#1
Zou haast zeggen verdiep je eens in Ayahuasca. Niet zonder risico maar als je echt een therapeutische ervaring zoekt..
LSD om bij je emoties te komen
13 antwoorden
4 weergaven
18-5-2026
#2
Hallo allemaal,
Ik ben er sinds vrij kort achter dat gebeurtenissen in mijn jeugd een grotere invloed op mij nu hebben dan ik dacht. Niks schokkends, maar toch erg genoeg om te spreken van een zeer moeilijke jeugd. Gevolg is dat ik mij toen ben gaan afsluiten van mijn gevoelens, wat ik dus ook nu nog doe. Ik probeer nu met hulp van een psycholoog deze periode te verwerken, alleen de emotie die ergens diep van binnen moet zitten daar kom ik vooralsnog niet bij. Ik ben nu aan het nadenken over alternatieven voor als therapie/praten uiteindelijk niet helpt. Ik vermoed dat LSD hierbij kan helpen. Door op een andere manier naar mezelf en mijn jeugd te kijken kan ik me voorstellen dat ik weer in contact kom met wie ik vroeger was. Ik heb alleen weinig info kunnen vinden over deze specifieke situatie, en zit dus met de nodige vragen:
Ik hoor graag jullie gedachten hierover, dank alvast.
Ik ben er sinds vrij kort achter dat gebeurtenissen in mijn jeugd een grotere invloed op mij nu hebben dan ik dacht. Niks schokkends, maar toch erg genoeg om te spreken van een zeer moeilijke jeugd. Gevolg is dat ik mij toen ben gaan afsluiten van mijn gevoelens, wat ik dus ook nu nog doe. Ik probeer nu met hulp van een psycholoog deze periode te verwerken, alleen de emotie die ergens diep van binnen moet zitten daar kom ik vooralsnog niet bij. Ik ben nu aan het nadenken over alternatieven voor als therapie/praten uiteindelijk niet helpt. Ik vermoed dat LSD hierbij kan helpen. Door op een andere manier naar mezelf en mijn jeugd te kijken kan ik me voorstellen dat ik weer in contact kom met wie ik vroeger was. Ik heb alleen weinig info kunnen vinden over deze specifieke situatie, en zit dus met de nodige vragen:
- Zou LSD inderdaad kunnen helpen, hoe zien jullie dit?
- Waar moet ik rekening mee houden? Wordt dit 12 uur janken, of maakt dit de kans op een bad trip groter?
- Hebben jullie vergelijkbare ervaringen, of verhalen daarover gehoord?
Ik hoor graag jullie gedachten hierover, dank alvast.
#3
- Ja LSD kan helpen om je onderbewuste bewust te maken. Maar bijvoorbeeld truffels kunnen dat ook heel goed, naar mijn mening nog een stuk beter dan LSD. En dan ben je 5/6 uur onderweg, in plaats van 10/12 uur.
- Zeker niet 12 uren janken (hoop ik toch). LSD komt bij veel mensen in vlagen: dan weer even dieper trippen, dan weer wat minder, enzovoorts. Er is zeker een risico op bad gaan, met name als je trauma's hebt. Psychedelica versterken emoties. Met name iets als LSD versterkt emoties enorm. Ben je daar niet klaar voor, dan kan dat je overvallen. Er is altijd een risico bij het nemen van psychedelica en er is nooit een garantie dat het goed gaat.
- Ik heb zelf vele ervaringen gehad op met name psilocybine (truffels/paddo's) en LSD, waarbij blokkades aan het licht kwamen. Het voelen en het loslaten daarvan werkte diep therapeutisch. Soms kwamen daar ook tranen aan te pas.
Maar tegelijkertijd ben ik sceptisch geworden over de lange termijn effecten hiervan. Het lijkt altijd tijdelijk te zijn. Niet voor niets blijven mensen vaak maar terugkomen naar het trippen. Zelfs bij iets als ayahuasca retreats. Sommigen komen daar tientallen of zelfs honderden keren terug. Ik denk zelf dat het goed is om eens een trip ervaring te hebben, maar pas ervoor op dat je niet gaat denken dat deze ervaringen echt noodzakelijk zijn om bij je emoties te komen. Leer ook nuchter mediteren en praktiseer mindfulness, zodat je elk moment bij je emoties kunt. Gebruik de trips dan eventueel om even heel diep een kijkje te nemen in jezelf. Zo denk ik er dan over hè.
