LSD als eerste keer drugs, kan dat?

Jammer dat je niet een report wilt schrijven trouwens. Het is juist zo leuk om een report van iemand over z'n eerste keer met drugs dit of dat te lezen. En al helemaal met psychedelica. En wie weet, misschien schiet het je zo allemaal weer te binnen als je begint te typen. Voor mij is het ook altijd een manier om een trip te herbeleven. Vaak komen er ook dan pas details boven. En sowieso zul je de complexiteit nooit over kunnen zetten naar woorden natuurlijk, maar het leuke eraan vind ik, is om daar toch steeds naar te streven.

Heeft die ene die nog nooit drugs gedaan heeft ook meegedaan? Zo ja, hoe vondt die het?

Vertel tenminste dat dan. :P

Ja misschien moet ik er inderdaad ook wel eentje schrijven. Het is ook dat ik denk als ik dit ga typen dat het zo een extreem lang report wordt als ik niet uitkijk. Er is echt ontzettend veel voorbij gekomen! Bij de ander is het ook goed bevallen! Op momentjes had hij het wel wat moeilijker, wat in principe begrijpelijk is. Je moet ergens misschien ook een beetje met een intense trip om weten te gaan, en dat dwingt LSD je echt door de werkingsduur. Maar hij ging zeker wel goed erop hoor, het was meer dat hij het moeilijk had op een goede manier, zoals je dat hebt bij een lsd trip.

Ik vond het trouwens opvallend dat psilo me nooit deze intensiteit en diepgang heeft gegeven. Ook niet zo heel vaak gedaan, maar ik denk dat ik dat ook maar weer eens moet gaan doen

Wellicht schrijf ik dat report als ik even wat tijd heb, sowieso is deze maand weer erg druk maar ik kan vast wel een momentje vinden. Dat is ook een beetje de reden dat ik zo weinig te vinden ben hier de laatste tijd.

In ieder geval, ook voor het verwerken van de trip lijkt me een report wel echt goed. Zo zet je alles voor jezelf nog op een rijtje.

Nu in ieder geval de vrijdagavond vieren

Een report zou leuk zijn inderdaad. Zelf vind ik het ook altijd de perfecte manier om alles weer even op een rijtje te zetten en daarbij ook leuk voor later om weer eens terug te lezen.

De intensiteit moet je bij psilo wat opwekken. Bij lsd heb je die stoot van energie constant in je rug wat het vanzelf wat naar de intense kant stuurt heb ik het idee. Als je eenmaal doorbreekt vind ik psilo veel intenser dan lsd. Het is echt van een andere orde vind ik. Maar ik moet sowieso ook eens wat hoger doseren proberen met lsd moet ik erbij zeggen.

Een lang report is niet erg hoor.

Dat is inderdaad zeker waar! Ook voor anderen is zo een report natuurlijk leuk om te lezen, omdat je een hoop herkent maar er ook weer een hoop nieuws in terug leest.

Wat betreft psilo denk ik wel dat je gelijk hebt Mindless! De periode dat ik aantal keer psilo genomen had was toch in een periode dat ik misschien wat oppervlakkeriger was, en wat meer op zoek was naar alleen maar een 'coole' ervaring of zoiets op psilo (zo van, wow visuals zijn vast gaaf en bijzonder, laat ik truffels nemen). In principe ook niet zo veel mis mee, maar met psychedelica kun je met een juiste denkwijze (meditatie, introspectie) zulke bijzondere dingen meemaken, dan is het grappige en enkel 'aparte' wat psychedelica je sowieso wel geven daar natuurlijk helemaal niets bij. Zoals jullie beiden natuurlijk maar al te goed weten.

Dat lijkt me dus in ieder geval ook de reden dat ik psilo toen niet heel bijzonder vond.

Ook ben ik blij dat we met LSD eigenlijk gelijk de eerste keer redelijk hoog hebben gedoseerd. Zo een LSD-trip lijkt me erg jammer als je zo lang met een net-niet gevoel zit.

