zelf daarmee zou verloochenen?

Maar nee, ik bedoelde zeker niet dat we beschadigende dingen doen en dat accepteren. Ik bedoelde dat mensen, dingen, gebeurtenissen geen sporen achterlaten op onze kern/essentie, net zoals de lucht dus. En dus niet omdat onze kern zo sterk is, maar omdat onze kern geen "ding" is, maar "niets". Alleen dan "niets", in de zin van: "niet-iets". Begrijp je hem nog?

Gemberthee zei:

Ja, daar zeg ik wel amen op . Mooi gezegd. Kan wel eng zijn om te doen. Omdat dit altijd in relatie tot de ander is.... en je weet niet hoe daar dan op gereageerd gaat worden.

Klik om te vergroten...

Het kan zeker eng zijn.

Het is voor mij 1 van de engste dingen om te doen: in elke situatie liefde tonen. Want daarvoor moet je jezelf openen, kwetsbaar opstellen. Het ding is: doe je dat maar half, dan kan die ene helft (die zich nog vast wil grijpen aan dingen) gekwetst worden. Het moet dus eigenlijk volledig worden gedaan. En dat op elk moment weer. En dat kan weleens aanvoelen als jezelf achterover laten vallen, erop vertrouwende dat degene achter je je opvangt. Door het vaker te doen, zal dat vertrouwen sterker worden.

Mindless zei:

Eckhart Tolle zei ook heel mooi over de dingen die er gebeuren in jezelf en in de wereld: het is niet "i don't care", maar "i don't mind". Je staat er niet onverschillig in, maar je staat er ook weer niet afhankelijk (van de uitkomst) in.

Klik om te vergroten...

Ik snap de instelling. Ik denk dat ik er anders in sta, toch wel...

Mindless zei:

Soms is het wellicht ook goed dat er geen tijd is om na te denken en specifiek: twijfelen.
Want wat is twijfelen eigenlijk? Het is vast zitten in een gedachtepatroon die heen en weer slingert. De beste oplossingen komen juist op de momenten dat het verstand stopt en er een ingeving komt: je ziet en voelt: dát is het.

Klik om te vergroten...

Dat laatste herken ik wel, maar bij mij gaat er dan eerst een fase van twijfelen aan vooraf. Overhaast ben ik juist niet bewust genoeg om te voelen en zien wat het is. (Edit: als het om iets belangrijks gaat)

Mindless zei:

Wat bedoel je precies, met dat je je zelf daarmee zou verloochenen?

Klik om te vergroten...

Nou, het kán ten koste gaan van je ethos als je zegt "Ja maar het IK regeert niet, ik ben slechts de intelligente observator." Daar kun je je achter verschuilen om het zo maar te zeggen. In werkelijkheid ben je gewoon een mens met een behoorlijke footprint, met fouten die gevolgen hebben gehad, die mensen pijn doet, die zelf lijdt. Etc. Daar heb je wel verantwoordelijkheid over, vind ik.

Mindless zei:

Maar nee, ik bedoelde zeker niet dat we beschadigende dingen doen en dat accepteren. Ik bedoelde dat mensen, dingen, gebeurtenissen geen sporen achterlaten op onze kern/essentie, net zoals de lucht dus. En dus niet omdat onze kern zo sterk is, maar omdat onze kern geen "ding" is, maar "niets". Alleen dan "niets", in de zin van: "niet-iets". Begrijp je hem nog?

Klik om te vergroten...

Jazeker begrijp ik je, ik sta daar gewoon anders in.

Mindless zei:

Het is voor mij 1 van de engste dingen om te doen: in elke situatie liefde tonen. Want daarvoor moet je jezelf openen, kwetsbaar opstellen. Het ding is: doe je dat maar half, dan kan die ene helft (die zich nog vast wil grijpen aan dingen) gekwetst worden. Het moet dus eigenlijk volledig worden gedaan. En dat op elk moment weer. En dat kan weleens aanvoelen als jezelf achterover laten vallen, erop vertrouwende dat degene achter je je opvangt. Door het vaker te doen, zal dat vertrouwen sterker worden.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat ik uiteindelijk dan toch maar ga voor volledig gekwetst kunnen worden! Volledig openen vind ik een hele mooie! En dat je vertrouwen sterker wordt naarmate je ermee oefent ook! ❤Het verschil tussen jou en mij hierin is (denk ik) dat de uitkomst mij wel uitmaakt.