- Zeker niet 12 uren janken (hoop ik toch). LSD komt bij veel mensen in vlagen: dan weer even dieper trippen, dan weer wat minder, enzovoorts. Er is zeker een risico op bad gaan, met name als je trauma's hebt. Psychedelica versterken emoties. Met name iets als LSD versterkt emoties enorm. Ben je daar niet klaar voor, dan kan dat je overvallen. Er is altijd een risico bij het nemen van psychedelica en er is nooit een garantie dat het goed gaat.
- Ik heb zelf vele ervaringen gehad op met name psilocybine (truffels/paddo's) en LSD, waarbij blokkades aan het licht kwamen. Het voelen en het loslaten daarvan werkte diep therapeutisch. Soms kwamen daar ook tranen aan te pas.
Maar tegelijkertijd ben ik sceptisch geworden over de lange termijn effecten hiervan. Het lijkt altijd tijdelijk te zijn. Niet voor niets blijven mensen vaak maar terugkomen naar het trippen. Zelfs bij iets als ayahuasca retreats. Sommigen komen daar tientallen of zelfs honderden keren terug. Ik denk zelf dat het goed is om eens een trip ervaring te hebben, maar pas ervoor op dat je niet gaat denken dat deze ervaringen echt noodzakelijk zijn om bij je emoties te komen. Leer ook nuchter mediteren en praktiseer mindfulness, zodat je elk moment bij je emoties kunt. Gebruik de trips dan eventueel om even heel diep een kijkje te nemen in jezelf. Zo denk ik er dan over hè.
#4
Ayahuasca kan voor zover ik weet niet meer in Nederland.Zou haast zeggen verdiep je eens in Ayahuasca. Niet zonder risico maar als je echt een therapeutische ervaring zoekt..
#5
Als je weet waar je moet zijn wel.Ayahuasca kan voor zover ik weet niet meer in Nederland.
#6
Het lijkt me riskant dit zonder begeleiding te doen. Er zijn vast wel organisaties of personen die zich hierin specialiseren. Ik denk dat het dan niet zoveel uitmaakt of je LSD, paddo's/truffels of een ander tripmiddel gebruikt.
#7
Riskant is het sowieso. Iemand erbij om op je te letten is wel aan te raden als je een traumatisch verleden hebt. "Begeleiding" zou ik het niet noemen. Het is het middel en jezelf die het echte werk doen. Ik denk dat mensen die erbij zitten, professioneel of niet, zich zo min mogelijk moeten bemoeien met het verloop van een trip en zeker niet moeten "begeleiden", maar gewoon aanwezig zijn, eventueel op een afstandje. En assisteren wanneer dat nodig is. Wat een goede tripsitter dus zou moeten doen. Maar misschien bedoel je dat ook wel met 'begeleiding'. Om bij je blokkades te komen zul je in jezelf moeten keren. Niemand kan met je mee in het diepste van jezelf en conventionele therapie komt niet eens in de buurt van waar je kunt komen in een trip. Het tripmiddel maakt denk ik wel echt uit. Ik merk enorme verschillen.Het lijkt me riskant dit zonder begeleiding te doen. Er zijn vast wel organisaties of personen die zich hierin specialiseren. Ik denk dat het dan niet zoveel uitmaakt of je LSD, paddo's/truffels of een ander tripmiddel gebruikt.
Bij een echte sjamaan is het wellicht een ander verhaal. Die lui zijn soms tapped in...
#8
Oké... niet in de war met psilohuasca?Als je weet waar je moet zijn wel.
#9
Nope.Oké... niet in de war met psilohuasca?
#10
Je kan het proberen, maar uit mijn ervaring is een trip alleen niet genoeg. Je zal alsnog iets moeten doen met je leven zodat het gene dat nu voor spanning zorgt verdwijnt. Ik heb het idee dat de trip je alleen maar een extreme vorm van zelfconfrontatie geeft. Veel mensen noemen het een bad trip voor een reden.