Ik moest trouwens nog denken aan jouw fietsverhaal op lsd Mindless! Heb je eigenlijk enig idee hoeveel je toen genomen hebt in microgrammen (naar schatting)? Want voor ons was het echt ondenkbaar om een stuk te gaan fietsen. Daar was alles echt te intens voor en veeeel te veel impulsen.

ooscaar zei:

Ik moest trouwens nog denken aan jouw fietsverhaal op lsd Mindless! Heb je eigenlijk enig idee hoeveel je toen genomen hebt in microgrammen (naar schatting)? Want voor ons was het echt ondenkbaar om een stuk te gaan fietsen. Daar was alles echt te intens voor en veeeel te veel impulsen.

Klik om te vergroten...

Ik weet niet hoeveel lsd er op mijn zegels zit. Ik had er toen geloof ik 1,5 genomen, maar mijn zegels zijn aardig zwak volgens mij. Als ik het moet schatten was het waarschijnlijk een kleine 100 microgram. Maar in het begin van de trip was het voor mij ook te intens om erop uit te gaan hoor. Ik heb het toen even afgewacht. Met een eerdere lsd trip met sterkere zegels waarvan ik er een keer 2 had genomen, was het bijvoorbeeld ook veel te intens geweest om te gaan fietsen.

En er is inderdaad niets mis mee om gewoon voor de lol te gaan trippen. Maar dan haal je dus nog lang niet alles eruit wat erin zit.

Mindless zei:

ooscaar zei:

Ik moest trouwens nog denken aan jouw fietsverhaal op lsd Mindless! Heb je eigenlijk enig idee hoeveel je toen genomen hebt in microgrammen (naar schatting)? Want voor ons was het echt ondenkbaar om een stuk te gaan fietsen. Daar was alles echt te intens voor en veeeel te veel impulsen.

Klik om te vergroten...

Ik weet niet hoeveel lsd er op mijn zegels zit. Ik had er toen geloof ik 1,5 genomen, maar mijn zegels zijn aardig zwak volgens mij. Als ik het moet schatten was het waarschijnlijk een kleine 100 microgram. Maar in het begin van de trip was het voor mij ook te intens om erop uit te gaan hoor. Ik heb het toen even afgewacht. Met een eerdere lsd trip met sterkere zegels waarvan ik er een keer 2 had genomen, was het bijvoorbeeld ook veel te intens geweest om te gaan fietsen.

En er is inderdaad niets mis mee om gewoon voor de lol te gaan trippen. Maar dan haal je dus nog lang niet alles eruit wat erin zit.

Klik om te vergroten...

Nee precies, en dat is op zich zonde. Echt serieus mediteren in nuchtere toestand vind ik nog wel lastig. Ik steek er ook niet zoveel tijd in hoor. Maar op LSD word je ertoe gedwongen, en gaan het min of meer automatisch. En omdat LSD natuurlijk alles erg uitvergroot, ervaar je dan ook echt een ongekende vreugde op zo een moment, en dat van zoiets simpels. Dan snap je gelijk nog meer niet waarom mensen hun leven inrichten op zoek naar zaken als geld, macht, et cetera. Op zo een moment zie je dat je veel gelukkiger kunt zijn met een heel bescheiden leven (als je wel gewoon genoeg hebt om mindere situaties te voorkomen, uiteraard).

Wij hadden eigenlijk pas dat we het echt pas vanaf ongeveer 6 à 7 uur na inname aandurfden om te gaan fietsen. En zelfs dat heb je nog veel prikkels die je afleiden dat je vooral op een rustig fietspad wil fietsen. Druk verkeer geeft ook dan nog wel erg veel impulsen. We hebben niet veel gefietst hoor, maar het is wel heel erg gaaf. Steeds weer andere natuur, andere uitzichten. Maakte het wat dat betreft wel dubbel zo spannend dan dat je stil zit in de natuur. Zo lijkt een boswandeling op lsd of psilo me ook echt een heel groot succes

O jullie hebben dus ook gefietst? Awesome.