Gemberthee zei:

Ik snap de instelling. Ik denk dat ik er anders in sta, toch wel...

Klik om te vergroten...

Ik denk dat ik niet helemaal correct over heb gebracht wat ik bedoelde. Uiteraard geef ook ik om de uitkomst van dingen op relatief vlak. Uiteraard ben ook ik een mens, op een bepaald niveau. In die "dimensie" tellen relatieve zaken sterk mee. Neem bijvoorbeeld de oorlog in Oekraïne nu: het leed van al die mensen treft mij zeker. En ik wens zeker een goede uitkomst voor hen en voor ons als mensheid in het geheel.

Maar er is ook een dimensie aan ons, die dieper ligt dan al dat. Daarmee niet zeggende dat die andere dimensies niet belangrijk zijn, maar die diepere dimensie wordt niet geschaadt door de dingen van deze wereld. En het mooie is nou juist, dat onze wortels in die diepere "dimensie" liggen en door ons daar bewust van te worden, kunnen we als het ware fungeren als een soort brug tussen dat en de wereld en zo óók de relatieve dimensie van het mens-zijn en de wereld, mooier maken. Door de liefde die vanuit die diepere dimensie komt, de wereld in te laten.

Ik zie nu dat ik het echt te simpel had neergeschreven eerst, waardoor het leek dat ik niet geef om de uitkomst van dergelijke relatieve zaken, maar zo bedoelde ik het dus niet.

Gemberthee zei:

Dat laatste herken ik wel, maar bij mij gaat er dan eerst een fase van twijfelen aan vooraf. Overhaast ben ik juist niet bewust genoeg om te voelen en zien wat het is.

Klik om te vergroten...

Nee, overhaast is nooit goed.

Gemberthee zei:

Nou, het kán ten koste gaan van je ethos als je zegt "Ja maar het IK regeert niet, ik ben slechts de intelligente observator." Daar kun je je achter verschuilen om het zo maar te zeggen. In werkelijkheid ben je gewoon een mens met een behoorlijke footprint, met fouten die gevolgen hebben gehad, die mensen pijn doet, die zelf lijdt. Etc. Daar heb je wel verantwoordelijkheid over, vind ik.

Klik om te vergroten...

Oké dat snap ik goed en dat is zeker een groot risico als het over dit onderwerp gaat! Er kan een soort pseudo-spiritualiteit ontstaat. Neo-Advaita wordt dit ook wel genoemd: Alles is één, dus het maakt toch niet uit wat ik doe, want uiteindelijk is dit wat het universum doet, bla bla bla... Dat is het ego die de boel kaapt.

Mooie quote die hierbij past:

Eternal vigilance is the price of liberty


Er kan nooit een moment zijn van onbewustheid, anders claimt en kaapt het ego dergelijke inzichten en corrumpeert ze voor eigen gewin. Precies eigenlijk wat je ook met religies ziet gebeuren. In de kern goede normen en waarden, maar het wordt zo verdraaid dat het ego er controle (over anderen) mee kan uitoefenen.

Gemberthee zei:

Jazeker begrijp ik je, ik sta daar gewoon anders in.

Klik om te vergroten...

Nu nog steeds, na mijn uitleg hierboven?

Gemberthee zei:

Ik denk dat ik uiteindelijk dan toch maar ga voor volledig gekwetst kunnen worden! Volledig openen vind ik een hele mooie! En dat je vertrouwen sterker wordt naarmate je ermee oefent ook! ❤Het verschil tussen jou en mij hierin is (denk ik) dat de uitkomst mij wel uitmaakt.

Klik om te vergroten...

Zie hierboven dus.