#11
Zelf ben ik met een lichte dosis ( 3/4 zegel ) heel goed bij oude pijn gekomen. Ik zocht bewust het gevoel, met de gebeurtenis op. Hierbij kun je bv foto's of ander materiaal wat je aan die tijd/persoon doet denken bekijken, met muziek die je hierbij herinnert. Werkte voor mij heel goed. Het huilen voelde heel helend en was zelfs erg aangenaam. Alsof het verdriet en de tranen blij waren dat ze eindelijk aanvaard werden.
Dit is hoe het bij mij ging. Zoals je weet is het geen garantie op succes voor jou, maar hoop dat je er iets aan hebt. Ik wens je sterkte en een boel geluk!
Dit is hoe het bij mij ging. Zoals je weet is het geen garantie op succes voor jou, maar hoop dat je er iets aan hebt. Ik wens je sterkte en een boel geluk!
#12
Dank allemaal voor de reacties! Een reactie van mijn kant weer:
Daar zou ik zeker voor openstaan, maar ik weet ook niet waar dat in NL te regelen is...
Een tripsitter is inderdaad wat ik bedoel, ik denk niet dat mijn psycholoog daar zin in heeft![:grinning:]()
. Al is het financieel wel weer interessant voor hem hahaha.
Het is zeker niet bedoeld als een quick fix; ik besef me terdege dat ik voorlopig en misschien wel voor altijd enige vorm van therapie zal blijven houden.
Dit! Dit hoop ik ook te ervaren. Dank je wel voor de tip mbt. fotos en muziek; daar had ik nog helemaal niet aan gedacht. Maar ik kan me heel goed voorstellen dat dat werkt.
Alles tezamen nemende heb ik het idee dat het wel zou kunnen helpen. Nogmaals dank voor jullie reacties, ervaringen, en goeie tips.
❤
Zou haast zeggen verdiep je eens in Ayahuasca. Niet zonder risico maar als je echt een therapeutische ervaring zoekt..
Daar zou ik zeker voor openstaan, maar ik weet ook niet waar dat in NL te regelen is...
Het lijkt me riskant dit zonder begeleiding te doen. Er zijn vast wel organisaties of personen die zich hierin specialiseren. Ik denk dat het dan niet zoveel uitmaakt of je LSD, paddo's/truffels of een ander tripmiddel gebruikt.
Riskant is het sowieso. Iemand erbij om op je te letten is wel aan te raden als je een traumatisch verleden hebt. "Begeleiding" zou ik het niet noemen. Het is het middel en jezelf die het echte werk doen. Ik denk dat mensen die erbij zitten, professioneel of niet, zich zo min mogelijk moeten bemoeien met het verloop van een trip en zeker niet moeten "begeleiden", maar gewoon aanwezig zijn, eventueel op een afstandje. En assisteren wanneer dat nodig is. Wat een goede tripsitter dus zou moeten doen. Maar misschien bedoel je dat ook wel met 'begeleiding'. Om bij je blokkades te komen zul je in jezelf moeten keren. Niemand kan met je mee in het diepste van jezelf en conventionele therapie komt niet eens in de buurt van waar je kunt komen in een trip. Het tripmiddel maakt denk ik wel echt uit. Ik merk enorme verschillen.
Bij een echte sjamaan is het wellicht een ander verhaal. Die lui zijn soms tapped in...
Een tripsitter is inderdaad wat ik bedoel, ik denk niet dat mijn psycholoog daar zin in heeft
Je kan het proberen, maar uit mijn ervaring is een trip alleen niet genoeg. Je zal alsnog iets moeten doen met je leven zodat het gene dat nu voor spanning zorgt verdwijnt. Ik heb het idee dat de trip je alleen maar een extreme vorm van zelfconfrontatie geeft. Veel mensen noemen het een bad trip voor een reden.
Het is zeker niet bedoeld als een quick fix; ik besef me terdege dat ik voorlopig en misschien wel voor altijd enige vorm van therapie zal blijven houden.