Ja, Terence McKenna zei eens iets als 'je bent gelukkiger op 5 gedroogde grammen paddo's dan met een huis van 5 miljoen dollar'. Daar zit denk ik veel waarheid in, al is het niet nodig om zo een hoge dosis te nemen. Maar Terence was dan ook niet echt van het mediteren en had dus altijd enorme doseringen nodig. :P Maar het is mensen ook niet kwalijk te nemen dat ze macht, rijkdom, bezittingen, etc. zoeken, want zij geloven natuurlijk dat dat hen geluk gaat brengen. Niemand doet iets als hij/zij denkt dat het geen geluk brengt. Dat is de enige echte drijfveer voor alles. Psychedelica en/of meditatie laat ons zien dat niets ons geluk zal brengen, maar dat het er gewoon is als je stopt met zoeken.

Ja we hebben in de natuur getript dus we hebben 5 á 7 km naar huis gefietst weer na een uur of acht trippen. Was ook wel erg vet, maar het was dus niet echt een fietstocht of zo.

Ben het zeker met je eens wat dat betreft. Je kunt mensen nooit iets kwalijk nemen omdat zij iets 'verkeerd' zien. In principe zullen zij net zo denken over mensen als wij. Je kunt ook een prima gelukkig leven leiden als je wel geld, macht of iets dergelijks hebt, maar ik vind dat zoiets nooit een doel mag zijn. Als je plezier hebt in je werk en je hebt succes dan kunnen dat soort zaken vanzelf op je afkomen. Sowieso is hun manier van leven niet 'verkeerd', ik denk alleen dat een hoop mensen vrij simpel (wat dus wel een totale omslag in mindset vereist) een stuk gelukkiger zouden kunnen zijn.

Wat je alleen wel vaak ziet is dat mensen zo bezig zijn met het geluk in de toekomst te zoeken, of juist in het verleden als mensen wat ouder worden. Geluk moet je altijd nu zoeken, niet over vijf jaar, niet over een jaar, niet over een maand en zelfs niet over een minuut. Wanneer je niet gelukkig bent met je leven of met wat dan ook, dan moet je daar concreet iets aan veranderen. Veel mensen doen dat niet, en leven alleen maar vooruit naar vakanties, feestjes, het einde van de werkdag, de pensioentijd. Ikzelf zie niet in waarom je het dan beter zou hebben dan dat je nu thuis op de bank iets (of niets) zit te doen of dat je bijvoorbeeld op je werk zit. Er is natuurlijk niets mis met zin hebben in vakantie, een feestje of wat dan ook, maar dit moet nooit licht zijn aan het einde van de tunnel. En ik denk dat zo een verandering in mindset makkelijk kan worden veroorzaakt door een goede trip. Ik denk dat de wereld er over een jaar een stuk beter uit zou zien als je morgen ieder een zegel onder zijn tong douwt.

Daarentegen zijn er natuurlijk genoeg dingen die je leven kunnen beïnvloeden waar je zelf totaal geen controle op hebt (hoewel dat een stuk minder dingen zijn dan je zou denken, naar mijn mening). In dat geval wordt alles natuurlijk wel wat moeilijker. Maar goed, voor veel mensen in het westen is dat natuurlijk een stuk minder van toepassing dan in een land in oorlog of een superarm land, waar gewoon écht niet genoeg is.

Een ding wat in mijn laatste trips ook vaak naar voren komt is dat je inderdaad veel meer "controle" hebt over je ervaring dan je zou denken. Controle is niet echt het goede woord, maar je hebt enorm veel invloed op je interpretatie van je ervaring. Als mensen zeggen dat je je eigen ervaring creeert, is dat niet overdreven. Je hebt werkelijk enorme macht over de invulling van je leven, maar alleen als dit ten goede komt van het geheel. Een ego heeft geen interesse in het geheel, maar alleen in persoonlijke doelen/verlangens. Daarom wordt je daarin dan ook altijd teleurgesteld. Als je echter begint te ontdekken dat je diepere verlangen overeenkomt met die van het geheel, dan heb je het universum aan je zijde en gebeuren er wonderbaarlijke en onverklaarbare dingen.