Mindless zei:

Ik denk dat ik niet helemaal correct over heb gebracht wat ik bedoelde. Uiteraard geef ook ik om de uitkomst van dingen op relatief vlak. Uiteraard ben ook ik een mens, op een bepaald niveau. In die "dimensie" tellen relatieve zaken sterk mee. Neem bijvoorbeeld de oorlog in Oekraïne nu: het leed van al die mensen treft mij zeker. En ik wens zeker een goede uitkomst voor hen en voor ons als mensheid in het geheel.

Maar er is ook een dimensie aan ons, die dieper ligt dan al dat. Daarmee niet zeggende dat die andere dimensies niet belangrijk zijn, maar die diepere dimensie wordt niet geschaadt door de dingen van deze wereld. En het mooie is nou juist, dat onze wortels in die diepere "dimensie" liggen en door ons daar bewust van te worden, kunnen we als het ware fungeren als een soort brug tussen dat en de wereld en zo óók de relatieve dimensie van het mens-zijn en de wereld, mooier maken. Door de liefde die vanuit die diepere dimensie komt, de wereld in te laten.

Ik zie nu dat ik het echt te simpel had neergeschreven eerst, waardoor het leek dat ik niet geef om de uitkomst van dergelijke relatieve zaken, maar zo bedoelde ik het dus niet.


Nee, overhaast is nooit goed.


Oké dat snap ik goed en dat is zeker een groot risico als het over dit onderwerp gaat! Er kan een soort pseudo-spiritualiteit ontstaat. Neo-Advaita wordt dit ook wel genoemd: Alles is één, dus het maakt toch niet uit wat ik doe, want uiteindelijk is dit wat het universum doet, bla bla bla... Dat is het ego die de boel kaapt.

Mooie quote die hierbij past:

Eternal vigilance is the price of liberty


Er kan nooit een moment zijn van onbewustheid, anders claimt en kaapt het ego dergelijke inzichten en corrumpeert ze voor eigen gewin. Precies eigenlijk wat je ook met religies ziet gebeuren. In de kern goede normen en waarden, maar het wordt zo verdraaid dat het ego er controle (over anderen) mee kan uitoefenen.


Nu nog steeds, na mijn uitleg hierboven?


Zie hierboven dus.

Klik om te vergroten...

Mooi verwoordt! Thnx !!!

Het gekke is dat ik eigenlijk niet bepaald een positief beeld heb van de mensheid en verder best wel een nuchter type ben, maar wat jij schrijft over die 'andere dimensie waar onze wortels in liggen', daar geloof ik somehow toch wel in en kan niet uitleggen waarom. Die 'dimensie' (of welk woord het ook heeft) komt met trippen steeds zo sterk terug. In mijn eigen woorden zou het 'allesomvattende liefde' heten. (Klinkt zo fout. Dont judge me. Het was de trip, niet ik )

"Eternal vigilance is the price of liberty." Mooi idd!

Lijkt me een goede afsluiter voor deze verhelderende discussie. Bedankt! Ik heb mijn specifieke 'probleem' hier niet neergezet, maar ik weet inmiddels wat het is dat ik ga doen en het heeft rust gebracht !

Gemberthee zei:

Mooi verwoordt! Thnx !!!

Het gekke is dat ik eigenlijk niet bepaald een positief beeld heb van de mensheid en verder best wel een nuchter type ben, maar wat jij schrijft over die 'andere dimensie waar onze wortels in liggen', daar geloof ik somehow toch wel in en kan niet uitleggen waarom. Die 'dimensie' (of welk woord het ook heeft) komt met trippen steeds zo sterk terug. In mijn eigen woorden zou het 'allesomvattende liefde' heten. (Klinkt zo fout. Dont judge me. Het was de trip, niet ik )

Klik om te vergroten...

Hé je hoeft er bij mij niet over in te zitten om dergelijke dingen te zeggen, want ik ben het daar exact mee eens! Het is inderdaad ook iets dat je weet, maar niet per se begrijpt. Meer intuïtief dan intellectueel.

Als je puur ziet naar de dingen die er in de wereld gebeuren, is het makkelijk om soms pessimistisch of zelfs nihilistisch te worden ja... Daarom is het denk ik ook zo belangrijk dat we zelf meer liefde de wereld in brengen. En dat kan al met hele kleine dingetjes. We hoeven geen grote wereldverbeteraars te worden, maar gewoon ons deel bijdragen in goed zijn voor mensen, dieren, etc.