Zelf ben ik met een lichte dosis ( 3/4 zegel ) heel goed bij oude pijn gekomen. Ik zocht bewust het gevoel, met de gebeurtenis op. Hierbij kun je bv foto's of ander materiaal wat je aan die tijd/persoon doet denken bekijken, met muziek die je hierbij herinnert. Werkte voor mij heel goed. Het huilen voelde heel helend en was zelfs erg aangenaam. Alsof het verdriet en de tranen blij waren dat ze eindelijk aanvaard werden.
Dit is hoe het bij mij ging. Zoals je weet is het geen garantie op succes voor jou, maar hoop dat je er iets aan hebt. Ik wens je sterkte en een boel geluk!
Dit! Dit hoop ik ook te ervaren. Dank je wel voor de tip mbt. fotos en muziek; daar had ik nog helemaal niet aan gedacht. Maar ik kan me heel goed voorstellen dat dat werkt.
Alles tezamen nemende heb ik het idee dat het wel zou kunnen helpen. Nogmaals dank voor jullie reacties, ervaringen, en goeie tips.
❤
#13
hoi @stoere_ruklans
Ik denk dat trippen wel degelijk kan helpen om bij diepe/weggestopte emoties en ervaringen uit je verleden te komen. Ik denk dat juist de wat meer "diepgaande" middelen zoals psilocybine, LSD en Ayahuasca (DMT) daarbij kunnen helpen. Ik denk wel dat de kans op een moeilijke / bad trip wel groter zal zijn als je dergelijke "bagage" hebt. Volgens mij is de kans op een mooie, prettige en of leerzame ervaring nog steeds groter maar trippen is nu eenmaal niet geheel zonder risico's,
Lijkt me wel verstandig om inderdaad een tripsitter te regelen die je bij je eerste ervaringen kan helpen. Psilocybine en LSD gaan, bij een normale dosering, toch wel wat dieper dan 4-ho-met en 2-CB is mijn ervaring.
Ik ben heel benieuwd naar je bevindingen. Veel sterkte en succes in ieder geval!
Ik denk dat trippen wel degelijk kan helpen om bij diepe/weggestopte emoties en ervaringen uit je verleden te komen. Ik denk dat juist de wat meer "diepgaande" middelen zoals psilocybine, LSD en Ayahuasca (DMT) daarbij kunnen helpen. Ik denk wel dat de kans op een moeilijke / bad trip wel groter zal zijn als je dergelijke "bagage" hebt. Volgens mij is de kans op een mooie, prettige en of leerzame ervaring nog steeds groter maar trippen is nu eenmaal niet geheel zonder risico's,
Lijkt me wel verstandig om inderdaad een tripsitter te regelen die je bij je eerste ervaringen kan helpen. Psilocybine en LSD gaan, bij een normale dosering, toch wel wat dieper dan 4-ho-met en 2-CB is mijn ervaring.
Ik ben heel benieuwd naar je bevindingen. Veel sterkte en succes in ieder geval!
#14
In algemene zin kunnen psychedelica iemand zeker dichter bij z'n gevoel brengen. Het lastige is dat geen enkele psychedelische ervaring voorspelbaar of hetzelfde is. Het type ervaring wat jij lijkt te zoeken is niet zomaar 'op afroep' beschikbaar. Het zou zomaar kunnen dat wanneer je nu LSD neemt, dat je dan wederom op gaat in prachtige kleurtjes en patronen en uren zit te schaterlachen. Als je serieus werk met LSD wil gaan doen, dan is het goed om vooraf goed te bedenken hoe je dit aan wil gaan pakken en je vooraf goed voor te bereiden zodat je de kans vergroot op een ervaring waar je écht iets aan kunt hebben. Ben je al bekend met set (mindset) en setting? Ofwel, datgene in jezelf en datgene buiten jezelf, even kort gezegd. Binnen jezelf kun je vooraf zorgen voor innerlijke rust of ontspanning, of jezelf duidelijk voor ogen houden waar je heen wil, een heldere intentie neerzetten. Buiten jezelf moet je nadenken over hoe je je LSD-ervaring concreet in het vat wil gaan gieten. Ga je dat alleen doen, samen met een of meerdere anderen, en wie dan? Vertrouw je die personen volledig en denk je dat je je in hun bijzijn volledig kunt overgeven? Doe je het thuis? In de natuur? Hoe maak je de plek aangenaam voor jezelf? Heb je al nagedacht over dit soort vragen? Mocht je het willen delen, ben ik wel benieuwd hoe je het op dit moment voor je ziet zo'n ervaring die je wil op te gaan zoeken.