Helemaal mee eens, dit is ook waar ik zelf tijdens de trip (en eigenlijk daarvoor ook al min of meer) op ben uitgekomen. Uiteraard moet je het niet te letterlijk nemen, want er zijn ook dingen die je niet kunt beïnvloeden. Maar bij een hoop dingen die je geneigd bent vervelend te vinden, is het juist je eigen houding tegenover het probleem wat het vervelend maakt. Wat je teleurgesteld maakt is maak helemaal niet iets wat je teleurgesteld hoeft te maken.

Volgens mij sluit dit redelijk bij jullie punten aan, maar zelf zie ik het invloed hebben als volgt: er zijn naar mijn idee heel veel externe zaken waar je geen invloed op hebt. Control freaks willen dit niet in zien natuurlijk, maar veel externe zaken overkomen je gewoon in het leven. Waar je echter wel veel meer invloed op hebt is hoe je dit intern verwerkt. Je ervaring bij een gebeurtenis maak je zelf positief of negatief. Wanneer je iets gewoon accepteert voor wat het is, het is namelijk toch al gebeurd en veranderen kun je de gebeurtenis niet meer, dan valt het negatieve of positieve oordeel vanzelf weg.

Zeker. Wat jullie zeggen, het leven overkomt je op een bepaalde manier en veel factoren liggen niet in je controle. Zeker niet als je door middel van persoonlijke wilskracht dingen probeert voor elkaar te krijgen. Dit kan in sommige gevallen lukken met bloed, zweet en tranen, maar ga je volledig in tegen wat het leven wil, dan zul je keer op keer op je bek gaan en natuurlijk enorme frustratie ondervinden. Door middel van interpretatie kun je echter je volledige beleving van de wereld veranderen.

Maar het gaat verder dan alleen interpretatie. Wat ik (onder andere) zo fascinerend vind aan diepe meditatie (vooral tijdens trippen), is dat als je persoonlijke wil opgeeft er een andere wil in je opkomt. Maar die wil heeft helemaal niets met controle te maken. In die staat merk ik dat we wel degelijk enorm veel directe invloed hebben op ook onze externe situatie. En dan heb ik het dus over manifesteren. Niet dat je eerst denkt van 'ik ga dit object manifesteren en dan gebeurd het', het is eerder een spontaan direct proces en de manifestatie is altijd een verrassing. Je weet dus totaal niet wat er gemanifesteerd wordt, maar je weet dat jij het "doet", omdat er daar niets anders is dan jezelf. Ik kan het niet anders omschrijven dan werkelijke magie. De puur creatieve kant van bewustzijn.

Ja inderdaad, goed verwoord wel Bee! Control freaks hebben inderdaad als probleem dat zij eigenlijk gewoon hun eigen interpretatie moeten 'controleren', in plaats van zich zo druk te maken om dingen die te ver buiten jezelf liggen om te kunnen (en willen) controleren.

Eerste alinea ben ik het mee eens Mindless, tweede lijkt me een wat moeizame redenatie, maar ik geloof dat ik dit niet als een redenatie moet zien Je hebt het over die nieuwe wil die onstaat na het oplossen van je persoonlijke. Niet om hier gelijk een speculatie aan vast te hangen (maar ik doe het toch haha...) zou je dit kunnen zien als een soort universele wil. Voor een universele wil kun je natuurlijk een hoop synoniemen bedenken die een stuk meer waardegeladen zijn. Zodra je ziet of voelt dat er, wanneer de persoonlijke wil weg is, nog een universele wil over is, voel je misschien iets wat gemeenschappelijk is in mensen, in dieren, in levende wezens, of misschien wel in alles.

Deze wil gaat dan over de wil (of: het doel, niet in de zin van een progressief doel, meer in de zin van de uiteindelijke staat van alles) van het universum. In die zin moet die universele wil dus ook overeenkomen met wat gebeurt, aangezien de je de 'universele wil' dan dus eigenlijk definieert als dat waar het universum naartoe gaat.