Gemberthee zei:

"Eternal vigilance is the price of liberty." Mooi idd!

Lijkt me een goede afsluiter voor deze verhelderende discussie. Bedankt! Ik heb mijn specifieke 'probleem' hier niet neergezet, maar ik weet inmiddels wat het is dat ik ga doen.

Klik om te vergroten...

Nou super, dan kunnen we deze sluiten.

Neo-Shulginist zei:

Als je prof. Zuboff iets meer tijd geeft dan kan ze perfect uitleggen waarom (in het geval van surveillance kapitalisme) individuen per definitie niet kunnen begrijpen hoe en waarom ze gemanipuleerd worden. Die informatie blijft namelijk verborgen. Dat is volgens haar ook het grootste probleem met surveillance kapitalisme: door een 'division of learning' weet een bedrijf veel meer dan jij, waardoor er een scheve machtsbalans ontstaat in het voordeel van het bedrijf. Elke keer verzamelt het bedrijf informatie over jou, maar deelt niet welke kennis uit die informatie wordt gehaald. Daarom staat verlies aan privacy ook gelijk aan verlies van vrijheid in de toekomst. Omdat bedrijven informatie uit het heden gebruiken om je gedrag in de toekomst te beïnvloeden. Je wordt als individu buitengesloten van die beïnvloeding en dus kun je je er niet bewust van zijn, want nogmaals: je weet het niet

Klik om te vergroten...

Ik lees dit nogmaals. Echt waardevolle informatie over kapitalisme, thnx! Evenals je eerdere posts. Ik ga eens kijken of ik die aflevering van tegenlicht terug kan vinden.

Edit:
Zodra de economie tot een levend doel op zichzelf wordt, neemt zij het karakter aan van een dodelijke ziekte. Onbegrensde groei past immers niet in een begrensde wereld.
Ongezonde individuen en een ongezonde planeet betalen de prijs voor een gezonde economie. Las ik ergens.

Doet me denken aan wat Carl Marx zei over hebzucht: "Hoe minder je bent, hoe minder je je leven zelf vormt, des te meer heb je, des te groter is de vervreemding van je leven. Alles wat de econoom je aan leven en mens-zijn ontneemt, vergoedt hij je door geld en rijkdom."

Het lijkt nu alsnog er twee onderwerpen door elkaar lopen (sorry), maar eigenlijk komt het op hetzelfde neer: individuele waakzaamheid en bewustwording zijn belangrijke dingen. En nu stop ik met spammen.

Ik vind dit lied, de tekst en de clip om die reden ook zo grappig (guilty pleasure)

Gemberthee zei:

Nou, het kán ten koste gaan van je ethos als je zegt "Ja maar het IK regeert niet, ik ben slechts de intelligente observator." Daar kun je je achter verschuilen om het zo maar te zeggen. In werkelijkheid ben je gewoon een mens met een behoorlijke footprint, met fouten die gevolgen hebben gehad, die mensen pijn doet, die zelf lijdt. Etc. Daar heb je wel verantwoordelijkheid over, vind ik.

Klik om te vergroten...

Klik om te vergroten...

Helemaal mee eens of je vrije wil hebt of niet maakt niet uit voor verantwoordelijkheid. Je blijft jij en het is bedoelt dat je de ervaring die "jouw leven" eigenlijk is vol meemaakt. Dat kan niet als je geen verantwoordelijkheid neemt. 100% "Jij" zijn is juist de mooiste ervaring die er is. Dus ook je onderbewustzijn waarnemen, en de kant van jezelf die je gewoon kut vindt. Ik moest erg lachen om mezelf de 1e keer dat ik mezelf helemaal zag..