Een goede voorbereiding is belangrijk. Na je ervaring is het belangrijk dat je er ook écht iets mee gaat doen, zodat de ervaring met mogelijk waardevolle inzichten of contact met je dieper liggende gevoelens geen losstaande gebeurtenis blijft maar echt onderdeel wordt van een proces waarbij je aan jezelf blijft werken en blijft groeien. Er valt genoeg te lezen over voorbereiding en wat ze noemen integratie (psychedelic preparation and integration). Ik raad je aan je daarin te verdiepen, wil je serieus aan de slag willen met psychedelica. Ook over psychedelische therapie valt veel te lezen. Dan kun je een idee krijgen van hoe ze zulke therapeutische ervaringen faciliteren. Veelal is er tijdens de sessie bijvoorbeeld een fase waarin je je echt afsluit van de buitenwereld, vaak liggend met de ogen dicht, zodat je vrij bent van afleidingen en je je aandacht echt naar binnen kunt richten.
Ik moet zeggen, ik heb ook ervaringen gehad waarbij ik me afvroeg 'wat is het nut?' of 'wat moet ik hiermee?' of waarbij ik al vrij snel merkte dat ze me weer ontglipten. Op momenten heb ik diepgaande inzichten gehad in de aard en de werking van materie en van tijd en ruimte, zelfs ervaringen waarbij alle mysteries leken te zijn opgelost. Ik had een impliciet weten, met daarbij een ongekende euforie, maar natuurlijk vervaagde dat allemaal snel naarmate ik terugkwam in mijn normale staat van bewustzijn. Ik kon de inzichten en de intensiteit van wat ik voelde niet meenemen naar mijn normale bewustzijnstoestand. Toch is het wel ergens opgeslagen denk ik. Ik heb nog wel een herinnering aan het moment, maar het wezenlijke begrip van dat moment zelf is niet meer beschikbaar en het daadwerkelijke gevoel is niet langer zo doorleefd. In dat opzicht interessant dat je mindfulness en meditatie noemt. Denk je ook niet dat je daarmee wellicht weer dichter bij dit soort 'tijdelijke' momenten terug kunt komen? Ik vraag me de laatste tijd echter vooral af wat het überhaupt bestáán en kúnnen ervaren van zo'n dergelijk weten en begrip en de gevoelens daarbij voor betekenis kunnen hebben voor mijn alledaagse leven, dus feitelijk los van de inhoud zelf. Ik probeer dit soort 'tijdelijke' ervaringen toch nuttig voor mezelf te maken.
Een goede voorbereiding is belangrijk. Na je ervaring is het belangrijk dat je er ook écht iets mee gaat doen, zodat de ervaring met mogelijk waardevolle inzichten of contact met je dieper liggende gevoelens geen losstaande gebeurtenis blijft maar echt onderdeel wordt van een proces waarbij je aan jezelf blijft werken en blijft groeien. Er valt genoeg te lezen over voorbereiding en wat ze noemen integratie (psychedelic preparation and integration). Ik raad je aan je daarin te verdiepen, wil je serieus aan de slag willen met psychedelica. Ook over psychedelische therapie valt veel te lezen. Dan kun je een idee krijgen van hoe ze zulke therapeutische ervaringen faciliteren. Veelal is er tijdens de sessie bijvoorbeeld een fase waarin je je echt afsluit van de buitenwereld, vaak liggend met de ogen dicht, zodat je vrij bent van afleidingen en je je aandacht echt naar binnen kunt richten.
