#1
Ik zwerf nu al best een tijdje over dit forum en het is me opgevallen dat er best veel LSD gebruikers zijn die de natuur net zo 'aanbidden' als ik.
Ik was altijd al een natuurfreak, zo wilde ik als kind al weten welke planten je kunt eten en welke bijzondere en geneeskrachtige eigenschappen hebben.
Maar LSD heeft iets in me gedaan dat ik nu nog meer geniet van dingen als: de maan, bomen, zonsopgang en ondergang, fluiten van vogels en het ruisen van water.
Eigenlijk vind ik dat zo mooi, dat ik de dingen die wij maken, zoals: huizen, wegen, auto's, benzinepompen, hijskranen, schepen, enz. enz, helemaal niet mooi meer vind.
Vroeger bleef ik wel eens stil staan bij het beeld van een stilgezette hijskraan tegen een ondergaande zon, nu zie ik het niet eens meer. Het lijkt wel alsof ik alleen maar natuur wil zien. Ik merk de industriegebieden wel op, maar sta bij eventuele architecturale hoogstandjes niet stil zoals vroeger.
Ik vind zelfs een ondergaande zon zo mooi, dat ik een extra rondje maak en nog even langer blijf stilstaan. Misschien heeft het iets te maken met mijn eerste LSD trip. Toen werd ik getrakteerd op deze zonsopkomst:
en deze zonsondergang:
Misschen ben ik daardoor wel getriggerd om meer naar het natuurschoon te gaan kijken en het te beleven, in plaats van aannemen dat het er is en rustig door leven.
Zijn er meer DF'ers die dit zo hebben ervaren? Ik weet dat er veel natuurliefhebbers hier rondzwerven, maar is dit ook pas zo heftig getriggerd na een trip?
Ben eigenlijk wel benieuwd naar de respons....
X
Ik was altijd al een natuurfreak, zo wilde ik als kind al weten welke planten je kunt eten en welke bijzondere en geneeskrachtige eigenschappen hebben.
Maar LSD heeft iets in me gedaan dat ik nu nog meer geniet van dingen als: de maan, bomen, zonsopgang en ondergang, fluiten van vogels en het ruisen van water.
Eigenlijk vind ik dat zo mooi, dat ik de dingen die wij maken, zoals: huizen, wegen, auto's, benzinepompen, hijskranen, schepen, enz. enz, helemaal niet mooi meer vind.
Vroeger bleef ik wel eens stil staan bij het beeld van een stilgezette hijskraan tegen een ondergaande zon, nu zie ik het niet eens meer. Het lijkt wel alsof ik alleen maar natuur wil zien. Ik merk de industriegebieden wel op, maar sta bij eventuele architecturale hoogstandjes niet stil zoals vroeger.
Ik vind zelfs een ondergaande zon zo mooi, dat ik een extra rondje maak en nog even langer blijf stilstaan. Misschien heeft het iets te maken met mijn eerste LSD trip. Toen werd ik getrakteerd op deze zonsopkomst:
en deze zonsondergang:
Misschen ben ik daardoor wel getriggerd om meer naar het natuurschoon te gaan kijken en het te beleven, in plaats van aannemen dat het er is en rustig door leven.
Zijn er meer DF'ers die dit zo hebben ervaren? Ik weet dat er veel natuurliefhebbers hier rondzwerven, maar is dit ook pas zo heftig getriggerd na een trip?
Ben eigenlijk wel benieuwd naar de respons....
X