De Laatste Rohikaan zei:

Helemaal mee eens of je vrije wil hebt of niet maakt niet uit voor verantwoordelijkheid. Je blijft jij en het is bedoelt dat je de ervaring die "jouw leven" eigenlijk is vol meemaakt. Dat kan niet als je geen verantwoordelijkheid neemt. 100% "Jij" zijn is juist de mooiste ervaring die er is. Dus ook je onderbewustzijn waarnemen, en de kant van jezelf die je gewoon kut vindt. Ik moest erg lachen om mezelf de 1e keer dat ik mezelf helemaal zag..

Klik om te vergroten...

Cool! Hahaha, lachen ja??? Dat is een goed teken!

Poeh... in periodes uit mijn jeugd toen het niet al te lekker liep, heb ik dagboeken bijgehouden. Jeetje, als ik dat terug lees: wat een arrogante depressieveling was ik zeg!!! Ik schrok me een hoedje. Ik ben niet een type die d'r schepen achter zich verbrandt. Ik vind het idd belangrijk om me volledig en compleet te voelen. Dat lukt volgens mij alleen in relatie tot de ander en jezelf, ook wie je vroeger was, die ben je nog steeds. Ook al kijk je liever niet naar de lelijke momenten uit je verleden idd. En ondertussen ontwikkel je je ongedwongen verder. Dat gaat vanzelf.

Ik denk dat heel veel mensen hebben meer invloed hebben op hun leven dan dat ze willen toegeven.

Laboratoriumrat zei:

Ik denk dat mensen hebben vaak meer invloed hebben op hun leven dan dat ze willen toegeven.

Klik om te vergroten...

Als het lukt komt het door hun eigen harde werk en discipline, mislukt het dan vinden ze dat ze er niets aan kunnen doen. Maar het is eigenlijk dezelfde situatie.

Niet altijd overigens. Bij Soft White Underbelly (youtube) zitten veel verslaafde daklozen, die ondanks hun vreselijke leven dat voor een groot deel buiten hun macht ligt (bijvoorbeeld omdat ze verslaafd zijn opgevoed en als kind seksueel misbruikt) toch de schuld niet aan anderen geven.

Casrus zei:

Als het lukt komt het door hun eigen harde werk en discipline, mislukt het dan kunnen ze er vaak niets aan doen. Maar het is dezelfde situatie.

Niet altijd overigens. Bij Soft White Underbelly (youtube) zitten veel verslaafde daklozen, die ondanks hun vreselijke leven dat voor een groot deel buiten hun macht ligt (bijvoorbeeld omdat ze verslaafd zijn opgevoed en als kind seksueel misbruikt) toch de schuld niet aan anderen geven.

Klik om te vergroten...

Deze mensen doel ik ook niet op In dat geval, wanneer je echt je best hebt gedaan, en het mislukt. Dat is heel rot en daar heb je ook weinig invloed op... Behalve wanneer je misschien te hard van stapel loopt. Heb je ook weer invloed op, veel mensen willen gelijk veel te veel in 1 keer, ben daar zelf ook een paar keer de fout mee in gegaan.

Ik heb zelf een hele zware kindertijd gehad bijvoorbeeld waardoor ik oa PTSS en DIS aan over heb gehouden. Mijn leven is echt 1 grote mess geweest daardoor tot nu toe. Ik heb hier heel weinig tot geen invloed op gehad. Maar ik maak wel de keuze om bijvoorbeeld te minderen/stoppen met drugsgebruik, iets met mijn dag (proberen) te doen, hoe moeilijk dat ook is want ben ook zwaar depressief. Mijn klachten zijn daardoor al drastisch verminderd en het kan nog veel beter.

Heel veel mensen zitten de hele dag maar thuis, en geven alles maar de schuld behalve zichzelf. Ik ben wel van mening dat als je dit doet, ik heb een beetje moeite met dit op de juiste manier te verwoorden, maar ik geloof echt wel dat deze mensen het héél zwaar hebben. Maar toch denk ik dat veel van deze mensen er in meer of mindere mate, invloed op kunnen hebben, hoe moeilijk dat ook is. Ik weet er alles van. Ik zit al 5 jaar zo thuis, afgezonderd van de wereld.

Ik ben ook van mening dat hoe ouder je wordt, hoe meer invloed je kan hebben op je leven. Als kind is dat veel minder tot niet dan wanneer je volwassen bent