#1
Een beetje een complex en ook vaag verhaal misschien...Hoe ga jij met deze ervaringen om? Ik heb ook 2 keer een bad trip gehad en heb wel moeite om er goed mee om te gaan. De ervaring zelf laat je doen geloven dat alles ' echt' is wat je meemaakt en dan ga je aan de meest bizarre dingen denken. Ben denk ik enigszins bang dat deze kwade krachten iets met mij gaan of willen doen na mijn dood. Überhaupt de mogelijke bestaan van kwaad alleen al vind ik moeilijk te verkroppen. Bij mensen die vreselijke dingen doen zou je nog kunnen stellen dat ze het doen vanuit een soort onbewustheid( zoals Tolle Eckhart het uitlegt). Maar weet niet hoe het zit met andere entiteiten, mochten die daadwerkelijk bestaan dan.
Ten eerste ben ik al jaren bezig met spiritualiteit. In de zin van meditatie/mindfulness (niet in de zin van geesten oproepen). Elke keer wanneer ik duistere tripervaringen had, paste ik tijdens of erna meditatie toe om dat te verwerken. Maar er was 1 ervaring in het bijzonder waar ik gruwelijk verkeerd ging. Mocht je interesse hebben, dit is het report hiervan:
ALD-52 trip report - Hello Darkness My Old Friend
Zoals je ook in het report kunt lezen, besefte ik me op een gegeven moment tijdens de trip dat mijn ware aard 'niets' is. Ik was in mijn beleving tijdens die trip tot het diepste van de hel afgedaald, maar vervolgens het inzicht dat ik in essentie 'niets' (of: een puur bewustzijn) ben, zorgde ervoor dat de angst ook geen fundering meer had om op te kunnen staan. In de jaren voor deze 'bad trip' had ik middels meditatie en psychedelische ervaringen al verscheidene keren kennis gemaakt met die afwezigheid van een 'zelf', maar nu te midden van dat ongelofelijke kwaad dat ik voelde, was het overduidelijk dat dat alles mij helemaal niets kon doen. Niet omdat ik zo sterk ben, maar omdat ik niets ben. Het probleem was dat mijn 'zelf', mijn ego daarna terugkwam en daarmee ook de angst. Steeds kwamen er weer vlagen van die verschrikkelijke wanhoop terug en steeds moest ik mij opnieuw beseffen dat ik 'niets' was en dat ik alleen zo veilig was daarvoor. Tot een halfjaar na die trip is die angst wel gebleven (wanneer ik niet goed verankerd was in dat 'niets' zijn). Ik kon toen ook niet meer wiet roken, want dan kwam datzelfde gevoel van terugzakken in die hel weer (in veel lichtere mate) terug. Hoewel ik nu wel een stuk meer op mijn hoede ben voor trippen, kan ik wel zeggen dat ik eroverheen ben gekomen. Zonder spiritualiteit was me dat denk ik niet gelukt.
Hoe lang geleden zijn jouw bad trips eigenlijk?
En trouwens, Eckhart Tolle heeft het ook vaak over die essentie van ons, dat 'niets'. Of misschien beter gezegd: 'niet iets'.