Zo zou ik dit voor mezelf kunnen uitleggen, met een nog wat moeizamere redenatie en erg speculatieve redenatie dus. Is dit ook een beetje wat jij bedoelt Mindless?

Dat is exact wat ik bedoel ja. Wat je zegt over dat de universele wil moet overeenkomen met wat er gebeurd. Dat is het. Dat is precies wat er gebeurd wat betreft mijn relatie tot de externe wereld op het moment dat 'ik' er niet meer is. Dat alles exact is hoe het hoort. Inclusief alle leed en dus inclusief mijn eigen leed. Exact wat nu je ervaring is, is je eigen hogere wil.

En ja. Die wil is van iets dat gemeenschappelijk is in mensen, dieren, de aarde, alles. Er is iets gemeenschappelijks tussen ons. Anders hadden we in de eerste plaats geen contact kunnen hebben.

Haha grappig dat we hier dan beiden zo op zijn uitgekomen! Het universele hoeft natuurlijk niet het gemeenschappelijke te zijn wat ervoor zorgt dat we contact met elkaar kunnen hebben, want we kunnen ook niet echt communiceren met niet-dieren en al helemaal niet met niet-levende dingen. Voor contact in meer letterlijke zin voldoet een gelijke locatie in de ruimtetijd natuurlijk al. Maar goed, het blijft natuurlijk ook maar een filosofisch concept

ooscaar zei:

Haha grappig dat we hier dan beiden zo op zijn uitgekomen! Het universele hoeft natuurlijk niet het gemeenschappelijke te zijn wat ervoor zorgt dat we contact met elkaar kunnen hebben, want we kunnen ook niet echt communiceren met niet-dieren en al helemaal niet met niet-levende dingen. Voor contact in meer letterlijke zin voldoet een gelijke locatie in de ruimtetijd natuurlijk al. Maar goed, het blijft natuurlijk ook maar een filosofisch concept

Klik om te vergroten...

Zoals je zelf ook al zegt, kan contact/communicatie meer betekenen dan een bepaalde bedoeling aan een 'ander' overbrengen. Het zien van bijvoorbeeld de nachthemel is communicatie tussen de observator en het geobserveerde. Beide zijn nodig voor het proces van observatie, de een kan niet zonder de ander. En beide moeten ook een gemeenschappelijke grond hebben om die communicatie mogelijk te maken. Het moment wanneer als feit (niet intellectueel beredeneerd) gezien wordt dat de twee niet zonder elkaar kunnen en het eigenlijk 1 proces is, is denk ik wat er gebeurd tijdens de ego-oplossing. Eenheid kun je het ook noemen of liefde. Het niet meer zien van een 'ander', in elk opzicht (niet alleen andere mensen, maar ook de boom voor je raam, de tafel in je kamer, etc.).

En ja, we maken er nu een concept van door er over te praten. Maar het moment zelf, van het wegvallen van de grens tussen jezelf en de ander, dat noem ik geen filosofisch concept. En daarom is de ervaring zelf ook zo belangrijk. Wij als taalverslaafde wezens zijn gewend om van álles een concept te maken en dus is het niet meer dan logisch dat het bij dit ook gebeurd. Maar dat is het mooie van een dergelijke ervaring (zij het met psychedelica, met meditatie, of anders). Je gaat op dat moment compleet voorbij concepten. De ervaring is cruciaal, want eerder dan dat is het inderdaad alleen maar theorie. En die ervaring van eenheid hebben we denk ik allemaal in mindere of meerdere mate ervaren, zij het in de vorm van liefde of schoonheid. Het punt is dat dit een bewuste ervaring moet worden en dat we er naar terugkomen.