Hierom is integratie van je ervaringen zo belangrijk. Je zal het zelf ook wel herkennen: je hebt een geweldige ervaring gehad, grootse inzichten verkregen waarvan je overtuigd bent dat ze je verder gaan brengen in je leven of een ervaring die voelt als een grote verandering waarna niets meer hetzelfde zal zijn. Als je nadien op dezelfde voet verder gaat met je leven, verandert er niks en blijft de ervaring een losstaand iets dat na verloop van tijd vervaagt. Dan verlies je de opgedane inzichten weer of de verandering die je toen hebt ervaren. Of ergens weet je nog wel dat je ooit ergens de sleutel van in handen had, maar kun je er gevoelsmatig niet meer bij. Ga je echt handelen naar de inzichten die je hebt verkregen, dan kunnen inzichten wel degelijk meer dan tijdelijk worden denk ik. Een eventuele verandering die je hebt ervaren is vaak het startpunt, de aanzet tot verandering. Je zult de verandering vervolgens zelf in moeten zetten en voort moeten zetten. Het 'echte' werk begint in die zin vaak pas ná je ervaring. De psychedelische ervaring is in mijn ogen vaak louter het startpunt van waaruit het echte werk begint. Ik geloof best dat psychedelica in sommige gevallen echt onmiddelijk helend kunnen zijn, echt direct door de ervaring zelf, maar veel vaker is het toch een stuk minder romantisch en moet je echt zelf aan te slag om tot duurzame verbetering te komen. Ik zie het 'groeien' met psychedelica ook eigenlijk als een continu proces. Ik vind het vaak moeilijk vast te stellen wat een losstaande ervaring me nou concreet heeft gebracht, maar overall ervaar ik wel degelijk een soort van cumulatief effect van alle psychedelische ervaringen die ik heb gehad, sommige vanzelfsprekend meer bepalend dan andere.Maar tegelijkertijd ben ik sceptisch geworden over de lange termijn effecten hiervan. Het lijkt altijd tijdelijk te zijn. Niet voor niets blijven mensen vaak maar terugkomen naar het trippen. Zelfs bij iets als ayahuasca retreats. Sommigen komen daar tientallen of zelfs honderden keren terug. Ik denk zelf dat het goed is om eens een trip ervaring te hebben, maar pas ervoor op dat je niet gaat denken dat deze ervaringen echt noodzakelijk zijn om bij je emoties te komen. Leer ook nuchter mediteren en praktiseer mindfulness, zodat je elk moment bij je emoties kunt. Gebruik de trips dan eventueel om even heel diep een kijkje te nemen in jezelf. Zo denk ik er dan over hè.
Ik moet zeggen, ik heb ook ervaringen gehad waarbij ik me afvroeg 'wat is het nut?' of 'wat moet ik hiermee?' of waarbij ik al vrij snel merkte dat ze me weer ontglipten. Op momenten heb ik diepgaande inzichten gehad in de aard en de werking van materie en van tijd en ruimte, zelfs ervaringen waarbij alle mysteries leken te zijn opgelost. Ik had een impliciet weten, met daarbij een ongekende euforie, maar natuurlijk vervaagde dat allemaal snel naarmate ik terugkwam in mijn normale staat van bewustzijn. Ik kon de inzichten en de intensiteit van wat ik voelde niet meenemen naar mijn normale bewustzijnstoestand. Toch is het wel ergens opgeslagen denk ik. Ik heb nog wel een herinnering aan het moment, maar het wezenlijke begrip van dat moment zelf is niet meer beschikbaar en het daadwerkelijke gevoel is niet langer zo doorleefd. In dat opzicht interessant dat je mindfulness en meditatie noemt. Denk je ook niet dat je daarmee wellicht weer dichter bij dit soort 'tijdelijke' momenten terug kunt komen? Ik vraag me de laatste tijd echter vooral af wat het überhaupt bestáán en kúnnen ervaren van zo'n dergelijk weten en begrip en de gevoelens daarbij voor betekenis kunnen hebben voor mijn alledaagse leven, dus feitelijk los van de inhoud zelf. Ik probeer dit soort 'tijdelijke' ervaringen toch nuttig voor mezelf te maken.