Jup, iedereen heeft wel dergelijke ervaringen, sommige intenser dan de ander. Psychedelica geven vaak relatief makkelijk een vrij intense ervaring. Er woorden aan vastplakken levert vaak toch niets op, en aangezien deze woorden vaak zo waardegeladen zijn ontstaan er vaak ook meningsverschillen over zaken als 'God', 'het universele' of hoe je het ook wilt noemen. Een atheïst gelooft in de natuur en in het universum, want het is waarneembaar. Genoeg religieuze mensen vatten god heel abstract op, en definiëren het als natuur, goedheid, het doel van alles, dat waar alles naartoe gaat, het tijdloze of blijvende in dingen, et cetera. Dit zijn heus niet zulke speculatieve dingen: je kunt het simpel anders noemen en jezelf atheïst noemen zonder echt van filosofie te veranderen. Ander voorbeeld: religieuzen geloven vaak in een hemel, sommigen stellen zich hier simpelweg eeuwige rust bij voor. Is dit niet exact wat een atheïst zich voorstelt bij het niet-bestaan van een hemel? Maar toch weten mensen hier hevig over te discussiëren.

Vaak komt dit dus neer op taal: iedereen heeft zijn eigen interpretatie bij bepaalde concepten waardoor je het heel goed eens kunt zijn maar door verschillend woordgebruik zul je het bij dergelijke onderwerpen toch nog snel oneens worden. En dat is precies wat je vaak ziet gebeuren. Een optie is inderdaad om het er niet over te hebben, maar als je iets bijzonders hebt meegemaakt, bestaat er vaak toch een aandrang dit te delen. Blijft lastig wat je er dan mee aan moet, maar dergelijke discussies niet te serieus nemen is vooral belangrijk vind ik, omdat je zulke dingen onbedoeld toch nooit goed zult kunnen overbrengen door middel van taal.

Klinkt als een een goede kennismaking, super dat het zo bevallen is!

Ook wel grappig wat je over 2C-B zegt, denk dat iedereen die een goede psilo of LSD trip heeft ervaren zal zeggen dat 2C-B echte diepgang mist.

BTW leuk je weer eens op het forum te zien ooscaar.

Hoi allemaal,

Ik ben weer even terug van weg geweest hier op het forum! Beetje druk de laatste tijd.

Waarschijnlijk komt binnenkort (dit jaar hoop ik) mijn eerste keer LSD eraan, samen met een vriend. Beiden hebben we voldoende tripervaring dus ik denk niet dat dat een concreet probleem voor ons op gaat leveren. Echter, een vriend van ons wil ook heeeeel graag LSD doen, maar omdat hij verder niet echt geïnteresseerd is in drugs, heeft hij nog nooit drugs gebruikt. Hij heeft zich wel verdiept in LSD, maar toch twijfel ik of het wel zo een goed idee is om hem mee te nemen, aangezien van nog nooit drugs, in een keer naar een LSD trip wellicht redelijk heftig kan zijn.

Zoals gezegd, ook ik zelf heb nog geen ervaring met LSD. Denken jullie dat dit goed te doen is voor hem? Of is het wellicht verstandiger om dan gewoon 2C-B met hem te doen? Ik denk ergens ook: als zoveel mensen zonder drugservaring paddo's/truffels nemen, dan moet LSD toch ook geen probleem opleveren?

Ik zat te denken om de zegels zelf te testen door bijvoorbeeld een achtste te nemen en te kijken of ik een subtiel effect ervaar. Zo niet, dan een week later een kwart. En dan bij een soort van microdosis hoeveelheid voor mij en de vriend met tripervaring acht maal die microdosis hoeveelheid. Misschien is het dan handig om hem 6 maal die microdosis hoeveelheid te geven.

Als setting hadden we buiten in het bos of in het weiland in gedachten, op een zonnige dag, met speakers en fruit en zo mee. En dan om 11:00 al beginnen, zodat we in de avond weer redelijk normaal zijn.

Dus, wat denken jullie, uit eigen ervaring? Is dit een geweldig idee, of raden jullie het af om diegene als eerste keer druks gelijk LSD naar binnen te douwen? Vanwege gebrek aan eigen ervaring kan ik moeilijk oordelen.

Alvast bedankt!

Peace